Middelburg en Veere

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Onze tweede dag in Zeeland begon in Middelburg. Daar had ik een stadswandeling van een dikke 3 km uitgestippeld.

Middelburg is de hoofdstad van Zeeland en moet rond het midden van de 9e eeuw zijn ontstaan. Bij archeologische opgravingen van na de verwoesting van 1940, zijn gebruiksvoorwerpen uit die periode gevonden. Bij de plaats werd vermoedelijk eind 9e eeuw de middelste ringwalburg (of vluchtburg) op Walcheren aangelegd, die lag tussen de Duinburcht (Domburg) en de Zuidburcht (Souburg). Deze burcht was vermoedelijk als verdediging tegen de Vikingen bedoeld nadat zij na de mislukte strooptocht van Rodulf (873) van het eiland verjaagd waren.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog heeft Zeeland zeer te lijden gehad door het oorlogsgeweld. Bij de capitulatie van Nederland op 15 mei 1940 was de provincie niet inbegrepen omdat Franse en Engelse troepen als deel van een geallieerd plan er de strijd in Midden-Zeeland wilden voortzetten tegen de Duitse aanvaller. Om de Franse terugtocht vanaf de Sloedam naar Vlissingen te dekken werd Middelburg op 17 mei enkele keren door Frans mobiel zeegeschut vanaf Breskens beschoten. Omdat de meeste bewoners waren geëvacueerd en de Luchtbeschermingsdienst grotendeels was uitgeweken, ontbrak het aan mankracht om een beginnend brandje te blussen. Bij dit bombardement op Middelburg werd ongeveer een kwart van de binnenstad door brand verwoest, waarbij meer dan 600 panden verloren gingen, waaronder het stadhuis, het abdijcomplex, het Oost-Indisch Huis, een aantal voormalige pakhuizen van de VOC en vele beeldbepalende woonhuizen. (Bron Wikipedia)

Middelburg is trouwens ook de plaats waar in 168 de telescoop werd uitgevonden

Nu is het een gezellig stadje om door te wandelen, vooral de stillere straatjes. Het was er redelijk druk. Het is hier immers schoolvakantie.

Na de lunch zijn we even naar ons huisje teruggereden om wat te rusten. Aanvankelijk was het de bedoeling om in de namiddag Mini Mundi (het vroegere Miniatuur Walcheren) te bezoeken maar de recensies die ik kon terugvinden waren zo vernietigend dat ik dat maar niet gedaan hebben.

In de plaats daarvan reden we naar Veere.

Veere begon in de 13e eeuw als havenplaats als het gehucht Kampvere of Ter Veere, gelegen in de parochie en het ambacht Zandijk. In 1318 bevonden zich reeds Italiaanse bankiers, Lombarden, in Veere, wat erop duidt dat er al handel werd gedreven.Veere scheidde zich vóór 1339 af van het ambacht Zandijk. In 1346 wordt Veere beschreven als ‘die veste ter Vere’, maar ook als dorp. Later, in de 15e eeuw wordt Veere stad genoemd, met het bijbehorende stadsrecht.In 1509 werd de stad door een stormvloed getroffen.

In de zestiende eeuw (tot 1560) was Veere de zetel van de Admiraliteit der Nederlanden. De Bourgondische heren van Veere bekleedden het ambt van admiraal. (bron : wikipedia)

Alweer een leuke dag gehad met dik 6 km wandelen.

Kruiningen en Domburg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vóór we vanochtend richting Zeeland vertrokken ben ik nog even de naftbak gaan voldoen. Het waren maar 16 liter maar aan 0,50 euro verschil in vergelijking met Nederland heeft ons dat toch al zeker twee koffies opgeleverd 😉.

Na anderhalf cruisen over rustige landwegen kwamen we aan in Kruiningen voor onze eerste wandeling.

De plaats waar Kruiningen is ontstaan, behoorde tot een van de oorspronkelijke eilandjes die later Zuid-Beveland vormden. De omgeving werd bedijkt door monniken van de abdijen van Ten Duinen en Ter Doest.

Het dorp was in de 14e eeuw door een gracht omgeven. Naast de kerk stond sinds de 13e eeuw het kasteel van Kruiningen, gebouwd door de adellijke familie Van Kruiningen. Het kasteel was het bestuurlijk centrum van de heerlijkheid. In 1720/1721 liet de toenmalige eigenaar het kasteel afbreken. Aan de oostzijde van het dorp stond tevens het kasteel Voorhoute, dat in 1751 is afgebroken.

