Eindelijk goed weer

Suikerrock is blijkbaar uit mijn lijf !

Zo lastig en moeilijk als het vorige zondag ging, zo vlot ging het lopen vandaag. Omdat er voor vandaag nog eens menselijke temperaturen werden voorspeld ben ik nog eens naar Lier getrokken om samen met Sally de vesten te doen. Ik had me wel voorgenomen om er nog enkele kilometers aan te breien, al dan niet in gezelschap.

De eerste 4,5 km gingen rustig aan. Toen we terug aan de spoorwegovergang aan de Lispersteenweg waren liep Sally rechtdoor naar huis en draaide ik rechtsaf naast de spoorweg. Even verder ging het onder de spoorweg door om via het jaagpad langs de Nete naar de jachthaven te lopen om dan terug naar de Lispersteenweg te lopen.

Uiteindelijk had ik 8,41 km op exact 56 minuten. Dat is dus dezelfde afstand als vorige eergisteren maar wel 4 minuten minder traag. Uiteraard heeft het ook wel te maken met het weer. Zondag was het 24°C, zonnig en windstil, vandaag was het 18°C, lichte regen en een aangenaam briesje. Veel beter weer dus, zeker om te lopen.

Donderdag en ook zaterdag zullen het weer ochtendloopjes worden vrees ik.

lopen30072013.jpg

Suikerrock – terugblik

suikerrock.jpgTerug thuis na 4 dagen in Tienen en tijd om eens terug te blikken op Suikerrock – editie 2013.

Toen ik heel lang geleden mijn combiticket bestelde en daarnaast een hotelkamer boekte voor vier nachten waren er maar twee namen bekend namelijk Kaiser Chiefs en Sting. Ik nam dus een behoorlijk risico want als de rest van het programma op niets zou trekken was ik mooi gezien. Maar op basis van de affiches van de afgelopen jaren had ik er alle vertrouwen in en de organisatoren hebben me zeker niet teleurgesteld.

Met een heel gevarieerd programma waarbij 20 verschillende groepen gespreid over vier dagen is het moeilijk om te zeggen wat er nu het beste was maar ik ga toch een poging ondernemen door Lucassen uit te delen (zo’n beetje te vergelijken met de oscars)

  • Beste concert van het weekend : zonder enige twijfel Within Temptation. Ik was al fan van hen vóór 13-11-2012 maar sinds ik ze op die datum hun verjaardag heb zien vieren in het Sportpaleis is mijn adoratie voor hen nog gestegen
  • Revelatie van het weekend : Gabrielle Aplin. Deze Engelse met de engelenstem heeft me helemaal betoverd. In deze categorie een eervolle vermelding voor My Jerusalem. Deze Texaanse groep bracht goeie ouderwetse rock ’n roll. 
  • Verrassing van het weekend : Brahim. Met zijn soul en R&B muziek viel hij enorm goed mee. En dan te bedenken dat ik hem eerst links zou laten liggen.
  • Energie van het weekend : Nathalia. Indrukwekkend om te zien hoeveel energie zij uitstraalt tijdens haar uur durende set. Je wordt gewoon moe van alleen al te kijken. En ze heeft natuurlijk een stem als een klok. 
  • Ontroerendste moment van het weekend : het eerbetoon van The Scabs aan de onlangs overleden Fons Sijmons. Ondanks de moeilijke tijden brachten ze wel een ijzersterke set (zoals steeds). 
  • Natste moment van het weekend : de onweersbui die helaas een abrupt einde bracht aan het concert van Sting.
  • Irritantste security man : de man die ervoor zorgde dat ik zaterdag (en zondag) mijn Canon niet meer mee mocht binnen nemen. Ik weet wel dat het officieel niet mag maar mijn Canon werd gewoon uitgesloten op basis van uiterlijke kenmerken (zijn grootte) en volgens mij is dat racisme. Er waren veel mensen met kleinere maar veel betere camera’s dan de mijne en die mochten wel binnen. Gelukkig wilde ik vooral foto’s van Within Temptation en The Scabs.
  • Beste bescherming : de oordopjes van Safety Advises. Ik had wel eigen oordopjes mee maar geen van beide paren bevielen me eigenlijk. Na een heel interessante uitleg aan de stand van Safety Advises weet ik ook waarom. Het ene paar was eigenlijk brol en het ander paar was te groot voor mijn kleine oren (toch zeker aan de binnenkant, over de buitenkant spreek ik me niet uit). Nu heb ik perfect zittende oordopjes die wel voldoende geluid doorlaten maar me wel beschermen.

