155 gram

Knipsel.JPGMisschien wel een rare titel voor een blog want wat weegt er nu 155 gram ?

Het zou kunnen gaan over 150 gram salami of 150 gram kaas (“mag het iets meer zijn” weet je wel ?). Maar daar gaat het dus niet over. Het gaat wel over het gewicht van een fluo-hesje.

De meeste hesjes zullen zelfs minder wegen omdat er geen batterijen inzitten zoals in mijn hesje. En toch vinden de meeste mensen dat blijkbaar te zwaar om te dragen.

Toen vanavond terugkwam van mijn dinsdagloopje in Lier (4,37 km in 30 minuten) viel het me op hoe weinig fietsers en wandelaars de moeite doen om zich zichtbaar te maken. Je kan ze op één hand tellen.

Zelf draag ik bij duister of donker weer altijd fluo, zelfs wanneer ik maar 2km moet fietsen tussen het station van Berchem en De Hertoghe. Ik geef toe dat geen hesje zal aandoen wanneer ik diezelfde afstand te voet afleg maar dan loop ik wel op een goed verlicht voetpad. Ik ben vanavond weer voetgangers tegengekomen op wat wij hier “binnendoortjes” noemen en die waren hoegenaamd niet verlicht.

Ze mogen dan al “beschermd” zijn als zwakke weggebruiker, als je omver wordt gereden door een auto dan heb je niets aan die bescherming. Van mij mogen ze daar gerust GAS-boetes voor uitschrijvenKnipogen.

Herfst

De werkweek werd helaas in mineur afgesloten. Na onze tweede plaats van vorig jaar zouden we dit jaar voor de overwinning gaan. Het lot en twee slechte rondes hebben er helaas anders over beslist.

In de eerste ronde werd ons gevraagd om de “nicknames” van de nationale sportploegen te geven en aangezien er nagenoeg enkel voetbalfans en wielerfans in ons team zaten en aangezien de Rode Duivels en de Blauwe Garde niet tot de antwoorden behoorden scoorden we slechts 2 op 10. Verder scoorden we vrij goed met een gemiddelde van 8 op 10 maar ronde 6 was ook niet aan ons besteed. Er werden ons 5 abdijbieren en 5 abdijkazen voorgeschoteld. Slechts 1 punt op 10. Uiteindelijk zijn we achtste geworden en hebben we veel plezier gehad maar het “steekt” toch een beetje. Als het op sport aankomt ben ik niet competitief maar bij een kwis ligt dat net iets anders.

Ik ben de frustratie gisteren dan maar gaan wegwandelen. Zin om te lopen had ik niet dus heb ik de Canon meegenomen en ben ik een achttal kilometer gaan wandelen langs de mooiste plekjes van Vorselaar. De dreven, het kasteel, de 14 kapelletjes … De bomen stonden eigenlijk nog te veel in ’t groen maar de paddenstoelen waren als paddenstoelen uit de grond gerezen. Daarom zijn het waarschijnlijk paddenstoelenOnbeslist.

Ik ben weer wel tot de vaststelling gekomen dat je niet ver van huis moet gaan om mooie dingen te zien.


(Bloed)Druk

Knipsel.JPGHet is donderdag en zoals gewoonlijk ging ik met de auto werken. Niet om te lopen vandaag want ik voel dat ik een beetje rust moet inplannen.

Vanochtend viel het nog vrij goed mee. “Slechts” 50 minuten nodig gehad om de 30km naar Antwerpen te overbruggen.

Vanavond daarentegen … Omdat er in de loop van de namiddag een vrachtwagen gekanteld was op de E34 in Oelegem (zo’n 10 km van Antwerpen) stond er op de E313 een file van Antwerpen-Oost tot in Oelegem. Op zich is dat niet eigenaardig maar dat wordt het wel wanneer je weet dat het ongeval gebeurde RICHTING ANTWERPEN en dus niet richting Turnhout.

