Schotse Nederlanders

Dan denk je na twee weken van Nederlandse concerten dat je met de Scotland Music Show wel even “bevrijd” bent van onze Noorderburen.

Fout … volgens mij stond er geen enkele Schot op het terrein. Wel stonden er een hoop mensen in Schotse klederdracht die met Schotse instrumenten Schotse muziek brachten terwijl dansers Schotse dansen uitvoerden. Maar dat waren wel Belgen en … heel veel Nederlanders.

Het was trouwens een avondje uit met de mama’s. In januari hebben Conny en ik onze moeders meegenomen naar André Rieu, afgelopen zaterdag dus naar de Ethias Arena.

De rit naar Hasselt ging vrij vlot. 45 minuten van Vorselaar naar de voorkant van de Ethias Arena. Helaas duurde het even lang om van de voorkant naar de parking te rijden. Dan ben ik niet op mijn best hoor.

Gelukkig hebben ze de voorstelling een kwartiertje later laten beginnen zodat we niks gemist hebben. Eens de show begonnen was waren de problemen van de parking snel vergeten. Vooral de stukken waar de volledige Mass Band het terrein op loopt zijn indrukwekkend.

Ik weet dat sommige mensen ineenkrimpen bij het horen van een doedelzak maar voor mij geeft dat geluid, samen met dat van de drum band, elke keer weer kippenvel.

Het was in ieder geval een zeer geslaagde avond met twee tevreden mama’s. Mission Accomplished (again).

De (bijna onzichtbare) vliegtuigenwandeling

Normaal gezien zouden we gisteren en vandaag nog veel plantjes in de grond moeten hebben gestopt. Maar omdat Annemie van De Vlindertuin in Rijmenam alle planten al had uitgezet waar ze moesten komen (wat een service !) waren we vorig weekend al klaar met het planten.

Maar een dag verlof cancelen doe je niet, dat is heiligschennis en daarom zijn we vandaag naar Erps-Kwerps getrokken. Naar Erps-Kwerps? Ja hoor, naar Erps-Kwerps.

In één van die vele boeken met wandelingen die we ondertussen hebben verzameld vonden we de vliegtuigenwandeling.

Een wandeling die ons doorheen de velden naar Steenokkerzeel bracht, aan het einde van de startbaan van onze nationale luchthaven. De bedoeling was dan ook dat we heel veel vliegtuigen zouden zien, vliegtuigen waarvan ik dan mooie foto’s zou kunnen maken.

Dat viel echter een beetje tegen. We hóórden wel vliegtuigen maar zien? Daar kwam in het begin weinig van in huis. De bewolking veel te laag en was veel te dik.De mooie omgeving maakte wel veel goed.

Uiteindelijk hebben we ze wel gezien hoor  … de vliegtuigen. En heb ik foto’s proberen te nemen. Niet zo eenvoudig wanneer de lucht even grijs is als de vliegtuigen.

We gaan zeker nog eens terug naar Erps-Kwerps, maar dan op een zonnige dag zonder bewolking.

Jurre

Nog niet zo lang geleden ben ik begonnen in Het geheim van Leonardo da Vinci van Francesco Fioretti. Het leek me een heel interessant boek te zijn. Da Vinci is tenslotte een intrigerend figuur.

Helaas was zijn geheim minder intrigerend. Hoe ik ook probeerde … ik geraakte maar niet vertrokken. Veel gepraat over wiskunde en wiskundige figuren maar echt boeien deed het me niet. Ik heb het boek dan ook opzij gelegd. Dat probeer ik later nog wel eens.

In zo’n gevallen is het altijd prettig om te kunnen terugvallen op de avonturen van Juriaan (Jurre) De Cock (met cee-oo-cee-kaa), de eigenwijze rechercheur van de Amsterdamse politie. Geesteskind van A.C. (Appie) Baantjer en na diens dood in leven gehouden door Peter Römer, zoon van Piet Römer die De Cock jaren gestalte gaf op TV.

In De Cock en de vermoorde onschuld onderzoekt De Cock en zijn assistent Dick Vledder de moord op de tienjarige Rianne. Zij werd gedood door een kogel uit een kalasjnikov, een kogel die duidelijk bedoeld was voor onderwereld figuur Jantje Havekort.

