Clichés

Mooie liedjes duren niet lang. Time flies when you’re having fun. Het zijn maar enkele clichés maar zoals de meeste clichés zijn ze wel voor een groot deel waar.

Voor onze midweek in Limburg is dat in ieder geval zo. De afgelopen vier dagen zijn voorbij gevlogen en we waren dan ook een beetje triest toen we vanmorgen Landal Kasteeldomein De Cauberg achter ons lieten.

We zijn uiteraard niet rechtstreeks naar huis gereden. We hebben enkele tussenstops gemaakt. Om te beginnen in Tongeren om daar het Gallo-Romeinse museum te bezoeken. Zo hadden we nog een link met de Romeinse achtergrond van Maastricht en omgeving.

Een meevaller was de tijdelijke tentoonstelling. Die gaat op dit moment immers over Stonehenge, de mysterieuze stenen cirkel op Salisbury Plains. Wat de exacte bedoeling er van was zullen we ongetwijfeld nooit weten al zijn er meerdere theorieën.

In het echt valt Stonehenge trouwens een beetje tegen. Het ligt daar wat verloren tussen twee autostrades en je wandelt errond als een kudde schapen.

Maar de tentoonstelling was wel heel interessant. De permanente tentoonstelling is ook leuk hoor, zeker met de audiogids. Ons bezoek vandaag was trouwens de eerste keer dat we onze Museumpass gebruikten maar zeker niet de laatste keer.

Wij tellen alvast af naar onze volgende midweek. Eind juni trekken we naar Trois Ponts in het Landal Village des Gottales.

Het andere Valkenburg

Eergisteren viel Valkenburg ons eigenlijk een beetje tegen maar vandaag is gebleken dat we gewoon het verkeerde, hypertoeristische, gedeelte hebben gezien.

Vandaag hebben we een heel ander Valkenburg gezien.

Onze dag begon met een bezoekje aan de kasteelruïne dat we konden combineren met de Fluwelengrot. Deze mergelgrotten hebben niets te maken met de stof fluwijn maar werden genoemd naar de Franse eigenaar.

Grot is trouwens ook een verkeerde benaming want Nederland kent geen natuurlijke grotten. Alle “grottten” zijn dus eigenlijk groeven. Uit deze grotten worden al sinds mensenheugenis blokken “mergel” gehaald. Wat bij ons mergel wordt genoemd wordt bijvoorbeeld in Engeland chalkstone genoemd.

Je kan deze grotten trouwens enkel bezoeken met een gids. Doe je dat op je eentje dan loopt het ongetwijfeld slecht af. Wij hadden het geluk van een heel enthousiaste gids te hebben die ons ruim een uur heeft onderhouden.

Ons bezoekje aan de grotten hebben we afgerond met een stukje Limburgse Vlaai. Dat was er nog niet van gekomen en morgen moeten we helaas weer naar huis. Onze laatste kans dus.

Daarna zijn we naar het centrum getrokken maar dus een ander gedeelte dan het stuk waar we dinsdag doorheen zijn gelopen.

Heel rustig, heel netjes en heel mooi. Wat we ook vandaag weer zagen zijn reproducties van oude gevelreclames. Die hadden we dinsdag trouwens ook al gezien.

Na onze tweede beklimming (te voet toch) van de Cauberg zat alweer een heel mooie dag er op.

Vanavond nog effe nagenieten van een leuk verblijf in Landal Kasteeldomein Cauberg en morgen terug richting België.

Mestreech

Vandaag hebben we een dagje doorgebracht in Mosa Trajectum, tegenwoordig beter bekend als Maastricht. De oudste stad van Nederland die al sinds de Romeinse tijd is bewoond.

Maastricht is ontstaan langs de heirbaan van Tongeren naar Keulen die daar de Maas overstak. In 384 werd er de Bisschop van Tongeren, Sint Servatius begraven.

Nu is het bruisende winkelstad maar als je, zoals wij gedaan hebben, bij de VVV een stadswandeling gaat halen dan kom je ook op plekjes waar het veel rustiger is. Een bezoekje aan de Schatkamer van de Sint Servatiuskerk is ook de moeite waard. Je mag zeker niet vergeten om omhoog te kijken want tal van oude gebouwen hebben heel mooie gevelplaten.

Eigenlijk is er teveel te zien om op één dag te doen. We hebben nog niet de helft gedaan van hetgeen we wilden doen. Maar ja, nu kunnen (of moeten) we nog eens terugkomen hè.

Uiteraard hebben we ook een beetje geshopt maar we hebben vooral genoten van de stad.

En ondanks het feit dat het een “wandelvrije” dag was hebben toch maar weer 13 km op te teller staan.

Grijs (maar mooi)

Zo zonnig als het gisteren was … zo grijs was het vandaag.

De wandeling van vandaag zou ons langs verschillende kastelen brengen al is de term “kasteel” misschien misleidend. Eigenlijk waren het eerder kasteelhoeves maar dat maakte de wandeling niet minder mooi. Integendeel zelfs.

Af en toe moesten we de paraplu open doen maar met uitzondering van dat ene buitje rond de middag viel het al bij al nog heel goed mee. Gelukkig kwamen we onderweg een oude waterput tegen met een afdakje want tijdens die ene fikse bui was het net etenstijd. Verder bleef het beperkt tot enkele druppels.

Uiteindelijk hadden we 15 kilometers op de teller staan waarvan de laatste kilometer een stijgingspercentage van gemiddeld 12% had. Landal De Cauberg ligt immers op de top van … de Cauberg.

Terwijl ik dit schrijf valt de regen trouwens ook behoorlijk uit de lucht maar wat er vandaag valt kan morgen niet meer vallen. En morgen dat betekent voor ons een uitstapje naar Maastricht.

Het witte stadje

Iedereen kent Thorn waarschijnlijk wel als het “witte stadje” in Zuid (Nederlands) Limburg. Maar in de buurt van Thorn is het ook leuk vertoeven hoor.

Ze hebben daar bijvoorbeeld ook de Kapellenroute, een wandeling van een zestal kilometer die je langs tal van kapelletjes brengt, grote en kleine en bijna allemaal gewijd aan een andere heilige. Bij ons zijn het vooral Maria-kapelletjes maar hier hebben we er ook gezien van Sintt Jozef, Sint Barbara, Sint Antonius en Sint-Nepomucenus.

De mooiste kapel was wel de Kapel onder de Linden. De grootste die we gezien hebben maar heel mooi. Daar hebben we ook een kaarsje gebrand voor al die studenten die binnenkort weer aan de blok moeten beginnen.

Wij hebben de wandeling wel tegendraadsi gedaan, eerder per toeval maar uiteindelijk leek dat beter omdat we het stadje zelf dan op het einde van de wandeling hadden. Thorn is zeker een mooi stadje maar we hadden wel het geluk dat het seizoen nog niet echt bezig is. Ik denk dat het daar in de zomer niet te doen is van de toeristen.

Ondertussen zitten we knusjes in ons appartementje in het Landal Kasteeldomein De Cauberg met een heel mooi uitzicht. Alleen jammer dat het morgenvroeg net iets te koud zal zijn om te ontbijten op het terras.

Bart, Witte koffie en ingeblikte ham

Gelukkig heb ik vanaf morgen een weekje verlof want het afgelopen weekend was sowieso al behoorlijk druk en bovendien heb ik altijd last met de overschakeling van winteruur naar zomeruur.

Vrijdagavond zijn we nog eens naar CC Zwanenberg geweest. Daar was Bart Herman te gast met zijn Tussen ons gezegd en gezongen programma. Bart Herman is volgens mij één van de meest ondergewaardeerde zangers van ons land. Maar geheel onterecht want niet alleen kan de man goed zingen, hij heeft ook behoorlijk wat mooie liedjes. Zijn twee uur durende show (inclusief korte pauze) was dan ook genieten.

bart herman

Gisteren stond dan weer in het teken van 100 KVLV Peulis. Het Katholiek Vormingswerk voor Landelijke Vrouwen, vroeger bekend als de Boerinnenbond werd opgericht in 1911 maar de afdeling in Peulis is gevolgd in 1919. Aangezien Conny in het bestuur zit konden we daar niet ontbreken. De festiviteiten begonnen in de namiddag met een misviering die werd opgeluisterd door White-Coffee, een gospelkoor uit Ekeren. Een echte aanrader.

IMG_9839

Na de viering volgde nog een receptie en een avondfeest. Op dat feest werden we geëntertaind door Nostalgique, een soort menselijke jukebox. Ik vond dat hij sommige nummers behoorlijk naar de verdoemenis hielp maar ze zorgden wel voor sfeer. Nadat alles aan de kant, opgeruimd en afgewassen was waren we al zondagochtend.

Een uurtje minder slaap deed er evenmin goed aan maar rond halftwee was het dan tijd om naar Antwerpen te gaan. In de stadsschouwburg werd immers Spamalot, de musical van Eric Idle die op een geweldige manier werd vertaald door Stany Crets, op het programma. Ik had ‘m in 2011 al gezien (twee keer zelfs) maar hij heeft nog weinig van zijn glans verloren. Misschien zijn enkele moppen ondertussen not done maar algemeen gezien is het twee uur lachen en genieten van de goeie muziek. Heel sterke musical met o.a. Koen van Impe, Jonas van Geel, Jan Van Looveren en Walter Baele.

spamalot

En morgen … dan vertrekken we voor een paar dagen naar Valkenburg om uit te rusten van een druk voorjaar.

Tiegemberg

Men zegt dat mooie liedjes niet lang duren. Wel … verlengde weekends ook niet, zelfs al zijn ze verlengd.

Hoewel we gerust nog een week wilden blijven moesten we vanochtend alweer uitchecken bij het Ibis Hotel in Kortrijk. Recht naar huis rijden deden we evenwel niet. We reden eerst nog naar Ingooigem voor onze tweede wandeling. Een wandeling die trouwens ook uit het boek 75 wandelingen in Vlaanderen komt.

Deze keer bracht de wandeling ons naar Ingooigem om vandaar naar de Tiegemberg te trekken. Ik denk dat we die Tiegemberg van alle kanten hebben beklommen, behalve van de binnenkant. Maar het was wel telkens de moeite waard want de uitzichten waren elke keer weer prachtig. Net zoals het weer trouwens.

Maar ja … het zit er dus weeral op. Heel jammer maar anderzijds is het goed nieuws want nu kunnen we aftellen naar onze volgende uitstap en die zal er sneller zijn dan we denken. In april trekken we immers naar Zuid Limburg voor een midweekje aan de Cauberg.

En om bezig te blijven hebben we vandaag almaar vast een midweekje in de Ardennen geboekt in de laatste week van juni. We blijven dit jaar dus trouw aan het motto dat je niet ver moet gaan om mooie dingen te zien.