Abdij van Herkenrode

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Ondertussen is het drie maanden geleden dat de diagnose er is.

5 chemobeurten heb ik al gehad. De zesde die oorspronkelijk voor volgende maandag gepland stond wordt met een week  uitgesteld. Volgende week moet ik immers even naar het daghospitaal om de plastieken stent die in de lever zit te vervangen door een metalen exemplaar. Dat wordt dan naast de port-a-cath het tweede metalen voorwerp in mijn lijf. Ik moet toch eens dringend door een metaaldetector gaan lopen 😊.

Fysiek gaat het wel beter. Dat is zeker het  geval met de eetlust. Ik kan al eens terug een boterhammetje eten en zelf een stuk vlees lukt.

Omdat Conny deze week vakantie heeft zijn we vandaag zelfs op toeristische uitstap geweest.

We reden daarvoor naar Kuringen en meer bepaald naar de Abdij van Herkenrode.

De abdij werd – volgens een verder vermeld handschrift in de Universiteitsbibliotheek van Utrecht – gesticht in 1192 nadat Gerard, graaf van Loon een stuk van zijn domein met daarop een watermolen verkocht aan een broeder uit de cisterciënzer abdij van Aulne om er een klooster van cisterciënzers te stichten. Het werd een klooster voor cisterciënzerinnen.

In 1217 werd de abdij opgenomen in de orde van Cîteaux. Zij was de eerste en werd de grootste en rijkste vrouwenabdij van die orde in de Nederlanden. De religieuzen rekenden zich tot “des nobles dames de l’ordre de Cîteaux du comté de Looz”. (adellijke dames van de orde van Cîteaux van het graafschap Loon).

Onlusten, vooral in de 15e eeuw, zorgden voor een sterk verval. Vanaf omstreeks 1500 kende de abdij een heropbloei onder impuls van daadkrachtige abdissen zoals Mechtildis de Lechy, Anna Catharina de Lamboy en Barbara de Rivière d’Arschot. Onder het abbatiaat van abdis de Lamboy verrees in 1658 een imposante infirmerie.

Na de invallen van het Franse bezettingsleger werd de abdij eind 1796 opgeheven. Na de verkoop aan Claes en Libotton takelden de gebouwen langzaam af. (bron : Wikipedia)

Als je de Sleutelroute wil doen dan betaal je als volwassene 15 euro. Maar je krijgt dan wel een badge mee die je toegang geeft tot alle gebouwen waar je de volledige geschiedenis van de abdij kan volgen.

Je ziet er ook nog enkele van de versierde  schedels van Sint Ursula en haar maagden. Die relikwieën waren destijds een grote volkstrekker samen met de brandende hostie die in de Sacramentskapel werd bewaard.

Al bij al een heel geslaagde dag al moet ik zeggen dat ik blij was  dat ik terug thuis was en kon gaan rusten want zo vanzelfsprekend is het allemaal nog niet.

Tijdvulling

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Zo’n chemokuur vraagt soms wel veel van een mens.

Mijn kuur houdt in dat ik om de veertien dagen een dagje in het ziekenhuis zit om een aantal zakjes chemo via mijn port-a-cath binnen te krijgen. De paar dagen daarna ben ik tot niet veel in staat maar de tweede week, de chemovrije week dus, gaat het steeds beter.

Ik lijk in ieder geval meer energie te hebben in die week.

Dat laat me ook toe om af en toe mijn hobby terug vast te pakken : het verzamelen van stripverhalen en dus ook het bezoeken van rommelmarkten.

Afgelopen weekend bezocht ik er twee en ze waren allebei een succes. Veel kunnen afstrepen van mijn “lijstje” en niet veel moeten betalen. Beter kan het niet.

De rest van de tijd probeer ik ook nuttig te vullen.

Ik heb een aantal puzzelboekjes, ik schilder op nummer op de tablet, ik ben aan een legpuzzel begonnen (deed ik vroeger heel vaak) en ik ben aan een nieuw Lego-project begonnen. Na de raket van Kuifje bouw ik nu iemand die naar huis wil bellen.

Teken van Leven

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Ik stel vast dat de laatste post op deze blog ruim twee maanden oud is. Dat is behoorlijk lang.

Maar er is ondertussen al wel veel gebeurd, zowel goeie dingen als slechte dingen.

Ik zal beginnen met de slechte. Onze vakantie in Friesland hebben we vroegtijdig afgebroken. Ik had enorm veel last om eten binnen te krijgen en het fietsen ging eerlijk gezegd ook niet zoals het moest.

Vóór we op vakantie vertrokken was ik al wel eens bij de maag-en darmspecialist geweest en had ik al een uitgebreide scan laten nemen. Die zouden we bespreken op de donderdag na onze vakantie.

Twee dagen daarvoor, toen ik volop bezig was een (levende) muis die de kat had binnengebracht buiten te werken stelde Conny vast dat ik zo geel zag als een Chinees uit een Suske en Wiske album uit de jaren zestig. Na overleg met de huisdokter dan maar naar de spoed gereden.

Ik lag amper een kwartier op de spoed of het team van de inwendige ziekten stond bij mij slecht nieuws : de problemen werden veroorzaakt door een tumor in de onderste darmregionen. Darmkanker dus, niet te opereren of te verwijderen maar in principe wel te behandelen. Er waren ook uitzaaiingen naar de lever en die zorgde voor de gele kleur. Die moesten we dus eerst aanpakken.

Ondertussen zijn we twee maanden verder en zit ik halverwege mijn chemokuur. Om de twee weken op maandag naar het ziekenhuis om enkele baxters te verwerken met daarna nog een extra baxter die thuis op dinsdag en woensdag moet worden verwerkt.

Dat gaat behoorlijk maar je bent wel vermoeid en je hebt veel minder energie dan vroeger, zeker in de chemoweek. Naarmate de dagen volgen voel je de energie wel terug stijgen. Als ik een tip mag geven: als je zo’n omslag krijgt voor gratis darmonderzoek … DEELNEMEN !!!!!

Er is echter ook goed nieuws!! Conny en ik hebben ons “echtelijk verbonden”. We zijn dus getrouwd en ik ben van Vorselaar naar Peulis verhuisd. Ik kan immers nergens betere zorg krijgen dan in Peulis 😉.

En vandaag was er zelfs tijd om een (kleine) toeristische uitstap te maken. Nu ja, we hebben nog eens een museum gedaan. Het Damiaan museum in Tremelo. Een klein museum in het ouderlijk huis van Jozef De Veuster, beter bekend als Damiaan.

De volksjongen uit Tremelo die naar Molokai trok om zich te ontfermen over de melaatsen, een groep mensen waar iedereen met een gigantisch grote cirkel omheen liep. Maar niet Damiaan. Van 1873 tot zijn dood in 1889 bouwde hij kerken, scholen, wegen en bood medische zorg, terwijl hij zelf aan lepra leed. Zijn werk bracht internationale steun en erkenning. In 1995 werd hij zalig en in 2009 heilig verklaard, en hij geldt als patroonheilige van melaatsen en aidspatiënten. Hij werd door de VRT ook verkozen tot Grootste Belg allertijden.

Grote wandelingen of fietstochten zullen er voor het eerst niet inzitten maar we gaan wel proberen om niet stil te zitten. Ik probeer toch elke dag minstens één (kleine) wandeling te doen. we can do it!

Elfstedentocht Rustdag

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Onze roadbook gaf voor vandaag als opties een bezoekje aan de Waddeneilandjes Vlieland of Terschelling.

Wij gaven echter de voorkeur aan het ontdekken van Franeker.

Franeker staat bekend als academische stad. In de 16de eeuw werd er een universiteit opgericht met de studierichtingen theologie, rechten, medicijnen, klassieke talen, wijsbegeerte en wis- en natuurkunde. Het was na Leiden de tweede universiteit in Nederland. Napoleon heeft ze in 1811 gesloten.

Franeker heeft ook 2 kleine maar heel interessante museums.

