Vakantie !

celtic-ireland-on-black.jpgHet heeft een eeuwigheid geduurd maar eindelijk is hij daar: de vakantie ! Drie weken niet gaan werken, daar ben ik echt wel aan toe. En het weer lijkt me goed genegen te zijn, ook als ik de voorspellingen voor mijn vakantiebestemming mag geloven.

Die bestemming is dit jaar Ierland. Na Alba (Schotland) in 2010, Kernow (Cornwall) in 2011, Cymru (Wales) in 2012 en Breizh (Bretagne) in 2012 wordt Eire het 5e Keltische land op rij dat ik bezoek.

Ik heb Ierland al 3 maal eerder bezocht. Mijn laatste bezoek aan Ierland dateert van 2009 maar dat was een citytrip annex marathon in Dublin en telt eigenlijk niet echt mee. Voor de laatste “echte” vakantie in Ierland moet ik al terug gaan naar 2003. Dat is zelfs nog “pre-digitaal” voor mij.

Dit keer vertrek ik echter niet vanuit Zaventem met Aer Lingus maar neem ik dinsdag a.s. de ferry van Cherbourg naar Rosslare en neem ik mijn eigen auto mee in plaats van een Ierse huurauto. Ik vertrek al wel maandag naar Cherbourg zodat ik op mijn gemakske naar Frankrijk kan bollen en daar dinsdag eerst nog de Cité de la Mer kan bezoeken.

 

carte_celte.jpg

Als ik dan volgend jaar nog een bezoekje aan het eiland Man kan versieren dan is mijn verzameling Keltische landen compleet. Sommigen zeggen wel dat er 7 Keltische naties zijn en tellen Galicië er bij. Andere zeggen zelfs dat er 8 Keltische naties zijn omdat ook Asturië Keltisch zou zijn maar ik hou het toch bij 6.

Dit weekend zal wel druk worden met de laatste voorbereidingen maar vanaf maandag is het genieten.

Het lijkt trouwens alsof mijn blog al wist dat ik bijna ging vertrekken want welke reclame stond er daarnet boven de blog ?

 

blog.jpg

 

Bedankt Tienen !

suikerrock.jpgIk moet de organisatoren van Suikerrock enorm bedanken.

Zo’n 3 maanden geleden heb ik mijn combiticket voor Suikerrock 2013 gekocht. Op dat moment waren er maar 2 namen bekend namelijk Kaiserchiefs en Sting die op zaterdag op het hoofdpodium zouden staan.

Later kwamen daar nog namen bij als Bush en Within Temptation op donderdag en Katie Melua en Joe Cocker op zondag. De vrijdag bleef echter angstaanjagend leeg.

Maar daar heeft Suikerrock gisteren een einde aangemaakt … en hoe ! Niemand minder dan Golden Earring en The Scabs zullen op vrijdag aantreden. En daar hebben ze me heel blij mee gemaakt.

Uiteraard was er enig risico mee gemoeid toen ik mijn tickets bestelde maar als ik de affiches van de afgelopen jaren bekeek dan wist ik dat ze me niet zouden teleurstellen. Ik vind het alleen doodjammer dat ik Suikerrock pas vorig jaar heb leren kennen.

 

 

 

Busje komt zo

busje komt zo.jpg7 keer ben ik al van Parijs naar Rotterdam gefietst of gelopen en 1 keer van Hamburg naar Rotterdam. Dat is uit de posts van de afgelopen dagen wel duidelijk zou ik denken.

Maar al bij al leek dat veel eenvoudiger dan vandaag van Antwerpen in Vorselaar geraken.

Iets voor de middag was er tussen Kessel en Lier een auto onder de trein gereden. Gevolg: geen treinverkeer mogelijk tussen Lier en Herentals. Gelukkig ga ik zo af en toe eens op internet naar het laatste nieuws kijken en was ik tijdig verwittigd.

Omdat ik wist dat het meer dan waarschijnlijk een heksentoer zou worden om terug thuis te raken was ik voor alle zekerheid een kwartiertje vroeger gestopt.

Het eerste deel van de tocht, met de fiets naar Antwerpen-Centraal ging heel vlot. Toch maar even gaan kijken naar het vertrekbord maar zowel de trein naar Neerpelt als die naar Herentals was afgeschaft. Dan maar naar het Astridplein waar verschillende bussen richting Herentals rijden.

De eerste bus liet niet lang op zich wachten maar moest ik laten rijden vanwege te vol. Vijf minuutjes later was er een volgende bus. Die zat ook aardig vol maar ik vond toch nog een zitplaatsje, zij het in de middengang. Aangezien de meeste passagiers toch tot op het einde moesten (er waren nogal wat bekende treingezichten bij) was dat geen groot probleem.

Na een moeizame tocht over de Turnhoutsebaan konden we eindelijk de autostrade op. Net voorbij de splitsing van de E313 en de E34 was onze tocht bijna voorbij. De vrachtwagen net voor ons kreeg namelijk een klapband. Gelukkig was onze chauffeur alert genoeg om de restanten van de band te omzeilen.