Ik dacht dat het wel zou meevallen aangezien ik eerst nog even een tussenstop moest maken in Deurne maar viel dat even tegen. De Singel zat nog vaster dan de Ring. 20 minuten heb ik nodig gehad om van de kerk van Berchem tot aan het Station van Berchem te geraken. 20 minuten om 1 km te overbruggen, dat is dus 3 km per uur. Het ene na het andere looprekje snelde me voorbij. Zelden heb ik het zo druk geweten. Als ik zo rondkeek was het niet alleen op de baan druk maar steeg in menig auto ook de bloeddruk. Uiteindelijk heeft het me een dik uur gekost om van De Hertoghe naar de Makro te rijden. En zelfs om half zeven was het nog uitermate druk op de E313/E34.

Nat

Na een moeizaam tochtje van 6 km naar buurdorp Grobbendonk afgelopen zaterdag (met net geen 40 minuten kan ik niet zeggen dat het echt slecht ging maar het leek me toch vrij moeilijk te gaan) vertrok ik om 19u naar Lier.

Onderweg naar Lier heb ik een zevental druppels geteld (het kunnen er ook acht zijn geweest). Toen we om half acht vertrokken aan ons rondje “Mallekot” begonnen er al meer druppels te vallen. Na een tiental minuten lopen regende het behoorlijk en toen we na 4,3 km en 29 minuten lopen terug aan onze plaats van vertrek waren, was ik wel nat maar niet doornat.

Veel langer hadden we echter niet mogen lopen want ik zat nog geen minuut in de auto en toen gingen in Lier de hemelsluizen open. In een ware stortvloed ben ik aan een gezapig tempo van 40 à 50 km/u terug naar huis gereden (of moet ik zeggen “gevaren” ?).

Man man man … lang geleden dat ik het nog zo hard heb zien regenen. Ik vond het wel fijn dat niemand zich ergerde aan mijn trage tempo. Iedereen reed voor een keer eens voorzichtig. Ik heb het al anders gezien.

En 100 % zeker ben ik niet maar even dacht ik onderstaande BB’er (Bekende Bijbelaar) te zijn tegengekomen onderweg, ergens ter hoogte van de Broechemsesteenweg in Nijlen.

 

Knipsel.JPG

Druk

Ik heb vandaag nog eens aan den lijve ondervonden waarom ik de laatste jaren liever met de trein ga werken en niet met de auto.

Terwijl er op dinsdag meestal een tripje naar Lier op het (loop)programma staat neem ik donderdag de auto om naar ’t werk te rijden om vóór ik aan mijn dagtaak begin enkele kilometers te lopen in Antwerpen.

Eergisteren werd er trouwens 4,31 km gelopen in 29:11. We zijn in de regen gestart maar zijn wel droog geëindigd. Terwijl we twee weken terug nog op het jaagpad langs het Netekanaal en de Nete konden lopen moesten we nu terugvallen op ons wintertoertje langs de Mallekotstraat.

En vandaag vertrok ik net als anders rond kwart voor zes naar Antwerpen zodat ik op mijn gemak een halfuurtje kon lopen, rustig douchen en rond half acht beginnen werken. Het ging allemaal volgens plan tot ik ter hoogte van de parking van Ranst op de E313 kwam en het verkeer tot stilstand kwam. Gevolg : ik was “pas” om kwart voor zeven in Antwerpen en kon pas om 7u effectief vertrekken. Ik heb toch nog 4km gelopen en had daar net geen 26 minuten voor nodig.

De oorzaak van de vertraging ? Een ongeval dat om 3u gebeurd was in Antwerpen-Zuid. Daarom stond ik 3u later dus bijna 10km aan te schuiven. Ook vanavond had ik ruim 50 minuten nodig om de 30 km naar huis af te leggen. Nu ja, de collega’s die richting Mechelen moesten zullen ongetwijfeld meer tijd nodig gehad hebben. Hopelijk zijn ze ondertussen thuis geraakt.

Nee, geef me dan toch maar de trein met al zijn ongemakken. Al vallen die op de lijn Herentals-Antwerpen naar mijn mening best mee. Meestal heel vriendelijke treinbegeleiders, meestal voldoende informatie (soms zelfs te veel) en vrij stipte treinen en dus niet vaak “te laat”. Ik vraag me wat dat betreft wel af of al die automobilisten nu ook klachtenbrieven gaan posten op al die forums om te klagen dat hun auto “te laat” was. Mijn treinen zijn nooit “te laat”. Ze zijn soms wel later dan voorzien maar dat is niet hetzelfde. Het hangt er maar van af hoe je het bekijkt. Voor mij betekent het meestal enkele bladzijden meer gelezen. 

 

 

lopen,auto,trein,druk,vertraging

 

 

Voor- en nadelen

DSCN0638.jpgJohan Cruyff zei ooit “elk nadeel heb ze voordeel” en gelijk heeft ie.

Vorige vrijdag had ik me een beetje overslapen. Niet dramatisch veel (mijn collega’s zouden het nog altijd “midden in de nacht” noemen) maar wel genoeg om niet met de trein te gaan werken en met de auto naar Antwerpen te rijden. Achteraf bleek het wel een voordeel te zijn geweest. In Lier was namelijk een dame met bromfiets gevallen op de overweg waardoor nagenoeg alle treinen één à anderhalf uur vertraging hadden.

Zaterdag hadden we onze traditionele teamdag. Het ene jaar gaan we op teambuilding (zonder partners en kinderen), het andere jaar organiseren we een BBQ (met partners en kinderen). De afgelopen jaren gingen we dan bij iemand thuis eten maar omdat we ondertussen zijn uitgegroeid tot een bende van 30 personen is dat niet meer haalbaar. Daarom trokken we dit jaar naar Hallaar waar collega H. een perfecte locatie had gevonden.

Het nadeel is uiteraard wel dat je ook in ’t weekend met je collega’s opgezadeld zit Knipogen maar het voordeel is wel dat iedereen achteraf toch wel moet toegeven dat het een leuke dag was. Vooral de kinderen hebben zich op het domein rot geamuseerd.

Gisteren was het een groot nadeel dat het de hele dag katten, honden, pijpenstelen en oude wijven heeft geregend (schrappen wat niet past of politiek incorrect is). Het voordeel is dan wel dat je vanuit je luie zetel een hoop veldrijders kunt zien ploeteren in de modder terwijl je zelf gezellig foto’s van de BBQ zit te bewerken.

Vandaag kwam dan het ultieme voordeel van het ultieme nadeel. Blijkbaar had ik in 2012 weer teveel belastingen betaald want op de afrekening die ik vandaag ontving bevestigde de FOD Financiën dat er op het eind van het jaar een “bonusje” wordt teruggestort. Er zijn slechtere manieren om de werkweek te beginnen.Lachen

 

DSCN0779.JPG

DSCN0824.JPG

 

Nat

Eergisteren nog eens een loopbeurtje overgeslagen maar vandaag ben ik wel aan de slag geweest.

Toen ik vanochtend om 5u opstond (of “midden in de nacht” volgens mijn collega’s) was het mooi helder weer. Een kwartiertje later werd ik bijna doof van het gekletter van de regen tegen de rolluiken. Nog een halfuurtje later was het gestopt met regenen en ook toen ik om twintig over zes de ondergrondse garage van De Hertoghe uitliep was het nog altijd droog.

Ik was echter nog maar net de Jan Van Rijswijcklaan opgedraaid toen de hemelsluizen opengingen. Ik heb nog wel geprobeerd om een route te vinden waar ik zoveel mogelijk onder bomen kon lopen maar ik was toch behoorlijk doorweekt toen ik na 27 minuten (en 4,3 km) terug de garage binnenliep. Na een verkwikkende douche kon ik dan beginnen aan de werkdag.

 

Knipsel.JPG

De Oslo-trilogie

Voorlopig zit het er op wat de verhalen rond inspecteur Harry Hole betreft. Vandaag heb ik, na een trouwens heel vermoeiende werkdag, de laatste bladzijden gelezen van het derde deel van de trilogie : “Dodelijk Patroon”.

Harry Hole is nog steeds op zoek naar de moordenaar van zijn collega Ellen. Het gaat echter van kwaad tot erger met hem. Hij drinkt terug teveel, Rakel gooit hem buiten en hij staat op het punt te worden ontslagen. Dan wordt een jonge vrouw in haar appartement vermoord. Een vinger is afgesneden en achter haar ooglid zit een kleine rode diamant in de vorm van een pentagram. Als later nog een tweede slachtoffer valt wordt duidelijk dat er een seriemoordenaar in de stad is. Harry wordt verplicht om mee te werken met Tom Waaler, de collega waarvan Harry vermoedt dat hij niet alleen schuldig is aan verschillende moorden maar ook verantwoordelijk is voor grootscheepse wapensmokkel.

Net als deel 1 en deel 2 was ook dit weer behoorlijk spannend. En net als in de vorige zaten ook hier weer enkele leuke plotwijzigingen. Dat zijn zo van die boeken die je doen hopen dat de trein vertraging oploopt. Het zijn ook van die boeken die je doen afvragen waarom je niet eerder iets van de auteur gelezen hebt. Er is me op ’t werk nochtans vaak genoeg gewezen op de kwaliteiten van Nesbø. ’t Kan niet aan koppigheid liggen want als Kempische Steenbok heb ik daar helemaal geen last vanKnipogen.

De volgende op de leeslijst wordt Rebels and Traitors van Lindsey Davis. Het boek wordt omschreven als An Epic Novel of the English Civil War. “Epic” zal het met 740 bladzijden zeker worden. Ik vrees dat het iets langer zal duren dan de Oslo trilogie eer ik aan een volgend boek kan beginnen.

rebelsgroot.JPG

De donkere seizoenen

Knipsel.JPGDe temperaturen van het afgelopen weekend doen anders vermoeden maar de herfst, of misschien wel de winter, is wel degelijk begonnen.

Om te beginnen zie ik elke morgen het sterrenbeeld Orion terug aan de hemel staan. Ik kan maar twee sterrenbeelden terugvinden en naast de Grote Beer is Orion het tweede sterrenbeeld. En ik weet ook dat dit vooral (of enkel ?) in de wintermaanden zichtbaar is.

Toen ik gisteren voormiddag ging lopen was er in ieder geval niets meer te zien van Orion. Wat er wel te zien was waren afgevallen kastanjes (wild en tam), afgevallen eikels, afgevallen bladeren en enkele mooie paddenstoelen. De bomen beginnen ook al mooi te verkleuren. Dat belooft veel moois voor de komende wekenLachen.

En dan is er natuurlijk nog het veldrijden dat terug op TV komt. Vandaag werd de start gegeven op Vier met een nieuwe co-commentator. Niemand minder dan dorpsgenoot (en straatgenoot) Geert Wellens is de nieuwe sidekick van Philippe Maertens. Buiten het feit dat hij zijn commentaar in het plat veusseleirs geeft, heeft hij het prima gedaan. Ik vond hem zelfs beter dan die andere dorpsgenoot, Paul Herygers op Sporza.

Wat ik dit weekend niet gedaan heb is een bezoekje gebracht aan het Boekenfestijn in Brussel. Twee keer zo kort na elkaar kan niet goed zijn. Wel heb ik, via Amazon, de nieuwste van C.J.Sansom gekocht : Dominion (“Mist over Londen” is de Nederlandse titel). Als je hem bij Amazon kunt kopen voor nog geen 4 £ en je moet hem hier 20 € of meer betalen dan is de keuze snel gemaakt of niet ? Probleem is natuurlijk wel dat ik nu ook gezien heb dat er nog twee boeken zijn in de Shardlake-serie die ik nog niet heb. De vraag is nu of ik moet wachten op de Nederlandse vertaling of koop ik ze, net als Dominion, in ’t Engels ?

Een minuut

Het afzien in Newcastle is blijkbaar toch niet tevergeefs geweest.

Eergisteren, samen met loopbuddy Sally, in Lier een 4,50 km gelopen aan een toch niet zó traag tempo zonder een vermoeid gevoel achteraf.

En vandaag nog eens extra vroeg naar Antwerpen vertrokken zodat ik vóór het werk nog een halfuurtje kon gaan lopen. Uiteindelijk zijn het 31 minuten geworden maar op die tijd had ik wel 5 km afgelegd.

 

Knipsel.JPG

Ik weet wel dat ik altijd zeg dat snelheid niet zo belangrijk is voor mij maar toch heb je altijd van die doelen die je wil bereiken. Een 5 km op 30 minuten en een 10 km op een uur zijn zo twee van die doelen. Het eerste heb ik ooit wel eens gedaan in 2008 maar sinds de “herstart” is me dat nog niet gelukt. Die grens van 6 minuten per kilometer zit er toch aan te komen (hoop ik).

Eén minuut lijkt niet veel maar toch kan je op zo’n korte tijd veel doen.