Verscholen dorp

Wat geldt voor mooie liedjes geldt helaas ook voor korte vakanties … voor je het weet zijn ze voorbij, zeker wanneer ze zo goed zijn als de vakantie de we net hebben gehad.

Vóór we terug naar België vertrokken hebben we nog wel een wandeling gemaakt. Een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Het verscholen dorp verwijst naar het onderduikerskamp dat de naam “Pas Op Kamp” kreeg en waar van 1942 tot 1944 een honderdtal joden, piloten en verzetslui werden verborgen voor de Duitsers. Ze woonden in hutjes onder de grond maar hadden verder eigenlijk niets te kort.

Verzetsstrijders brachten, met gevaar voor eigen leven, eten en drinken. Later werd gewoon een waterpomp geïnstalleerd.

Toen het kamp bij toeval werd ontdekt door de Duitsers konden de meeste onderduikers vluchten. Acht mensen, waaronder een kind van 6, haalden het helaas niet en werden ter plekke gefusilleerd nadat ze hun eigen graf hebben gegraven.

En zo is het weeral voorbij. Maar geen nood. We tellen af naar de volgende vakantie die ons in September naar de streek van Shakespeare, Morse, Lewis en Barnaby zal brengen.

Koninklijk

selfieHet is alweer de laatste volledige dag van onze weliswaar korte vakantie. Een dag die er veelbelovend uitzag toen we vanochtend de gordijnen opentrokken. Koningsblauwe hemel, perfect dus om er een koninklijke dag van te maken.

Met een koninklijk ontbijt achter de kiezen en een koninklijk lunchpakket in de rugzak vertrokken we naar Apeldoorn om daar een bezoekje te brengen aan Paleis Het Loo. Het Paleis zelf ondergaat momenteel aanzienlijke verbouwingen maar de stallen, tuinen en het park zijn wel open voor het publiek.

Ook een bezoekje aan het dakterras is mogelijk. Een unieke gelegenheid om de (symmetrische) tuinen eens vanuit een ander standpunt te bekijken. De Oranje Wandeling door het park is ook een aanrader. Zeker in deze periode wanneer alles mooi in bloei staat.

Extraatje voor vandaag (volledig kostenloos) was een gezellige brocante markt. Altijd leuk om te doen.

Ook vandaag hadden Bas en Valerie trouwens weer een heel smakelijk avondmaal voor ons in petto (kleine quiche als voorgerecht, varkenshaasje met boontjes en spek met aardappeltje en kroketten en een frambozenbavarois als dessert).

Morgen zit onze vakantie er weer op maar het staat vast dat we nog terugkeren, niet enkel naar de Veluwe maar zeker ook naar Hotel Vierhouten bij Bas en Valerie (https://www.hotelvierhouten.nl/).

Maar voor we richting België rijden maken we eerst nog een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Hanzesteden

Het ontbijt vanmorgen was al even goed als het avondmaal gisteravond. Minder goed was het weer. Het was immers grijs en er hing een vochtige nevel. Regen kon je het immers niet noemen. Maar Conny en ik laten ons niet afschrikken door een beetje regen. Wij hebben al ergere zondvloeden doorstaan.

Eerste stop van vandaag was Harderwijk. Uiteraard is Harderwijk bekend van zijn dolfinarium maar het heeft zoveel meer te bieden. We startten onze wandeling op de boulevard om daarna het centrum in te duiken.

Een verkeersluw centrum trouwens met een mooie mix van oude gebouwen en gezellige winkelstraten. Vóór we het goed en wel beseften was het middag en tijd om iets te gaan eten. Het was immers de bedoeling dat we nog twee Hanzesteden zouden bezoeken.

Bij aankomst in onze tweede tussenstop, Elburg, hadden we echter al snel door dat de derde stop (Hattum) voor een volgende vakantie in de Veluwe zou zijn. Nu MOETEN we wel terugkomen 😉

Elburg is trouwens even gezellig om door te kuieren maar veel pittoresker. Vooral wanneer je afwijkt van de hoofdstraat en meer de buitenkanten van deze vestingstad bezoekt. Ook hier vloog te tijd weer voorbij.

Terug aangekomen in ons hotel konden we na een korte rust nog eens vaststellen hoe attent onze gastheer en gastvrouw, Bas en Valerie, wel waren. Iedereen kreeg saté met pindasaus, voor pinda-allergiegevoelige Conny was er een andere saus voorzien. Zelfs de kroepoek kwam in apart kommetje omdat daar ook sporen van pinda konden inzitten. En voor mezelf was er een suikervrij dessertje voorzien in plaats van het suikerrijke sorbetijs.

We zitten nog maar in de helft van onze vakantie maar het staat nu al vast dat ze ons hier nog gaan zien.

Pinkstervakantie

Er was een tijd, namelijk van 2006 tot en met 2014 dat ik het volledige Pinksterweekend (en meestal de dag ervoor en de dag erna, van huis was. Ofwel maakte ik een tochtje naar Parijs om vandaar via Rotterdam terug naar huis te gaan. Eén keer ben ik zelfs naar Hamburg geweest. Ik heb het dan natuurlijk over de Roparun die ook dit weekend weer zal plaatsvinden.

Ook dit jaar ben ik van huis maar niet voor de Roparun. Wel voor onze tweede (korte) vakantie van het jaar. Ook deze keer zitten we bij onze Noorderburen, niet alleen omdat het daar zo mooi is maar ook omdat het er gewoon gezellig vakantie hebben is.

De vakantie begon eigenlijk gisteren met een optreden van Laïs in CC De Zwanenberg in Heist op de Berg. Onder het motto “Laïs omhelst de kleinkunst” brengen de dames covers van de beste kleinkunstnummers. Nu ja, niet zomaar covers, ze brengen er hun eigen versie van. Anderhalf uur genieten was dat.

lais

Vanochtend vroeg vertrokken we dan richting Hoenderlo, als tussenstop naar ons hotel in Vierhouten. De auto achtergelaten, een (gratis) witte fiets genomen en naar het Kröller-Müllermuseum in het hartje van het Park Hoge Veluwe.

Het museum herbergt niet alleen de tweede grootste Vincent van Gogh collectie maar ook een resem andere mooie schilderijen van o.a. Gaugin, Monet, Ensor. Er is ook een gedeelte modernere kunst en een beeldentuin maar als ik eerlijk ben begrijp ik daar weinig van. De Van Gogh zalen op zich zijn de inkomprijs wel waar.

Na het bezoek nog een korte fietstocht gemaakt naar het Jachthuis en dan terug naar de auto.

Klik op de foto’s voor een slideshow

Een heel geslaagde eerste dag werd afgesloten met een hartelijk welkom in Hotel Vierhouten (bij Bas en Valerie). Dat hartelijk welkom werd trouwens gevolgd door een heel smakelijk avondmaal.

Morgen staan enkele Hanzestadjes op het programma.

Schelde en Durme

Wisten jullie dat Torfs Schoenen in zijn magazijn in Temse twee keer per jaar een soort opruimingsverkoop houdt? Ik niet tot Conny me er op wees. Dit verlengd Hemelvaartweekend was één van die twee keer.

Daarom trokken we gisteren naar Temse om in de eerste plaats eens een kijkje te nemen bij Torfs en dat te combineren met een wandeling langs de Schelde en de Durme.

Het was trouwens een geslaagde combinatie : twee paar schoenen gekocht voor “een prijsje” en een heel mooie wandeling van 10 km gemaakt.

Om de dag af te sluiten hebben we een (bijna) privévoorstelling in de UGC cinema van Mechelen gekregen. Achter ons zat nog één koppel maar dat was het dus. Vier (!) mensen in een hele zaal. De film was nochtans heel goed. We hebben Death of Stalin gezien, de satirische blik van Armando Iannucci. Die ken ik vooral van The Day Today, een satirische sketchshow waar onder andere Alan Partridge (gespeeld door Steve Coogan) voor het eerste optrad.

Maar terug naar Stalin. Op onnavolgbare wijze vertelt Iannucci de machtsstrijd die woedde na het overlijden van Stalin. Beria die probeert om via Malenkov de macht te grijpen aan de ene kant en Chroetsjov die de rest van het comité achter zich hoop te krijgen.

stalin

Vaak grappig maar soms ook bloedserieus. Ik vind het in ieder geval een aanrader.

Enkele foto’s van de wandeling (klik op de foto’s om een groter exemplaar te zien)

Thuis

Hemelvaartsdag staat de afgelopen jaren gelijk aan de KWB-wandeling in Peulis dat ondertussen toch wel een beetje mijn tweede thuis is geworden ;-).

Vooral het eerste deel van de wandeling was bijzonder mooi met onder andere de Peultebossen. Zelfs al was het weer niet optimaal, het was toch genieten. Het tweede deel van de wandeling was iets minder omdat we langs iets drukkere wegen moesten wandelen maar verder waren er toch ook daar weer heel genietbare momenten.

Uiteindelijk klokten we af op 14 km.

Ook volgens de traditie hebben we deze wandeling afgesloten met een smakelijke maaltijd.

(klik op de foto voor een grotere versie)

Processie in Limburg

Wat doe je op de dag van de arbeid, de hoogdag van de Sossen?

Dan ga je toch een eeuwenoude processieroute wandelen als eerbetoon aan de Tjeven? 😉

We moesten hiervoor wel 140 km (enkele reis) met de auto rijden maar dat was het zeker waard.

Vertrekken deden we in ’s Gravenvoeren. Al snel passeerden we de grens en het grootste delen van de wandeling zouden we doorbrengen op Nederlands grondgebied. Onze wandeling zou ons via Mesch, Libeek, Mheer, en Noorbeek terug naar ’s Gravenvoeren brengen.

De bronkroute die we volgden is een route waar vóór 1800 een vaste traditionele route gevolgd werd die eeuwenlang van toepassing is geweest. De route gaat door het dal van de Voer, het plateau van de Mescherheide en het Voerense Hoogbos.

Enerzijds machtige vergezichten, anderzijds prachtige bossen. Kortom … zalig om te wandelen, ook al stond er een behoorlijk sterke wind en verschool de zon zich achter soms donkere wolken.

Het kon ons niet deren. Wij hebben 18,75 km bijgeschreven op onze teller en hebben een geweldige dag gehad.

IMG_4364IMG_4389IMG_4414IMG_4438IMG_4440wandeling