Finn

Na twee concerten die we eigenlijk voor onze moeders hebben bezocht (en die feitelijk ook wel goed waren hoor) zijn we gisteren begonnen aan ons “eigen” seizoen.

Daarvoor trokken we naar Leuven. Een redelijk druk Leuven overigens en daar had de laatste zaterdag van de solden ongetwijfeld mee te maken. En ja, ook wij hebben ons nog eens aan bezondigd. Maar ja, wat wil je … met kortingen van 50% en dan nog eens een korting van 20% op het resterende saldo.

Toevallig kwam ik ook nog mijn favoriete directeur aller tijden tegen. Ondertussen is hij CEO van Ageas en gewezen CEO van het jaar maar tussen 1994 en 1998 was hij gewoon Bart, directeur van afdeling Leven. Na 20 jaar wist de man nog steeds dat wij in die periode een paar keer samen zijn gaan kwissen.

Na een, bijna traditionele, hap in den Domus trokken we naar Het Depot. Ruimschoots op tijd maar als je een goede zitplaats wil veroveren dan moet je goed op tijd zijn.

Het voorprogramma, Pablo Vasquez, was niet slecht maar kon me niet echt bekoren. Misschien ook wel omdat ik toch wel vrij moe was. Ik moet toegeven dat ik een dutje heb gedaan.

Om 21u30 was het dan de beurt aan Neil Finn en zoon Liam Finn. Neil is bekend van de groepen waarin hij met broer Tim heeft gespeeld zoals daar zijn Split Enz, Crowded House en The Finn Brothers.

Het was trouwens een gezellige familieuitstap want ook mama Sharon (op bas) en jongere zoon/broer Elroy stonden mee op het podium.

Bijna twee uur hebben ze gespeeld en het heeft geen seconde verveeld. Dit was een goed concert, een heel goed concert zelfs, neen … een fantastisch concert. Nieuwe nummers, zowel van vader als zoon, aangevuld met enkele klassiekers uit het verleden … het was genieten.

finn

Hopelijk trekt die lijn zich door. De komende weken staan onder andere op het programma : The Scabs, Coig, Jan de Smet, Patrick Riguelle, Amy McDonald, Bart Herman, Gers Pardoel, Joe Jackson, Dead Man Ray, Guido Belcanto, Trixie Whitley, Mark Knopfler en dan Graspop met o.a. KISS, Whitesnake en Def Leppard. Tussendoor gaan we ook nog naar Vitalski & Jean-Paul van Bendegem, Lieven Scheire en Spamalot.

Afgekeurd

Aangezien het weer de tijd was voor de jaarlijkse afspraak van de Ford Fusion van ons moeder met die wispelturige keurders van de Autokeuring had ik vandaag een snipperdag genomen.

Ik maak dan immers ook altijd van de gelegenheid gebruik om diezelfde Ford Fusion bij de garage binnen te doen voor een groot onderhoud.

beoVanochtend de auto achtergelaten bij de garage om dan met de bus naar Antwerpen te bollen. Uiteraard heb ik daar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een bezoekje te brengen aan de beste stripwinkel van het land … Beo Stripwinkel aan de Oude Vaartplaats. Na een uurtje sneukelen ben ik buitengestapt met 11 stripverhalen. Enkele nieuwe albums maar ook enkele oudere albums en het is vooral bij deze laatste verhalen dat je dan soms “eindelijk” zegt. Eindelijk omdat je er al lang naar zoekt en nu eindelijk een betaalbaar exemplaar gevonden hebt.

Verder nog wat rondgelopen, een lunchke met Conny gedaan en dan terug de bus op naar Sint-Antonius om de Fusion af te halen. Gelukkig was die al klaar zodat ik nog naar de keuring kon.

Daar kwam er helaas slecht nieuws : rode kaart omwille van teveel of tenminste teveel slechte uitstoot. Volgens mij was de man gewoon in een slechte luim want krassen die al 4 jaar op de auto staan vragen nu plots ook “bijzondere aandacht”.

Enfin, we weten wat we volgende week vrijdag kunnen doen … terug naar de keuring.

Frisjes

Ik ben niet echt een fan van helderblauwe hemel met zon maar als er een temperatuur van rond het vriespunt bij hoort dan eigenlijk wel.

Ik hou echt wel van die koude, droge, winterdagen (met de nadruk op droog).