De Cock krijgt door de Hoofdofficier van justitie verregaande beperkingen opgelegd in zijn nasporingen. Zijn onderzoek naar de moord op het meisje zou immers een grootschalig onderzoek naar de criminele onderwereld in gevaar kunnen brengen.

Het onderzoek zit aanvankelijk muurvast, totdat de motor wordt aangetroffen, die gebruikt is bij de schietpartij. De helm, die de dader heeft achtergelaten, wordt onderzocht. Als er DNA wordt aangetroffen, betekent dat een eerste bruikbaar spoor in het onderzoek. De Cock heeft het idee dat de hele casus van dommigheden en fouten aan elkaar hangt. Na een kidnapping van een meisje en een opvolgende gijzeling, wordt de zaak langzaamaan glashelder.

Akkoord, noch Baantjer, noch Römer zullen ooit de Nobelprijs voor Literatuur of een andere literatuur krijgen. Maar hun boeken zijn wel perfect om na een zware werkdag even te ontspannen op de trein.

baantjer77

Dré

Op 21 januari 1994  werd in Woerden ene André Gerardus Hazes geboren. Zijn roepnaam was Dré en zijn vader was een vrij bekende Nederlandse volkszanger die toevallig ook André heette.

Toen de jonge André 10 jaar was kwam zijn vader te overlijden na een dubbele hartinfarct.

In 2007 zong hij als dertienjarige voor het tv-programma In Duet met Hazes het lied Bedankt mijn vriend postuum in duet met zijn vader.

Daarna volgden onder andere een deelname aan Kinderen dansen op het ijs, een rol in de musicalversie van Kruisbroek in Spijkertocht. Hij begon ook platen te maken had , ook in België, een hit met Leef.

Hij zal volgend jaar ook te zien en te horen zijn in het VTM-programma Liefde voor muziek. Maar afgelopen zaterdag was hij ook te zien en te horen in het Hasseltse Ethias Theater. Zelf ben ik niet zo’n fan maar moeder wou hem wel eens zien dus …

Ook hier had ik weer vaak plaatsvervangende schaamte maar het was anders dan bij zijn landgenoot Jan een weekje eerder. In Hasselt was het meer een vervelend en irritant publiek. Muzikaal vond ik het wel iets sterker dan de Jan, maar dat was vooral te danken aan de geweldige gitaristen, trompettist en saxofonist die in zijn band zaten.

Het belangrijkste van de avond was wel dat mijn moeder er had van genoten en dat was zeker het geval.

Mission Accomplished dus.

andre hazes hasselt

Jan

Op 31 december 1985 werd in Volendam ene Johannes Hendricus Maria Smit geboren. Zijn roepnaam was Jantje, later werd het Jan.

Sinds Jan Keizer van BZN hem in 1996 uitkoos om een duet op te nemen met zangeres Carola Smit is het niet meer gestopt voor hem.

Zingen, presenteren, in het bestuur van F.C. Volendam zitten … hij doet het allemaal. Samen met onze Belgische Christoff en de Duitser Florian Silbereisen vormt hij KLUBBB3 en vult hij de zalen in Duitsland.

Maar op zondag 3 november stond hij gewoon op het podium van de Antwerpse Stadsschouwburg en dat was ook waar ik met mijn moeder naartoe ging omdat zij wel een beetje fan is en hem nog nooit live aan het werk had gezien.

Ik ben niet zo’n fan maar moet achteraf wel toegeven dat de jongen echt wel een stukje kan zingen. Soms had ik wel een beetje plaatsvervangende schaamte als ik naar de rest van het publiek keek maar ja, die mensen amuseren zich gewoon hè?

Het belangrijkste van de avond was wel dat mijn moeder er had van genoten en dat was zeker het geval.

Mission Accomplished dus.

 

jan smit theater

Plantjesweekend

Oeps … het is hier weer veel te lang stil geweest zie ik.

Ikzelf heb nochtans niet stilgezeten, in tegendeel. Sinds mijn laatste post heb ik 2 concerten gedaan (Jan Smit en André Hazes maar daarover later deze week meer), heb ik een leuke wandeling gedaan en … heb ik 450 plantjes in de grond gestop. De eerste twee gebeurtenissen waren in gezelschap van mijn moeder, de laatste twee gebeurtenissen met Conny.

Zaterdag zijn we begonnen met het planten van 450 grasplanten zoals pennisetum, Annabellen, vlinderstruiken en nog zoveel meer. De volgende stap in de heraanleg van de tuin van Conny na de stormschade van vorig jaar.

Dat planten ging behoorlijk vlot. Het was vaak moeilijker om de plantjes uit de potjes te krijgen dan ze in de grond te stoppen.

Omdat het planten zoveel vlotter ging dan gepland hadden we vandaag ruimschoots de tijd om een wandeling te maken. Daarvoor zijn we naar Provinicaal Domein De Averegten getrokken. Dat was veel te lang geleden dat we daar nog eens gaan wandelen waren. Het is wel bizar dat sommige bomen al volledig kaal staan terwijl anderen nog niks zijn verkleurd.

Hoedanook … het was een mooie wandeling die we net vóór het echt begon te regenen konden afsluiten.

 

Het complot van Laken

Op 10 mei 1940 valt het Duitse leger België binnen. 18 dagen later gaat Koning Leopold III over tot capitulatie. De Belgische regering vlucht naar Engeland, de Koning besluit bij zijn volk te blijven.

Jef Van Hooff, gewezen kapper in Mechelen vlucht het land uit en belandt via Marseille en Casablanca in London waar wij enkele medesoldaten terugvindt.

Het duurt niet lang of hij wordt gerekruteerd door de nieuwe, door Churchill opgerichtte, veiligheidsdienst SOE. Hun opzet is zoveel mogelijk sabotage uitvoeren in het door Duitsland bezette gebied. Niet iedereen is even opgezet met die nieuwe dienst. Zeker de SIS heeft een hekel aan de SOE en houdt vaak belangrijke informatie achter.

Tijdens de opleiding maakt Jeff kennis met Virginia Hall. Samen worden ze naar België gestuurd met als opdracht Lilian Baels en/of Koning Leopold zelf te ontvoeren en naar Engeland terug te brengen.

Hall verteld echter niet de volledige waarheid. Zij werkt immers ook voor de Amerikaanse geheime dienst.

De Amerikanen zijn immers ook heel erg geïnteresseerd in België, nu ja, eigenlijk meer in onze kolonie en vooral in de uraniummijnen in die kolonie.

Ondertussen zijn de Duitsers in België een mini-Englandspiel begonnen. Geheimagenten van de SOE en de SIS worden “omgedraaid” waardoor alle nieuwe aankomsten onmiddellijk worden gearresteerd.

Gedurende enkele maanden zwerven Jef en Virginia rond in de Brusselse hoofdstad maar hun plan in uitvoering brengen lijkt moeilijker dan verwacht. Dan worden ze opgepakt door de Duitsers.

In Het complot van Laken mengt Johan Op De Beeck fictie en feiten op zo’n manier dat de scheiding tussen de twee bijzonder dun is. De meeste personages hebben immers echt bestaan.  Jef Van Hooff was de kapper waar zijn moeder in Mechelen een wekelijkse afspraak had en waar de kleine Johan mee naar toe mocht. Ook Virgina Hall heeft echt bestaan, net als de Duitsers en de Belgische verzetstrijders en collaborateurs die in het boek komen.

Om de leesbaarheid te verbeteren en om het verhaal spannend te houden speelt Op De Beeck wel met de tijd. Hij laat gebeurtenissen vroeger of later gebeuren wanneer dat nodig is om het verhaal boeiend te houden. Soms laat hij ook personages elkaar ontmoeten terwijl ze elkaar in werkelijkheid nooit zijn tegengekomen. De echte Jef heeft de echte Virginia bijvoorbeeld nooit ontmoet.

En voor sommige zaken heeft hij gewoon zijn fantasie moeten laten werken. Het dossier van Jef Van  Hooff is na 70 jaar immers nog altijd Top Secret. Wat zijn missie naar België echt inhoudt weet niemand. De brief die Van Hoof heeft meegebracht naar België is vermist.

Wat er wel zeker is, is het feit dat dit een spannend boek is dat een goed beeld geeft van het verzet in België en in Europa tijdens Wereldoorlog II. Het geeft ook de interne strijd tussen de verschillende diensten weer.

Een aanrader!

laken