(een beetje) Terug naar normaal

Na 9 lange weken thuisblijven en thuiswerken ben ik afgelopen vrijdag eindelijk nog eens naar Peulis gereden. Gelukkig wist ik de weg nog zonder mijn GPS  te moeten gebruiken 😉.

Het was een warm weerzien en de 9 weken in afzondering waren snel vergeten, behalve bij Jup de kater. Hoewel hij eerst ook heel blij leek te zijn dat ik terug was. Maar toen besefte hij dat ik ‘m 2 volle maanden met die drie vraalie alleen had gelaten en hij eraan dacht dat ik moest gestraft worden. Eerst een paar knuffels komen vragen en dan ostentatief zijn rug keren en op de leuning van de zetel gaan zitten. Voor de rest kreeg ik heel de zaterdag nog veel vieze blikken. Gelukkig zijn we deze namiddag terug vriend geworden en hebben we samen een dutje gedaan op het schommelbankje 😉.

Het deed ook wel deugd om de vooruitgang in de tuin te zien. Vooral de bloemenweide in het achterste gedeelte is bijzonder mooi.

Vandaag dan nog een mooie wandeling gemaakt naar de Peulte bossen.

Samengevat : een zalig weekend gehad. Even de tijd genomen om de Coronacrisis even te vergeten.

En morgen? Dan beginnen we aan onze 10de week thuiswerk.

Lockdown

Ondertussen zitten we al 3 weken in lockdown.

Als ik de weinige nieuwsberichten die ik volg bekijk dan zouden de inspanningen wel hun vruchten beginnen afwerpen.

Ik heb ondertussen ook wel mijn ritme gevonden en het thuiswerk gaat me steeds beter af. Al ga ik deze week waarschijnlijk wel een dagje vakantie nemen, kwestie van er eens tussenuit te zijn en een dagje thuis te blijven.

Het is trouwens ook weer een vrij sportieve week geweest. 37km geregistreerde kilometers gewandeld, 7,70 km gejogd en vandaag 17 km gefietst met mijn moeder al viel die toch op het einde behoorlijk zwaar uit. Op de blog van mijn broer heeft hij het altijd over de wind, wel … ik begrijp hem. De laatste twee kilometer was het echt harken tegen de wind in. Waar die vandaan kwam? Joost mag het weten.

We hebben wel gemerkt dat veel mensen problemen hebben met tellen. We zijn toch behoorlijk wat groepjes tegengekomen, kleine groepjes weliswaar maar toch groepjes.

Het joggen daarentegen gaat steeds beter. Vanochtend kwam ik net 120 meter tekort om een tempo van 9km/u te halen. En dat is toch wel een beetje een doel. Eerst dat tempo van 9km/u terug kunnen halen en dan, liefst aan dat tempo, een 5km afleggen., als het effe kan in Peulis.

Want dat blijft uiteraard het grote nadeel van de lockdown … niet naar Peulis kunnen rijden. We weten wel dat de ene expert zegt dat het wel kan en de andere niet maar als Marc Van Ranst zegt dat je best geen silo’s met elkaar mengt, dan doen we dat niet. Als diabetespatiënt zit ik immers in een risicogroep en we nemen liever geen risico. We halen dat later wel in 😉. Ondertussen blijven het videochats via Whatsapp.

lopen 20200405

Joggen

Tweede lockdown weekend en dat is zo’n beetje hetzelfde geweest als het eerste lockdown weekend (en waarschijnlijk ook hetzelfde als het volgende lockdown weekend).

Een beetje koken, een beetje wandelen, een beetje joggen, een beetje tv-kijken.

Met het joggen was ik wel al vóór de lockdown terug begonnen.

Zo’n dertien jaar geleden is deze blog trouwens begonnen als een jog-blog. In den beginne ging het over de start to run en daarna de keep on running. Vele joggings volgden, een deelname als loper aan de Roparun (66 km lopen op twee dagen), twee keer naar Newcastle voor de Great North Run en natuurlijk als kers op de taart de marathon van Dublin.

Op een gegeven moment ontdekte ik de geneugten van het wandelen en werd er steeds minder gelopen. Enkel mijn wekelijkse afspraak met loopmaatje Sally in Lier bleef overeind. Nu ook dat door omstandigheden sinds november is weggevallen werd er nagenoeg niet gelopen.

Maar daar is dus sinds half maart terug verandering in gekomen. Sinds 18 maart heb ik al 8 keer de loopschoenen aangetrokken. Het gaat uiteraard rustig aan maar als ik er dan, zoals vandaag, in slaag om op 30 minuten 4,28 km af te leggen dan ben ik wel heel blij.

Mijn doel is om begin juli deel te nemen aan de Peulisjogging (als die tenminste doorgaat).

lopen29032020_01

Zorg

bedankt zorg 1Het is gelukt ! Een hele week telewerken.

Al moet ik zeggen dat het niet altijd even eenvoudig is. Acht uur achter je laptop zitten en geen collega’s zien is niet zo simpel als je zou denken. Het is zelfs mentaal behoorlijk lastig.

