Winterweer

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De eerste werkweek van 2026 is ook een feit en wat een week is het geweest!

Maandag was nog vrij rustig. Weinig volk op het werk dus ook weinig mensen die mijn (ondertussen traditionele) affiche kunnen negeren 😉

Dinsdagochtend zag alles wit maar dat was niet erg … ik had voor de rest van de week toch thuiswerk gepland dus de auto mocht aan de kant. Toen wist ik echter nog niet dat ik rond een uur of twee een telefoontje van mijnbroer zou krijgen. Of ik zin had in een “ijzig ritje”? Wanneer dan wel? Wel, nu direct als het kan, graag naar Schiphol?.

Hij was gestrand in Antwerpen Centraal op weg naar Schiphol waar hij woensdag hoopte te vertrekken voor een fietsvakantie naar Thailand, Laos en Vietnam.

Ik dan maar laptop dichtgeklapt, berichtje aan mijn teamleader gestuurd en even op en af naar Schiphol gereden. Bijna 400 km maar gelukkig lagen de wegen er extreem goed berijdbaar bij. Blijkt zowat de enige dag van deze week te zijn geweest. Lucky Me!

Afin, hij was op tijd in Schiphol om alvast zijn fiets in bewaring te geven en hij is op woensdag ook kunnen vertrekken (één van de weinigen) en na een lange reis aangekomen op het vertrekpunt van zijn fietstocht. Zijn bagage heeft er een dag langer over gedaan. Ondertussen is hij begonnen aan zijn tocht en kunnen wij weer genieten van zijn foto’s.

Nadat vrijdag alle sneeuw weggeregend was stonden we zaterdag terug op onder een sneeuwtapijt. Mooi als je gaat wandelen, minder mooi als je de baan op moet.

Wij hebben ons beperkt tot twee wandelingen van telkens zo’n 5 km met vertrek en aankomst in Peulis. Het heeft wel enkele mooie plaatjes opgeleverd maar van mij mag de sneeuw verdwijnen voor de rest van de winter.

Nog Feestdagen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De tweede “feestweek” zit er ook weeral op.

Wij hebben het alvast rustig “gevierd”. Oudejaar werd in Vorselaar doorgebracht waarbij we ons tegoed hebben gedaan aan “ne goeie Chinees” en na een paar kwisjes te hebben gezien op TV zijn we terug naar Peulis gereden waar we nog vóór middernacht in onze nest staken. Het heeft wel geduurd tot na middernacht eer we sliepen. Misschien had het vuurwerk dat nergens mocht worden afgeschoten er iets mee te maken?

Nieuwjaarsdag zelf is het traditioneel “frikadellen met kriekenspijs” eten in Peulis. Vóór het zover was zijn we, ook wel een traditie, een nieuwjaarswandeling gaan maken. Vaak rijden we daarvoor naar Lier maar deze keer zijn we gewoon in Peulis gebleven.

Vrijdag had ik wel een belangrijke afspraak. Ik kon eindelijk mijn hoorapparaat terug gaan halen. Hopelijk werkt het nu beter. Dat zou toch moeten want het is een totaal nieuw toestel. Blijkbaar heeft de fabrikant mijn origineel toestel ergens verloren gelegd. Afin, ze weten in ieder geval niet waar het ligt. Mij maakt het niet uit, ik hoor terug beter.

Zaterdag was het eigenlijk geen weer om een hond door te sturen maar we zijn er toch in geslaagd om een halfuurtje droog te gaan wandelen.

Vandaag was het dan weer schitterend wandelweer. De straten in Peulis liggen er meestal wel verraderlijk gladjes bij. Strooiwagens blijken hier niet te komen. “Uitgezonderd Plaatselijk Verkeer” wordt niet als prioritair beschouwd. Wel bizar wanneer de helft van het dorp “plaatselijk verkeer” is. Het verschil met buurgemeente Bonheiden/Rijmenam is opvallend.

Naast de baan levert de sneeuw wel vaak mooie plaatjes op. Dat hebben we gezien tijdens onze wandeling naar de Peultebossen.

Feestdagen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

 We zitten, na de “Kersttweedaagse” halfweg wat ik al eens de “overbodige week” durf te noemen.

Ik ben dus geen fan van de feestperiode. Kerstmis valt op zich nog wel mee, misschien ook omdat het ook mijn verjaardag is, maar de dagen die er gaan aankomen zijn helemaal niet aan mij besteed. Als er één overroepen feestdag is dan is het wel Nieuwjaar.

Soit, voor het zover is hebben we vandaag nog eens de wandelschoenen aangetrokken voor een aangename winterwandeling.

Vertrekken deden we in het Vrijbroekpark. We volgden de knooppunten 187 – 126 – 125 – 51 – 258 – 187, samen goed voor 6,15 km.

Na een kort stukje verlieten we het Vrijbroekpark via de uitgang Stuivenberg.

In de Stuivenberglaan staat een Onze-Lieve-Vrouwe-kapelletje . Veel blijkt daarover niet te zijn geweten. Ze zou ergens in de 18de eeuw zijn gebouwd en tot kort voor de tweede wereldoorlog trok er jaarlijks een processie naartoe. Eind 1977 werd het gerestaureerd en binnenin versierd door leger-aalmoezenier E.H. Georges Herregods uit Leest.  Aan de ene kant 20 keramieken beeldjes die een Mariaprocessie uitbeelden, aan de andere kant wordt een begrafenisstoet uitgebeeld.

Dan gaat de wandeling verder door beemden langs de Zenne. Daar mochten we genieten van de vliegkunsten van een Torenvalk (volgens Obsidentify).

Uiteindelijk kwamen we terug in het Vrijbroekpark aan via de Eekhoornparking.

Een goeie cappuccino in Bar Broek en we konden terug naar huis.

De wandeling:

Enkele foto’s

Musea, Concert en wandelen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het laatste weekend “voor de feesten”.

Dat weekend begon voor mij op vrijdagochtend in de garage. Daar heb ik mijn Ford Kuga geruild voor een Peugeot 2008 GT. Nu al? Die auto is toch nog geen jaar oud? Da’s waar maar op die 11 maanden tijd heeft hij al drie keer in de garage gestaan met een motorstoring en evenveel keer hebben ze me verteld dat er niets aan de hand is want dat de computer zegt dat er niks verkeerd is. Met zo’n wagen kon ik echt niet met een gerust hart blijven rondrijden. Toen ik dan twee weken geleden die Peugeot in de toonzaal zag staan was ik direct verkocht. Omdat het een toonzaalmodel was hoefde ik ook niet lang te wachten. WinWin dus.

Zaterdag zijn we dan naar Brussel getrokken voor een mini-uitstapje. ’s Avonds stonden Nits geprogrammeerd in het Koninklijk Circus en tegenwoordig koppelen we daar een overnachting aan vast. Dat maakt het toch allemaal veel rustiger en aangenamer. Zeker wanneer je een hotelkamer kunt vinden op 300 meter van de zaal.

Maar voor het zover was hebben we genoten van Brussel met bezoekjes aan het Magrittemuseum en het Muziekinstrumentenmuseum. Tussendoor een lekkere pizza gaan eten in een piepklein Italiaans restaurantje in de Anspachlaan, recht tegenover die andere concertzaal, de Ancienne Belgique. Je staat er niet bij stil maar voor je het weet heb je 11 km gewandeld.

’s Avonds was het dan de beurt aan Henk Hofstede, Robert Jan Stips en Rob Kloet. Ze gaven twee uur het beste van zichzelf. Mijn collega’s kennen Nits niet en dan vragen ze wat voor soort muziek ze brengen. Onbeantwoordbaar is die vraag. Ze zijn immers niet in één hokje te plaatsen. Alhoewel, misschien wel maar dan is het in het Nits-hokje. De afgelopen 10 jaar hebben we 6 keer gezien en ze hebben ons nog nooit teleurgesteld.

Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Na het ontbijt in Brussel rustig naar Mechelen gespoord en vandaag terug naar Peulis. Deze namiddag zijn we dan in Rijmenam een ingekorte versie van de Cassenbroekwandeling gaan doen. Het was dan ook zalig wandelweer.

Schupleer

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Afgelopen donderdag zijn we nog eens naar de kerk geweest, meer bepaald naar die van Schriek.

Niet dat er een kerkdienst op het programma stond maar wie er wel passeerden waren Yevgueni. In het kader van hun vijfentwintigjarig bestaan sluiten ze het jubileumjaar af met een kerkentour.In een kleinere bezetting en met begeleiding van viool en cello.

Het was fantastisch goed.

Ik zou zeggen, als je de kans hebt ga zeker kijken, maar alle concerten zijn helaas uitverkocht.

Zaterdag stond er een verplaatsing naar Vorselaar op het programma. De “kaart-taxi” van moeder was niet beschikbaar en dan komt de jongste zoon opdraven hè 😉. Terwijl zij aan het kaarten was in Gierle zijn wij gaan wandelen tussen Grobbendonk en Vorselaar.

We vertrokken aan Den Herberg, vlakbij de watermolen van Grobbendonk. We volgden het (afgepijlde) Schupleerpad van Natuurpunt tot aan de Schapenstal aan de Dijkbaan in Vorselaar. Vanaf daar volgden w de knooppunten 50 – 40 – 41 – 43 – 44 – 98 – 99 – 96 en 95.

De wandeling

Enkele foto’s

Bij de Schapenkoppen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Laatste dag van onze laatste vakantie. Het weer voorspelde niet veel goeds.

Dan kan je gelukkig altijd terecht in Lier. We waren eerst van plan om nog eens naar Anderstad te wandelen maar kozen toch maar voor de Lierse Vesten die we dan voor een stukje zouden “afsnijden” om de Brocantemarkt op de Grote Markt te bezoeken.

Wat ons al direct opviel bij het vertrek aan Parking de Mol : de Lierse standbeelden droegen oranje lintjes.

Die opvallende aankleding is een initiatief van De Zilveren Knoop, de Lierse afdeling van Soroptimist Belgium, en maakt deel uit van de internationale campagne ‘Orange the World’. Die campagne ging op 25 november van start en loopt nog tot 10 december, tijdens de jaarlijkse 16 Dagen van Activisme tegen Geweld op Vrouwen.

Volledig droog hebben we het niet gehouden maar kletsnat zijn we dan ook weer niet geworden.

Een week in telegramstijl

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De eerste week van december is meestal een vakantieweek bij ons … kwestie van die laatste vakantiedagen op te souperen. Het verslag van deze week volgt hierna in telegramstijl 😉

Vrijdag 28/11: jaarlijks bezoek aan de endocrinoloog en goede punten gekregen. Ik ben goed bezig

Zaterdag 29/11: jaarmarkt in Peulis. Enkele lokale verenigingen gesteund. Optreden van Laura Lynn hebben we aan ons voorbij laten gaan

Zondag 30/11: wandeling gemaakt in Lint, meer bepaald het afgepijlde Eugeen Goeyvaert Wandelpad. Al zijn niet alle bordjes even duidelijk 😉

Maandag 1/12: een beetje opruimen en winkelen

Dinsdag 2/12: shoppen voor eindejaarsgeschenken, afspraak bij Audika om het haperend hoorapparaat te laten herstellen (alweer) en tussen de soep en de patatten een nieuwe auto gekocht. Ik weet dat de Ford Kuga nog geen jaar oud is maar van een 10 maanden oude auto zou je mogen verwachten dat die niet een volledige maand daarvan in de garage staat vanwege een “motorstoring” . Je zou ook niet verwachten dat ze op tijd geen echte oorzaak van het probleem hebben kunnen vinden. Soit, het vertrouwen is zoek, zowel in de auto als in de garage, dus was er nood aan een vervanger. Die is er dus en hij is ook snel beschikbaar: een Peugeot 2008 GT.

Woensdag 3/12: dagje Antwerpen met bezoek aan de Magritte-tentoonstelling in het KSMKA, nog wat verder naar eindejaarsgeschenkjes gezocht en uiteraard een bezoekje gebracht aan “den Beo”, de beste Stripwinkel van het land.

Donderdag 4/12: grote opruimdag en de kledingcontainers in de buurt wat bijgevuld

Vrijdag 5/12: bezoekje aan Mechelen met het Museum Busleyden. De “special” rond Rik Wouters viel een beetje tegen maar de rest van het museum was zeer de moeite waard.

Zaterdag 6/12: even “op en af” naar Vorselaar om met moeder naar het Galaconcert van het Vlaams Muziek Theater in CC Zwanenberg in Heist op den Berg te gaan. Zij heeft er uitermate van genoten (we zaten op de eerste rij !!) en ik kan dat ook wel smaken. Tenslotte heeft Spotify vastgesteld dat ik 233 verschillende genres heb beluisterd het afgelopen jaar. Dat is natuurlijk zever, ik luister maar naar één genre : het goeie muziekgenre

Cultuurweek

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na zo’n weekje verlof is het vaak zo druk op ’t werk dat er weinig tijd (of zin) overblijft om eens iets te posten.

Niet dat we stil in onze zetel hebben gezeten hoor. In tegendeel. Op die ene week ben ik drie keer naar een cultureel centrum geweest.

We begonnen met de Country Mavericks in ’t Blikveld in Bonheiden.

Country Mavericks bestaat uit Patrick Riguelle, Bjorn Eriksson, Nathalie Delcroix, Piet de Pessemier en Tomas De Smet.

Eriksson en De Smet kennen elkaar van Zita Swoon. Nathalie Delcroix kennen we natuurlijk  van Laïs. Ze is trouwens de partner van Eriksson. De andere helft van Laïs, Jorunn Bauweraerts, is trouwens de partner van De Smet.

En Piet de Pessemier, die kennen we onder andere van Monza, van LeNoise (Neil Young tributeband )en van de tributeconcerten voor Lou Reed en Bruce Springsteen (samen met o.a. Jan Hautekiet, Axl Peleman, Guy Swinnen en (alweer) Patrick Riguelle.

Men hun concert proberen ze de rebellen van de Country te eren: Willie Nelson, Waylon Jennings en Johnny Cashmaar ook Guy Clark, Johnny Paycheck, Townes Van Zandt, Kris Kristofferson, Loretta Lynn en zelfs Patsy Cline.

Afgelopen vrijdag stonden er zelfs twee voorstellingen op de agenda.

In de namiddag trok ik met moeder naar CC De Werft in Geel voor een optreden van Along comes Mary. Dat is een groep rond het echtpaar Marijke Hulsmans en Fabio Canini.

Zij brachten eigenlijk een soort van “was het nu 40, 50, 60 of 70”. Niet altijd de meest vanzelfsprekende nummers maar best wel een aangename manier om een namiddag door te brengen.

Van Geel ging het dan snel terug naar Peulis omdat Conny en ik ’s avonds nog werden verwacht in het Cultuurcentrum Mechelen.

Daar stond Sofie Lemaire verzint het niet op het programma. Een bijna twee uur durende show waarin radiostem Sofie Lemaire heel onderhoudend vertelt over de gekste figuren in de geschiedenis zoals Ludwig van Beieren of John Taylor de oogarts van Bach en Händel die eigenlijk verantwoordelijk is voor hun dood.

Een aanrader die je zeker moet gaan kijken wanneer je de kans zou hebben.

Huis ter Heide

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Zo’n midweek vliegt voorbij.

Vandaag moesten we terug naar huis. Maar vóór we dat deden maakte ik nog een tussenstop in De Moer om een wandeling te maken door Natuurgebied Huis ter Heide.

Dat domein is zo’n 1.000 hectare groot maar 35 hectare is ingericht als natuurbegraafplaats.

Ik had daar al veel over gehoord maar had het nog nooit gezien. Het heeft wel iets. Grafzerken zie je er niet. Op elk graf ligt een “boomstronk”. Heel mooi, heel sereen.

Verder is het een heel mooi domein om over te wandelen.

De wandeling

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar)

Drimmelen, de Biesbosch en de schaatsbaan van Kaatsheuvel

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vandaag gingen we eindelijk doen waar we deze midweek voor geboekt hadden : varen.

Het was eigenlijk de bedoeling dat we dat afgelopen maandag zouden gedaan hebben met een tocht van Drimmelen naar Antwerpen (en daarna met de bus terug naar Drimmelen). Maar deze tocht werd jammer genoeg geannuleerd vanwege te weinig deelnemers. Blijkbaar is 4 man te weinig?

Dan maar een nieuwe tocht geboekt bij Rederij Zilvermeeuw : de Marktocht, een tocht van een uur of zeven inclusief lunchbuffet. Helaas, ook deze werd geannuleerd om dezelfde reden.

Wat bleef er nog over: de klassieke twee uur durende tocht door de Biesbosch met een “etagère-lunch”. Die ging wel door.

Vóór we aan boord gingen zijn we nog wel een wandelingetje door Drimmelen en omgeving gaan doen. Dat was met momenten minder “rollator-vriendelijk” maar het ging wel.

Drimmelen is een piepklein dorpje met amper 570 inwoners. In 1421 werd het tijdens de Sint-Elisabethvloed volledig van de kaart geveegd. Rond de Herengracht staan nog enkele 18de en 19de eeuwse huisjes. Er staat ook een standbeeld van een griendwerker. Griendwerkers sneden in drassige gebieden de wilgentenen van verschillende soorten wilgen. De takken en twijgen werden gebruikt voor vlechtwerk van onder andere stoelzittingen.

Na 50 minuten wandelen en 2,75 km op de teller stonden we terug aan de auto.

De wandeling:

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar):

Om 11u45 konden we dan inschepen. Omdat we twee annuleringen hadden moeten doorstaan kregen we van de Zilvermeeuw twee jetons voor een gratis consumptie. Dat vond ik wel heel sympathiek.

Twee uur varen door de Biesbosch en tegelijkertijd lekker eten : dat valt altijd mee.

De boottocht:

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar):

Om de dag af te sluiten hebben we nog een korte wandeling gemaakt van ons huisje naar de schaatsbaan van de Loonse en Drunense Duinen. De Kaatsheuvelse ijsbaan is geen natuurlijk ven. De plas is gegraven door mensenhanden. Tijdens de crisisjaren 1929-1940 zocht het Rijk een werkverschaffingsproject om werklozen aan werk te helpen. De gemeente Loon op Zand had wel een idee: een ijsbaan om bewoners tijdens die economisch moeilijke jaren wat winterplezier te bieden. Graafmachines bestonden al, maar om de werknemers bezig te houden, mocht het graafwerk niet te snel klaar zijn. Al het zand moest met de schop worden afgegraven en met kruiwagens worden afgevoerd.

De wandeling:

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar):