Eens iets anders

Mars om de macht (te verspelen)

Film, muziek en theater vinden elkaar in een driedelige, muzikale satire over macht. Dimitri Verhulst schrijft een nieuwe tekst en de hoofdrol is weggelegd voor Jan Decleir en elf muzikanten van muziekensemble I SOLISTI.

In ‘Dagboek van Gloemov’ (1923) drijft de controversiële Russische filmregisseur Sergei Eisenstein schertsend de spot met de hypocrisie van de Russische aristocratie. De surrealistische montage en door Chaplin geïnspireerde commedia dell’arte is een clownesk commentaar op de grootheidswaanzin. I SOLISTI speelt er livemuziek bij van de jonge componist Jasper Charlet.

Met ‘Octet for Wind Instruments’ (1923) van Igor Stravinsky laat I SOLISTI de onvrede met het Russische regime subtiel verder klinken. De volbloed neoclassicistische muziek ademt orde, rust en balans. Als ware het een dekmantel voor Stravinsky’s eigen turbulente vertrek uit zijn vaderland in 1910.

Mauricio Kagel was een eersteklas schenenschopper en meester in de ironie. In ‘Der Tribun’ (1979) – een hoorspel voor politiek redenaar, marsklanken en luidspreker – zette hij het politieke populisme in zijn hemd met hoempapakoper en schuinsmarcheerdersmuziek. Jan Decleir schittert in zijn rol als hedendaags volksmenner. Zijn betoog, op tekst van Dimitri Verhulst, is er één op het absurdistische af, met snedige verzen en dubieuze zinspelingen, de komst van een nieuw tijdperk bejubelend: ‘De toekomst wenkt, de lucht klaart op en zelfs de rozen kleuren blauw. Morgen, morgen is van mij en jou.’  

 

Dit is de samenvatting van het optreden waar Conny en ik gisterenavond naartoe zijn geweest in CC Zwanenberg in Heist. Met nauwelijks 65 minuteen één van de kortste shows die we gezien hebben denk.

En ook wel een bizarre voorstelling maar even bizar misschien … toch wel goed. Al zal ik bij een volgende gelegenheid toch wel eerst nadenken vóór ik toezeg.

Het meest bewonderenswaardige aan de voorstelling was waarschijnlijk toch het feit dat Jan Decleir, 74 ondertussen, met een grote trom de trap van de grote zaal afliep in Heist. Zelfs voor een frisse jongeling als mezelf is dat, zonder grote trom, al een zware klus. Maar het hield Jan niet tegen.

Dinsdag in den Trix zal het met Sea Girls weer iets totaal anders zijn.

jandecleir

Kerkrat (inhaalbeweging (4))

De Cock is door zijn rug gegaan, en met moeite beweegt hij zich richting de Oudezijds Voorburgwal.

Vastgoedhandelaar Koen Pronk is dood aangetroffen; een val of moord?

Niet veel later worden De Cock en Vledder naar de Vituskerk geroepen, waar op het altaar het levenloze lichaam ligt van Okke, de kraker van de kerk.

Het eerdere slachtoffer Pronk blijkt een goede kennis van de voormalige pastoor van de Vituskerk te zijn geweest. De Cock weet dat de moorden verband moeten houden, maar hoe?

Heeft de prediker Vincent hier iets mee te maken. Of de oud-priester die vreselijk boos was toen hij vernam dat Pronk van de kerk een café wilde maken. En wat weten de twee krakers die in de pastorie verbleven?

In De Cock en de dood van een kerkrat weet Peter Römer de traditie van A.C. Baanter verder te zetten. Geen streken, gewoon een eenvoudig vlot lezend politieverhaal. Meer moet dat soms niet zijn.

baantjer83

Nooit meer (Inhaalbeweging (3))

Er was een tijd dat ik voor concerten nagenoeg alleen naar het Sportpaleis of de Lotto Arena reed. Je weet wel, de “grote” optredens.

Sinds ik, vooral dankzij Conny, ook steeds meer de “kleinere” zalen zoals de AB, Het Depot of De Roma, ben beginnen bezoeken heb ik steeds minder en minder zin in dat gedrocht naast de Ring. Want dat is het feitelijk toch hè? Een gedrocht.

De concerten zijn er verschrikkelijk duur en de drank nog veel duurder (4 euro voor een halve liter plat water!). Maar het zijn toch vooral de slechte plaatsen die echt niet meer kunnen. Op de bovenste ring moet je quasi abseilen om op je plaats te geraken. En zowel op de bovenste als onderste ring zit je op een zielig stukje plastiek in een ongemakkelijke houding samengeperst tussen een linker- en een rechterbuur naar een concert te luisteren.

Afgelopen zondag ben ik vermoedelijk voor de allerlaatste keer naar het Sportpaleis geweest. Ik ben mijn moeder voor de tiende keer naar André Rieu geweest en dat was geen pretje. Aan de artiest lag het zeker niet. Rieu en zijn Johann Strauβ Orkest weten als geen ander een publiek in te pakken. Deze keer zaten er enkele leuke nieuwigheden in. Neen hoor … op het concert heb ik absoluut niets aan te merken, eerder het tegendeel.

rieu2020

Maar de concertbeleving op zich was niet wat het moest zijn. Dat lag zelfs niet aan die bezoekers die het nodig vinden om te pas en te onpas recht te staan (en zo het zicht van een 85 jarige fan benemen). Ze werden vrij snel terecht gewezen door die 85 jarige fan ;-).

Neen, het lag aan de infrastructuur. Na anderhalf uur begon mijn rug al te klagen. En dat doet hij quasi nooit in andere zalen. En dan betaal je vaak het dubbele of meer dan andere zalen. Daarom denk ik dat ik nooit nog naar het Sportpaleis zal gaan. We gaan nog wel minstens één keer naar de Lotto Arena.

Er staan nochtans nog grote namen op de affiche hoor maar het zal zonder ons zijn. We zullen wel een midweekje meer naar Nederland gaan.

Geen Santana, Simple Minds, Eric Clapton, Lenny Kravitz, Queen + Adam Lambert of Simply Red voor ons. Als we toch nog naar Antwerpen gaan dan zal het naar De Roma zijn of naar den Trix (om nieuwe groepen te ontdekken).

 

Inhaalbeweging (2)

Het is een grijze, druilerige dag, maar De Cock laat zijn humeur er niet door verpesten. Aangekomen op de Warmoesstraat kan hij meteen weer op pad: er is een dode aangetroffen in een slootje bij voetbalclub HAS’32 in Ookmeer.
Als hij even later samen met Vledder aan de drassige slootkant staat, blijkt dat het om Richard Geelhoed gaat, een bestuurslid. De man heeft geen zichtbaar letsel en lijkt verdronken, maar De Cock weet eigenlijk wel zeker dat er opzet in het spel is en dat Geelhoed is vermoord.

Omdat De Cock geen aanknopingspunten heeft, besluit hij eerst maar eens wat rond te vragen op de voetbalclub. Zo belandt hij die zaterdagochtend langs de lijn samen met Keizer, wiens zoontje speelt bij HAS’32. Het is De Cock al snel duidelijk dat het bestuur van de club een besloten wereldje op zich is binnen de club, en hij heeft het sterke vermoeden dat hij daar moet zoeken naar het motief voor de moord op Geelhoed..

In het 81ste deel uit de Baantjer reeks komen de klassieke punten uit een De Cock-verhaal naar boven. Peter Römer is een waardige opvolger van Appie Baantjer, de meester zelve.

En het is ook perfecte treinliteratuur. Leest vlot en vraagt een pak minder concentratie als bijvoorbeeld De Zonnekoning.

baantjer81

 

Inhaalbeweging (1)

Dit jaar gaan we proberen om, na een “weekconcert”, zoveel mogelijk een dagje verlof in te plannen. Tenslotte zijn we geen twintigers weer. En van dat dagje verlof proberen we dan iets leuks te maken. Een dagtripje bijvoorbeeld of een dagje werken in de tuin.

Vorige week, de dag na Novastar en Geike, kozen we voor een dagtripje. Onze bestemming was Brussel, meer bepaald Autoworld. Conny had gezien dat daar een tijdelijke tentoonstelling rond de Britse Klassiekers was. Als Anglofiel mocht ik dat niet missen.

Autoworld is sowieso een leuk museum om in rond te lopen, er stonden deze keer ook enkele mooie Britse wagens. Al ontbraken er ook wel een aantal. Geen Aston Martin DB5, geen Jaguar Mk II (hoefde zelfs niet bordeauxkleurig te zijn), geen Mr.Bean mini …

Maar zeker wel een bezoekje waard en met onze Museumpas hoefden we niet te betalen aan de inkom. De doos Ty-Phoo thee die we in de souvenirwinkel kochten was een leuk extraatje.

Omdat de dag nog jong was hebben we een wandeling door Brussel gemaakt naar één van de andere musea geweest die open waren op maandag … het Belgisch Centrum voor het Stripverhaal in de Zandstraat. Vroeger een winkel, ontworpen door Horta, na de restauratie dus omgevormd tot stripmuseum.

Het was jaren geleden dat ik daar nog eens was langsgelopen en eerlijk gezegd … ik ben enigszins teleurgesteld buitengegaan. Franquin, Nys, Vandersteen, Sleen, Goscinny, Berck, Morris, Buth, Mau, Merho … geen spoor van te vinden.

Gelukkig is het gebouw an sich een pareltje om te bezoeken.

Eenvoud siert

Het jaar is nog maar een weekje bezig en we hebben al een knaller van een concert gehad.

Het was Joost Zweegers die hiervoor gezorgd heeft en hij deed dat in het CC Zwanenberg in Heist-op-den-Berg.

novastar1

Omwille van de Heistse Nieuwjaarsdrink en vuurwerk mochten de deuren van het cultureel centrum pas om kwart over acht open. Het concert zelf begon om kwart voor negen.

Eerst mochten we genieten van een halfuurtje Geike Arnaert, begeleid op piano door Joost zelf. Ze deed dat ook al eens in 2018, toen in de AB, maar gisteren was het toch veel beter.

novastar2

Daarna was het de beurt aan Joost zelf. Gewoon Joost, niemand meer en niemand minder. Soms op gitaar, soms op piano, altijd worstelend met microfoons die niet hingen waar ze volgens zouden moesten hangen.

Die 90 minuten waren jammer genoeg zo voorbij.

novastar3

Als dit eerste concert de maatstaf wordt voor dit jaar dan zitten we gebeiteld.

 

Wisselen

Voilà, die jaarwisseling is ook weeral achter de rug. Eindelijk zou ik zelfs zeggen want ik vind het het meest overroepen feest van het jaar. Dronken mensen, ongevallen met vuurwerk, dierenleed door vuurwerk, rellen, ongevallen, doden, mensen die je het beste wensen voor het volgende jaar en je dan compleet negeren of erger nog … tegenwerken.

Het is ook veel collega’s die vakantie hebben terwijl ik “de wacht” hou.

En dat allemaal omdat we nog eens rond de zon zijn gegaan. Neen hoor, aan mij is het niet besteed.

Zoals gebruikelijk heb ik een rustig oudjaar en nieuwjaar gehad. Gezellig samen met de mensen die ertoe doen. Eens lekker eten en gezellig keuvelen. Meer moet dat niet zijn.

Ondertussen heb ik wel een boekwisseling gedaan. De Zonnekoning van Johan Op De Beeck is wel een goed boek hoor maar niet echt om op de trein te lezen. Daarom ben ik maar overgeschakeld op Jurre De Cock en Dick Vledder die hun zoveelste moord oplossen. Louis XIV zal moeten wachten tot de volgende vakantie.

2020