Ik probeer wel structuur in mijn dag te brengen. Na het opstaan eerst te voet naar de krantenwinkel en dan via een omweggetje terug zodat ik al 1,5 km in de benen heb vóór ik ontbijt.

Na het ontbijt de thermos thee en een paar stukken mee naar boven en werken van 7u30 tot 11u30. Af en toe eens naar beneden gaan en een klapke doen met ons moeder of effe een frisse neus halen.

Om 11u30 staat het eten op tafel. Na het eten snel afwassen en dan proberen om 15 à 20 minuten te wandelen. Omstreeks 12u30 terug aan het werk tot 16u om daarna opnieuw een wandeling of een jogske van 3 à 4 km te doen.

Die kilometers heb ik echt wel nodig om mijne suikerspiegel onder controle te houden. Al zou ik het anders ook wel doen. Op een gewone dag zou ik zowel ’s morgens als ’s avonds immers ook mijn wandeling hebben van het station naar het werk en terug.

Het zal misschien gek klinken maar ik mis die pendeltocht echt wel. En dan vooral het lezen op de trein.

Ik ben toch benieuwd hoe ik het weekend ga verwerken. Normaal gezien zou  minstens één dag in Peulis zitten dit weekend maar ja, dat zit er niet in. En volgend weekend ook niet, en het weekend daarop evenmin en dan ? Wie zal het zeggen.

Plezant is het zeker niet maar het is een kleine opoffering wanneer je het vergelijkt met de inspanningen en opofferingen die verzorgenden en verplegenden voor ons brengen. En wat doen de mensen om hen te bedanken? Enerzijds applaudisseren en witte lakens buitenhangen maar anderzijds er ook voor zorgen dat die mensen na een hele lange werkdag geen brood of eieren of melk kunnen kopen (en al zeker geen wc-papier).

Dan is een paar weken uw vriendin niet in levende lijve kunnen zien ineens minder erg of niet? Tenslotte hebben dankzij de moderne technologie genoeg andere middelen om elkaar te zien en te horen.

bedankt zorg 2

 

Nog Telewerk …

Tweede opeenvolgende dag telewerk en er zullen er ongetwijfeld nog veel volgen.

Deze tweede dag ging al iets beter maar dat zal waarschijnlijk wel te maken hebben met het feit dat het gewoon drukker was.

En misschien ook wel aan de koffieklets die we met het team gehouden hebben via skype. Zo’n kwartiertje kletsen over vanalles en nog wa.  Iets dat we geregeld gaan doen trouwens.

Ook vandaag is er ook weer bewogen : vanochtend anderhalve kilometer gewandeld om de krant te gaan halen, deze middag 1,65 kilometer gewandeld om even buiten te zijn en dan na ’t werk (ik was goed op tijd thuis want er stond geen file op de trap 😉 ) nog 3,75 km gejogd.

Dat joggen ging verwonderlijk genoeg heel vlot. Op 26 minuten was ik terug, da’s dus aan een tempo van 8,6 km per uur. Dat moet een eeuwigheid geleden zijn dat ik dat nog eens gedaan heb.

En zolang we niet “in lockdown” zitten moeten we er van profiteren hè.

lopen20200317thuiswerk012

Bewegen

meerbewegenVanaf morgen zetten we op ’t werk massaal in op thuiswerk.

Er is gevraagd om zoveel mogelijk thuis te werken. Ik doe dat in principe niet graag maar ja, nood breekt wet zeker?

Bovendien behoor ik als Diabetespatiënt tot een risicogroep dus het is maar beter ook.

Thuiswerken heeft wel één groot nadeel. Ik mis veel beweging. Mijn wandelingen van het station naar het werk en terug vallen immers weg.

De krant zal ’s morgens al te voet worden gehaald en ’s avonds wordt er ook gewandeld of gejogd.

Ik heb immers besloten om de loopschoenen terug meer aan te trekken. Sinds een paar maanden is mijn wekelijkse verplaatsing naar Lier om te joggen met Sally helaas niet meer mogelijk en is het joggen behoorlijk verwaterd.

Maar dat gaat dus veranderen. Eergisteren in Peulis al eens 4 km gelopen. Vandaag in Vorselaar daar nog eens 3,25 km bijgeteld. De bedoeling is om twee tot drie keer per week te gaan joggen zodat ik in juli kan meedoen aan de Peulisjogging (als tegen dan de Corona-maatregelen tenminste niet meer van toepassing zijn).

lopenzaterdaglopenzondag

Afgelast, uitgesteld, aanpassen

coronaJe kan er niet naast kijken tegenwoordig. Corona hier, Corona daar, Corona overal.

Mensen die genoeg wc-papier inslaan om de volgende 20 jaar toe te komen, ellenlange rijen in de supermarkten, gezellig dicht bij elkaar (zucht …) , Lockdownparties …

Helaas ook wel afgelaste concerten en evenementen. Jukebox 2020 van gisteren … geannuleerd. Xander De Rijcke van volgende week … geannuleerd, Concert van de Harmonie van volgende week … geannuleerd.