Het eerste is het Martena museum. Het museum is gevestigd in de Martenastins, een stins die in 1498 in opdracht van de Friese edelman Hessel van Martena (ca. 1460-1517) is gebouwd. Het herbergt de historische collectie van de stad Franeker, de collectie over de voormalige Universiteit van Franeker en bezit ook de grootste collectie over en van de wetenschapper Anna Maria van Schurman. Zij was de eerste vrouwelijke universiteitsstudente in Nederland. In haar vroege jeugd woonde zij samen met haar familie in de Martenastins.

Van Schurman sloot zich in 1669 aan bij de door Jean de Labadie (1610-1674) gestichte mystieke sekte van labadisten en vertrok naar Amsterdam. Die kennen we omdat we eerder deze week nog in Wieuwerd waren en daar de mummies zagen.

Het tweede museum is het Koninklijk Eise Eisinga Planetarium. Eise Eisinga was, net als zijn vader, een wolkammer. Maar hij had een grote interesse in wiskunde en wetenschap.

Toen zich in 1774 een conjunctie van de maan en de planeten Mercurius, Venus, Mars en Jupiter zou voordoen, gaf dominee Eelko Alta uit Bozum anoniem een boekje uit, Philosophische bedenkingen over de conjuctie van de planeten Jupiter (enz.). In dat boek voorspelde hij dat deze hemellichamen op 8 mei 1774 op elkaar zouden botsen. De aarde zou hierdoor uit haar baan worden geslingerd en zou in de zon verbranden. Door deze voorspelling ontstond onrust in Friesland.

Bij Eisinga ontstond idee om een bewegend schaalmodel van het zonnestelsel te bouwen in zijn woonkamer. Het raderwerk hing hij op aan de zoldering en werkte hij weg achter het blauwgeschilderde ‘hemelplein’ waarin de planeten draaien. Boven de bedstee stond het slingeruurwerk dat met een regulateur de omlooptijden regelde van de op dat moment bekende planeten: Mercurius, Venus, de aarde, Mars, Jupiter en Saturnus. De planeten hingen als bollen in de kamer en waren aan de ‘zonzijde’ goudkleurig beschilderd. De aarde was voorzien van een cirkelende maan.

In het plafond en de wand boven de bedstee was een aantal wijzerplaten en een planisfeer aangebracht. Hierop is onder meer informatie af te lezen over de maan, zoals de schijngestalten, de op- en ondergang en de stand van de maan. Van de zon worden de momenten van zonsopkomst en ondergang getoond. Ook toont het de tekens van de dierenriem, de dag van de week en het jaar volgens de Christelijke jaartelling.

En dat ding werkt ondertussen dus nog altijd. Heel erg indrukwekkend.

En zo zit onze “rustdag” er dus ook op. Nu ja, “rusten” … we hebben toch ruim 8 km gestapt vandaag. Het is hier behoorlijk warm maar het Friese windje zorgt wel voor verfrissing.

Elfstedentocht Etappe 4

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor we vandaag aan onze vierde etappe begonnen lieten we de fietsen nog even staan bij Het Weeshuis, het hotel waar we de nacht hadden doorgebracht.

We hebben eerst nog een korte wandeling door Bolsward gemaakt. Dat zat er gisteren na de 65 km niet meer in.

Bolsward is ontstaan op een drietal terpen, waarvan in ieder geval de oudste (waar de Sint Maartenskerk op staat) dateert van voor het begin van de jaartelling.

Bolsward kreeg van Filips de Goede in 1455 stadsrechten mede dankzij de redenaar pater Brugman. Bolsward was een Hanzestad, maar was voor de afzet van de Friese zuivel aangewezen op de Hollandse steden. Zo kwam de stad tot welvaart. Het stadhuis van Bolsward, dat gebouwd werd rond 1615, is een teken van de bloei van de stad in de zeventiende eeuw. Het werd in 1765 vergroot en verfraaid in rococostijl. (bron: wikipedia)

De eerste 10 km van Bolsward naar Makkum waren lastig. Er was een stevige tegenwind en die kilometers van gisteren zaten ook nog in de benen. Het voordeel van de wind is dan wel dat het niet te warm wordt.

Na 25 km was het tijd om in Kimswerd iets te gaan eten. Harlingen zou niet zo ver meer zijn maar Herberg De Groate Pier zag er heel leuk en gezellig uit.

Na 30 km kwamen we aan in Harlingen, ook één van de elfsteden.

De naam Harlingen is vermoedelijk afkomstig van de state Harlinga. In 1311 kwam “Harlingen” voor in Engelse havenregisters. In 1579 ondertekenden afgezanten van de stad de Unie van Utrecht en op 22 december 1634 ontving Harlingen zijn octrooi van de Staten van Friesland voor Groenlandsch- en Straat Daevids-visscherij. Nu is het vooral de vertrekplaats voor de veerdiensten naar Terschelling en Vlieland. Het is de geboorteplaats van Hotze Schul, één van de beste kaatsspelers van Europa. Hij is er overleden in 2005. In 2000 werd hij verkozen tot kaatser van de eeuw.

Elfstedentocht etappe 3

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vandaag stond de koniginnerit op het programma, van Wijckel naar Bolsward, goed voor bijna 65km. Als je dan in het routeboekje leest dat er een alternatieve route is wanneer er veel wind is dan ben je toch een beetje ongerust.

Er was uiteraard wind maar het zal maar een 2 Bft of zoiets geweest zijn. Die hadden we dan wel de eerste 30 km tegen maar gelukkig de laatste 35 km in de rug.

Na 15 km fietsen zaten we aan het IJsselmeer. Het IJsselmeer ontstond door het afsluiten van een deel van de Zuiderzee. De Afsluitdijk werd voltooid op 28 mei 1932 en de officiële naamsverandering van het afgesloten deel van de Zuiderzee vond plaats op 20 september 1932.

In Laaxum, het kleinste vissershaventje aan het IJsselmeer, wilden we een koffietje gaan drinken maar daarvoor waren we een uurtje te vroeg.

Dan maar verder fietsen naar Stavoren waar we wel iets vonden.

Stavoren is een voormalige Hanzestad en was tijdens de hoge middeleeuwen een belangrijke handelshaven. Een bekende sage is die van Het Vrouwtje van Stavoren. Daarin wordt een verklaring gegeven voor het verval van de handelspositie van de stad aan het einde van de middeleeuwen.

Ondanks haar enorme rijkdom was ze niet tevreden, ze wilde het kostbaarste bezit dat er te vinden was en stuurde een schipper eropuit om dat te halen. Deze kwam na lang zoeken thuis met een lading graan uit Danzig, dat hem waardevoller dan goud leek. Het vrouwtje zag het niet als het waardevolste dat er bestond. Woedend vroeg ze: “Aan welke zijde heb je het graan ontvangen?” “Aan stuurboordzijde.” “Gooi het dan aan bakboordzijde in zee!” Een voorbijganger die dat hoorde zei haar dat niet te doen; zou ze ooit zelf in de bedelstand vervallen, dan zou haar het graan wel goud toeschijnen. Hierop haalde zij de gouden ring van haar vinger en gooide hem met een grote boog in zee. Ze voegde hieraan toe: “Net zomin dat ik deze gouden ring ooit nog terug zal zien, zal ik in de bedelstand vervallen.” Op een dag kwam een van haar dienaren naar haar met een gevangen vis, met in de maag van die vis haar eigen gouden ring. Vanaf dat moment keerde haar lot. Ten slotte eindigde zij in grote armoede.

Via Hindeloopen bereikten we Workum. Een heel gezellig hanzestadje.

Na 64 km bereikten we Bolsward waar we overnachten in Het Weeshuis. Alweer een toffe locatie maar ik was iets minder te spreken over de lunch. Het was voor iedereen dezelfde menu. Dat zijn we gewoon van Hotel Vierhouten in de Veluwe.

Maar hier stond op die menu: Linzensoep, Bulgur met kop, Griekse sla met Turkse Feta, een portie gestoofde groenten en Tsatsiki. Dat is dus echt niks voor mij.

