De Britse Leeuw

Londen 1946. John Rossetts, ooit Britse Held in Duinkerken maar nu werkend voor de Duitse bezetter, herstelt van de verwondingen die hij opliep bij de ontsnapping van de Jacob, de Joodse jongen die Rossett tot inkeer deed komen.

Ernst Koehler, de baas van John, weet exact wat er is gebeurd maar houd zijn mond. Hij hoopt immers te kunnen terugkeren naar Duitsland samen met zijn gezin die in Londen op bezoek zijn.

Dan worden de vrouw en dochter van Koehler ontvoerd. Een geheime Amerikaanse organisatie wil hem op die manier dwingen om een Joodse wetenschapper, Ruth Hartz aan hen over te dragen. Zij werkt in Cambridge mee aan de ontwikkeling van een nieuw superwapen … de atoombom.

Koehler kent maar één persoon die hem kan helpen … de slimme, gewiekste John Rossett a.k.a. de Britse Leeuw. Die wil alles op alles zetten om zijn baas en vriend te helpen door Ruth te helpen ontsnappen. Met de SS, het verzet en de Amerikanen op de hielen en niemand die hij kan vertrouwen wordt het geen simpele klus.

De Britse Leeuw van Tony Schumacher is het vervolg op Tijden van Duisternis, een what if-roman. Wat zou er gebeurd zijn wanneer de Britten de Slag om Engeland niet hadden gewonnen en de Duitsers Engeland zouden binnengevallen zijn? Wat als Max Mosley dan Prime Minister zou geworden zijn, Edward VIII terug op de troon zou zitten, Churchill met zijn regering en George VI naar Canada zouden gevlucht zijn en Joe Kennedy (vader van John F. en Bobby) Amerikaans ambassadeur in Engeland zou zijn? Daarnaast is het gewoon een spannende thriller maar de achtergrond maakt het net dat tikje interessanter. Zeker als je weet dat er ook nog ene Allen Dulles een gastrol krijgt.

britseleeuw

High tea

Alweer een behoorlijk gevuld – verlengd – weekend achter de rug.

Zaterdag stond in het teken  van hard labeur. De bomen in de tuin bij Conny hebben de natte winters en droge zomers van de afgelopen jaren niet overleefd. De bomen moesten daarom worden geveld vóór ze uit zichzelf omvallen en schade veroorzaken (wat een paar bomen al hebben gedaan).

Nu laten we dat werk over aan specialisten maar zo’n geveld bos zorgt voor een hoop rommel en een deel daarvan hebben afgelopen zaterdag al opgeruimd.

Gisteren hebben we dan weer een hele dag in Vorselaar vertoefd met in de namiddag een , vrij natte, wandeling naar het Kasteel de Borrekens. Tegen zes uur trokken we terug naar de dreef maar dan naar de multifunctionele zaal voor de opening van het Cultuurjaar 2019. Dat gebeurt de laatste jaren steeds door de Koninklijke Harmonie Verbroedering Vorselaar onder leiding van Luc Verdonck.

Om de 30ste verjaardag van de Cultuurraad te vieren hadden ze dit jaar Barbara Dex uitgenodigd. Nu hoor ik al veel mensen zeggen … “Barbara Dex ? Gaan jullie daar naartoe?”. Wel ja, daar gaan wij zeker naartoe. En ik raad iedereen aan om dat ook eens te doen. Het meisje heeft een stem als een klok en kan vrijwel alle stijlen aan. Björk? Janis Joplin? Eigen werk? Werk van haar vader? Maakt niet uit … Zet daarachter onze geweldige Harmonie en je hebt een heel geslaagde muziekavond.

dex

Ook vandaag begon trouwens nat. In vreselijk slecht weer vertrokken we goed op tijd naar Heist op den Berg waar ik om 9u een afspraak had bij Katelijne van Hoorcentrum Aurilis om de definitieve aankoop van mijn Phonak Cross-Over te regelen. Het is niet goedkoop maar het is wel een flinke verbetering, vooral op ’t werk en in kleine gezelschappen. En de tussenkomst van de mutualiteit maakt het al gevoelig goedkoper.

En omdat we toch een dagje vakantie hadden zijn daarna op soldenjacht gegaan. Met Conny als persoonlijke Jani ben ik er toch in geslaagd om enkele geslaagde aankopen te doen.