Ik heb zelfs het etentje voor de collega’s dat voor vandaag gepland stond geannuleerd. Vanuit het bedrijf kregen we immers de instructies om vanaf maandag tot nader order thuis te werken en om zo weinig mogelijk contact te hebben met elkaar. Het leek dan ook niet verstandig om net vóór die regel ingaat nog effe gezellig met heel het team in een kleine ruimte te kruipen. Wij zijn tenslotte de crème-de-la-crème van de maatschappij hè 😉 (en niet zo stupide als die lockdownparty’ers van gisterenavond).

Het zou trouwens moeilijk genoeg zijn geweest om alles rond te krijgen aangezien de helft van de benodigdheden die we nodig hadden voor het eten quasi onvindbaar was in de Okay.

Maar we hebben van de nood een deugd gemaakt en een hele dag gezellig in de tuin gewerkt. Daar was het weer ideaal voor en in de buitenlucht werken, wandelen of joggen wordt nog altijd aangeraden, zolang je het maar niet met teveel samen doet.

Gisteren trouwens voor de eerste keer sinds november (!) nog eens gaan joggen. 4 km in 29 minuten en altijd een vrij constant tempo kunnen aanhouden.

Dat ga ik de volgende weken meer moeten doen want met dat thuiswerken gaat er een hoop beweging wegvallen en die beweging heb ik echt wel nodig om mijne suikerspiegel op peil te houden.

Loodjes

Terwijl op het werk de laatste loodjes serieus beginnen door te wegen hebben we vandaag nog eens iets gedaan dat al een eeuwigheid geleden was.

We hebben nog eens de Vesten rond Lier gelopen.

Ik loop die eigenlijk niet graag maar onze trainer Cédric, de zevenjarige zoon van loopmaatje Sally wilde persé de vesten doen.

Dat is dan wel 500 meter meer dan gewoonlijk maar ja … ’t is de jongen zijn laatste vakantieweek en dan geef je maar toe hè 😉

En zo hebben we nog eens 4,75 km gelopen in plaats van 4,25 km.

Ondertussen gaat het aftellen naar de vakantie onverstoord voor. Nog drie dagen werken. En nog 5 keer slapen en we vertrekken naar Engeland.

Was het al maar zover …

joggen lier

Stappenplan

Het wispelturige weer heeft er voor gezorgd dat ik deze week de verplaatsing naar Lier voor mijn halfuurtje joggen met Sally niet ga maken.

Ik heb geen zin om een klein halfuurtje met de auto te rijden om dan vast te stellen dat het daar stortregent en nog minder zin om kletsnat naar huis te komen.

Daarom maar afgebeld en een solootje gedaan. Niet zo onderhoudend als een tochtje met praatvaar Sally maar toch even nuttig. Niet alleen omdat mijn dokter dat zegt maar deze week ook omdat ik tussen gisteren en zondag minstens 5 dagen met 10.000 stappen of meer moet hebben.

Sinds 23 april loopt er bij ons op het werk immers de actie Every Step Counts, een actie georganiseerd door Prévidis (het preventie-initiatief van de P&V Groep) ten voordele van Pink Ribbon. Medewerkers van VIVIUM, P&V maar ook van makelaars en agenten, worden gestimuleerd om samen de wereld rond te stappen.

1173 deelnemers hebben zich aangemeld voor de actie en ondertussen zijn we aan ons derde rondje bezig. Deze laatste week worden er onder de deelnemers een tegoedbon van Decathlon van 50 euro maar ook een cadeaubox goed voor een verlengd weekend met twee overnachtingen ter waarde van 139 euro en daar zeg ik nooit neen tegen.

Voorlopig zit ik op schema met 10.542 stappen gisteren en 12.221 vandaag. Al dat stappen heeft trouwens een heel positieve invloed op mijn suikerspiegel. Die heeft in lange tijd niet zo goed gestaan.

esc2

Gespannen ontspannen

Na anderhalve dag grote lenteschoonmaak had ik wel behoefte aan wat ontspanning.

Even met de mountainbike naar Westmalle fietsen om mijn citybike op te halen leek wel leuk. Het naar ginder rijden ging perfect. Het terugkomen iets minder. Om te beginnen had ik net zoals afgelopen zondag zowel op de heenweg als op de terugweg tegenwind. Ik weet dat dat eigenlijk niet kan maar toch was het zo.

Dat was echter het minste van mijn zorgen. Na 10 km fietsen begaf mijn gloednieuwe binnenband het. Pompen hielp niets. Er ging meer lucht uit dan ik er in kon pompen. Een eerste klein foutje van de fietsenmaker die al meer dan 20 jaar mijn vertrouwen geniet?

fietstocht 20180508

Gelukkig kon ik mijn broer bellen om me te komen halen want nog 8 km naar huis wandelen zag ik niet zitten. Ik had immers nog een loopafspraak om 19u30. En die wekelijkse jogging met ex-collega Sally wil ik echt niet graag missen. Het joggen is minder belangrijk maar het kletsen is zo gezellig. Of joggen bij 28°C (om 19u30 !!!) een goed idee is betwijfel ik maar we hebben onze 4 km toch maar weer gehad.

joggen 20180508