Pinkstervakantie

Er was een tijd, namelijk van 2006 tot en met 2014 dat ik het volledige Pinksterweekend (en meestal de dag ervoor en de dag erna, van huis was. Ofwel maakte ik een tochtje naar Parijs om vandaar via Rotterdam terug naar huis te gaan. Eén keer ben ik zelfs naar Hamburg geweest. Ik heb het dan natuurlijk over de Roparun die ook dit weekend weer zal plaatsvinden.

Ook dit jaar ben ik van huis maar niet voor de Roparun. Wel voor onze tweede (korte) vakantie van het jaar. Ook deze keer zitten we bij onze Noorderburen, niet alleen omdat het daar zo mooi is maar ook omdat het er gewoon gezellig vakantie hebben is.

De vakantie begon eigenlijk gisteren met een optreden van Laïs in CC De Zwanenberg in Heist op de Berg. Onder het motto “Laïs omhelst de kleinkunst” brengen de dames covers van de beste kleinkunstnummers. Nu ja, niet zomaar covers, ze brengen er hun eigen versie van. Anderhalf uur genieten was dat.

lais

Vanochtend vroeg vertrokken we dan richting Hoenderlo, als tussenstop naar ons hotel in Vierhouten. De auto achtergelaten, een (gratis) witte fiets genomen en naar het Kröller-Müllermuseum in het hartje van het Park Hoge Veluwe.

Het museum herbergt niet alleen de tweede grootste Vincent van Gogh collectie maar ook een resem andere mooie schilderijen van o.a. Gaugin, Monet, Ensor. Er is ook een gedeelte modernere kunst en een beeldentuin maar als ik eerlijk ben begrijp ik daar weinig van. De Van Gogh zalen op zich zijn de inkomprijs wel waar.

Na het bezoek nog een korte fietstocht gemaakt naar het Jachthuis en dan terug naar de auto.

Klik op de foto’s voor een slideshow

Een heel geslaagde eerste dag werd afgesloten met een hartelijk welkom in Hotel Vierhouten (bij Bas en Valerie). Dat hartelijk welkom werd trouwens gevolgd door een heel smakelijk avondmaal.

Morgen staan enkele Hanzestadjes op het programma.

Vergeten

Kreeg ik vorige week de vraag van Conny waar het verslag van The Van Jets bleef.

Ben ik dat toch wel domweg vergeten zeker, vergeten zoals de tickets van het concert van gisteren.

Maar dus eerst The Van Jets. Hun optreden in Het Depot in Leuven dateert al van 26 april. Als voorprogramma kregen we Danny Blue and the Old Socks, een groepje dat ik zeker nog wel eens terug wil zien. Maar dan moeten ze eerst nog wat ervaring opdoen, een beetje ruiger worden. Ze waren dus wel goed maar klonken een beetje te braaf. Potentieel genoeg echter dus ik zie ze graag binnen een jaar of twee opnieuw.

dannyblue

The Van Jets zelf waren ook wel goed maar in vergelijking met hun twee passages op Suikerrock in 2013 en 2015 en hun passage op TW Classic in 2016 konden ze me deze keer minder overtuigen. Wolfgang Vanwymeersch was weer zijn schitterende zelf op gitaar (en als één van de coolste muzikanten van het land) maar het was vooral Johannes Verschaeve aan de zang die me een beetje tegenviel. Hij leek minder energiek dan anders. Het concert op zich was wel goed maar niet Waaw.

vanjets

Gisteren stond concert 18 van dit jaar op het programma. Deze keer werden we verwacht in De Roma in Borgerhout, de mooiste concertzaal van het land. Gelukkig merkte ik tijdens de klusnamiddag in Peulis nog tijdig dat ik mijn tickets niet bijhad. Zo konden we op weg naar Borgerhout nog een ommetje maken via Vorselaar en de tickets ophalen. Beetje vervelend maar bijlage na niet zo vervelend dan merken dat je de tickets bent vergeten wanneer je voor de ingang staat. Misschien toch eens overwegen om een app te installeren op de smartphone.

De reden waarom we naar De Roma gingen was J. Bernardt. Voor we hem aan het werk mochten zien kregen we een halfuurtje muziek van Tin Fingers. Beste een leuke groep maar wel met verschillende ups en downs, zelfs binnen dat korte halfuurtje. Het eerste nummer was de zang niet om aan te horen. De volgende drie nummers was die dan weer perfect maar dan kwam weer zo’n nummer waar de zang gewoon niet paste. Misschien moeten ze toch eens overwegen om die paar nummers te schrappen. Maar ook deze keer weer vrij veel potentieel.

tinfingers

Iets over negen was het dan de beurt aan J. Bernardt, een alias voor Jinte Deprez van Balthazar die werd bijgestaan door Adriaan van de Velde en Klaas De Somer. Met het concert van Balthazar-compaan Maarten Devoldere en zijn Warhaus in het achterhoofd was ik er niet 100% gerust in. Hun concert op 31 maart 2017 was niet echt een meevaller.

Mijn vrees was echter ongegrond. Hoewel de muziek van J. Bernardt niet echt “mijn ding” is heb ik er toch wel van genoten. Het was van die muziek waarbij zelfs ik, de sfinx van de concerten, begon mee te wiegen en dat wil veel zeggen. Als ik de kans zou krijgen om volgende week nog eens te gaan dan zal ik dat misschien niet doen maar ik wil ze zeker nog wel eens terugzien in de toekomst.

j.bernardt

Om het weekend af te sluiten deze namiddag nog een kort fietstochtje gemaakt met mijn moeder. Dat viel best tegen want het mag er dan mooi hebben uitgezien, er stond verdomd veel wind op het jaagpad langs de Nete en hoe je ook keerde of draaide, hij waaide altijd uit de verkeerde richting. En nog geen klein beetje he. Voor iemand van 84 jaar zoals mijn moeder valt het dan best wel tegen voor een eerste fietstocht na een lange fietsloze winter. Maar met af en toe een ruggesteuntje zijn we er wel geraakt. Onderweg zelfs nog eentje gaan drinken bij Bartel “Marcelleke” Van Riet in Grobbendonk.

Bucketlist

cooder 2Iedereen heeft wel één of meerdere bucketlists niet?

Ik heb er ook eentje maar dan op gebied van groepen of artiesten die ik graag live zou zien. Sommigen daarvan zoals Thin Lizzy, The (echte) Beatles of Jimi Hendrix zal ik helaas nooit kunnen zien omdat de artiesten ons al geruime tijd hebben verlaten. Andere groepen zoals Rush of Abba kan ik ook wel vergeten omdat ze gewoon niet meer optreden.

Maar vandaag heb ik er toch nog eentje kunnen schrappen van de lijst. Nu ja, ik heb hem nog niet gezien maar de kaarten zijn wel besteld. Die bestelling ging trouwens niet van een leien dakje. Ik heb al wel eerder tijdens de werkuren even 10 minuutjes genomen om tickets te bestellen. Nog niet zo heel lang geleden bijvoorbeeld om kaartjes te kopen voor George Ezra die al lang op de bucketlist van Conny stond. Ons allereerste concert samen was trouwens een optreden van The Stranglers omdat die toevallig zowel op mijn als op haar bucketlist stond.

Niets dan goeds dan ook over bucketlists … tot vandaag.

Ik dacht immers dat het bestellen van tickets vandaag ook geen probleem zou zijn. Maar toch … om één of andere reden is de website van Ticketmaster op ’t werk geblokkeerd. Dan maar proberen via de smartphone maar dat ging evenmin vlotjes. De ontvangst is in en rond ons gebouw niet altijd even goed.

Het heeft me uiteindelijk 10 uiterst enerverende minuten gekost en nog eens een half uur om te bekomen van de stress. Maar ze zijn besteld ! We voegen in oktober nog een dagje extra aan onze vakantie in Zeeland en blijven een extra nachtje slapen in Oostende. Want daar is het dat Ry Cooder één van zijn twee Belgische concerten zal geven.

Mijn jongere collega’s hebben geen flauw idee wie Ry Cooder ook al ben ik zeker dat ze allemaal al wel eens filmmuziek van zijn hand hebben gehoord. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Paris, Texas, The Long Riders, The Border..

Ik hoop dat hij aan mijn verwachtingen zal voldoen. Ik begin alvast af te tellen.

Get Rythm (1988)

Angst

Exact drie weken geleden hebben we Nits gezien in de Verkadefabriek in ’s Hertogenbosch. Gisteren hebben we in de Ancienne Belgique hetzelfde gedaan.

Nu ben ik wel fan van de Nits en Conny is nog een veel grotere fan maar eigenlijk is het puur toeval dat we Henk, Robert Jan en Rob twee keer zien op zo’n korte tijd.

De tickets voor gisteren zijn ergens vorig jaar al besteld. Het was pas nadien dat we vaststelden dat ze ook nog eens naar Den Bosch kwamen. Eens we dat wisten was de bestemming voor ons  Paasweekend snel gekozen. Het aangename een het heel aangename koppelen noemen ze dat.

20180421_163213

Maar terug naar gisteren. In de vroege namiddag de trein naar Brussel genomen en daar nog een uur of twee rondgelopen vóór we een hap gingen eten in de AB Resto. Een bezoekje aan de den Botanique kan ik overigens iedereen aanraden.

Het eten was zoals steeds heel lekker. We hadden nog even vóór de deuren opengingen. Ik check nog even de Facebook pagina van de AB en wat zie ik daar staan? Dat ze een aantal CD’s hebben verstopt in de lockers.

Dat was toch wel de moeite waard om eens te gaan kijken vond ik. En ja hoor, het geluk lachte mij toe en ik heb dus de nieuwste CD van Nits, gratis voor niks.

De vraag is nu wel of we ze nog een derde keer gaan zien wanneer ze op 14 december in Het Depot in Leuven komen. Misschien is drie keer dezelfde show op een jaar net iets teveel van het goede. Anderzijds is het wel een héél héél goede show.

We zien wel wat het wordt.

Gegokt en gewonnen maar ook verloren

suikerrock

Het is de afgelopen jaren al meer een berekend risico geweest en tot dusver heb ik altijd geluk gehad. Maar aan dat geluk is dit jaar een einde gekomen.

“Het” is hier de aankoop van een Early Bird Combiticket voor Suikerrock. Dat kan je kopen in december dus op een moment dat er nog geen enkele naam bekend is. Dit jaar kostte het 97 euro voor drie dagen.

De zaterdag is van begin tot einde echt wel goed met achtereenvolgens Sons, Milo Meskens, Goo Goo Dolls, White Lies, Anouk en Alanis Morissette.  Ook op de zondagse familiedag hebben we met Gers Pardoel, OMD en Kool & the Gang niet te klagen. Stan van Samang is niet direct ons ding en De Ketnetband of Soufiane Eddyani zijn ook niet direct aan ons besteed. Maar 3 op 6 is niet slecht.

Maar die vrijdag! Die vrijdag! Wat een ramp is me dat. Eerder waren al Lost Frequencies, Kraantje Pappie en Lil Kleine aangekondigd. Vandaag komen daar nog eens Jebroer en Pitbull bij. Erg, erg, heel erg. Ze zien ons daar de vrijdag dus niet. Of misschien wel, enkel om ons polsbandje op te halen. We zijn toch van plan om die dag naar Bokrijk te rijden en dan is een ommetje naar Tienen niet ver omrijden.

Smaken verschillen maar op vrijdag is de smaak ver weg te zoeken.

Nu ja, twee dagen op drie is niet slecht maar ik had toch liever drie dagen op drie gehad. You win some … you lose some.

Een nieuwe locatie, een nieuwe titel

Omdat Skynetblogs er na 15 jaar mee ophoudt moet ikzelf na 10 jaar ook op zoek naar een nieuwe locatie. Stoppen met bloggen ga ik immers niet doen, daarvoor is het te plezant.

Omdat het doel van de blog ondertussen ook flink is gewijzigd heb ik ook maar een nieuwe titel gezocht. De “keep-on-runner” is immers een wandelaar geworden.

Ik ga nog wel eens joggen maar het is toch vooral wandelen, al dan niet op vakantie. En uiteraard worden er foto’s genomen en gedeeld.

Het zal nog een beetje zoeken zijn om deze nieuwe blog te “vormen” maar dat komt wel goed.