Op de planning vandaag : met ons moeder een crèmeke gaan eten bij het IJssloeberke in Tielen (de zon scheen tenslotte ;-)) en dan zouden Conny en ik onderweg uitstappen en te voet verder gaan.

De volle 11 km te voet gaan zag ik, na mijn behoorlijk onzachte aanraking met een betonnen bank in Berchem eerder deze week, nog niet zitten. En mijn donkerroodblauwe  teen evenmin. Maar 6 à 7 km moest wel lukken.

Helaas was het IJssloeberke gesloten wegens jaarlijks verlof. Echt wel jammer want ik had zin in een “echte” crème. Maar uitstel is geen afstel.

De wandeling hebben we wel gedaan. Op de grens met Vorselaar uit de auto gestapt en dan over trage wegen terug naar huis gewandeld. Het weer was zalig. En zoals gebruikelijk heeft het enkele mooie foto’s opgeleverd.

De teen heeft zich ook sterk gehouden.  Het gaat nog niet zo goed dat ik de komende week al ga joggen maar wandelen lukte prima.

De Britse Leeuw

Londen 1946. John Rossetts, ooit Britse Held in Duinkerken maar nu werkend voor de Duitse bezetter, herstelt van de verwondingen die hij opliep bij de ontsnapping van de Jacob, de Joodse jongen die Rossett tot inkeer deed komen.

Ernst Koehler, de baas van John, weet exact wat er is gebeurd maar houd zijn mond. Hij hoopt immers te kunnen terugkeren naar Duitsland samen met zijn gezin die in Londen op bezoek zijn.

Dan worden de vrouw en dochter van Koehler ontvoerd. Een geheime Amerikaanse organisatie wil hem op die manier dwingen om een Joodse wetenschapper, Ruth Hartz aan hen over te dragen. Zij werkt in Cambridge mee aan de ontwikkeling van een nieuw superwapen … de atoombom.

Koehler kent maar één persoon die hem kan helpen … de slimme, gewiekste John Rossett a.k.a. de Britse Leeuw. Die wil alles op alles zetten om zijn baas en vriend te helpen door Ruth te helpen ontsnappen. Met de SS, het verzet en de Amerikanen op de hielen en niemand die hij kan vertrouwen wordt het geen simpele klus.

De Britse Leeuw van Tony Schumacher is het vervolg op Tijden van Duisternis, een what if-roman. Wat zou er gebeurd zijn wanneer de Britten de Slag om Engeland niet hadden gewonnen en de Duitsers Engeland zouden binnengevallen zijn? Wat als Max Mosley dan Prime Minister zou geworden zijn, Edward VIII terug op de troon zou zitten, Churchill met zijn regering en George VI naar Canada zouden gevlucht zijn en Joe Kennedy (vader van John F. en Bobby) Amerikaans ambassadeur in Engeland zou zijn? Daarnaast is het gewoon een spannende thriller maar de achtergrond maakt het net dat tikje interessanter. Zeker als je weet dat er ook nog ene Allen Dulles een gastrol krijgt.

britseleeuw

High tea

Alweer een behoorlijk gevuld – verlengd – weekend achter de rug.

Zaterdag stond in het teken  van hard labeur. De bomen in de tuin bij Conny hebben de natte winters en droge zomers van de afgelopen jaren niet overleefd. De bomen moesten daarom worden geveld vóór ze uit zichzelf omvallen en schade veroorzaken (wat een paar bomen al hebben gedaan).

Nu laten we dat werk over aan specialisten maar zo’n geveld bos zorgt voor een hoop rommel en een deel daarvan hebben afgelopen zaterdag al opgeruimd.

Gisteren hebben we dan weer een hele dag in Vorselaar vertoefd met in de namiddag een , vrij natte, wandeling naar het Kasteel de Borrekens. Tegen zes uur trokken we terug naar de dreef maar dan naar de multifunctionele zaal voor de opening van het Cultuurjaar 2019. Dat gebeurt de laatste jaren steeds door de Koninklijke Harmonie Verbroedering Vorselaar onder leiding van Luc Verdonck.

Om de 30ste verjaardag van de Cultuurraad te vieren hadden ze dit jaar Barbara Dex uitgenodigd. Nu hoor ik al veel mensen zeggen … “Barbara Dex ? Gaan jullie daar naartoe?”. Wel ja, daar gaan wij zeker naartoe. En ik raad iedereen aan om dat ook eens te doen. Het meisje heeft een stem als een klok en kan vrijwel alle stijlen aan. Björk? Janis Joplin? Eigen werk? Werk van haar vader? Maakt niet uit … Zet daarachter onze geweldige Harmonie en je hebt een heel geslaagde muziekavond.

dex

Ook vandaag begon trouwens nat. In vreselijk slecht weer vertrokken we goed op tijd naar Heist op den Berg waar ik om 9u een afspraak had bij Katelijne van Hoorcentrum Aurilis om de definitieve aankoop van mijn Phonak Cross-Over te regelen. Het is niet goedkoop maar het is wel een flinke verbetering, vooral op ’t werk en in kleine gezelschappen. En de tussenkomst van de mutualiteit maakt het al gevoelig goedkoper.

En omdat we toch een dagje vakantie hadden zijn daarna op soldenjacht gegaan. Met Conny als persoonlijke Jani ben ik er toch in geslaagd om enkele geslaagde aankopen te doen.

Afsluiten hebben we dit weekend in de Herentalse Zandstraat gedaan. Daar vind je op nummer 90 TasseTout. We hadden nog een bon waarmee we een High Tea konden krijgen aan halve prijs (of twee voor de prijs van één).

Ook dat kan ik iedereen aanraden. Beginnen deden we met een glaasje soep en een tomaat Mozarella. Daarna kwamen een mini hamburgertjes gevolgd door Scones met cream en lemon curd of bosvruchtencoulis. Afsluiten deden we met broodjes met tonijnsla, zalm-kruidenkaas en hesp, een croissantje met kaas/hesp, een glaasje youghurt, een glaasje rijstpap en nog wat hapjes als dessert. Bij dit alles kregen we een grote pot thee.

Het was heerlijk. Als we het nog eens doen dan gaan we ’s middags wel minder eten of vroeger eten. De hamburgertjes hadden niet echt gemoeten maar verder was het een culinair hoogtepunt. Ze zien ons daar zeker nog eens terug. Niet noodzakelijk voor de High Tea want ze doen daar ook ontbijt.

www.tassetout.be

 

André

Het concertjaar 2019 werd gisteren ingezet met een eerder a-typisch concert.

Voor mij was het, schat ik, de zevende keer dat ik de artiest in kwestie met zijn groepje muzikanten aan het werk zag. Voor Conny was het de eerste keer.

Het was ook het eerste concert waar onze beide moeders mee naartoe gingen. Dus neen … we zijn niet naar KISS geweest en ook niet naar Queen of The Stranglers.

Naar wie zijn we dan wel geweest? Naar een sympathieke Limburger uit Mestreech en zijn ruim 50 muzikanten en evenveel dansers.

Jawel, het eerste concert van dit jaar is het Nieuwjaarsconcert van André Rieu in het Antwerpse Sportpaleis geworden. André tapte uit het bekende vaatje : luchtige klassieke muziek en tussendoor lekker grappen en grollen met het publiek. Dat maakt de man trouwens zo populair. Het is best mogelijk dat de doorsnee Klara-luisteraar een hekel aan de man heeft maar ik vind ‘m echt wel goed.

En nog belangrijker : de moeders vonden ‘m héél goed.

Op het eerste “rock”-concert is het nog een paar weken wachten. Ondertussen gaan we volgende week nog wel naar de Vorselaarse Harmonie die Barbara Dex begeleiden. Dat kan ook alle kanten op.

rieu02

Goed begonnen …

Rustig aan doen betekent niet lui in de zetel hangen.

Neen, rustig aan doen betekent ook genieten van een rustige wandeling in een mooie omgeving. We hebben immers vastgesteld dat we de laatste paar maanden van vorig jaar eigenlijk te weinig hebben gewandeld. En tijdens de zomer eigenlijk ook maar ja, zowel Conny als ikzelf houden niet van de warmte en het was vaak te warm om te wandelen.

Vandaag was het niet te warm en we kozen voor mijn eigenste Vorselaar om een wandeling te maken. Met zijn velden en bossen is mijn dorp in de Kempen immers perfect om te wandelen.

Met de zachte temperaturen (voor de tijd van het jaar) zou je niet denken dat het winter is. De paddenstoelen die er her en der nog stonden deden ook meer aan de herfst dan aan de winter denken.

Maar het was wel mooi wandelweer. De regen bleef gelukkig achterwege.

Uiteindelijk stonden er ruim 9,5 km op onze teller.

Het jaar is goed ingezet.