Druk

Oeps … weeral 10 dagen geleden dat ik nog eens iets van me heb laten horen. Shame on me !

Maar ja, mijn leven is momenteel dan ook vrij eentonig : werken en Roparunvoorbereidingen. Veel meer staat er eigenlijk niet op de agenda tegenwoordig.

Ik heb onlangs nog wel eens een bezoekje gebracht aan Stripwinkel BEO want dat was ook weer veel te lang geleden. Bovendien is het seizoen van de stripbeurzen een beetje voorbij. Toch wel enkele mooie strips gekocht (waaronder de nieuwe van MARVANO) en ook nog een miniatuur uit de Michel Vaillant collectie.

contract.jpgEn afgelopen vrijdag ben ik dan met collega Heidi naar Het Boekenfestijn in de Antwerp Expo geweest. Ik weet dat ik nog niet zolang geleden hetzelfde festijn in Mechelen heb bezocht maar ik ben toch maar meegegaan om Heidi een beetje wegwijs te maken. En natuurlijk heb ik dan zelf ook nog een paar boeken gekocht (10 boeken voor 35 euro om precies te zijn). Het boek waarover ik het had in mijn vorige post was trouwens heel goed. Morgen begin ik aan de opvolger : Contract met God. Daar waar het vorige boek zich afspeelde rond het overlijden van de Paus wordt er in dit boek op zoek gegaan naar de Ark des Verbonds.

En het afgelopen weekend stond (uiteraard) weer helemaal in het teken van de Roparun. Gisteren hadden we onze eerste familiewandeling in het Provinciaal Domein Puyenbroeck in Wachtebeke. Met slechts 21 deelnemers was dat wel een teleurstelling maar we hebben toch een gezellige namiddag gehad en vooral veel geleerd voor volgend jaar.

En vandaag moest het routeplan voor de Roparun voorbereid worden. Op de routebeschrijving die de Roparunstichting ons geeft moesten alle wisselplaatsen van de lopers worden aangeduid. De versies die op de fietsen moeten moesten bovendien nog gelamineerd worden. Gelukkig heb ik hiervoor versterking gekregen van Carine. Op ruim 3u tijd hadden we de klus geklaard. Zonder die hulp had me dat dus zeker een uur of zes of zelfs zeven gekost.

Druk

Oeps … weeral 10 dagen geleden dat ik nog eens iets van me heb laten horen. Shame on me !

Maar ja, mijn leven is momenteel dan ook vrij eentonig : werken en Roparunvoorbereidingen. Veel meer staat er eigenlijk niet op de agenda tegenwoordig.

Ik heb onlangs nog wel eens een bezoekje gebracht aan Stripwinkel BEO want dat was ook weer veel te lang geleden. Bovendien is het seizoen van de stripbeurzen een beetje voorbij. Toch wel enkele mooie strips gekocht (waaronder de nieuwe van MARVANO) en ook nog een miniatuur uit de Michel Vaillant collectie.

contract.jpgEn afgelopen vrijdag ben ik dan met collega Heidi naar Het Boekenfestijn in de Antwerp Expo geweest. Ik weet dat ik nog niet zolang geleden hetzelfde festijn in Mechelen heb bezocht maar ik ben toch maar meegegaan om Heidi een beetje wegwijs te maken. En natuurlijk heb ik dan zelf ook nog een paar boeken gekocht (10 boeken voor 35 euro om precies te zijn). Het boek waarover ik het had in mijn vorige post was trouwens heel goed. Morgen begin ik aan de opvolger : Contract met God. Daar waar het vorige boek zich afspeelde rond het overlijden van de Paus wordt er in dit boek op zoek gegaan naar de Ark des Verbonds.

En het afgelopen weekend stond (uiteraard) weer helemaal in het teken van de Roparun. Gisteren hadden we onze eerste familiewandeling in het Provinciaal Domein Puyenbroeck in Wachtebeke. Met slechts 21 deelnemers was dat wel een teleurstelling maar we hebben toch een gezellige namiddag gehad en vooral veel geleerd voor volgend jaar.

En vandaag moest het routeplan voor de Roparun voorbereid worden. Op de routebeschrijving die de Roparunstichting ons geeft moesten alle wisselplaatsen van de lopers worden aangeduid. De versies die op de fietsen moeten moesten bovendien nog gelamineerd worden. Gelukkig heb ik hiervoor versterking gekregen van Carine. Op ruim 3u tijd hadden we de klus geklaard. Zonder die hulp had me dat dus zeker een uur of zes of zelfs zeven gekost.

Stil

’t Is hier de afgelopen dagen wat stilletjes geweest op deze blog maar vrees niet … ik besta nog.

Het is gewoon te druk geweest om iets te posten.

Enerzijds blijft het gewoon heel druk op ’t werk. Anderzijds is er binnen een goeie twintig dagen dat loopje van Parijs naar Rotterdam en de voorbereidingen voor dat loopje nemen nu elke vrije minuut die ik heb in beslag.