Kruiningen werd zwaar getroffen tijdens de watersnood van 1953: 62 inwoners kwamen om het leven en het gehele dorp kwam gedurende een half jaar onder de invloed van eb en vloed te staan.

De Johanneskerk is na een brand, waarbij de toren uit de 14e eeuw behouden bleef, herbouwd in de 15e en 16e eeuw. In de kerk staat de graftombe van Arnoud van Cruningen (overleden 1561), een heer uit het geslacht Van Kruiningen. (bron : Wikipedia)

Bijna was de vakantie daar trouwens al voorbij. Even niet opgelet en de voet omgeslagen aan de rand van de weg. Hoe ik trouwens rechtgebleven ben is me een raadsel. Nu is het vooral een zeurende pijn. Straks de Voltaren maar bovenhalen.

Na een smakelijke lunch in Brasserie Smits in Wemeldingen (een “twaalfuurtje” vlees en een “twaalfuurtje” vis) ging het verder naar Domburg, onze basis voor de komende dagen. Eerst een wandelingtje van een uurtje door het centrum en daarna naar de Landal Hof Domburg (vroeger een Roompotpark).

Domburg is de op twee na oudste badplaats van Nederland.

In de Romeinse tijd werd de Nehalennia-tempel gebouwd. Deze werd na de 7e eeuw bedolven onder duinzand om in de 17e eeuw weer aan de oppervlakte te komen. Door het verder afkalven van de kust kwam zij al spoedig onder water te liggen. Schippers beschouwden Nehalennia als beschermgodin en maakten, na de zeeën getrotseerd te hebben, een stenen gedenkschrift.

In de duinen ten noordoosten van Domburg lag in de vroege Middeleeuwen de handels- en havenplaats Walichrum (Walacria) die in de 8e eeuw een bloeiperiode moet hebben doorgemaakt. Dat wordt afgeleid uit de vele muntvondsten die in de loop der jaren op het strand zijn gedaan. De naam van deze plaats moet zijn samengevallen met de aanduiding van het eiland Walcheren. (Bron : Wikipedia)

De aankomst in het park verliep niet zo vlot. We waren er om half vier maar de sleutel op de smartphone werd pas om vier uur geactiveerd. Toen bleek dat er geen linnengoed was voorzien. In tegenstelling tot andere parken moet je dat hier blijkbaar op voorhand bestellen (en betalen). En om alles compleet te maken weigerde de laptop op de wifi te geraken.

Maar alles is ondertussen opgelost. Al bij al een leuke zij het ook een heel vermoeiende dag.

North West Walls

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Een druk driedaags weekend achter de rug.

Vrijdag een paar uur in de tuin gewerkt en als “beloning” een fietstochtje van zo’n 25 km gemaakt met een tussenstop bij Monsieur Kaffee aan de kerk in Bonheiden. Zaaaalige cappuccino hebben ze daar.

Zaterdag was het geen weer om te gaan fietsen. Dat kwam eigenlijk goed uit. Dan kon ik me bezig houden met een namiddagje koken (een paar kilo stoofvlees voor in de diepvries) een smakelijke Tajine volgens het recept van Loïc Van Impe, die van Zot van Koken. Ik was daar ’s avonds wel vermoeider van dan verwacht.

Vandaag was het enkel ontspannen. Dat deden via een fietstochtje naar Werchter. Na de, quasi verplichtte, koffie aan de kerk ging het via het Festivalpark terug naar huis.

Ik had vorige week immers gezien dat de containers van de North West Walls er op dit moment bijzonder mooi uitzagen.

North West Walls, dat is permanent kunst in het Festivalpark in Werchter. In 2014 werd de eerste fase van de realisatie van het landschapspark opgestart. Het Festivalpark werd uitgebreid. Centraal in het bijgewonnen stuk festivalterrein, in het noordwesten gelegen, staat sindsdien het grootse kunstproject. North West Walls is een landschapsbaken dat elke dag van het jaar te bewonderen is.

Een installatie van permanente aard. En toch ook niet. Arne Quinze is curator van North West Walls. Onder zijn auspiciën brengt een selectie street-art kunstenaars de walls tot leven. Elk jaar opnieuw. Quinze bedacht ook de constructie voor North West Walls. Een ongewone, indrukwekkende constellatie van zeecontainers die het canvas voor de street-art kunstwerken vormt.(bron: website Werchterpark.be)

Verder gewoon dolce far niente gedaan. Dat mocht wel want vanaf morgen ga ik nog eens op midweek met moeder. Haar vroegere reisgenoten hebben helaas het tijdelijke voor het eeuwige gewisseld en daarom offer ik af en toe een paar dagen vakantie op om met haar ergens naartoe te gaan. Dit jaar wordt het Domburg in Zeeland. We hebben een gevuld programma met wandelingen, stadsbezoekjes en een boottocht. Hopelijk zit het weer wat mee.

Merwedekanaal en Lek

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Als je hier al eens vaker passeert dan weet je dat ik graag vaar en dat geldt nog meer voor moeder.

Tripjes naar Drimmelen, de thuisbasis van Rederij Zilvermeeuw, zijn ons dan ook niet vreemd. We doen dat toch minstens één keer per jaar. Voor ons is het dan ook maar een uurtje rijden.

Afgelopen vrijdag zijn we nog eens geweest. Omwille van problemen met een sluis vertrokken we niet in Drimmelen maar in het iets verderop gelegen Lage Zwaluw.

De tocht die we zouden doen ging via het Merwedekaneel en de Lek.

Het Merwedekanaal verbindt het Amsterdam-Rijnkanaal in Utrecht met de Boven-Merwede ten zuiden van Gorinchem.

Door de opening van het Noordzeekanaal in 1876 werd de haven van Amsterdam weer bereikbaar voor grote zeeschepen. Daardoor ontstond behoefte aan verbetering van de waterverbinding tussen Amsterdam en de Rijn en het Duitse achterland.

Tussen Amsterdam en Utrecht werd een geheel nieuw kanaal gegraven. Tussen Utrecht-Hoograven en Vreeswijk werd grotendeels gebruikgemaakt van de bestaande Keulse Vaart. Vlak voor het dorp Vreeswijk werd oostelijk een kanaalvlak gegraven waarin ook de Koninginnensluis werd opgenomen. Tussen Vianen en Gorinchem werd gebruikgemaakt van het bestaande Zederikkanaal. In 1892 werd het nieuwe kanaal officieel in gebruik genomen.

De sluizen en bruggen van het Merwedekanaal bezuiden de Lek zijn geautomatiseerd en worden vanuit de sluizen bediend door middel van telematica en camera’s. (Bron: Wikipedia)

De tocht vertrok dus in Lage Zwaluwe en ging via Werkendam naar Gorinchem via de Boven-Merwede. Daar kozen we het Merwedekanaal. Via Arkel en Meerkerk bereikten we Vianen waar we het kanaal verlieten om verder te varen op de Lek. Via Amelde, Schoonhoven, Groot-Ammers en Lekkerkerk (je weet wel … die van de giftige grond) bereikten we Krimpen aan de Lek. We passeerden daar ook de achterkant van Kinderdijk maar de hoge dijk verborg het meeste van de veertien windmolens die daar staan.

We sloegen linksaf de Noord op om via Hendrik-Ido-Ambacht (bij sommigen misschien bekend van Ton en Liesbeth uit het Klokhuis die al wel eens een klacht durven te hebben 😊) Dordrecht te bereiken. Daar zagen we de scheve toren van Dordrecht.

De toren van de Grote Kerk staat immers 2,25 meter “uit zijn lood”. Hij staat dus ongeveer half zo scheef als die van Pisa.

Na ruim 8 uur varen meerden we terug aan in Lage Zwaluwe. Een zalige boottocht gehad en onderweg een bijzonder smakelijke lunch gehad. Meer moet dat soms niet zijn.

De tocht:

Enkele foto’s:

Paasweekend

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het Paasweekend zit er ook weeral op. En het is een goed gevuld weekend geweest.

Op Goede Vrijdag de klassieke uitstap met moeder gedaan en dat is dus gaan eten (vaak in de Lunch Garden), wat gaan winkelen, een koffietje drinken en een wandelingetje maken.

Op Stille Zaterdag zijn Conny en ik naar Leuven gegaan. In Hal 5 achter het station had Lannoo een Boekenmarktzesdaagse. Daar kon je onder andere reisboeken en kookboeken voor een prikje kopen. Parkeren deden we, zoals bijna altijd, aan de Vaartkom om dan te voet naar Hal 5 te stappen en via het centrum terug naar de Vaartkom te gaan. Zo zit je al snel aan 6 km. De camera had ik niet meegenomen maar met een smartphone lukt het soms ook 😉

Met Pasen zelf zijn we na het copieuze ontbijt van Ziggy’s Poezenparadijs naar de Kempen gereden om daar ook weer een wandeling te doen en een klassieke Paasmaaltijd te eten : Chinees van China Keuken uit Grobbendonk. Altijd lekker

En op Paasmaandag zijn we dan de kat van de plusdochter eten gaan geven. Die kat woont in Berchem en gezien het weer leek het een goed idee om naar daar te fietsen. De heenweg deden we via de Fietsostrade. Dat ging behoorlijk goed. Misschien moet ik in de zomer toch eens een paar keer vanuit Peulis met de fiets gaan werken.

Terugkeren deden we via de knooppunten om iets meer afwisseling te hebben. Deze keer had ik de camera wel mee. Die had ik bij toen we ’s ochtends tijdens het ontbijt plots een boomklever op onze rozenboog zagen zitten. Die zien we niet zo vaak. Pimpelmezen, koolmezen, eksters, kauwen, kraaien en roodborstjes met hopen. Ook een paartje bonte spechten en een paartje gaaien komen vaak langs. Maar de boomklever was een primeur.

Tuinwerk

walkingwithlucEen reactie plaatsen

In maart nemen we traditioneel een weekje verlof om in de tuin te werken. Alle winterresten verwijderen, hier en daar een beetje snoeien, zoveel mogelijk onkruid verwijderen en daar waar nodig wat nieuwe plantjes zetten die dan ook nog eens moeten worden gehaald uit één of ander tuincentrum.

Dat is dus een paar dagen hard maar wel ontspannend werken.

Er is gelukkig ook tijd om te gaan wandelen en fietsen.

Zo zijn we gisteren in Relst, deelgemeente van Kampenhout, het Prosper van Langendonckpad gaan wandelen. Een afgepijlde wandeling van zo’n 6 km die vertrekt aan de kerk van Relst.

Prosper Antoine Joseph Van Langendonck  was een Vlaams auteur die in 1893 samen met August Vermeylen, Emmanuel de Bom en Cyriel Buysse het literaire tijdschrift “Van Nu en Straks” oprichtte, het tijdschrift dat de Vlaamse literatuur vernieuwde.

Zijn opstel uit 1894 De herleving van de Vlaamse poëzij gold als manifest van de literaire vernieuwing. Binnen de redactie van het tijdschrift had hij als enige rooms-katholiek wel meer voeling met de traditionele stijl.

Hij vatte in Leuven de universitaire studies wijsbegeerte en letteren aan, maar kon die door familiale omstandigheden niet afmaken. Zijn vorming volstond wel om als ambtenaar te werken voor het ministerie van justitie. In 1899 kon hij, tot aan de Eerste Wereldoorlog aan de slag als vertaler bij de diensten van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij ondervond steeds meer last van een (erfelijke) schizofrenie en overleed in 1920 in een Brussels ziekenhuis.

Hij publiceerde een honderdtal verzen en sonnetten, meestal in Van Nu en Straks, maar ook in Dietsche Warande en Belfort.

Van Langendonck bracht veel van vakanties in Relst door.

De wandeling:

Enkele foto’s:

En vandaag zijn we de nieuwe knooppunten rond Mechelen gaan proberen. Dat ging vrij goed maar door wegwerkzaamheden en een koers in Bonheiden ging het terugkeren iets moeilijker.

Arboretum Kalmthout

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het leek me vandaag een mooie gelegenheid om nog eens naar het Aboretum van Kalmthout te rijden. Het is tenslotte het bloeiseizoen van de kerselaars en de magnolia’s.

Even leek het erop dat we er niet zouden geraken. Wij stonden 200 meter vóór de overweg en de inrit van de parking was 200 meter voorbij de overweg maar aan beide kanten stond het verkeer gewoon stil. Gelukkig vond ik vrij snel een omweggetje.

We waren wel degelijk op het juiste moment gekozen. Het was er een kleurenpracht. Sommige bomen begonnen al wel hun bloesems te verliezen. Er was een mooie afgepijlde route die je langs de mooiste bloesems bracht.

