Thuismatch

Na een zaterdag die gevuld was met het naar fietsenmaker brengen van de fiets van mijn moeder (niet zo vanzelfsprekend om op een zaterdag de route Peulis – Vorselaar – Westmalle – Peulis te doen) en met het afrijden van het gras (dat mijn Fitbit steevast beschouwd als een fietstochtje) was het vandaag een thuismatch.

Conny zou de hele dag in de NOAH van Lint zijn ter gelegenheid van de dag van de zorg en aangezien ik morgen voor 5 dagen op vakantie vertrek met mijn moeder, ben ik na het ontbijt terug naar Vorselaar gereden.

Daar zijn we dan, als training voor de volgende 5 dagen, via de Wouwers naar het Kasteel de Borrekens gewandeld om daarna via de kasteeldreven teug naar huis te gaan. Goed voor 4,7 km (inclusief een terrasje in Sportcentrum De Dreef).

Nu de Rhododendron zo mooi in bloei staat is het kasteeldomein zeker een bezoekje waard.

Peddelen langs de Schelde

Na een weinig “eventvol” weekend vorige week maakten we vandaag gebruik van onze vrije vrijdag om nog eens “op verplaatsing” te gaan fietsten. Dat was dan ook een prima gelegenheid om onze nieuwe fietsendrager (de Yakima FoldClick 2) uit te testen.

We kozen voor een PASAR-fietsroute, meer bepaald voor “Peddelen langs de oude en nieuwe Schelde”. Vertrekken deden we aan de kerk van Wintam.

Ter hoogte van knooppunt 21 passeerden we Kasteel d’Ursel. Deze waterburcht behoorde lange tijd toe aan de adellijke familie d’Ursel maar is ondertussen al 25 jaar het eigendom van de Provincie Antwerpen.

Ter hoogte van knooppunt 1 bereikten we het jaagpad maar dat was afgesloten wegens werken.  Toch zijn we even voorbij de afsluiting gereden want als je daar dan toch in de buurt bent dan wil je Jachtpaviljoen de Notelaer (je weet wel … waar Vorlat woonde in Stille Waters) gezien hebben. Het terras was helaas niet open.

Dan wel teruggereden en de omleiding gevolgd. Op zich was dat wel een meevaller want nu moesten we dwars doorheen Buitenland rijden. Ik kende Buitenland wel van de wegwijzers maar ik had het nog nooit gezien. Als je er nog nooit bent geweest, het is zeker een bezoek waard. Veel van de huizen waren oorspronkelijk gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1894 in Antwerpen. Na afbraak zijn ze in Buitenland heropgebouwd. Echt heel mooi.

Daarna ging het verder over de smalle wegen langs Weert, Sint Amands, Opdorp en Lippelo … Onderweg passeerden we onder andere het Kasteel van Marnix van Sint-Aldegonde en Hof te Melis.

Met de omleiding erbij hadden we uiteindelijk 50 km op de teller staan. Een heel mooie fietstocht ondanks de wind en de vele beestjes.

En de fietsdrager? Die is goedgekeurd.

Knooppunten : 20 – 21 – 1 – 2 – 3 – 4 – 7 – 12 – 11 – 66 – 88 – 81 – 80 – 27 – 37 – 36 – 35 – 20

Tuinen

Omdat de werkdagen tegenwoordig zo vermoeiend zijn, is er soms te weinig fut om ’s avonds nog foto’s te bewerken en een blogje te posten. Dan kan het zelfs tot woensdag duren eer er een verslagje van het weekend komt.

Het weekend stond eigenlijk in het teken van de tuin.

Op vrijdag ben ik met moeder naar Kalmthout gereden om daar het Arboretum te bezoeken. Ik had gelezen dat er nu veel in bloei stond en daarom leek het me een goed idee om eens naar daar te rijden.

Het was de verplaatsing zeker waard. Een heel kleurrijk spektakel waar moeder zeker van heeft genoten. Na het bezoekje aan het arboretum een paar kilometer verder gereden naar De Heihoeve, het restaurant waar we vorig jaar tijdens onze fietsvakantie bij Hotel Jerom elke avond gingen eten. Het eten was er nog altijd lekker.

Zaterdag heb ik gewerkt in de tuin in Peulis waar het gras nog eens dringend moest worden afgereden. ’s Avonds waren we uitgenodigd op een feestje ter gelegenheid van een vijftigjarig huwelijksjubileum. Dat vond niet echt plaats in de tuin van de jubilarissen maar wel op de parking van hun bedrijf (dus toch een beetje een soort tuin?)

En zondag trokken we naar Leuven. Daar werd naast de Erasmustuin de Letteren Lichting 2022 georganiseerd. Conny kon als moeder van een van de organisatoren eigenlijk niet thuisblijven, zeker niet met onze concertgeschiedenis. Nu moet ik wel toegeven dit geen opoffering is want we hebben op die manier al vaker beginnende groepen ontdekt die ik nog altijd volg op Facebook.

We waren uiteraard te vroeg en in afwachting gingen we dan maar op zoek naar de Botanische Tuin van Leuven. Even dachten we dat we verloren waren gelopen en hem niet zouden vinden maar toen zagen we plots de ingang voor ons.

Na een erg gesmaakt optreden van Sell Me Your Coat trokken we terug naar huis.

Een heel geslaagd maar wel vermoeiend weekend (dat werd gevolgd door een tot dusver heel vermoeiende werkweek).

Arboretum Kalmthout:

Stadswandeling Leuven: