Sherlock

Omdat het echt geen weer was om te gaan wandelen hebben we gisteren aan indoorwandelen gedaan. In Flander’s Expo in Gent was het immers Fiets- en Wandelbeurs. Aangezien Conny en ik dit jaar geen lange vakanties plannen maar eerder voor shortbreaks, midweeks of verlengde weekends kiezen, was dat de ideale gelegenheid om ideetjes op te doen. Dat is trouwens vrij goed gelukt.

’s Avonds stond er een bezoekje aan CC ’t Schaliken in Herentals op het programma voor een lezing over Sherlock Holmes. Die werd gegeven door stand-up comedian Vitalski, filosoof en hoogleraar wijsbegeerte Johan Braeckman en wiskundige, filosoof en emeritus hoogleraar logica en wetenschapsfilosofie Jean Paul van Bendegem.

sherlock holmes

Elk van uit hun specialiteit hebben een lezing gegeven over Sherlock Holmes en zijn geestelijke vader Sir Arthur Conan Doyle. Soms serieus, vaak met een knipoog maar altijd interessant. Dit moet de beste 10 euro zijn die we ooit hebben uitgegeven.

Vandaag hebben we geprofiteerd van het aangename weer om nog eens een wandelingetje te maken in en rond Peulis. De wolken waren weer echt genietbaar.

Frisjes

Ik ben niet echt een fan van helderblauwe hemel met zon maar als er een temperatuur van rond het vriespunt bij hoort dan eigenlijk wel.

Ik hou echt wel van die koude, droge, winterdagen (met de nadruk op droog).

Op de planning vandaag : met ons moeder een crèmeke gaan eten bij het IJssloeberke in Tielen (de zon scheen tenslotte ;-)) en dan zouden Conny en ik onderweg uitstappen en te voet verder gaan.

De volle 11 km te voet gaan zag ik, na mijn behoorlijk onzachte aanraking met een betonnen bank in Berchem eerder deze week, nog niet zitten. En mijn donkerroodblauwe  teen evenmin. Maar 6 à 7 km moest wel lukken.

Helaas was het IJssloeberke gesloten wegens jaarlijks verlof. Echt wel jammer want ik had zin in een “echte” crème. Maar uitstel is geen afstel.

De wandeling hebben we wel gedaan. Op de grens met Vorselaar uit de auto gestapt en dan over trage wegen terug naar huis gewandeld. Het weer was zalig. En zoals gebruikelijk heeft het enkele mooie foto’s opgeleverd.

De teen heeft zich ook sterk gehouden.  Het gaat nog niet zo goed dat ik de komende week al ga joggen maar wandelen lukte prima.

High tea

Alweer een behoorlijk gevuld – verlengd – weekend achter de rug.

Zaterdag stond in het teken  van hard labeur. De bomen in de tuin bij Conny hebben de natte winters en droge zomers van de afgelopen jaren niet overleefd. De bomen moesten daarom worden geveld vóór ze uit zichzelf omvallen en schade veroorzaken (wat een paar bomen al hebben gedaan).

Nu laten we dat werk over aan specialisten maar zo’n geveld bos zorgt voor een hoop rommel en een deel daarvan hebben afgelopen zaterdag al opgeruimd.

Gisteren hebben we dan weer een hele dag in Vorselaar vertoefd met in de namiddag een , vrij natte, wandeling naar het Kasteel de Borrekens. Tegen zes uur trokken we terug naar de dreef maar dan naar de multifunctionele zaal voor de opening van het Cultuurjaar 2019. Dat gebeurt de laatste jaren steeds door de Koninklijke Harmonie Verbroedering Vorselaar onder leiding van Luc Verdonck.

Om de 30ste verjaardag van de Cultuurraad te vieren hadden ze dit jaar Barbara Dex uitgenodigd. Nu hoor ik al veel mensen zeggen … “Barbara Dex ? Gaan jullie daar naartoe?”. Wel ja, daar gaan wij zeker naartoe. En ik raad iedereen aan om dat ook eens te doen. Het meisje heeft een stem als een klok en kan vrijwel alle stijlen aan. Björk? Janis Joplin? Eigen werk? Werk van haar vader? Maakt niet uit … Zet daarachter onze geweldige Harmonie en je hebt een heel geslaagde muziekavond.

dex

Ook vandaag begon trouwens nat. In vreselijk slecht weer vertrokken we goed op tijd naar Heist op den Berg waar ik om 9u een afspraak had bij Katelijne van Hoorcentrum Aurilis om de definitieve aankoop van mijn Phonak Cross-Over te regelen. Het is niet goedkoop maar het is wel een flinke verbetering, vooral op ’t werk en in kleine gezelschappen. En de tussenkomst van de mutualiteit maakt het al gevoelig goedkoper.

En omdat we toch een dagje vakantie hadden zijn daarna op soldenjacht gegaan. Met Conny als persoonlijke Jani ben ik er toch in geslaagd om enkele geslaagde aankopen te doen.

Afsluiten hebben we dit weekend in de Herentalse Zandstraat gedaan. Daar vind je op nummer 90 TasseTout. We hadden nog een bon waarmee we een High Tea konden krijgen aan halve prijs (of twee voor de prijs van één).

Ook dat kan ik iedereen aanraden. Beginnen deden we met een glaasje soep en een tomaat Mozarella. Daarna kwamen een mini hamburgertjes gevolgd door Scones met cream en lemon curd of bosvruchtencoulis. Afsluiten deden we met broodjes met tonijnsla, zalm-kruidenkaas en hesp, een croissantje met kaas/hesp, een glaasje youghurt, een glaasje rijstpap en nog wat hapjes als dessert. Bij dit alles kregen we een grote pot thee.

Het was heerlijk. Als we het nog eens doen dan gaan we ’s middags wel minder eten of vroeger eten. De hamburgertjes hadden niet echt gemoeten maar verder was het een culinair hoogtepunt. Ze zien ons daar zeker nog eens terug. Niet noodzakelijk voor de High Tea want ze doen daar ook ontbijt.

www.tassetout.be

 

Goed begonnen …

Rustig aan doen betekent niet lui in de zetel hangen.

Neen, rustig aan doen betekent ook genieten van een rustige wandeling in een mooie omgeving. We hebben immers vastgesteld dat we de laatste paar maanden van vorig jaar eigenlijk te weinig hebben gewandeld. En tijdens de zomer eigenlijk ook maar ja, zowel Conny als ikzelf houden niet van de warmte en het was vaak te warm om te wandelen.

Vandaag was het niet te warm en we kozen voor mijn eigenste Vorselaar om een wandeling te maken. Met zijn velden en bossen is mijn dorp in de Kempen immers perfect om te wandelen.

Met de zachte temperaturen (voor de tijd van het jaar) zou je niet denken dat het winter is. De paddenstoelen die er her en der nog stonden deden ook meer aan de herfst dan aan de winter denken.

Maar het was wel mooi wandelweer. De regen bleef gelukkig achterwege.

Uiteindelijk stonden er ruim 9,5 km op onze teller.

Het jaar is goed ingezet.

Gelijkspel

Nog 15 dagen zitten er in het jaar 2018 en het lijkt of deze dagen volgepropt zitten met concerten.

Gisteren trokken Conny en ik nog eens naar het CC Zwaneberg in Heist op den Berg. Aangezien het dit weekend ook Kerstmarkt was in Heist (en dit op het plein vóór het Cultureel Centrum) waren we goed op tijd vertrokken. Gelukkig hadden we vrij snel een parking gevonden. Even snel over de Kerstmarkt (niet echt ons ding), effe iets drinken in Het Derde Bedrijf, effe een klapke doen met collega Heidi die we toevallig tegenkwamen om dan onze beklimming naar rij U op het balkon te maken. In Heist is dat een heuse onderneming.

Even over acht begon Jef eraan, begeleid door een strijkwartet, een bassist, een orgelist en een drummer. Bij concerten heb je winnaars en soms verliezers. Wij hebben gelukkig zelden verliezers, dit jaar eigenlijk enkel Paul Young.

Gisteren was het een gelijkspel. Met momenten heel mooi, met momenten uiterst vervelend, zelfs slecht (althans dat vond ik). Het probleem was wel dat ik tijdens de mooie melodieuze stukken soms moeite had om mijn ogen open te houden. Maar ja … ik heb blijkbaar niet gesnurkt dus dat is geen probleem :-).

Maar hoe je het ook keert of draait … Jef Neve is een begenadigd pianist.

Vandaag hebben we dan nog eens gewandeld om te wandelen. We verzetten elk weekend wel wat kilometers maar dat is toch anders. Vandaag was het echt de wandelschoenen aan en ruim acht kilometer wandelen. Het deed echt deugd.

 

Herfst

De herfst is toch wel een fantastisch seizoen voor wandelaars en amateurfotografen. Ik geniet er alvast met volle teugen van. Het is de afgelopen jaren ook het seizoen van de keigoede concerten.

Gisteren zijn Conny en ik nog eens naar Kruiskensberg in Bevel getrokken om een korte wandeling langs de oevers van de Nete te doen richting Gestel. Er stond een frisse wind maar het was genieten.

’s Avonds zijn we dan naar de Lotto Arena getrokken om Sharon Den Adel en de rest van Within Temptation aan het werk te zien. Voor mij was het de zevende keer maar voor Conny was het een eerste kennismaking (die gelukkig heel goed is meegevallen). Sharon was heel goed bij stem en de show was wederom geweldig.

Vandaag dan, na een voormiddagje werken, nog een tweede herfstwandeling gedaan. Nu het weer zo goed is moet je daar van profiteren hè.

Tilburg 013 (vervolg)

Na een copieus ontbijt vertrokken we richting het station. Op het programma stond immers een uitstapje naar het Wandelbos 013 en het aangrenzende Warandepark. De eenvoudigste manier was, zo vertelde ze ons bij het VVV, om de trein te nemen. Vlakbij is immers de universiteit van Tilburg met een station.

Op zich lijkt het gek om 5,60 euro per persoon te betalen voor een retourbiljetje maar het was inderdaad wel gemakkelijk. En zo kon de auto blijven staan op de afgesloten parking.

We waren nog maar net in het bos aangekomen of Conny zag iets wat leek op een eekhoorntje wegstuiven. Het leek echter helemaal niet op onze gekende Rode Eekhoorn, zelfs niet op zijn Amerikaanse neef de Grijze Eekhoorn. Neen, dit diertje was veel kleiner en had een gestreepte pels. Een korte speurtocht op het wereldwijde web leerde ons dat het een Siberische Grondeekhoorn was.

Blijkbaar was er tot 1973 een dierenpark in Tilburg. Toen dat werd gesloten en de dieren werden verplaatst zou er een kist van de vrachtwagen zijn gevallen en vluchtte de inhoud in het nabijgelegen bos. Die “inhoud” waren dus die Siberische Grondeekhoorns. Er zouden er nog een honderdtal leven in Tilburg. Volgens “Europa” zouden ze als “exoten” moeten worden afgemaakt maar daar heb ben ze gelukkig een stokje kunnen voorsteken. Deze diertjes zijn, in tegenstelling tot de Grijze Eekhoorns, immers geen enkele bedreiging voor de Rode Eekhoorns. Later in de voormiddag zagen we nog een exemplaar maar deze keer net iets beter en lang genoeg om een (wazige) foto te nemen.

Na de middag namen we de trein terug naar het centrum van de stad. Er waren immers nog de Piushaven, de wijk Korvel en Oude Dijk die we nog graag bezochten. In de Piushaven zag Conny dan toevallig een restaurantje dat wel tof leek om ’s avonds te gaan eten. Ze had gelijk, een paar uur later hebben we heerlijk getafeld in Restaurant Harboury.

Zo kwam er weer veel te snel een einde aan een heerlijke dag. Zondag, na alweer een geweldig ontbijt hebben we afscheid genomen van René van B&B Hoe Maakt u Het en keerden we terug richting België. Onderweg nog een tussenstop gemaakt op het Kiel om de fototentoonstelling van Fotoklub72 te bezoeken (en om ex-collega Carine nog eens te zien).

Het aftellen naar het volgende weekend of uitstapje kan beginnen.