Concertenreeks

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Er is een tijd geweest dat 3 concerten op 1 week geen uitzondering was.

Maar toen kwam corona en de lockdown (vandaag 6 jaar geleden !!!) en toen alles een beetje terug normaal was bleken we liever thuis in de zetel te zitten dan een paar keer per week naar Brussel of zo te gaan.

Maar de afgelopen week hebben we het nog eens gedaan.

Afgelopen dinsdag zijn we naar de Elisabethzaal in Antwerpen te gaan om te genieten van een avondje filmmuziek. “The Good, The Bad, Morricone and Me” brengt een orkest uit Oekraïne en een dirigent uit Italië (die schabouwelijk slecht Engels sprak) samen.

Zij brachten niet alleen aan eerbetoon aan grootmeester Morricone met stukken uit Once upon a time in the West, The Untouchables en Le professionel, maar ze speelden ook muziek uit andere films zoals How the West was Won en The Magnificent Seven.

Het was zeker niet goedkoop te noemen maar het is natuurlijk wel een geweldige zaal om een symfonisch concert te gaan beluisteren. Ik miste wel een beetje de elektrische gitaar en de mondharmonica.

Zaterdag trokken we dan naar de Heilig Hart Kerk in Heist op den Berg. In het kader van het 35-jarige bestaan van CC Zwanenberg hebben ze geprobeerd om in elke kerk van Heist op den Berg een concert te organiseren. Eerder zagen we zo al Yevgueni in Schriek.

Zaterdag was het de beurt aan Cerys Hafana en Landless.

De eerste is een Welshe harpiste (triple harp) die folkliedjes (in het Welsh) en instrumentals speelt.

De tweede zijn vier dames uit Dublin die a-capella folk brengen. Prachtige harmoniezang, een beetje te vergelijken met onze eigen Laïs.

En gisteren zijn we dan naar O.L.V. Waver gefietst. Daar organiseerde VZW Wintertuin een apero-concert. Dat doen ze een paar keer per jaar en telkens gaat de opbrengst naar een goed doel. Gisteren was dat doel Julia & Lisette, een familieploegje dat al 8 jaar deelneemt aan de 1000 km voor Kom Op Tegen Kanker.

Het optreden werd verzorgd door het Vocaal Ensemble van de Academie Heist op den Berg. Eén van de sopranen is een nichtje van een collega van Conny en dan steunen we die graag.

Het concert was wondermooi met als hoogtepunt Dôme Épais uit de opera Lakmé van Délibes. Ik weet niet wat het mooiste was. Het duet van de twee sopranen op zich of de manier waarop de dirigente, die op een bankje aan de zijkant zat, meeleefde en stillletjes meezong. Echt ontroerend.

Je moet het maar eens opzoeken op YouTube of zo.

Uiteraard hebben we ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om die prachtige Wintertuin te bezoeken.

De eerste …

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Dit was het weekend van de “eerste”.

Zaterdag de eerste dag van het jaar in de tuin gewerkt. Ik had vorige week al wel de winterresten van de Sedum geknipt maar gisteren heb ik de grasmaaier uit het kot gehaald en het gras afgereden.

Toch weer goed voor een paar uur werk en meer dan 10.000 stappen op de teller. Ik had voor de grap ook de wandelapp opgezet maar ik denk dat de satelliet die kleine verplaatsingen niet aankan. Ik zou maar 3 km hebben gedaan terwijl 10.000 stappen toch goed is voor een zevental kilometer.

En vandaag hebben we fietsen van stal gehaald voor onze eerste fietstocht. Die bracht ons via Mechelen naar het Zennegat en vandaar naar Den Batteliek, de voormalige kerk in Mechelen-Battel die nu mini-brouwerij en restobar is. Daar zijn we gestopt voor de lunch.

De tocht:

Enkele foto’s:

Lier Anderstad

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na de modder van gisteren zochten we voor vandaag een moddervrije wandeling. Moddervrij en toch in de natuur … dan kom je al snel in Lier Anderstad terecht.

Daar waar heel lang geleden (in de 13de eeuw) nog een waterburcht stond is nu een natuurgebied dat bestaat uit vijvers en voormalige vloeibeemden. Niet alleen beschermt dit gebied de stad tegen overstromingen, het is ook een thuis voor meer dan 200 vogelsoorten. Vogels die soms veel lawaai maken 😉

De wandeling:

De foto’s: