Wandelen

Middelburg en Veere

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Onze tweede dag in Zeeland begon in Middelburg. Daar had ik een stadswandeling van een dikke 3 km uitgestippeld.

Middelburg is de hoofdstad van Zeeland en moet rond het midden van de 9e eeuw zijn ontstaan. Bij archeologische opgravingen van na de verwoesting van 1940, zijn gebruiksvoorwerpen uit die periode gevonden. Bij de plaats werd vermoedelijk eind 9e eeuw de middelste ringwalburg (of vluchtburg) op Walcheren aangelegd, die lag tussen de Duinburcht (Domburg) en de Zuidburcht (Souburg). Deze burcht was vermoedelijk als verdediging tegen de Vikingen bedoeld nadat zij na de mislukte strooptocht van Rodulf (873) van het eiland verjaagd waren.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog heeft Zeeland zeer te lijden gehad door het oorlogsgeweld. Bij de capitulatie van Nederland op 15 mei 1940 was de provincie niet inbegrepen omdat Franse en Engelse troepen als deel van een geallieerd plan er de strijd in Midden-Zeeland wilden voortzetten tegen de Duitse aanvaller. Om de Franse terugtocht vanaf de Sloedam naar Vlissingen te dekken werd Middelburg op 17 mei enkele keren door Frans mobiel zeegeschut vanaf Breskens beschoten. Omdat de meeste bewoners waren geëvacueerd en de Luchtbeschermingsdienst grotendeels was uitgeweken, ontbrak het aan mankracht om een beginnend brandje te blussen. Bij dit bombardement op Middelburg werd ongeveer een kwart van de binnenstad door brand verwoest, waarbij meer dan 600 panden verloren gingen, waaronder het stadhuis, het abdijcomplex, het Oost-Indisch Huis, een aantal voormalige pakhuizen van de VOC en vele beeldbepalende woonhuizen. (Bron Wikipedia)

Middelburg is trouwens ook de plaats waar in 168 de telescoop werd uitgevonden

Nu is het een gezellig stadje om door te wandelen, vooral de stillere straatjes. Het was er redelijk druk. Het is hier immers schoolvakantie.

Na de lunch zijn we even naar ons huisje teruggereden om wat te rusten. Aanvankelijk was het de bedoeling om in de namiddag Mini Mundi (het vroegere Miniatuur Walcheren) te bezoeken maar de recensies die ik kon terugvinden waren zo vernietigend dat ik dat maar niet gedaan hebben.

In de plaats daarvan reden we naar Veere.

Veere begon in de 13e eeuw als havenplaats als het gehucht Kampvere of Ter Veere, gelegen in de parochie en het ambacht Zandijk. In 1318 bevonden zich reeds Italiaanse bankiers, Lombarden, in Veere, wat erop duidt dat er al handel werd gedreven.Veere scheidde zich vóór 1339 af van het ambacht Zandijk. In 1346 wordt Veere beschreven als ‘die veste ter Vere’, maar ook als dorp. Later, in de 15e eeuw wordt Veere stad genoemd, met het bijbehorende stadsrecht.In 1509 werd de stad door een stormvloed getroffen.

In de zestiende eeuw (tot 1560) was Veere de zetel van de Admiraliteit der Nederlanden. De Bourgondische heren van Veere bekleedden het ambt van admiraal. (bron : wikipedia)

Alweer een leuke dag gehad met dik 6 km wandelen.

Kruiningen en Domburg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vóór we vanochtend richting Zeeland vertrokken ben ik nog even de naftbak gaan voldoen. Het waren maar 16 liter maar aan 0,50 euro verschil in vergelijking met Nederland heeft ons dat toch al zeker twee koffies opgeleverd 😉.

Na anderhalf cruisen over rustige landwegen kwamen we aan in Kruiningen voor onze eerste wandeling.

De plaats waar Kruiningen is ontstaan, behoorde tot een van de oorspronkelijke eilandjes die later Zuid-Beveland vormden. De omgeving werd bedijkt door monniken van de abdijen van Ten Duinen en Ter Doest.

Het dorp was in de 14e eeuw door een gracht omgeven. Naast de kerk stond sinds de 13e eeuw het kasteel van Kruiningen, gebouwd door de adellijke familie Van Kruiningen. Het kasteel was het bestuurlijk centrum van de heerlijkheid. In 1720/1721 liet de toenmalige eigenaar het kasteel afbreken. Aan de oostzijde van het dorp stond tevens het kasteel Voorhoute, dat in 1751 is afgebroken.

