Herfst

Ondanks het mooie weer toch niet gelopen vandaag. Ik heb mijn benen een dikke week rust gegund en daar hou ik me aan.

Maar dat betekent niet dat ik niets gedaan heb vandaag. Ik ben er met de fiets op uit getrokken en heb een tochtje doorheen het “Land van Nete en Aa” gemaakt. En daar heb ik nog eens gezien waarom de herfst mijn favoriete seizoen is.

Het kleurenpalet is gewoon prachtig : rood, groen, geel, oranje, bruin … teveel om op te noemen. Paddenstoelen in alle maten en gewichten springen hier en daar door de afgevallen bladeren door. In één woord : geweldig !

Afbeelding 011

Afbeelding 030

Worden we oud ?

Na een bijzonder korte nacht liep de wekker eigenlijk veel te vroeg af. De collega’s hadden wel een kleine maar fijne verrassing geprepareerd. Op mijn scherm kleefde namelijk een schermprintje met daarop mijn tijden van de marathon.

De drukke werkdag werd dan nog wel op een feestelijke manier beëindigd. Roparunner Eric zal volgende maand namelijk een kwarteeuw bij ons werken en hij vierde dat vandaag samen met zijn collega Luc die eerder deze maand zijn jubileum vierde.

Voor mij is het trouwens nog 5 maanden wachten en dan is het ook zover, dan vier ik mijn zilveren jubileum op de maatschappij. Het enige verschil met Eric en Luc is dat zij op verschillende afdelingen hebben gewerkt en dat ik al (bijna) 25 jaar op dezelfde afdeling zit al ben ik al eens van dienst verandert (van beheer naar uitkeringen naar productie terug naar beheer om dan uiteindelijk op “process & change management” te belanden).

Voor “de jeugd” op de afdeling en voor alle externe consultants waar ik al heb mee gewerkt is het onvoorstelbaar dat iemand zo lang op dezelfde maatschappij werkt, laat staan op dezelfde afdeling. Voor mij is dat echter de meest logische zaak ter wereld maar dat zal wel het verschil van generatie zijn zeker ? Ik heb tijdens mijn acht maanden durende wachtperiode honderden keren gesolliciteerd en ben evenveel keer afgewezen. De Vaderlandsche (zoals we toen heetten) was mijn eerste werkgever en ik veronderstel dat ik nog altijd dankbaar ben dat zij mij wel een kans hebben gegeven. En als ik heel eerlijk ben … ik ben nog geen enkele dag echt tegen mijn goesting gaan werken (al ga je de ene dag uiteraard wel liever werken dan de andere dag).

Om af te sluiten nog een paar foto’s die ik gisteren op Dublin Airport heb genomen.

Airport

airport2

Bijna thuis

De vakantie zit er bijna op. Nog een halfuurtje met de trein en een tiental minuutjes met de auto.

Vandaag vooral bezig geweest met wachten. Wachten op mijn kamer op het uitchecken. Wachten op de bus naar de luchthaven. Wachten tot ik mijn valies kon inchecken. Wachten op het vliegtuig. Wachten op mijn valies. Wachten op mijn trein. Er liepen nog wel flink wat mensen met zo’n mooi grijs shirt rond (sommigen zelfs met hun medaille rond hun nek) dus er is nog wel wat verbroederd.

Met dat wachten heb je wel even de tijd om terug te kijken op de voorbije week. Die was geweldig met de marathon als hoogtepunt. Maar ik heb toch één klein minpuntje gevonden. Er was namelijk wel voldoende bevoorrading maar eigenlijk had ik daar wel graag een stukje banaan of appelsien bijgehad.

Gelukkig werd dat goedgemaakt door de Dubliners zelf (de inwoners van Dublin, niet de muziekgroep). Die stonden namelijk massaal snoepjes, stukken appelsien en banaan en zelfs nog drinken uit te delen.

Ik weet wel dat het muggeziften is maar toch …

Nu wordt er toch een paar dagen niet gelopen. Ik denk dat ik terug start op 7 november met de Zilvermeerloop in Mol. En dan begin ik met de voorbereiding op de Roparun die ik in 2010 terug wil meemaken als loper. Dat is namelijk veel minder zwaar dan als begeleider.

Laatste dag Dublin

’t Is weeral bijna voorbij. Time flies when you’re having fun.

Op het programma voor deze laatste dag in Dublin : een ‘begeleid” bezoekje aan Dublin Castle (je kan dat namelijk alleen bezoeken met een gids). De wandeling naar ginder ging iets trager dan de afgelopen dagen. Tweeënveertig kilometers krijg je blijkbaar niet zo snel uit de benen. Kwam daar nog bij dat er in Dublin Castle behoorlijk wat trappen te doen zijn.

Dan op mijn gemakske naar de shopping district van Dublin. Eerst wat souvenirs gekocht : een paar baseball caps voor mijn “collectie” en een prachtig groen Ireland (sport)shirt. En tenslotte even binnengewipt bij His Master’s Voice om de Dvd-collectie wat groter te maken en ook dat is zonder problemen gelukt.

Op weg terug naar het hotel nog even langs Merrion Square gewandeld. Vandaag was er iets minder volk dan gisteren en buiten een paar nadars was er nog bitter weinig te zien van de marathon.

Morgen nog eens goed proberen uit te slapen want dat is me de afgelopen nacht niet gelukt (te moe ? nog te veel adrenaline ? teveel gegeten ?). Zo rond het middaguur dan op mijn gemakske naar de luchthaven en dan terug naar België. Het is in ieder geval een korte maar fantastische vakantie geweest.

DUBLIN11

Dublin Marathon – het verslag

Het verhaal van een marathon.

6u : de wekker loopt af. Een half uurtje later naar het restaurant. Het hotel heeft het ontbijt vandaag namelijk een half uur vervroegd, speciaal voor alle deelnemers aan de marathon die er verblijven. In het restaurant hangt dan ook een eigenaardige geur namelijk die van verse toast en massageolie.

7u30 : rustig naar de Merrion Square gewandeld. Mijn mooie witte Adidas Dublin Marathon zak afgegeven. Ik moet straks weliswaar maar een goeie 750 meter terugwandelen maar dat doe ik toch liever met een warme trui en windjack aan dan met een bezweet shirt. Het weer is zalig. Niet te warm, droog en nagenoeg geen wind.

8u50 : het Iers nationaal volkslied wordt gezongen (en door veel mensen rondom mij meegezongen).

9u : de start wordt gegeven

9u06 : ik loop over de startmat. Eigenlijk heb ik maar één echt doel namelijk aankomen. Stiekem hoop ik binnen 5u over de finish te lopen maar alles onder de zes uur is goed genoeg voor mij.

Rond 10u : ondertussen zijn we in Phoenix Park beland. Ik was gewaarschuwd dat het parcours niet echt vlak was en dat was in Phoenix Park zeker te voelen. Maar gelukkig kunnen we af en toe ook al eens bergaf lopen.

Rond 11u : dik twee uur onderweg en dat begint ne mens toch al te voelen. Het tempo begint te zakken maar dat is ook het geval bij de mensen rondom mij.

11u30 : twee en half uur onderweg en we zijn halfweg

13 u : 30 km bord gepasseerd. Stilaan beginnen mijn benen ruzie te maken met mijn hersenen. Die laatsten zeggen constant : “linkerbeen vooruit, rechterbeen vooruit, linkerbeen vooruit …”. De benen zijn het daarmee niet altijd eens. Het is constant haasje over spelen met de andere lopers in mijn buurt. Als ik even wandel lopen zij mij voorbij. Als zij wandelen loop ik hen voorbij.

14u30 : de finish is in zicht. Mijn Garmin zegt dat ik het 42,195 km punt al gepasseerd zijn maar toch moet ik nog een dikke 300 meter lopen. Alles doet ondertussen pijn maar toch slaag ik er in om lopend over de finishmat te lopen. Eerst krijg ik mijn medaille, dan mijn goody bag met onder andere dat heel mooie shirt en tenslotte mijn lunchbox van SPAR.

Terwijl ik mijn tas ga afhalen snel een berichtje sturen naar de familie, de collega’s, de loopbuddy en uiteraard ook de mental coach. Nog vóór ik dat heb kunnen verzenden komen er al felicitaties binnen van mijn broer. Blijkbaar heeft hij de marathon live gevolgd.

15u : terug in de hotelkamer. Eerst een lang bad genomen. Dan op bed gaan liggen en ook een stukje geslapen (want de tweede helft van Friends kwam niet overeen met de eerste helft).

18u : uitgebreide maaltijd genomen (soep, hoofdgerecht met frieten, ijskreem) want dat had ik wel verdiend.

Conclusie van de dag : Enerzijds was ik wel een beetje teleurgesteld omdat ik meer dan vijf uur nodig had maar anderzijds ben ik bijzonder gelukkig en ook wel trots dat ik de marathon heb uitgelopen. Akkoord, ik heb ook wel geregeld een stukje gewandeld maar als je me drie jaar geleden had verteld dat ik ooit een marathon zou lopen dan had ik je vierkant uitgelachen. En die tijd ? Er zijn minstens 9335 lopers die beter gedaan hebben maar er zijn er ook nog 1077 die minder goed hebben gedaan en nog veel meer mensen die het gewoon helemaal niet gedaan hebben. Officieus was ik dus 9336ste op 10413 finishers (terwijl er toch 12700 zouden moeten vertrokken zijn).

Komt er nog een volgende marathon ? Op dit moment zeg ik neen maar dat zei ik over het organiseren van de Roparun ook en hij was nog niet goed voorbij of ik was al aan het plannen voor volgend jaar. Dus ja, waarschijnlijk komt er nog wel een tweede en dan maakt de Loch Ness Marathon volgend jaar de meeste kans.

parcours groot

marathoncijfers

Er staan 43,41 kilometers op de teller omdat ik ergens tijdens mijn wandeling naar het hotel terug op de starttoets moet gedrukt hebben.

Guinness en rust

DUBLIN09Morgen om 9u lokale tijd is het zover. Dan staan er 12.500 mensen klaar om de “Lifestyle Sports – Adidas Dublin Marathon” te beginnen. Als ik goed geteld heb zullen er 26 Belgen aan de start staan. Hopelijk zit het weer een beetje mee.

Vandaag was het overwegend droog maar af en toe toch een fikse bui en vooral veel wind. Ik was van plan om Dublin Castle te bezoeken maar dat ging pas om 14u open en op dat moment wou ik toch al terug op mijn kamer zijn om nog wat te rusten.

Daarom heb ik maar een bezoekje gebracht aan het Guinness Warehouse. Met een 7 verdiepingen tellende tentoonstelling worden alle geheimen van Guinness uitgelegd. Het leuke eraan is dat je eigenlijk in een groot Guinness glas rondloopt. En helemaal bovenaan kan je in de bar niet alleen genieten van een gratis Guinness (of Cola in mijn geval), je kunt ook nog enkele fraaie vergezichten over Dublin bewonderen.

Onderweg terug naar het hotel dan nog even via Merrion Square en Fitzwilliam Street gelopen. Daar waren ze volop bezig met de voorbereidingen voor morgen. Het belangrijkste stond er in ieder geval al.

DUBLIN07

De rest van de namiddag werd en wordt gevuld met onder andere Midsomer Murders en Poirot.