Waar ik echter het meeste plezier heb aan beleefd was de beslissing om een hotelkamer te nemen op 500 m van de Grote Markt. Vier dagen is sowieso al zwaar, als je dan ook nog eens elke dag 160 km heen en weer moet rijden dan wordt het nog extra zwaar.

Ik heb me wel, net als op andere festivals of optredens, weer aan enkele zaken geërgerd. Ik begrijp niet hoe mensen hun kinderen meebrengen naar dergelijke evenementen zonder te zorgen voor goede bescherming. Je kan je niet voorstellen hoeveel kinderen ik heb zien rondlopen zonder oordopjes. Ik weet als geen ander hoe lastig het is om te leven met gehoorschade en om je kinderen dan bloot te stellen aan zoveel decibels … onvoorstelbaar.

Daarnaast zijn er natuurlijk de klassieke gevallen van mensen die stomdronken rondlopen of die niets beters te doen hebben dan te blijven kletsen terwijl iemand als Katie Melua wondermooie songs brengt, ik zal het nooit begrijpen. Een beetje respect mag je toch wel verwachten ?

Suikerrock – Dag 4

Suikerrock : vierde en laatste dag.

Omdat er binnen 50 dagen zoiets als de Great North Run is, ben ik, nadat het ontbijt zo’n beetje verteerd was een uurtje gaan lopen. Dat ging niet van harte. Niet alleen was het behoorlijk warm (24°C) en gaat het hier in Tienen behoorlijk bergop, drie dagen Suikerrock helpt ook niet echt. Maar enfin, ik heb toch bijna 8,5 km gelopen en dat is beter dan niks.

Nadat ik de inwendige mens had versterkt met een smakelijke portie mosselen met friet trok ik voor de laatste keer naar de Grote Markt waar om 15u15 Brahim de spits zou afbijten. Even had ik gedacht van even wat langer te rusten maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb want verrassend genoeg vond ik het best een leuk optreden. Een mix van soul en R&B die heel goed werd gebracht.

014.JPG

 

Na Brahim was het de beurt aan een “rapper” namelijk GersPardoel. Met The Opposites van gisteren in gedachten vreesde ik het ergste (en deze keer was er geen alternatief op de Veemarkt). Maar wederom vergiste ik me. Niet dat een fan van “rappen” ben geworden maar hij had wel een heel sterke band bij en hij zorgde ook voor sfeer op de markt.

035.JPG

 

Derde op het programma was Gabrielle Aplin. Deze Engelse singer-songwriter is blijkbaar ontdekt doordat ze filmpjes van zichzelf op YouTube zette. Ondertussen is ze al 20 (!) en heeft ze een platencontract beet. Mocht iemand nog geloven dat engelen niet bestaan dan moeten ze eens naar dit meisje luisteren. Haar stem deed me denken aan een jonge Joan Baez. En de liedjes waren wondermooi, ook haar cover van één van de beste songs allertijden (Go your own way van Fleetwood Mac) mocht er zijn. Zij is voor mij de revelatie van het festival.

054.JPG

 

Een heel andere dame kwam na haar op de main stage. Nu ja … een “wijf” zoals iemand het onlangs verwoordde op Facebook, maar dan wel “wijf” in de meest positieve zin. Nathalia bracht een uur lang het beste van zichzelf en God mag weten waar ze de energie vandaan haalt. Ik kan begrijpen dat men haar soms vergelijkt met Tina Turner.

092.JPG

 

Het voorlaatste optreden van de vierdaagse werd gebracht door Katie Melua. Ook zo iemand die al jaren in het vak zit en nog maar 28 is. Moet het nog gezegd worden dat ook dit optreden weer een schot in de roos was ?

143.JPG

 

Afsluiter was oude rot in het vak Joe Cocker. Met oude rotten is het vaak oppassen geblazen. Vaak klinkt hun stem na al die jaren niet meer zo zuiver. Cocker heeft daar een streepje voor ten opzichte van anderen: hij heeft nooit een zuivere stem gehadKnipogen. Alle klassiekers passeerden de revue en werden luidkeels meegezongen. Van enig contact tussen artiest en publiek was echter geen sprake maar laat dat de pret niet bederven.

216.JPG

 

Suikerrock 2013 is een feit. Het aftellen naar 2014 kan beginnen. Nog 361 dagen te gaan.

Suikerrock – Dag 3

Dag 3 van Suikerrock.  

De dag begon niet al te best. In de voormiddag raasde er indrukwekkend onweer over Tienen (net als over de rest van het land). Gelukkig was er daarvan rond 15u niets meer te zien. Wat er dan weer wel te zien was waren rugzakcontrolleurs die hun job heel ernstig namen. Gevolg: mijne Canon mocht niet mee binnen vanwege “te groot”. En dan zeggen ze dat size doesn’t matterKnipogen. De Canon, en daarmee heel de rugzak, werd snel terug naar het hotel gedaan en ik zou me verder moeten behelpen met mijne Fujifilm Finepix. Heel dat gedoe rond die camera’s is toch wel een beetje achterhaald. Sommige Smartphones of kleiner digitale toestellen zijn veel beter dan mijne Canon maar mogen wel binnen vanwege “niet te groot”. Enfin, erg was het niet. De groepen waarvan ik echt mooie foto’s wilden waren donderdag en vrijdag al gepasseerd.

De derde dag werd geopend door de Antwerps-Congolese Coely. Niet direct mijn smaak. Bovendien hou ik niet van groepen die werken met plaatendraaiers. Maar ze had wel een mooie stem.

077.JPG

De tweede groep van de dag viel des te meer in de smaak: My Jerusalem (uit Austin, Texas). Goeie ouderwetse stevige rock. Hun optreden mocht van mij langer duren dan de 45 minuten die ze kregen.

097.JPG

Ze hadden gerust de “slot” van The Opposites overnemen want dat vond ik dus echt huilen met de pet op. Alweer een platendraaier en daarbovenop nog twee mannen die niet konden zingen.

Ik ben dan maar gevlucht naar de Veemarkt waar op dat moment de Tiense groep Gudonöv een half uurtje het beste van zichzelf gaven. Hun muziek beviel me veel beter dan dat gerap op de Grote Markt.

111.JPG

Tegen 19u trok ik terug naar die Grote Markt om te genieten van het optreden van James Morrison. En het was echt wel genieten. Mooie nummers die heel goed werden gebracht.

136.JPG

Om kwart voor negen was het dan de beurt aan Kaiser Chiefs. Vanaf de eerste noot zetten ze de wei markt in vuur en vlam. Toen Ricky Wilson het podium verliet en door het publiek heen naar een drankstandje liep en er op klom was het helemaal feesten.

165.JPG

Uiteindelijk werd het 22u45 en begon Sting aan zijn set. De Grote Markt stond ondertussen nagenoeg vol. Hij zal iets meer dan een half uur bezig zijn geweest toen ik plots enkele “special effects” waarnam: bliksem. En ja hoor, iets voor half twaalf gingen de hemelsluizen open. Even leek het er op dat het maar een buitje van 5 minuten zou zijn maar om twintig voor begon het pas echt te gieten.

173.JPG

Toen er daarna nog meer donder, bliksem en wind bij kwam besloot Sting dat het genoeg was geweest en verliet hij het podium. Wel jammer maar ook wel te begrijpen. Persoonlijk was ik wel heel blij dat ik maar vijf minuten hoefde te wandelen naar mijn hotel en niet 10 minuten wandelen naar de auto en dan nog meer dan een uur naar huis rijden.


 

Suikerrock – Dag 2

Dag 2 van Suikerrock.

Tijdens de dag mag het dan nog geregend hebben, in de vooravond was het terug aangenaam festivalweer. Ondanks de vrij hoge temperaturen is het toch nog vrij goed te doen op de Grote Markt.

De tweede dag wordt geopend door Marco Z en die viel best mee. Veel volk was er toen nog niet op de Grote Markt maar ze deden toch hun uiterste best om ons te vermaken, met succes.

005.JPG

Ze werden gevolgd door The Van Jets. Wederom een heel goed optreden. Net als bij Bush op de eerste dag was het hier de zanger, Johannes Verschaeve die de aandacht trok, vooral die van tienermeisjes.

151.JPG

Derde en voorlaatste groep, maar wat mij betreft Top of the Bill, waren The Scabs. Ze mogen dan al 30 jaar bezig zijn, sleet zit er nog niet op. Het moet wel raar geweest zijn voor hen: op donderdag afscheid nemen van Fons Sijmons en op vrijdag alles geven op Suikerrock. Maar ze hebben er een mooi eerbetoon van gemaakt, zeker tijdens Time toen er op de videoschermen een fotomontage over Fons werd getoond.

191.JPG

De avond werd afgesloten door Golden Earring. Zij leverden een prima concert af, beter dan de laatste keer dat ik ze in de Lotto Arena zag. Ik had wel het gevoel dat ze al hun nummers iets rustiger brachten. Ook zij hebben trouwens een nummer opgedragen aan Fons.

461.JPG

De tweede dag was, net als de eerste, een voltreffer. We hebben wel geluk gehad met het weer. Hopelijk blijft dat vandaag ook maar het ziet er niet al te goed uit. Momenteel raast er namelijk een indrukwekkend onweer over Tienen. Maar ja, wat er nu uitvalt kan er straks niet meer uitvallen.

De suikerstad

526.JPG’t Was vandaag behoorlijk wat stiller op de Grote Markt toen ik begon aan mijn “wandeling door Tienen”. Ik moest een manier vinden om de tijd tot 18u te doden en een fikse wandeling doorheen de suikerstad leek daarvoor geschikt.

Het was wel jammer dat de hele erfgoedsite rond het Suikermuseum gesloten was omwille van Suikerrock. Maar verder kan je wel enkele uren vullen. Het was wel jammer dat het in de loop van de voormiddag begon te regenen. Niet erg hard maar toch genoeg om een beetje nat van te worden. Voordeel was wel dat temperatuur hierdoor lichtjes daalde.

Nu is het nog een paar uurtjes rusten voor de tweede dag van Suikerrock begint. Het belooft weer stevig te rocken met Marco Z, The Van Jets, The Scabs en Golden Earring. Njammie !

 

505.JPG

509.JPG

520.JPG

562.JPG

Suikerrock – Dag 1

Omdat ik toch nog even moet bekomen van 6 uur hardrock kan ik evengoed nog snel een berichtje posten.

Vandaag dus de eerste dag Suikerrock. In tegenstelling tot vorig jaar rij ik niet elke dag 160 km heen en weer. En aangezien een camping niets voor mij is verblijf ik in het Alpha Hotel op een paar honderd meter van het festivalterrein in een sobere maar van al het nodige voorzien.

Eerste optreden vandaag kwam van Spoil Engine, trash Metal van Vlaamse bodem. Ze moesten het vandaag wel zonder hun vaste zanger doen aangezien die gisteren voor de eerste maal papa is geworden. De vervanger deed zijn werk echter heel goed. Tijdens het optreden heb ik wel het nut van goede oordopjes gevoeld.

048.JPG

Als tweede kwamen de heren van Vista Chino aan de beurt. Zij waren vroeger allemaal lid van Kyuss. Minder hard maar wel heel goed.

097.JPG

Als derde mocht BUSH aantreden. Niet George W. maar wel de groep van leadzanger (en blijkbaar lieveling van veel vrouwen) Gavin Rossdale. Muzikaal heel sterk, de zang vond ik iets minder. Ze kregen de Markt van Tienen wel helemaal mee.

205.JPG

Afsluiter vandaag was Within Temptation. Na het jubileumconcert van vorig jaar in het Sportpaleis waren mijn verwachtingen heel hoog. Het concert van 13 november staat immers helemaal bovenaan in mijn top 10 van beste concerten ooit. En Sharon en haar collega’s hebben mijn verwachtingen volledig ingelost. Het was weer dik in orde.

362.JPG

444.JPG