De Roparun geeft me momenteel een dubbel gevoel. Ik zal blij zijn wanneer alles voorbij is en we op dinsdag na Pinksteren alles hebben opgekuist maar tegelijkertijd zal ik ongetwijfeld teleurgesteld zijn dat het weeral voorbij is. Negen maanden voorbereiden en op drie dagen is alles voorbij. Het gevoel dat we met heel het team iets gedaan hebben voor het goede doel zal natuurlijk wel alles overheersen en dat is gevoel is gewoon zalig en geeft ook de kracht om het volgend jaar opnieuw te doen.

spion.jpgTussen al die voorbereidingen door vind ik wel hier en daar nog de tijd om te lezen. De afgelopen dagen heb ik niet alleen de laatste van Allan Folsom uitgelezen. Ik heb er ook nog “Apostel” van James Becker bij gedaan. Dit laatste boek is iets minder gecompliceerd dan die van Folsom maar daarom niet minder slecht. De achtergrond van het boek is de stelling dat het Christendom eigenlijk een uitvinding is van Keizer Nero die daarvoor zijn geheim agent (Sint) Paulus voor gebruikt heeft. Uiteraard wil het Vaticaan niet dat dit geheim bekend wordt en zij werken daarvoor zelfs samen met de Cosa Nostra.

 

Ook mijn volgende boek speelt zich in het Vaticaan af : Spion van God van Juan Gómez-Jurado. Na de dood van Paus Johannes Paulus II begint een seriemoordenaar verschillende kardinalen op beestachtige wijze te vermoorden …

 

Belangrijke dag

pemberton.jpgMorgen is het een belangrijke dag !

 

Neen, niet omdat het zogezegd Moederdag is want dat is het niet. De enige echte Moederdag vindt plaats op 15 augustus en op geen enkele andere datum. Maar daar gaat het hier dus niet over.

 

Neen, volgens de legende zou John Pemberton op 8 mei 1886 voor het eerst zijn stroopdrankje op basis van coca bladeren verkocht hebben in een apotheek in Atlanta. Dat stroopdrankje zou uitgroeien tot de populairste frisdrank ter wereld : Coca Cola.

 

Ter gelegenheid van deze verjaardag is er in België een reeks speciale blikjes uitgebracht. Vandaag heb ik er vijf gevonden maar ik vermoed dat er niet meer zullen zijn. Deze vijf blikjes zorgen ervoor dat er momenteel 619 verschillende blikjes in mijn collectie zitten.

 

 

125jaar.jpg

 

 

En om de verjaardag te vieren nog eens één van die klassieke commercials :

 


I’m so tired …

De baaldag van afgelopen dinsdag is een baalweek geworden.

 

Woensdagochtend (of woensdagnacht zoals mijn collega’s plegen te zeggen) liep mijn wekker af, ik ben opgestaan en een kwartier later had ik al een sms gestuurd naar mijn manager om te zeggen dat ik niet zou komen.

 

Het ging gewoon niet. Ik ben terug in bed gekropen en heb heel de voormiddag geslapen. Even uit bed om iets te eten, terug in bed en nagenoeg heel de namiddag geslapen, terug opgestaan om een boke te eten en, verrassing verrassing, terug gaan slapen.

 

Gisteren en vandaag ben ik wel gaan werken maar dat ging toch ook niet van harte.

 

Ik denk dat het drukke voorjaar, zowel op het werk met enkele zware projecten als na het werk met de Roparun, in combinatie met een serieuze voorjaarsverkoudheid zijn tol begint te eisen.

 

Daarom heb ik een rustweekend ingelast. ’t Gaat toch mijn weer niet worden om buiten te komen. Dus gewoon proberen om zo weinig mogelijk te doen en een paar goede DVD’s in de speler, DVD’s zoals Blazing Saddles van Mel Brooks, één van de grappigste films allertijden.

 

De titel van vandaag komt trouwens ook uit die film :

 


Baaldag

Voor ik in mijn nest kruip even een verslagje van wat uiteindelijk een echte baaldag is geworden.

 

Om kwart voor zes zat ik al op de fiets want het was fietsontbijt in Antwerpen. En dat ging goed tot ik in Deurne Noord aankwam. Opeens begon mijn kettingkas te rammelen en voor ik het wist was ze gescheurd. Op één of andere manier was ze dus losgekomen. Geen probleem, een goed voorbereid fietser heeft altijd materiaal bij en vijf minuten later lag de kettingkas in de vuilbak en kon ik verder rijden.

 

Een kilometer of zo verder, ter hoogte van de Stenenbrug kon ik ineens niet meer groter schakelen. Erger nog, mij trappers begonnen van links naar rechts te bewegen. Tja, daarvoor had ik natuurlijk geen materiaal bij. Ik had dus de keuze, 4 km wandelen naar het werk of 4 km wandelen naar het ontbijt om vandaar nog eens 3 km te wandelen. Ik heb gekozen voor het eerste, wandelend met de fiets aan de hand.

 

Naarmate de dag vorderde kreeg ik nog een ander probleem. Mijn sinussen begonnen dicht te stroppen. En als je dan weet dat onze “airco” niet echt werkt (eigenlijk moet ik zeggen “echt niet werkt) er je steeds het gevoel hebt dat die de zuurstof wegzuigt in plaats van ververst dan kan je je een beetje indenken hoe ik me om 17u voelde toen ik naar huis ging : miserabel.

 

En die terugrit werd ook een avontuurtje : met de tram naar Centraal Station, met de trein naar Herentals, met de bus naar Vorselaar en tenslotte te voet naar huis … goed voor 1u45 plezier.

 

En nu ? Na een eucalyptusbad, een goeie dafalgan en dan naar bed en hopen dat het morgen beter is.

 

Treinen en lezen

fietsdag.jpgOok gelezen in de krant ?

 

De NMBS was “vergeten” om een veertigtal reizigers (al spreken andere bronnen van 80 reizigers) te evacueren uit een gestrande trein in Nijlen. Die mensen hebben dus meer dan 3 uur stil gestaan ! Plezant is anders.

 

Nu maak ik zelf niet om een paar minuten vertraging omdat me dat de kans geeft om iets langer te lezen maar 3u lijkt me nou net iets teveel.

 

Zelf heb ik geen vertragingen gehad vandaag maar toch wel meer gelezen dan om andere treindagen. Ik ben mijn werkdag immers begonnen in Brussel en geëindigd in Antwerpen en dat levert toch al snel 45 minuten extra leesplezier op.

 

Dat gaf me de kans om “Dag van Vergelding” van uit te lezen, na “De dag na morgen”, “Dag van bekentenis” en “Dag van de Samenzwering” het vierde boek dat ik van Allan Folsom gelezen heb. En ze zijn alle vier even spannend geweest. Overmorgen begin ik aan mijn “vijfde dag” : Dag van Ontmaskering.

 

Morgen wordt er namelijk niet met de trein gereden want dan is het “Antwerpen fietsdag”, een dag waarop je, wanneer je met de fiets komt werken, eens kan genieten van een heerlijk ontbijt. Samen met 79 andere collega’s heb ik me daarvoor uiteraard ingeschreven. En het feit dat kan ontbijten terwijl mijn werkuren al lopen heeft daar niets mee te maken.

Feest

Afgelopen vrijdag hebben we nog eens een personeelsfeest gehad. Ten tijde van ING was dat een jaarlijkse traditie, sinds we overgenomen zijn door de Groep P&V hebben we er nog maar één gehad, in het jaar dat we overgenomen zijn.

 

Eigenlijk zag ik er een beetje tegen op omdat ik zo’n vermoeiende donderdag had gehad maar achteraf bekeken ben ik blij dat ik toch gegaan ben.

 

We werden ontvangen met een (alcoholvrij) drankje, dan volgde het officiële gedeelte, gepresenteerd door onder andere Wim Devilder (die ik op FB ten onrechte “vadderke” genoemd heb). Er werd ook een filmpje getoond over meer dan 100 jaar P&V en daarin werd ook, zij het heel kort, een foto van ons Roparunteam in getoond. Daar was ik toch een klein beetje trots op : dat iets waarvoor je je de afgelopen 3 jaar zo hard hebt ingezet belangrijk genoeg is om te worden meegeteld in meer dan 100 jaar geschiedenis. Wat de Roparun betreft was trouwens bijna heel “mijn” team aanwezig. Mijn naaste collega’s keken soms wel eens raar op wanneer ik het zoveelste gesprekje had met voor hen onbekende mensen maar ja, dan moeten ze maar eens meedoen met de RoparunKnipogen

 

Het feest werd trouwens afgesloten met een optreden van de Laatste Show Band !

 

 

lsb.jpg

 

 

Gisteren en vandaag stonden trouwens ook weer volledig in het teken van de Roparun. Gisteren naar Opwijk gereden om team 83 te steunen. Zij organiseerden daar hun “1 kilometer of meer”. Bedoeling ervan was dat je voor elke kilometer die je liep 2 euro zou betalen. Wij hebben drie km oftewel 12 rondjes van 250 m gelopen. Echt boeiend was het niet maar we hebben wel het goede doel gesteund.

 

En vandaag is er dan veel gepuzzeld. Ik ben begonnen aan onze “rollenschema’s”. Wie moet er wanneer lopen ? Wie moet er wanneer fietsen ? Wie moet er wanneer met het busje of met de mobilhomes rijden ? Daarbij moet je dan wel rekening houden met de verschillende afstanden die de lopers willen doen en dat kan variëren van 3km tot 11 km. Ook moet je rekening houden met stukken van het parcours waar geen voertuigen mogen komen en dergelijke meer. Niet zo eenvoudig, zelfs niet na al die jaren.

 

En van onze toekomstige webmaster heb ik ook nog wat huiswerk meegekregen. Onze nieuwe Roparunwebsite is nog niet voor morgen maar er moeten toch al wel wat teksten worden voorbereid.