De (bijna onzichtbare) vliegtuigenwandeling

Normaal gezien zouden we gisteren en vandaag nog veel plantjes in de grond moeten hebben gestopt. Maar omdat Annemie van De Vlindertuin in Rijmenam alle planten al had uitgezet waar ze moesten komen (wat een service !) waren we vorig weekend al klaar met het planten.

Maar een dag verlof cancelen doe je niet, dat is heiligschennis en daarom zijn we vandaag naar Erps-Kwerps getrokken. Naar Erps-Kwerps? Ja hoor, naar Erps-Kwerps.

In één van die vele boeken met wandelingen die we ondertussen hebben verzameld vonden we de vliegtuigenwandeling.

Een wandeling die ons doorheen de velden naar Steenokkerzeel bracht, aan het einde van de startbaan van onze nationale luchthaven. De bedoeling was dan ook dat we heel veel vliegtuigen zouden zien, vliegtuigen waarvan ik dan mooie foto’s zou kunnen maken.

Dat viel echter een beetje tegen. We hóórden wel vliegtuigen maar zien? Daar kwam in het begin weinig van in huis. De bewolking veel te laag en was veel te dik.De mooie omgeving maakte wel veel goed.

Uiteindelijk hebben we ze wel gezien hoor  … de vliegtuigen. En heb ik foto’s proberen te nemen. Niet zo eenvoudig wanneer de lucht even grijs is als de vliegtuigen.

We gaan zeker nog eens terug naar Erps-Kwerps, maar dan op een zonnige dag zonder bewolking.

Plantjesweekend

Oeps … het is hier weer veel te lang stil geweest zie ik.

Ikzelf heb nochtans niet stilgezeten, in tegendeel. Sinds mijn laatste post heb ik 2 concerten gedaan (Jan Smit en André Hazes maar daarover later deze week meer), heb ik een leuke wandeling gedaan en … heb ik 450 plantjes in de grond gestop. De eerste twee gebeurtenissen waren in gezelschap van mijn moeder, de laatste twee gebeurtenissen met Conny.

Zaterdag zijn we begonnen met het planten van 450 grasplanten zoals pennisetum, Annabellen, vlinderstruiken en nog zoveel meer. De volgende stap in de heraanleg van de tuin van Conny na de stormschade van vorig jaar.

Dat planten ging behoorlijk vlot. Het was vaak moeilijker om de plantjes uit de potjes te krijgen dan ze in de grond te stoppen.

Omdat het planten zoveel vlotter ging dan gepland hadden we vandaag ruimschoots de tijd om een wandeling te maken. Daarvoor zijn we naar Provinicaal Domein De Averegten getrokken. Dat was veel te lang geleden dat we daar nog eens gaan wandelen waren. Het is wel bizar dat sommige bomen al volledig kaal staan terwijl anderen nog niks zijn verkleurd.

Hoedanook … het was een mooie wandeling die we net vóór het echt begon te regenen konden afsluiten.

 

Openluchtmuseum

Vanochtend na het laatste ontbijt bij Bas en Valerie moesten we helaas de terugreis naar huis aanvatten.

Uiteraard maakten we nog een tussenstop. Dat deden we in Arnhem waar het Nederlands Openluchtmuseum is. Dat kan je een beetje vergelijken met Bokrijk maar ik vind het persoonlijk wel beter. Het park is heel groot en is verdeeld in zones.

Zo zijn er de zones Erven, Platteland, Dorp, Tuin enzovoort. Er staan bij elk gebouw bordjes met meer uitleg maar wij hadden ook een gids gekocht aan de inkom. Daarin staat dezelfde uitleg maar het is een mooi souvenir.

Ruim 4 uur hebben we er rondgewandeld en nog hadden we niet alles in detail kunnen zien. We hebben ook niet de kans gehad met één van de vintage trams te rijden. Maar niet getreurd, dat is weer een reden om terug te keren.

Morgen moeten we helaas terug aan het werk maar we gaan volgend jaar quasi zeker terug naar Gelderland en dan uiteraard terug naar Vierhouten bij Bas en Valerie.

 

Herfst

Als je naar de Veluwe gaat dan moet je toch minstens één fietstocht of één wandeltocht doen. Wij kozen voor het laatste en trokken daarvoor naar Hoenderloo.

Daar was de start van het Plaggenstekerspad, een klompenpad. Klompenpaden zijn wandelingen over landgoederen, herstelde historische paden en dwars door boerenland. Volgens critici op sommige website zou de wandeling die wij vandaag gedaan hebben niet aan deze voorwaarden voldoen maar dat zal ons worst wezen. Wij hebben een leuke en mooie wandeling gedaan.

Onderweg veel paddenstoelen,herfstbloemen, mooie bospaden, afgevallen kastanjes en eikels, uitgestrekte heide … kortom alles wat je nodig hebt voor een mooie wandeling. Ook het weer zat mee. Na een kwartiertje stappen hingen de jassen al aan de rugzak. Af en toe verschool de zon zich wel achter de wolken maar het was aangenaam wandelweer.

Het was nog eens een goede ouderwetse wandeldag die ook vandaag weer werd afgesloten met de kookkunsten van onze gastheer Bas. Heel lekker eten en aangepast aan onze dieetvereisten. Hotel Vierhouten zou wel eens een jaarlijkse gewoonte kunnen worden.

 

Hattem

Bij onze vorige doortocht in Gelderland vorig jaar hadden we al de Hanzesteden Harderwijk en Elburg bezocht.

Deze keer hebben we een derde Hanzestad toegevoegd aan het lijstje : Hattem.

Meestal beginnen wij een stadsbezoek bij de toeristische dienst. Daar hebben ze vaak wel één of meerdere routes die je langs de belangrijkste zaken van de stad brengen.

Ook vandaag deden we dat. Hattem is een heel klein stadje zodat we vaker op hetzelfde punt kwamen maar het was wel een heel mooie wandeling, ondanks de miezerige regen die de hele dag is gevallen.

Hattem heeft ook een aantal leuke musea. Er is het Anton Pieck museum, gewijd aan de man die de Efteling heeft ontworpen maar die veel meer kon dan dat.

Er is ook een bakkerijmuseum dat voor volwassenen heel interessant is maar dat ook voor kinderen heel leuk is. Ze kunnen er een museumzoektocht doen of zelf speculoosventjes maken.

Beide musea kunnen trouwens met een combiticket worden bezocht waardoor toch wel enkele euro uitspaart.

Ondanks het minder goede weer hadden we alweer een heel leuke dag. Een leuke dag die werd afgesloten met een heerlijke maaltijd die Bas voor ons had klaargemaakt (en waar hij weer heel attent was door de pindasaus achterwege te laten bij de schotel van Conny).

 

Veluwe

Omdat er sinds onze laatste vakantie wel drie weken zijn gepasseerd en omdat Conny verjaart en omdat wij gewoon willen profiteren van het leven hebben we onze koffer gepakt en zijn we er nog eens op uit getrokken.

Bestemming : De Veluwe.

We zijn daar vorig jaar al naartoe getrokken en afgelopen zomer ben ik zelf nog eens een paar dagen met mijn moeder geweest.

Onderweg naar Nederland zijn we even op een parking gestopt om een paar concertticketjes te kopen. Volgend jaar in februari komen Kaiser Chiefs immers naar De Roma. Ikzelf zag ze al twee keer aan het werk in Werchter en Tienen maar Conny heeft dat geluk nog niet gehad. Omdat we dachten dat dit wel eens snel uitverkocht zou kunnen zijn leek het ons beter om zo vroeg mogelijk in te loggen. En ja hoor, toen we op de website kwamen waren er 430 wachtenden vóór ons. De rij zakte wel met zo’n 40 personen per halve minuut. Soit, we hebben onze tickets, gekocht en betaald op een parking langs de snelweg. De moderne technologie heeft ook zijn goede kanten.

Tegen de middag waren we aan onze eerste tussenstop : het Oude Ambachten en Speelgoedmuseum in Garderen. Een uitgebreide collectie waar je een stap terug in de tijd zet. Een aanrader voor iedereen. Je kan er trouwens ook lekker eten.

De tweede tussenstop bracht ons naar het Veluws Zandsculpturenfestival. Thema dit jaar is reis rond de wereld. Ik had ze al in de zomer bezocht maar deze tweede keer leek alles nog mooier. Ook een aanrader dus.

En nu zitten we na te genieten van het lekkere avondeten dat Bas en Valerie van Hotel Vierhouten voor ons hebben klaargemaakt. Dat was vorig jaar, toen we hier een Pinksterarrangement hadden ook al het geval. Mosterdsoepje als voorgerecht, varkenshaasje met boontjes en hertoginnenaardappeltjes als hoofdgerecht en een sinaasbavarois voor Conny en suikervrije yoghurt met aardbei en banaan voor mij. Ze houden hier immers heel erg rekening met allergieën of dieetbeperkingen (zoals suikervrij of –arm voor een diabetespatiënt als ik).

Het weer was niet super maar verder was de eerste dag van onze vierdaagse een succes. Dat gaat hier weer veel te snel voorbij zijn.

Druk

Zo’n eerste week terug gaan werken na een deugddoende vakantie als de onze … simpel is dat niet hoor.

We konden dan ook elke vorm van ontspanning gebruiken.

Zaterdagnamiddag zijn we nog eens een goeie ouderwetse (en deels kletsnatte) wandeling aan ’t Kruiske in Bevel gaan doen. Via de Nete ging het naar Gestel waar we er eindelijk in geslaagd zijn om iets te gaan drinken in de Klappeistaak. Dat koffiehuisje in het pittoreske Gestel zou echt wel de moeite waard zijn, althans, zo vertelt men ons.

Eigenlijk was het een tegenvaller. Het is er proper en netjes en het eten zag er ook heel lekker uit. Maar … als men de pretentie heeft van een theekaart te hebben, dan moet je daar ook thee opzetten. Opa’s Fruittuin mag dan al appel, vlierbes, rode biet, hibiscus, zwarte bves, framboos, braam, aardbei en aalbes bevatten … thee is het NIET. En van Rooibos, appel, rozijnen, amandelen en Pistache maak je evenmin thee.

De enige thee die ze wel hadden was Earl Grey. Een vergissing die ze nogal veel maken in dergelijke zaken. Beseffen ze niet dat niet iedereen van de smaak van bergamot houdt?

Neen, als je thee wil serveren zorg dan op z’n minst voor een Breakfastmelange (Engels of Iers ofzo), of een Darjeeling of een Ceylon thee. Enfin. We zijn er nu geweest. Maar daarmee is alles gezegd.

’s Avonds zijn we dan naar Heist getrokken waar de broers Kolacny een avond met Scala voor ons hadden gepland. In hun nieuwe programma “Meisjesnamen” nemen ze Nederlandstalige nummers onder handen. Layla, Anja, Irene … ze passeerden allemaal de revue. Het was heel mooi maar 2 uur (zonder pauze) in een warme zaal was meer dan genoeg. Anderhalf uur had beter geweest. Twee keer een uur met pauze nog beter.

scala

Zondag zijn we dan naar Borgerhout getrokken voor een ontdekkingsconcertje. Minstens één keer per jaar pikken we in zaal Trix een caféconcertje mee. Voor een habbekrats krijg je dan twee concertjes van beginnende groepen. Gisteren was het de beurt aan Ten Tonnes, de artiestennaam van Ethan Barnett en dat is dan weer het jongere broertje van George Barnett en die is dan weer beter bekend als George Ezra.

Eerst was het de beurt aan Alps, een zeskoppige band uit Antwerpen die al een aantal jaren samen speelt onder verschillende projecten maar nu naar buiten komt als Alps. De groep bestaat uit zanger/gitarist Jesse De Belder, zus Maja als backing vocal, Steve Herrijgers als bassist, Wouter Boeckmans op elektrische gitaar, Fabian Van Doorslaer als drummer en Wannes Minne op trompet. Ik volg ze ondertussen op Facebook want ze smaakten naar meer.

alps

Ook van Ten Tonnes wil ik wel meer horen. Zijn stem is nog niet zo “rijp” als die van zijn broer maar zijn muziek zeker wel.

ten tonnes