In Grobbendonk, nog een tiental kilometer van onze eindbestemming hield het echter plots op. Een dof geluid, gevolgd door een penetrante geur van verbrand rubber … Blijkbaar iets aan de remmen dat het begeven heeft. Binnen de vijf minuten was er wel een andere bus.

Uiteindelijk was ik, 2,5 uur na mijn vertrek in Antwerpen thuis. Heb ik de goeie beslissing genomen door voor de bus te kiezen ? Ik denk het wel. Blijkbaar is het treinvervoer vanaf 17u terug op gang gekomen maar toen ik rond 17u45 in Herentals aankwam vertrok er toch nog een pendelbus naar Lier en ook nu lijken de vertragingen nog niet achter de rug. Het was in ieder geval weer een avontuurlijke rit naar huis.

Roparunverslag deel 6 : Dinsdag 21 mei 2013

In een nacht heb ik mijn aantal slaapuren bijna verdubbeld ! Van vrijdag op zaterdag zal ik een uur of vijf hebben geslapen. Van zaterdag op zondag heb ik daar een viertal uurtjes bijgedaan. Van zondag op maandag heb ik niet echt geslapen. Onderweg van Rotterdam naar Berlaar heb ik een uurtje geslapen in de mobilhome en in Berlaar zelf zijn er ruim zeven uur bijgekomen.

Twee personen bleven in Berlaar slapen: ik in de camper van team B en Griet in de camper van team A. Later op de voormiddag zouden we gezelschap krijgen van Jef en Peter. Rond half acht ben ik uit bed gekropen, heb gezellig ontbeten (er zat toch nog voldoende eten in de camper) en rond half negen ben ik begonnen met het uitladen van de mobilhome onder het motto “wat gedaan is, is gedaan”.

Tegen een uur of elf waren de mobilhomes proper (van binnen) en konden we ze terugbrengen naar Geel. Uiteindelijk was het half drie eer ik terug thuis was en de Roparun 2013 definitief volbracht was.

Het was een hele zware Roparun maar hij staat wel hoog genoteerd in de rangschikking. De plezantste blijft nog altijd die van 2007 maar deze staat daar net onder. Hij was zelfs plezanter dan die van 2008 toen ik heb deelgenomen als loper.

De sfeer in het team was perfect. We hebben geen ongelukken gehad. Er zijn geen woorden gevallen. De wissels gingen heel gemoedelijk en zonder enige vorm van stress. Iedereen wist wat van hem of haar werd verwacht en deed dat ook. In dergelijke omstandigheden zou ik elk jaar een Roparun kunnen doen.

Maar toch … het zou wel eens kunnen dat dit echt de laatste keer was. Ik heb elk jaar meer en meer tijd nodig om te recupereren en geef het toe … ik word er ook niet jonger op. Bovendien lijkt het plaatje nu compleet. Ik heb 7 Roparuns tussen Parijs en Rotterdam gedaan en 1 Roparun tussen Hamburg en Rotterdam. Ik ben 3 maal begeleider geweest, 1 maal loper, 3 maal begeleider annex overall teamcaptain en 1 maal foodsquad annex overall teamcaptain.

Het enige dat ik nog niet gedaan heb is een deelname aan de “andere kant” dus als vrijwilliger bij de organisatie.

Enfin … we zien wel wat het wordt. Eerst moet ik nog veel nagenieten van deze editie.

Veel dank aan Team 234 ING LIFE & NON LIFE BELGIUM.

Ropa001.JPG

Ropa041.jpg

Roparunverslag deel 5 : Maandag 20 mei 2013 (deel 2)

Na het ontbijt zijn we verder gereden naar Meerkerk waar we alles klaar maken voor de laatste 55 km. Dit gedeelte wordt volledig zonder ondersteuning afgewerkt. Dat betekent dus dat onze niet actieve lopers ook mee moeten op de fiets. Omdat we nog twee fietsen over hebben gaan er ook nog twee lopers mee van team A om eventueel een nog een stukje te lopen.

Ondanks het feit dat ik al 7 Roparuns achter de rug heb, heb ik de “finale” nog nooit gedaan. Ofwel omdat ik in het A-team zat ofwel omdat ik doodop was ofwel omdat ik mijn beurt afgestaan heb aan iemand die het volgens mij meer verdiende dat jaar.

Maar dit jaar kreeg ik wel de kans. Je kan de route vanuit Hamburg niet vergelijken met die van Parijs wat dat betreft. Er zijn veel minder feestelijke doortochten maar ik heb ongelooflijk veel genoten van die tocht.

De sfeer was uitmuntend. Onze lopers beslisten om telkens een kwartiertje te lopen en dan te wisselen. En die systematiek werkte perfect. Het laatste stuk hebben we gelopen (en gefietst) aan een gemiddelde snelheid van 11,90 km/u). En de route zelf was wondermooi. Ik vond dit veel mooier dan bijvoorbeeld Ossendrecht, Bergen op Zoom of zelfs Zele, ook al heeft het bijna de volledige namiddag geregend. Daar lopen tegenwoordig iets teveel dronken mensen rond naar mijn zin.

luc5.jpg

Om 15u56 liep Jef over de chipmat aan het Wilhelminaplein in Rotterdam. Bijna een uur vroeger dan gepland. De laatste kilometer werd dan meer wandelend afgewerkt. Net voor de finish stond Nelli Cooman ons op te wachten (dezelfde Nelli die me eerder dit weekend al een high five had gegeven onderweg.

roparun, verslag

Na de traditionele champagne regen na de finish konden we gaan douchen in de Delftse Poort, een kantoorgebouw van NN op enkele honderden meters van de Coolsingel. Connecties hebben bij ING heeft zo z’n voordelen.

De Roparun werd afgesloten met een uitgebreid diner in een restaurant aan de Coolsingel. Daarna werden we door twee frisse chauffeurs (die met de trein naar Rotterdam waren gekomen) terug naar Berlaar gereden waar ik de nacht zou doorbrengen in de mobilhome. Het was net middernacht gepasseerd toen ik in mijn slaapzak kroop.

Roparunverslag deel 4 : Maandag 20 mei 2013 (deel 1)

Aangezien we een man minder hebben zit de camperchauffeur zonder kaartlezer. Hij moet dus volledig vertrouwen op de GPS (waar de roparunroute volledig zichtbaar is dankzij een bestand van points of intrest die de organisatie aanlevert). Dat maakt het wel extra vermoeiend.

Ik heb maar twee functies tijdens de nachtshift : ofwel zit ik als chauffeur in het lopersbusje, ofwel zit ik op de fiets (als kaartlezer of als begeleider). Tijd om te rusten heb ik tijdens deze shift helaas niet.

luc4.jpg

Het is exact 1u wanneer ik op de fiets stap voor 16,50 km. Normaal gezien zouden dat er 22 zijn maar onze eerste loper heeft aangegeven dat hij graag die laatste 5,50 km mee zou fietsen om de spieren warm te houden. Gelukkig is het een droge maar frisse nacht. Ik heb het niet graag warm maar na 1u40 fietsen in het donker was ik toch blij dat ik terug in het busje zat zodat mijn voeten een beetje konden opwarmen. Om 5u20 begon ik aan mijn tweede fietsshift, deze keer wel voor de volledige 22km. Ter hoogte van kilometer 457 stond er op de routebeschrijving : “Berg op ! Succes !”. Ik vroeg me af waarom dat er stond maar nu weet ik wel. Man man man … een kuitenbijter van jewelste met een stijgingspercentage van 7% (is me achteraf verteld).

Aan kilometerpaal 466 geven we de fakkel weer door aan het A-team. Wij rijden verder naar Lienden waar de foodsquad ons opwacht voor het ontbijt.

Verzamelingen

 

Tussen de Roparunberichten door even een berichtje dat niets met dat uitzonderlijke evenement te maken heeft maar wel alles met mijn verzamelingen.

 

Stripwinkel Adhemar uit Gent is, na “Stropke & Flopke” en “De avonturen van een vader en zijn zoon” begonnen met de uitgave van alle gags van “De Lustige Kapoentjes” van Marc Sleen, in chronologische volgorde. De meeste van die gags heb ik uiteraard al in de originele albums maar het is toch interessant om ze eens allemaal op een rij te hebben. En als Marc Sleen fan mag deze reeks dan ook niet in mijn collectie ontbreken. De eerste vijf albums (met een nieuwe cover getekend door Sleen-medewerker Dirk Stallaert) zijn deze week toegekomen.  

Coca Cola heeft ook iets nieuws bedacht. Zowel de klassieke Coca Cola als Coca Cola Zero worden nu uitgebracht met teksten als “share a Coke with … Family” of “…with Me” of “… with Love”. Dat is ook weer iets om naar uit te kijken de volgende weken.

familyloveme.jpg

Tenslotte is er nog de boekencollectie. Als er op enkele honderden meters van je werkplaats een boekenfestijn wordt georganiseerd, dan kan je die kans toch niet voorbij laten gaan of wel ? Daarom ben ik tijdens de middagpauze, samen met collega Heidi, naar de Antwerp Expo getrokken. Na een uurtje stonden we terug buiten, zij met 6 boeken en ik met 11 boeken (en enkele geschenkjes voor de collega’s die op kantoor gebleven waren).

 

Liggen sinds vandaag op de nog te lezen stapel :

  • Dodelijke driften – Frank Tallis
  • Verdwijnpunt – Arnaldur Indridason
  • In de schaduw van de macht – Gé Bosschee
  • Het verlangen van atomen – Linus Reichlin
  • Vertrouw niemand – Gregg Hurwitz
  • De Genesis erfenis – Michael Byrnes
  • Het trommelvel – Arturo Pérez-Reverte
  • Een vlucht vooruit – Ake Edwardson
  • 1302 Opstand in Vlaanderen – Rolf Falter & J.F.Verbruggen (non fictie)
  • 1914 De Duitsers komen – Dirk Van Thuyne (non fictie)

Ik weet wel dat dit maar 10 titels zijn maar ondanks al mijn voorzorgen ben ik er toch weer in geslaagd om een boek mee te brengen dat ik al heb. Enfin, dan heb ik al een deel van zijn verjaardagscadeau later dit jaar.