Elfstedentocht etappe 2

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor onze tweede etappe vertrokken we via Sneek. Het was nog vroeg en er was weinig open. We passeerden wel de KING-fabriek, je weet wel, de lekkere pepermuntjes. Die ruik je trouwens al van ver.

Dan ging het verder naar Langweer waar we een drankpauze namen. We hadden dan ook al een oversteek met een pontje gehad. Toch zeker een dikke 50 meter.

In Sint Nicolaasga zagen we de Sint Nicolaaskerk, een katholieke kerk. Friesland is van oudsher protestant maar de adel was wel katholiek. Sint Nicolaasga is één van de vijf katholieke “enclaves” in Friesland.

Lunchen deden we in Sloten. Met zo’n 700 inwoners is Sloten de kleinste van de elf steden. Het ontstond in de 13de eeuw en heeft zijn historisch karakter goed weten te bewaren.

Voor een laatste drankpauze stopten we in Oudemirdum waar het terras vol zat met fietsers.

De laatste kilometers naar onze B&B gingen door de Boswachterij Gaasterland.

We eindigden met 60 kilometers op de teller.

Friesland Avondetappe 1

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Zoals wel meer gebeurt bij een etappenkoers heb je soms ook een avondetappe.

Dat hebben wij gisteren ook gedaan door een kleine wandeling door IJlst te maken.

Ruim een eeuw lang was de fabriek Nooitgedagt de grootste werkgever van de stad. In 1865 begon Jan-Jarings Nooitgedagt in IJlst met het maken van schaatsen en schaven. Het Bedrijf groeide en het assortiment werd in de loop der tijd uitgebreid met houtbewerkingsgereedschappen en houten speelgoed. De fabriek nam een prominente plek in binnen de stad maar rond 1990 verhuisde de fabriek naar het industrieterrein. Delen van de oude fabriek zijn inmiddels gesloopt. Er staat nog één oud gebouw, het zogenoemde ‘giele stientsjes’-gebouw, de eerste Nooitgedagt-fabriek. Dit gebouw is gerenoveerd. Het laatst gebouwde authentieke fabrieksgebouw – het eerste in Nederland dat helemaal van beton werd vervaardigd – is medio oktober 2004 gesloopt.

Begin 21e eeuw hield de firma Nooitgedagt op te bestaan door een overname en een aantal jaren later gesloten. In het nieuwe gebouw werd een ander bedrijf gevestigd. Saillant detail is dat er zo’n tien jaar is gediscussieerd over het invullen van het oorspronkelijke fabrieksterrein. Al die tijd stond het gebouw er leeg en verpauperd bij.

Sinds oktober 2004 was er een discussie gaande over het behoud van de oude fabrieksschoorsteen. In 2007 werd de schoorsteen gerenoveerd, waarbij deze tot de oorspronkelijke hoogte is teruggebracht. Echter niet zoals vroeger gemetseld, maar in de vorm van een stalen skeletsel (kunstwerk).

Een deel van IJlst is een beschermd stadsgezicht, een van de beschermde stads- en dorpsgezichten in Friesland. Het is bekend om haar aan het water grenzende tuintjes, de “bleken” of “overtuinen” geheten. Deze liggen langs de rivier de Ee die de centrale as van de stad vormt en het karakter heeft van een gracht. De weg loopt hier pal langs de huizen en aan de overkant liggen de overtuinen die bij de huizen horen. Deze tuinen werden vroeger gebruikt om de was te bleken en zijn voor een deel nog steeds in particuliere handen. (Bron : Wikipedia)

Elfstedentocht Etappe 1

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Gisteren hebben we de verplaatsing gemaakt van Peuis naar Leeuwarden. Een heel rustige rit trouwens.

En in Leeuwarden zijn we vanochtend, onder grijze wolken en een miezerig regentje, begonnen aan onze Elfstedentocht.

De Elfstedentocht (Fries: Alvestêdetocht) is een bijna 200 kilometer lange schaatstocht over natuurijs die wordt georganiseerd door de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden. Vanwege de afstand en vanwege het heroïsche karakter wordt de Elfstedentocht ook wel “De Tocht der Tochten” genoemd. Leeuwarden, de hoofdstad van Friesland, is vanouds de start- en aankomstplaats.

De Elfstedentocht werd voor het eerst (officieel) in 1909 gereden en wordt maximaal eenmaal per winter gehouden. In totaal is de tocht tot nu toe vijftien maal verreden. De meest recente tocht vond plaats in 1997. Er heeft nog nooit zo veel tijd tussen twee edities gezeten als nu. (bron: wikipedia)

Uiteraard gaan wij ‘m niet schaatsen maar fietsen en wij doen het in verschillende etappes.

Vandaag fietsten we een kleine 45 km van Leeuwarden naar IJlst.

Het is hier uiteraard heel mooi fietsen met vergezichten en charmante dorpjes. Helaas is er ook altijd de wind maar vandaag blies die voornamelijk uit de goede richting.

Onze eerste stop was in Mantgum dat een beschermd dorpsgezicht heeft met vele rentenierswoningen.

Tweede stop was de kerktoren van Schillaard, één van de oudst bewaard gebleven renaissance bouwwerken in Friesland. Daar staat ook een gedenkteken voor de bemanning van de Short Stirling EF 347. Op 2 maart 1943 werd die neergehaald door een Messerschmitt. De inzittenden overleefden het niet en werden daar begraven.

Onze laatste stop was in Wiuwert, meer bepaald de Mummiekelder.

In 1765 werden in een grafkelder van de kerk 11 kisten gevonden met daarin gemummificeerde lichamen. Ondertussen zijn er 7 verdwenen maar 4 kan je nog wel bekijken.

De grafkelder hoorde bij Thetinga State, ook bekend als Walta State, van de familie Walta. De mummies herinneren aan de rijke geschiedenis van de Walta’s en de Labadisten, een religieuze beweging geleid door Jean de Labadie in de 17e eeuw. De exacte reden waarom de lichamen zo goed bewaard zijn gebleven blijft een mysterie en is nog steeds onderwerp van wetenschappelijk onderzoek.

Dijle en Zenne

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na een zaterdag en een zondag die eigenlijk aan de familie werd besteed was het gisteren tijd voor onszelf.

Met de warme temperaturen kozen  we voor een fietstochtje langs het water. We vertrokken aan het Kasteel van Zellaer en reden richting Mechelen. Dwars door de binnenstad ging het dan naar de oevers van de Dijle.

Het was de bedoeling om de Dijle te volgen tot aan het Zennegat en daar een eerste keer te stoppen om iets te drinken. In tegenstelling tot hun Instagrampagina waren ze daar uitzonderlijk op maandag echter niet open. En het is niet dat wij het verkeerd hadden gelezen want andere fietsers waren even verbaasd als wij.

Dan maar terug richting Mechelen en het Vrijbroekpark via de Zenne. In het Vrijbroekpark was Bar Broek gelukkig wel open voor een hapje en een drankje. Onze keuze viel op een “plankje van het water” met enkele Calamares, enkele stukken Kibbeling, enkele gebakken mosseltje, zalmmousse en (een blikje) Ansjovis. Best wel lekker en met die warme temperaturen hapt het beter weg dan bijvoorbeeld een broodje of een hamburger.

Van het Vrijbroekpark zaten we snel aan de Leuvense Vaart die we volgden tot aan Plankendael om dan richting Muizen te rijden en daar het jaagpad langs de Dijle te volgen tot in Rijmenam voor onze laatste stop. Die namen we bij Alijs, de nieuwe ijszaak in het centrum van het dorp. De route via het Vrijbroekpark naar het station is trouwens een pak rustiger dan die via Den Batteliek.

Daar was het uiteraard behoorlijk druk. Het ijs is er dan ook heel lekker.

We volgden dan de route tot knooppunt 1 om vandaar via de fietsstraat verder te rijden naar Het Kasteel van Zellaer (knooppunt 44). Je zou ook via de knooppunten naar daar kunnen fietsen maar de fietsstraat is veel eenvoudiger.

Enkele foto’s: