Tegendraads

Onder het motto “het moet niet altijd hetzelfde zijn” hebben we vandaag eens tegendraads gedaan en ons vaste dinsdagrondje eens in tegengestelde richting gelopen. Eigenlijk hadden we gewoon geen zin om voor de overweg op de Lispersteenweg te staan wachten. Dat kan daar soms namelijk nogal lang duren.

Je zou denken dat het eigenlijk toch niet uitmaakt in welke richting je vertrekt maar dat valt soms behoorlijk tegen.

Zo werden de korte “klimmetjes” en lange “afdelingen” die we anders in het begin hebben nu respectievelijk lang en kort.

Maar al bij al viel het goed mee : 4,40 km op 31:23. Ik had het slechter verwacht. Het was immers weer een zware dag op ’t werk. Meeting van 7:45 tot 8:30, van 9:00 tot 9:45, van 10:30 tot 11:15, van 11:30 tot 11:45 en van 12:30 tot 13:45. Dan stel je vast dat je 6u hard hebt gewerkt maar daar staat dan niets tastbaars tegenover. ’t Kan soms toch een beetje frustrerend zijn.

 

lopen 20150428.JPG

 

Superlatieven

Vlak voor zijn dood in de jaren ’80 van de 20ste eeuw gaf Urbain Martien, grootvader van auteur Stefan Hertmans, zijn kleinzoon een paar volgeschreven oude cahiers. Jarenlang bleven deze schriftjes ongeopend en ongelezen.

Als hij ze na jaren wel opent vindt hij het levensverhaal van zijn grootvader. Zijn jeugd in de armenbuurt van Gent rond de eeuwwisseling en vooral zijn gruwelijke ervaringen als frontsoldaat in den grooten oorlog.

In Oorlog en terpentijn schrijft Hertmans dit verhaal neer. Het boek heeft verschillende prijzen gewonnen waaronder de AKO literatuurprijs en de prijs van de lezersjury Gouden Boekenuil. Ook in de kranten kreeg het boek lovende commentaren zoals “een van de aangrijpendste boeken van het jaar”, “een meesterlijk geschreven relaas”, “het mooiste boek dat de komende vijf jaar over de generatie van de grote oorlog zal verschijnen” enzovoort.

Persoonlijk vind ik deze superlatieven een beetje overdreven. Let wel, het is een goed boek en vooral het tweede deel waarin de oorlogservaringen van zijn grootvader aan bod komen vond ik indrukwekkend. Maar er zijn ook lange stukken die me totaal niet konden boeien. Ei zo na had ik het boek na 20 bladzijden zelfs weggelegd.

Zou ik iemand dan afraden om het boek te lezen ? Neen, dat niet maar ik zal het ook niet aanraden.

 

terpentijngroot.JPG

 

Convention

Gisteren was nog een rustige dag. De dag begonnen met een halfuurtje joggen. Dan gaan winkelen, eten klaargemaakt, eten opgegeten en voor de rest van de dag weinig of niets gedaan.

Vandaag beloofde wel een drukke dag te worden en die belofte is uitgekomen.

Om acht uur stond ik al in het station van Herentals om daar de trein naar Antwerpen te nemen om zo verder naar Gent te treinen.

In Gent was het immers de Gentsche Stripbeurze in de VIP school aan de Martelaarslaan. En zoals steeds hebben ze me niet teleurgesteld in de Arteveldestad. Ik ben er toch in geslaagd om 14 nummers van mijn lijstje te schrappen (en heb daar geen fortuinen voor moeten betalen).

Na de stripbeurs wat het snel de tram op naar Gent-Sint-Pieters waar ik nog net de trein naar Antwerpen kon halen. Een uurtje later stond ik dan ook aan de ingang van Antwerp Expo voor de Antwerp Convention. Deze beurs werd al voor de vijfde keer georganiseerd maar het was mijn eerste keer. Ik denk wel dat het ook mijn laatste keer zal zijn.

Niet dat het tegengevallen is maar het is toch niet echt mijn ding. Ten eerste was ik al niet verkleed als mijn favoriete superheroKnipogen. Ten tweede was het er heel druk (en warm). Ten derde waren de mooie zaken die me wel interesseerden veel te duur. Tot slot zal ik me wel beperken tot de stripwereld en de comicwereld laten voor wat hij is.

 

DSCN9234.jpeg

DSCN9250.jpeg

DSCN9281.jpeg

DSCN9297.jpeg

 

Restyling

Je zal het misschien al gemerkt hebben in de winkel, supermarkt of in de drankenhandel. Of je hebt mogelijk gelezen in de krant : Coca Cola is bezig met een restyling van zijn flesjes en blikken.

Officieel is het omdat “alle blikjes en flessen Coca-Cola (rood), Coca-Cola life (groen), Coca-Cola Zero (zwart) en Coca-Cola light (zilver) dezelfde iconische look en visibiliteit krijgen en het Coca-Cola rood prominenter naar voor komt De specifieke productkenmerken van elke Coca-Cola variant worden duidelijk op de verpakkingen meegegeven, bijvoorbeeld “zero calories – zero sugar” bij Coca-Cola Zero. Een Coca-Cola Zero of Coca-Cola light pet-fles met rood dopje is dus perfect normaal : deze is nog steeds gevuld met je vertrouwde Coca-Cola Zero of light zonder calorieën. Voor de pet-verpakking staat er nog steeds duidelijk op het rode dopje bovenaan over welke variant het gaat”. Tot zover de uitleg op de website van Coca-Cola.

Op zich is zo’n restyling goed nieuws voor een Coca Cola Collector. Alles is immers goed om de collectie uit te breiden. Als collector ben ik dan ook blij maar als gebruiker vind ik hun operatie mislukt.

Vroeger was het eenvoudig. Rood dopje = Coca Cola, zwart dopje = Zero, zilver dopje = light en geel dopje = Light Lemon. Dat wordt nu toch moeilijker. Zolang de etiketten zichtbaar zijn valt het nog mee maar als ze samen in een koelbox staan en enkel de bovenkant zichtbaar is …

Wat me echter nog het meest stoort is de nieuwe look van Coca Cola Light Lemon. Dat behoudt nog wel het gele dopje maar het etiket doet me meer denken aan Coca Cola Light Orange.

 

restyle1.jpg

 

De nieuwe blikjes daarentegen kunnen me wel bekoren.

 

restyle2.jpg

 

De Lierse Vesten

Met de warme temperaturen van vorige dinsdag in het achterhoofd heb ik er even aan gedacht om vandaag gewoon de Lierse Vesten te lopen. Daar is immers schaduw.

Maar die vesten hebben ook veel nadelen. Het is er (te) druk. De ondergrond is oneffen. Als het tegenzit moet je enkele keren stoppen voor een rood licht. Samengevat … we lopen niet graag over de vesten.

We hebben dan maar gewoon ons tochtje langs de spoorweg en de Netedijken gedaan, goed voor 4,20 km en 30 minuten. Qua temperatuur bleek het trouwens beste mee te vallen. Ik voelde wel dat ik eergisteren 15km gewandeld had maar echt last had ik er niet van. Maar het blijft vooral veel aangenamer lopen dan de Vesten.

 

lopen 20150421.JPG

 

Lui ?

Drie dagen weekend gehad, drie dagen prachtig weer en toch geen meter gelopen. Schandalig of niet ?

Vóór ik de naam van luiwammes krijg wil ik wel even meegeven dat er de afgelopen dagen wel werd gewandeld.

Gisteren in de namiddag een tochtje van zo’n 5 km gewandeld met mijn vader (in de rolstoel). Toevallig was er een wielerwedstrijd bezig in ’t dorp zodat we nog wat entertainment hadden ook. Al moet ik wel zeggen dat er weinig of geen volk was op “de koers”.

In de jaren ’70 gingen wij bijna wekelijks naar de koers. Elk dorp had wel minstens één wielrenner. In Vorselaar waren er toen twee, Daniël Willems en Ronny De Cnodder. Wij waren fan van die laatste.

Telkens er een wedstrijd werd gereden kwam er een heuse volksverhuizing op gang. Elke renner bracht minstens 50 supporters mee, allen getooid met het klassieke supportersklakske. Tussen die supportersclans heerste trouwens een gezellige rivaliteit.

Maar tegenwoordig blijkt dat niet meer zo te zijn, althans gisteren toch niet.

Na de opwarming van gisteren, heb ik dan vandaag het grotere werk gedaan. Een wandeling van bijna 3 uur die me een dikke 15 km ver zou brengen. Onderweg trouwens weer enkele mooie zaken gezien.  

Al bij al dus 20 km gewandeld dit weekend. Toch niet zo lui of wel ?

 

wandeling 20150419.JPG

IMG_1013.jpeg

IMG_1023.jpeg

IMG_1017.jpeg

 

Whitesnake

Terwijl er druk wordt gewerkt aan het afwerken van concertlente, wordt er ook dik gewerkt aan de concertwinter.

In de lente staan er nog drie concerten op de kalender namelijk Hélène Fischer in mei en Mark Knopfler en Fleetwood Mac in juni.

Dan is het tijd voor de zomerfestivals met Graspop Metal Meeting in juni en Suikerrock in augustus.

Voor het najaar en de winter stond voorlopig enkel Simply Red op het programma maar daar is sinds deze week verandering in gekomen. Op 30 november is het de beurt aan Texas in de Lotto Arena en de dag daarna Whitesnake in Vorst Nationaal.

Texas heb ik nog niet zo heel lang geleden gezien maar voor Whitesnake moet ik toch teruggaan naar januari 1983. Dat was nog de tijd dat we na een concert de hele nacht bleven rondhangen in de buurt van Brussel-Zuid om ’s morgens de eerste trein richting thuis te nemen. Ik zou het vandaag niet meer durven. Dan zoek ik me liever een hotel of B&B in de buurt waar ik kan blijven overnachten.

Ik ben dan ook geen twintig meer hèKnipogen.