Historisch Herentals

Als Diabetespatiënt met een zorgtraject moet je aan bepaalde voorwaarden voldoen om te bewijzen dat je echt wel je best doet om de ziekte zo goed mogelijk te bestrijden. Minstens 1 keer per jaar naar de Endocrinoloog, minstens één keer per jaar afspraak met de Diabetes-educator, geregeld op (bloed)controle bij de huisarts en natuurlijk ook je levensstijl aanpassen. Met veel bewegen heb ik geen moeite, het gewicht onder controle houden was moeilijker.

Daarom heb ik onlangs toch maar besloten om te rade te gaan bij een diëtiste en dat heeft geholpen. De afgelopen drie maanden zijn er verschillende kilo’s verdwenen. Niet door streng te diëten maar wel door anders te eten en vooral anders te snoepen.

Vandaag stond er weer een afspraak met de diëtiste op het programma en twee uur later een afspraak met de huisarts.

De tijd daartussen leek ons een perfecte gelegenheid om de historische stadswandeling van Herentals te doen.

Herentals is de historische hoofdstad van de Kempen. Al in 1150 werd de naam Herenthals vermeld. Het betekent “een heuvel waar hekelteer of haagbeuk groeit”. In 1209 kreeg de stad vrijheidsrechten. In de 14de eeuw verwierf de stad haar grootste welvaart toen de wol- en lakennijverheid een grote bloei kende.

De wandeling vertrekt op de Grote Markt en wordt aangegeven met koperen klinknagels op de grond.

Naast de Lakenhalle met de Belforttoren en het Boerenkrijgmonument zie je onderweg ook de Zandpoort, het Sint-Jozefscollege, de Sint-Waldetrudiskerk, de Bovenpoort, de Stadswallen, de vistrap, het Oude Gasthuis, Kasteel Le Paige, het Sint-Jozefsinstituut, het Begijnhof en de Infirmerie van het Augustijnenklooster. 

Een brochure kan je vinden op https://www.herentals.be/historische-stadswandeling.

De wandeling is 5 km lang.

En voor ik het vergeet … zowel de rapportcijfers van de diëtiste als van de huisarts waren bijzonder goed. Ik mag overgaan naar het volgende jaar 😉

Herentals

Herentals.

De stad van de Keizer, niet Karel maar Rik II (Van Looy).

Het is ook de stad waar ik vroeger, toen de dieren nog spraken en ik een tiener was, elke week naar de cinema ging. Naar de Lux of de Plaza in de Zandstraat of de Funkis op de Markt. Star Wars, Jaws, King Kong, Grease, Saturday Night Fever … ik heb ze er allemaal gezien.

Het is ook de stad waar ik (bijna) elke week een elpee ging kopen voor 220 franken (5,50 euro). Behalve mijn elpees van ABBA, die kocht ik niet in Herentals. Dat zou slecht geweest zijn voor mijn reputatie 😉.

Herentals is echter ook een stad met een rijke geschiedenis en met behoorlijk wat historische gebouwen.

En ze hebben een mooie afgepijlde wandeling die je langs deze gebouwen brengt. Ik heb ze deze namiddag gedaan met moeder en ik kan ze enkel aanbevelen.

Omdat wij de auto hadden achtergelaten op de schaduwrijke parking aan het openluchtzwembad zijn wij uitgekomen op bijna 8 km in plaats van de voorziene 5 maar dat viel best mee.

Keizers

Dit weekend stond in het teken van de keizers.

Afgelopen vrijdag met het véloke naar het zuid in Antwerpen waar ik had afgesproken met Conny. Een hamburger gegeten in een verlaten Ellis Burger en dan te voet naar Borgerhout waar we verwacht werden in de mooiste concertzaal van het land … De Roma.

In de Roma werden we eerst opgewarmd door RAMAN, een Gentse groep die veel potentieel toont maar die op dit moment nog niet standvastig genoeg is.

Om 21u, 10 minuten later dan voorzien, betraden de heren van Kaiser Chiefs het podium op de tonen van Money for Nothing van Dire Straits. Ik had ze al twee keer eerder gezien, eenmaal op de wei van Werchter in 2012 en eenmaal op de Markt in Tienen in 2013. Maar bij Conny stonden ze behoorlijk hoog op de bucketlist dus moesten we echt wel gaan. Toen wisten we uiteraard niet dat ze later dit jaar nog eens terugkeren naar die wei in Werchter.

Ze waren goed, zelfs heel goed. Maar ze waren niet zo goed als 7 jaar geleden. Wat misschien wel logisch is. Zeven jaar geleden had ik waarschijnlijk ook nog net iets meer energie dan nu (al lijkt mijn energie de laatste 4 jaar en zeker de laatste twee jaar wel terug te zijn toegenomen 😉).

kaiserchiefs

Het was in ieder geval de verplaatsing naar Borgerhout waard geweest.

En ook vandaag stond de dag in teken van een keizer. Nu ja, we zijn gaan wandelen in Herentals en daar hebben ze toch een standbeeld staan van een Keizer? Zoek het maar eens op in Google : keizer + Herentals.

Ik had een wandeling uitgestippeld die ons van het station naar het Olens Broek zou brengen waarbij we een stuk langs de Kleine Nete zouden wandelen. Het water van die Nete stond trouwens behoorlijk hoog. Sommige stukken viel het nog mee maar op andere stukken waar de wind vrij spel had en waar de regen ons teisterde waren minder leuk.

Maar we kunnen toch maar weer 8 km bijschrijven op onze teller. Genoeg om morgen een nieuwe werkweek aan te vatten.

Kempen

De laatste twee dagen van mijn (korte) vakantie waren weer behoorlijk gevuld.

Gisteren begon met een bezoekje aan het AZ in Herentals. Niets ernstigs hoor, gewoon een MRI-scan laten nemen in de hoop zo uit te vinden waarom ik zo slecht hoor langs mijn rechterkant. Omdat ik nog een tegoedbon van 15 € voor Taverne Wolfstee in Herentals had leek het de prefecte aangelegenheid om aan het ziekenhuisbezoek een fikse wandeling te koppelen om de dag dan af te sluiten met een smakelijke hap.

Kort na 8 u stond Conny al voor de deur en even later vertrokken we naar de stad van Keizer Rik. Omstreeks half elf hadden we de wandelschoenen aangetrokken en vertrokken we richting Netepark waar onze knooppuntenwandeling begon.

Niet veel later stonden we aan de Toeristentoren, de houten toren midden op de Kempische Heuvelrug van waaruit je, bij helder weer, een mooi uitzicht hebt op de Kempen en naar verluid tot 30 km ver kunt zien. Of dat laatste helemaal klopt weet ik niet maar het uitzicht is er in ieder geval de moeite ook al gaat het beklimmen van dergelijke bouwwerken bij mij altijd gepaard met de nodige angsten vanwege mijn hoogtevrees. Eens ik boven ben is er geen enkel probleem maar het is het naar boven gaan en het afdalen dat niet altijd vlot.

De temperatuur viel al bij al nog mee omdat we vrij veel schaduw hadden en omdat er een aangename wind was. Minder aangenaam waren de insecten die mij zo’n lekker stuk vinden. Vooral dazen zijn grote fan van mij. En die bijten dan echt tot bloedens toe hè. Daarnaast vinden ook muggen mijn bloed best smakelijk.

Het zou niet zo erg zijn ware het niet dat Conny dus geen enkele beet heeft gehad.

Vandaag weer vroeg uit de veren om terug naar Ieper te rijden, weliswaar met een tussenstop in Harelbeke. Had ik dan vorige week niet alles gezien? Uiteraard niet maar ik ben vooral teruggereden omdat mijn moeder ook nog eens graag Ieper wilde zien (en onderweg nog even stoppen bij vrienden die ze in 10 jaar niet meer had gezien).

En zo eindigt mijn (korte) vakantie waar hij begonnen is … in de Kattenstad. Morgen terug aan het werk voor twee lange zomermaanden waarin ik zelf (op drie dagen na) geen vakantie heb en waarin ik alle collega’s op vakantie zie vertrekken (sommigen zelfs twee keer). Dat het maar rap september is.