Kruiningen werd zwaar getroffen tijdens de watersnood van 1953: 62 inwoners kwamen om het leven en het gehele dorp kwam gedurende een half jaar onder de invloed van eb en vloed te staan.

De Johanneskerk is na een brand, waarbij de toren uit de 14e eeuw behouden bleef, herbouwd in de 15e en 16e eeuw. In de kerk staat de graftombe van Arnoud van Cruningen (overleden 1561), een heer uit het geslacht Van Kruiningen. (bron : Wikipedia)

Bijna was de vakantie daar trouwens al voorbij. Even niet opgelet en de voet omgeslagen aan de rand van de weg. Hoe ik trouwens rechtgebleven ben is me een raadsel. Nu is het vooral een zeurende pijn. Straks de Voltaren maar bovenhalen.

Na een smakelijke lunch in Brasserie Smits in Wemeldingen (een “twaalfuurtje” vlees en een “twaalfuurtje” vis) ging het verder naar Domburg, onze basis voor de komende dagen. Eerst een wandelingtje van een uurtje door het centrum en daarna naar de Landal Hof Domburg (vroeger een Roompotpark).

Domburg is de op twee na oudste badplaats van Nederland.

In de Romeinse tijd werd de Nehalennia-tempel gebouwd. Deze werd na de 7e eeuw bedolven onder duinzand om in de 17e eeuw weer aan de oppervlakte te komen. Door het verder afkalven van de kust kwam zij al spoedig onder water te liggen. Schippers beschouwden Nehalennia als beschermgodin en maakten, na de zeeën getrotseerd te hebben, een stenen gedenkschrift.

In de duinen ten noordoosten van Domburg lag in de vroege Middeleeuwen de handels- en havenplaats Walichrum (Walacria) die in de 8e eeuw een bloeiperiode moet hebben doorgemaakt. Dat wordt afgeleid uit de vele muntvondsten die in de loop der jaren op het strand zijn gedaan. De naam van deze plaats moet zijn samengevallen met de aanduiding van het eiland Walcheren. (Bron : Wikipedia)

De aankomst in het park verliep niet zo vlot. We waren er om half vier maar de sleutel op de smartphone werd pas om vier uur geactiveerd. Toen bleek dat er geen linnengoed was voorzien. In tegenstelling tot andere parken moet je dat hier blijkbaar op voorhand bestellen (en betalen). En om alles compleet te maken weigerde de laptop op de wifi te geraken.

Maar alles is ondertussen opgelost. Al bij al een leuke zij het ook een heel vermoeiende dag.

Tuinwerk

walkingwithlucEen reactie plaatsen

In maart nemen we traditioneel een weekje verlof om in de tuin te werken. Alle winterresten verwijderen, hier en daar een beetje snoeien, zoveel mogelijk onkruid verwijderen en daar waar nodig wat nieuwe plantjes zetten die dan ook nog eens moeten worden gehaald uit één of ander tuincentrum.

Dat is dus een paar dagen hard maar wel ontspannend werken.

Er is gelukkig ook tijd om te gaan wandelen en fietsen.

Zo zijn we gisteren in Relst, deelgemeente van Kampenhout, het Prosper van Langendonckpad gaan wandelen. Een afgepijlde wandeling van zo’n 6 km die vertrekt aan de kerk van Relst.

Prosper Antoine Joseph Van Langendonck  was een Vlaams auteur die in 1893 samen met August Vermeylen, Emmanuel de Bom en Cyriel Buysse het literaire tijdschrift “Van Nu en Straks” oprichtte, het tijdschrift dat de Vlaamse literatuur vernieuwde.

Zijn opstel uit 1894 De herleving van de Vlaamse poëzij gold als manifest van de literaire vernieuwing. Binnen de redactie van het tijdschrift had hij als enige rooms-katholiek wel meer voeling met de traditionele stijl.

Hij vatte in Leuven de universitaire studies wijsbegeerte en letteren aan, maar kon die door familiale omstandigheden niet afmaken. Zijn vorming volstond wel om als ambtenaar te werken voor het ministerie van justitie. In 1899 kon hij, tot aan de Eerste Wereldoorlog aan de slag als vertaler bij de diensten van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij ondervond steeds meer last van een (erfelijke) schizofrenie en overleed in 1920 in een Brussels ziekenhuis.

Hij publiceerde een honderdtal verzen en sonnetten, meestal in Van Nu en Straks, maar ook in Dietsche Warande en Belfort.

Van Langendonck bracht veel van vakanties in Relst door.

De wandeling:

Enkele foto’s:

En vandaag zijn we de nieuwe knooppunten rond Mechelen gaan proberen. Dat ging vrij goed maar door wegwerkzaamheden en een koers in Bonheiden ging het terugkeren iets moeilijker.

Lier Anderstad

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na de modder van gisteren zochten we voor vandaag een moddervrije wandeling. Moddervrij en toch in de natuur … dan kom je al snel in Lier Anderstad terecht.

Daar waar heel lang geleden (in de 13de eeuw) nog een waterburcht stond is nu een natuurgebied dat bestaat uit vijvers en voormalige vloeibeemden. Niet alleen beschermt dit gebied de stad tegen overstromingen, het is ook een thuis voor meer dan 200 vogelsoorten. Vogels die soms veel lawaai maken 😉

De wandeling:

De foto’s:

Twee procent op donderdag, veel modder op zaterdag

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Afgelopen donderdag (voor de tweede keer deze week voor mij) naar het CC Zwanenberg getrokken. Daar stond Bas Birker op de planken. Toen we hem een aantal jaar geleden hadden gezien was hij steengoed dus de verwachtingen waren vrij hoog.

We zaten op de derde rij, altijd een risico bij comedians maar we meenden ons te herinneren dat Birker niet zo interactief was. Man, hadden we ons daar even vergist. De show, Twee Procent, stond bol van interactiviteit. Gelukkig niet met ons maar wel bijvoorbeeld met de man die zowel in de Facebookgroep “ge zet van hest” als in die van “ge zet van Hulshout” zat als de man die voor het leger werkte. Om de een of andere reden heeft hij ons genegeerd. Niet dat we daar kwaad over waren 😉.

Zijn nieuwste show “Twee Procent” was in ieder geval ruim twee uur lachen. Die 2 procent is trouwens de groep van hoogbegaafden die 2 procent van de bevolking uitmaakt. Niet dat je daar blij mee moet zijn. Zoals hij het zelf zegt: Daar zit je dan, met je testuitslag. Blijk je tot de slimste twee procent van de bevolking te behoren. En er al die jaren geen zak mee te hebben gedaan. ‘Gezegend met een goed stel hersens’, heet dat dan. Maar is het niet eigenlijk vervloekt? Want wat heb je aan hersens als je er alleen maar mee kan terugkijken op al je domme acties.

Gisteren hebben we gewinkeld en vandaag had ik de kans om mijn nieuwe Meindls uit te proberen. We reden hiervoor naar het Natuurpunt Bezoekerscentrum aan de Lelieboomgaardstraat in Erps-Kwerps. Er zijn vier wandelingen die je kan doen met afstand variërend van 1,9 km tot 4,35 km.

Wij deden een zelf uitgestippelde knooppuntenwandeling: 86 – 108 – 109 – 87 – 88 – 89 – 85 – 86. Deze wandeling was 5,60 km lang. Er stond een gure wind maar het ergste moest nog komen. Zodra we het bos ingingen was het vrij drassig en moddering. Begrijpelijk want het Silsombos is een “moerasbos”.

Er waren gelukkig vlonderpaden en ze hadden ook boomstampaden aangelegd. Helaas waren de vlonderpaden op sommige plaatsen zo rot als het maar kon. Echt rot dus. Mijn nieuwe schoenen hebben het geweten. Zo smerig.

Naar het einde toe waren ze duidelijk al bezig met herstellingen en vervangingen. Maar ons advies, als je de wandeling in de nabije toekomst zou willen doen, is laarzen meenemen. Waterdichte wandelschoenen zou ook nog wel kunnen maar laarzen zijn beter.

Enkele foto’s

Rivierenhof

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Ook vandaag werd er gewandeld.

We trokken naar Deurne meer bepaald naar het Rivierenhof. Dat is het oudste provinciale domein van het land.

De naam die ooit “’t Goed ter Rivieren” was, verwijst naar de aanwezigheid van de door het park meanderende rivier de Grote Schijn (dikwijls “het Groot Schijn” genoemd) en de vijvers die daardoor zijn ontstaan, alsmede naar de nabijgelegen Herentalse Vaart. Het domein werd in de 16e eeuw aangelegd als buitenverblijf. Van 1618 tot 1773 was het eigendom van de jezuïeten. In 1773 werd de jezuïetenorde opgeheven.

In 1776 werd het domein openbaar verkocht en kwam het in handen van de bankier Jan Baptist Cogels die het oude kasteel van de Jezuïeten liet afbreken en vervangen door een toen modern kasteel. Twee jaar later, in 1778, kocht hij ook het kasteel Sterckshof, dat naast het domein lag. Nadien ging het domein over naar de zoon Albert Cogels en vervolgens naar diens zoon Georges Cogels. In 1889 werd het domein openbaar verkocht en toegewezen aan Louisa Bosschaert – Cogels.

In 1921 werd het domein onder impuls van provinciegriffier J. Schobbens gekocht door de provincie Antwerpen, die het vanaf 1923 openstelde voor publiek. (Bron: Wikipedia).

Er zijn enkele afgepijlde wandelingen in het park maar wij hebben een beetje geïmproviseerd.

Enkele foto’s:

Den Battelaer

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vorige week in een weekend vol “familiale verplichtingen” vonden we toch nog de tijd om te gaan wandelen. We kozen deze keer voor de kortere rode wandeling in Den Battelaer”

We parkeerden ons aan de voetbalterreinen aan de Gentsesteenweg in Heffen.

Den Battelaer is een oud overstromingsgebied tussen de Zenne en het kanaal Leuven-Dijle en is een thuis voor veel planten en dieren, waaronder de blauwborst, rietzanger, krakeend en moeras-vergeet-me-nietjes.

Als je er gaat wandelen zijn waterdichte wandelschoenen altijd aangeraden. Deze keer viel het best mee maar we zijn er ook al geweest toen we quasi de volledige wandeling tot onze enkels in de modder zaten.

Wat nog wel zichtbaar is dat is de schade van de zomerstorm die in juli 2024 over de regio tekeerging en onder andere het dak van kerk van Heffen heeft geblazen. Dat zal nog wel effe duren eer dat hersteld zal zijn.

We zagen ook een “Echt Judasoor”, een paarse zwam die je blijkbaar wel meer ziet in deze contreien maar voor ons was het de eerste keer

De korte wandeling is 3,4 km maar je kan ook tot aan het Zennegat wandelen en dan heb je ruim 5 km.

Het vlonderpad op het einde van de wandeling is toe aan herstel maar daar gaan ze blijkbaar wel werk van maken.

Inhaalbeweging

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het is al februari en ik stel vast dat mijn laatste post al twee weken oud is !!! Foei voor mezelf 😉.

Uiteraard hebben we niet stilgezeten. Er is vooral hard gewerkt maar er is ook gewandeld. Ik zit immers al aan 100 km geregistreerde wandelkilometers. Maar niet elke wandeling levert bijvoorbeeld mooie plaatjes op.

We hebben ook aan cultuur gedaan. Ik ben met moeder één keer naar de Kaasboerin in Postel geweest voor een namiddagje muziek. Op het podium stonden Margriet en Celien Hermans, Lisa Del Bo, Poot & Vijverman en Pino Baresi. Deze laatste is trouwens een collega van mij. Die muziek wordt dan voorafgegaan door een driegangenmenu (erwtensoep, friet met vidée en een brésiliennetaartje) en gevolgd door een broodmaaltijd.

Het is niet ons eerste bezoek aan de Kaasboerin maar muzikaal was deze wel de beste.

Samen met Conny ben ik dan twee keer naar het Cultureel Centrum in Mechelen geweest. Vorige week vrijdag voor een avondje met The Bonnie Blues, een damestrio dat hun inspiratie haalt bij o.a. De Nieuwe Snaar en Hugo Mathyssen. Heel grappig, heel goed gezongen, heel goeie muziek en diepgaande en herkenbare teksten (zoals bijvoorbeeld “Waar zijn mijn sleutels?”😉).

De tweede voorstelling, eergisteren, was van een totaal ander kaliber. “Smells like Memories” zou een rockumentary zijn over Kurt Cobain en Nirvana waarbij de muziek werd gebracht door Boskat en Sofie Engelen het verhaal zou vertellen. Over de muziek kan ik niets slechts zeggen … die was TOP. Over de lichtshow was ik al een pak minder tevreden. Ik hou er niet van wanneer ik om de haverklap felwitte lichtflitsen recht in mijn ogen krijg. Spots horen op het podium te worden gericht, niet op het publiek en nog minder op mij.

Maar het ergste was wel documentaire gedeelte van de show. Akkoord, over het verhaal van Cobain valt waarschijnlijk weinigs vrolijks te vertellen maar de manier waarop dat gebeurde vond ik nog erger. Ik vond Mevrouw Engelen gewoon niet aangenaam om naar te luisteren. Ik denk dat, als ik alleen was geweest, na ongeveer 15 minuten de zaal zou hebben verlaten. Nu heb ik het de volle twee uur uitgehouden.

Vandaag was wel een vrolijke dag. Ik ben begonnen met een bezoekje aan de Stripbeurs van Putte, wat mij betreft de beste beurs van het jaar. Ik heb een vijftigtal strips van mijn “nog-te-kopen-lijstje” kunnen halen zonder daarbij een financiële aderlating te moeten ondergaan. Als ik mijn lijstje ooit leeg wil krijgen dan zal die er wel moeten komen want sommige boekjes zijn wel te vinden maar niet voor de prijs die ik ervoor wil betalen.

En deze namiddag zijn we dan naar Muizen gereden om nog naar de Baarbeekvallei te gaan wandelen. De groene wandeling vertrekt normaal gezien aan het centrum van Natuurpunt (naast het Brughuis) maar omdat het daar quasi onmogelijk is om te parkeren zijn wij vertrokken aan de kerk.

De wandeling:

Enkele foto’s:

Vrieselhof

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het deed maandag deugd om bij gewoon regenweer naar ’t werk te bollen. Gedaan met die wintertoestanden.

We zitten ondertussen terug een beetje in het normale patroon aan ’t hervallen. Dat betekent dus ook een uitstap op vrijdag met moeder.

Vandaag kozen we voor Oelegem waar, op de grens met Schilde, het Provinciaal Domein Vrieselhof ligt. Daar heb je de keuze uit 3 wandelingen en wij kozen voor de zwarte wandeling die zo’n 3km ver is. Perfect dus om met moeder te doen.

Helaas was de brasserie niet open waardoor de wandeling niet met een koffietjes kon worden afgesloten.

Winterweer

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De eerste werkweek van 2026 is ook een feit en wat een week is het geweest!

Maandag was nog vrij rustig. Weinig volk op het werk dus ook weinig mensen die mijn (ondertussen traditionele) affiche kunnen negeren 😉

Dinsdagochtend zag alles wit maar dat was niet erg … ik had voor de rest van de week toch thuiswerk gepland dus de auto mocht aan de kant. Toen wist ik echter nog niet dat ik rond een uur of twee een telefoontje van mijnbroer zou krijgen. Of ik zin had in een “ijzig ritje”? Wanneer dan wel? Wel, nu direct als het kan, graag naar Schiphol?.

Hij was gestrand in Antwerpen Centraal op weg naar Schiphol waar hij woensdag hoopte te vertrekken voor een fietsvakantie naar Thailand, Laos en Vietnam.

Ik dan maar laptop dichtgeklapt, berichtje aan mijn teamleader gestuurd en even op en af naar Schiphol gereden. Bijna 400 km maar gelukkig lagen de wegen er extreem goed berijdbaar bij. Blijkt zowat de enige dag van deze week te zijn geweest. Lucky Me!

Afin, hij was op tijd in Schiphol om alvast zijn fiets in bewaring te geven en hij is op woensdag ook kunnen vertrekken (één van de weinigen) en na een lange reis aangekomen op het vertrekpunt van zijn fietstocht. Zijn bagage heeft er een dag langer over gedaan. Ondertussen is hij begonnen aan zijn tocht en kunnen wij weer genieten van zijn foto’s.

Nadat vrijdag alle sneeuw weggeregend was stonden we zaterdag terug op onder een sneeuwtapijt. Mooi als je gaat wandelen, minder mooi als je de baan op moet.

Wij hebben ons beperkt tot twee wandelingen van telkens zo’n 5 km met vertrek en aankomst in Peulis. Het heeft wel enkele mooie plaatjes opgeleverd maar van mij mag de sneeuw verdwijnen voor de rest van de winter.