Verscholen dorp

Wat geldt voor mooie liedjes geldt helaas ook voor korte vakanties … voor je het weet zijn ze voorbij, zeker wanneer ze zo goed zijn als de vakantie de we net hebben gehad.

Vóór we terug naar België vertrokken hebben we nog wel een wandeling gemaakt. Een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Het verscholen dorp verwijst naar het onderduikerskamp dat de naam “Pas Op Kamp” kreeg en waar van 1942 tot 1944 een honderdtal joden, piloten en verzetslui werden verborgen voor de Duitsers. Ze woonden in hutjes onder de grond maar hadden verder eigenlijk niets te kort.

Verzetsstrijders brachten, met gevaar voor eigen leven, eten en drinken. Later werd gewoon een waterpomp geïnstalleerd.

Toen het kamp bij toeval werd ontdekt door de Duitsers konden de meeste onderduikers vluchten. Acht mensen, waaronder een kind van 6, haalden het helaas niet en werden ter plekke gefusilleerd nadat ze hun eigen graf hebben gegraven.

En zo is het weeral voorbij. Maar geen nood. We tellen af naar de volgende vakantie die ons in September naar de streek van Shakespeare, Morse, Lewis en Barnaby zal brengen.

Schelde en Durme

Wisten jullie dat Torfs Schoenen in zijn magazijn in Temse twee keer per jaar een soort opruimingsverkoop houdt? Ik niet tot Conny me er op wees. Dit verlengd Hemelvaartweekend was één van die twee keer.

Daarom trokken we gisteren naar Temse om in de eerste plaats eens een kijkje te nemen bij Torfs en dat te combineren met een wandeling langs de Schelde en de Durme.

Het was trouwens een geslaagde combinatie : twee paar schoenen gekocht voor “een prijsje” en een heel mooie wandeling van 10 km gemaakt.

Om de dag af te sluiten hebben we een (bijna) privévoorstelling in de UGC cinema van Mechelen gekregen. Achter ons zat nog één koppel maar dat was het dus. Vier (!) mensen in een hele zaal. De film was nochtans heel goed. We hebben Death of Stalin gezien, de satirische blik van Armando Iannucci. Die ken ik vooral van The Day Today, een satirische sketchshow waar onder andere Alan Partridge (gespeeld door Steve Coogan) voor het eerste optrad.

Maar terug naar Stalin. Op onnavolgbare wijze vertelt Iannucci de machtsstrijd die woedde na het overlijden van Stalin. Beria die probeert om via Malenkov de macht te grijpen aan de ene kant en Chroetsjov die de rest van het comité achter zich hoop te krijgen.

stalin

Vaak grappig maar soms ook bloedserieus. Ik vind het in ieder geval een aanrader.

Enkele foto’s van de wandeling (klik op de foto’s om een groter exemplaar te zien)

Thuis

Hemelvaartsdag staat de afgelopen jaren gelijk aan de KWB-wandeling in Peulis dat ondertussen toch wel een beetje mijn tweede thuis is geworden ;-).

Vooral het eerste deel van de wandeling was bijzonder mooi met onder andere de Peultebossen. Zelfs al was het weer niet optimaal, het was toch genieten. Het tweede deel van de wandeling was iets minder omdat we langs iets drukkere wegen moesten wandelen maar verder waren er toch ook daar weer heel genietbare momenten.

Uiteindelijk klokten we af op 14 km.

Ook volgens de traditie hebben we deze wandeling afgesloten met een smakelijke maaltijd.

(klik op de foto voor een grotere versie)

De Wijngaardberg

IMG_2949We hebben niet alleen een concert-bucketlist, we hebben ook een bucketlist waar wandelingen opstaan. Momenteel zijn er dat 742 (al kunnen het er ook 743 zijn 😉 ).

Dat aantal is uiteraard een grap maar toch hebben we wandelingen die we absoluut nog willen doen of streken die we nog willen (her)bezoeken.

Vandaag hebben we er eentje kunnen schrappen van de lijst : de Wijngaardbergwandeling in Wezemaal. Afhankelijk van de bron een wandeling van 7,3 km tot 8 km. Ikzelf heb ze als 7,65 km lang gemeten.

Het is een bijzonder mooie wandeling, zeker in deze tijd van het jaar wanneer de fruitbomen bloesemen al kan ik me voorstellen dat het ook in de herfst wondermooi moet zijn. Maar het is ook een vrij lastige wandeling. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Beerzelberg in Beerzel of de Wezenberg in Antwerpen 😉  is dit namelijk een echte berg. Met steile beklimmingen en lastige afdalingen.

Maar absoluut zeker de moeite waard om te doen. Wij hadden dik 2 uur nodig om de wandeling af te ronden. Maar we nemen wel graag onze tijd om eens goed rond te kijken, iets wat menig wandelaar al eens pleegt te vergeten.

Als je ook nog de moeite neemt om af en toe eens een informatiebord te lezen dan leer je ook nog wat bij.

IMG_2950IMG_2963IMG_2983IMG_3029