Afsluiten hebben we dit weekend in de Herentalse Zandstraat gedaan. Daar vind je op nummer 90 TasseTout. We hadden nog een bon waarmee we een High Tea konden krijgen aan halve prijs (of twee voor de prijs van één).

Ook dat kan ik iedereen aanraden. Beginnen deden we met een glaasje soep en een tomaat Mozarella. Daarna kwamen een mini hamburgertjes gevolgd door Scones met cream en lemon curd of bosvruchtencoulis. Afsluiten deden we met broodjes met tonijnsla, zalm-kruidenkaas en hesp, een croissantje met kaas/hesp, een glaasje youghurt, een glaasje rijstpap en nog wat hapjes als dessert. Bij dit alles kregen we een grote pot thee.

Het was heerlijk. Als we het nog eens doen dan gaan we ’s middags wel minder eten of vroeger eten. De hamburgertjes hadden niet echt gemoeten maar verder was het een culinair hoogtepunt. Ze zien ons daar zeker nog eens terug. Niet noodzakelijk voor de High Tea want ze doen daar ook ontbijt.

www.tassetout.be

 

André

Het concertjaar 2019 werd gisteren ingezet met een eerder a-typisch concert.

Voor mij was het, schat ik, de zevende keer dat ik de artiest in kwestie met zijn groepje muzikanten aan het werk zag. Voor Conny was het de eerste keer.

Het was ook het eerste concert waar onze beide moeders mee naartoe gingen. Dus neen … we zijn niet naar KISS geweest en ook niet naar Queen of The Stranglers.

Naar wie zijn we dan wel geweest? Naar een sympathieke Limburger uit Mestreech en zijn ruim 50 muzikanten en evenveel dansers.

Jawel, het eerste concert van dit jaar is het Nieuwjaarsconcert van André Rieu in het Antwerpse Sportpaleis geworden. André tapte uit het bekende vaatje : luchtige klassieke muziek en tussendoor lekker grappen en grollen met het publiek. Dat maakt de man trouwens zo populair. Het is best mogelijk dat de doorsnee Klara-luisteraar een hekel aan de man heeft maar ik vind ‘m echt wel goed.

En nog belangrijker : de moeders vonden ‘m héél goed.

Op het eerste “rock”-concert is het nog een paar weken wachten. Ondertussen gaan we volgende week nog wel naar de Vorselaarse Harmonie die Barbara Dex begeleiden. Dat kan ook alle kanten op.

rieu02

Goed begonnen …

Rustig aan doen betekent niet lui in de zetel hangen.

Neen, rustig aan doen betekent ook genieten van een rustige wandeling in een mooie omgeving. We hebben immers vastgesteld dat we de laatste paar maanden van vorig jaar eigenlijk te weinig hebben gewandeld. En tijdens de zomer eigenlijk ook maar ja, zowel Conny als ikzelf houden niet van de warmte en het was vaak te warm om te wandelen.

Vandaag was het niet te warm en we kozen voor mijn eigenste Vorselaar om een wandeling te maken. Met zijn velden en bossen is mijn dorp in de Kempen immers perfect om te wandelen.

Met de zachte temperaturen (voor de tijd van het jaar) zou je niet denken dat het winter is. De paddenstoelen die er her en der nog stonden deden ook meer aan de herfst dan aan de winter denken.

Maar het was wel mooi wandelweer. De regen bleef gelukkig achterwege.

Uiteindelijk stonden er ruim 9,5 km op onze teller.

Het jaar is goed ingezet.

Voornemens

2018 is niet meer, 2019 is een feit.

De jaarwisseling is absoluut niet mijn favoriete feestdag. Veel te “gemaakt”. We hebben die dan ook heel rustig doorgebracht gisteren. Heel lekker gegeten en veel “gezeverd”.

Straks doen we dat nog eens dunnetjes over en vanaf morgen is het weer terug naar de realiteit : naar het werk. Want het mag dan wel een nieuw jaar zijn, het “oude” werk ligt daar nog altijd te wachten. En al dat “mijn beste wensen-gedoe” … het is niet aan mij besteed.

Dit is ook de tijd van de goede voornemens. Die heb ik dit jaar ook niet. Alhoewel … we gaan proberen het iets rustiger aan te doen en meer te genieten van de momenten. 2018 was fantastisch op concertgebied maar 39 concerten was toch vrij veel, zeker wanneer je er soms 3 op één week hebt.

Daarom dus iets rustiger en eens gewoon een avondje in de zetel plannen.

relax

Gelukkig nieuwjaar trouwens 😉