Thuismatch

Na een zaterdag die gevuld was met het naar fietsenmaker brengen van de fiets van mijn moeder (niet zo vanzelfsprekend om op een zaterdag de route Peulis – Vorselaar – Westmalle – Peulis te doen) en met het afrijden van het gras (dat mijn Fitbit steevast beschouwd als een fietstochtje) was het vandaag een thuismatch.

Conny zou de hele dag in de NOAH van Lint zijn ter gelegenheid van de dag van de zorg en aangezien ik morgen voor 5 dagen op vakantie vertrek met mijn moeder, ben ik na het ontbijt terug naar Vorselaar gereden.

Daar zijn we dan, als training voor de volgende 5 dagen, via de Wouwers naar het Kasteel de Borrekens gewandeld om daarna via de kasteeldreven teug naar huis te gaan. Goed voor 4,7 km (inclusief een terrasje in Sportcentrum De Dreef).

Nu de Rhododendron zo mooi in bloei staat is het kasteeldomein zeker een bezoekje waard.

Peddelen langs de Schelde

Na een weinig “eventvol” weekend vorige week maakten we vandaag gebruik van onze vrije vrijdag om nog eens “op verplaatsing” te gaan fietsten. Dat was dan ook een prima gelegenheid om onze nieuwe fietsendrager (de Yakima FoldClick 2) uit te testen.

We kozen voor een PASAR-fietsroute, meer bepaald voor “Peddelen langs de oude en nieuwe Schelde”. Vertrekken deden we aan de kerk van Wintam.

Ter hoogte van knooppunt 21 passeerden we Kasteel d’Ursel. Deze waterburcht behoorde lange tijd toe aan de adellijke familie d’Ursel maar is ondertussen al 25 jaar het eigendom van de Provincie Antwerpen.

Ter hoogte van knooppunt 1 bereikten we het jaagpad maar dat was afgesloten wegens werken.  Toch zijn we even voorbij de afsluiting gereden want als je daar dan toch in de buurt bent dan wil je Jachtpaviljoen de Notelaer (je weet wel … waar Vorlat woonde in Stille Waters) gezien hebben. Het terras was helaas niet open.

Dan wel teruggereden en de omleiding gevolgd. Op zich was dat wel een meevaller want nu moesten we dwars doorheen Buitenland rijden. Ik kende Buitenland wel van de wegwijzers maar ik had het nog nooit gezien. Als je er nog nooit bent geweest, het is zeker een bezoek waard. Veel van de huizen waren oorspronkelijk gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1894 in Antwerpen. Na afbraak zijn ze in Buitenland heropgebouwd. Echt heel mooi.

Daarna ging het verder over de smalle wegen langs Weert, Sint Amands, Opdorp en Lippelo … Onderweg passeerden we onder andere het Kasteel van Marnix van Sint-Aldegonde en Hof te Melis.

Met de omleiding erbij hadden we uiteindelijk 50 km op de teller staan. Een heel mooie fietstocht ondanks de wind en de vele beestjes.

En de fietsdrager? Die is goedgekeurd.

Knooppunten : 20 – 21 – 1 – 2 – 3 – 4 – 7 – 12 – 11 – 66 – 88 – 81 – 80 – 27 – 37 – 36 – 35 – 20

Tuinen

Omdat de werkdagen tegenwoordig zo vermoeiend zijn, is er soms te weinig fut om ’s avonds nog foto’s te bewerken en een blogje te posten. Dan kan het zelfs tot woensdag duren eer er een verslagje van het weekend komt.

Het weekend stond eigenlijk in het teken van de tuin.

Op vrijdag ben ik met moeder naar Kalmthout gereden om daar het Arboretum te bezoeken. Ik had gelezen dat er nu veel in bloei stond en daarom leek het me een goed idee om eens naar daar te rijden.

Het was de verplaatsing zeker waard. Een heel kleurrijk spektakel waar moeder zeker van heeft genoten. Na het bezoekje aan het arboretum een paar kilometer verder gereden naar De Heihoeve, het restaurant waar we vorig jaar tijdens onze fietsvakantie bij Hotel Jerom elke avond gingen eten. Het eten was er nog altijd lekker.

Zaterdag heb ik gewerkt in de tuin in Peulis waar het gras nog eens dringend moest worden afgereden. ’s Avonds waren we uitgenodigd op een feestje ter gelegenheid van een vijftigjarig huwelijksjubileum. Dat vond niet echt plaats in de tuin van de jubilarissen maar wel op de parking van hun bedrijf (dus toch een beetje een soort tuin?)

En zondag trokken we naar Leuven. Daar werd naast de Erasmustuin de Letteren Lichting 2022 georganiseerd. Conny kon als moeder van een van de organisatoren eigenlijk niet thuisblijven, zeker niet met onze concertgeschiedenis. Nu moet ik wel toegeven dit geen opoffering is want we hebben op die manier al vaker beginnende groepen ontdekt die ik nog altijd volg op Facebook.

We waren uiteraard te vroeg en in afwachting gingen we dan maar op zoek naar de Botanische Tuin van Leuven. Even dachten we dat we verloren waren gelopen en hem niet zouden vinden maar toen zagen we plots de ingang voor ons.

Na een erg gesmaakt optreden van Sell Me Your Coat trokken we terug naar huis.

Een heel geslaagd maar wel vermoeiend weekend (dat werd gevolgd door een tot dusver heel vermoeiende werkweek).

Arboretum Kalmthout:

Stadswandeling Leuven:

Zoals vroeger

Het leek wel zoals vroeger …

Afgelopen dinsdag een concertje in Oostende en vrijdag stonden we alweer klaar voor een nieuw concert. Deze keer in Leuven waar Eefje De Visser haar uitgestelde uitgestelde uitgestelde concert kwam geven naar aanleiding van haar nieuwe CD Bitterzoet. Nu ja, “nieuwe” … hij is al bijna 2 jaar oud.

Het was wel het wachten waard.

Gisteren zijn we dan naar Itegem gegaan om te wandelen want dat was weeral veel te lang geleden dat we dat nog eens hadden gedaan.

En vandaag hebben we nog een korte wandeling gemaakt in Peulis. Nog eens het bewijs dat je echt niet ver moet gaan om mooie wandelingen te maken.

Nokere, op de heuvels tussen Schelde en Leie

Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt lieten we gisteren Oostende achter ons en reden we terug naar Peulis.

Onderweg maakten we wel een tussenstop in Nokere, deelgemeente van Kruisem, de gemeente die ontstond na de fusie tussen Kruishoutem en Zingem.

In Nokere, achter de kerk, vertrok de Pasarwandeling die we zouden doen.

Gedurende ruim 10 kilometer ging het op en neer tussen velden en door bossen. Het ene na het andere uitzicht volgde. Ook enkele kastelen passeerden de revue.

We passeerden ook het Kordaalbos. Dat stukje is door Pasar Kruishoutem verkozen tot mooiste plekje van Kruishoutem. En gelijk hadden ze.

Bijna mochten we er twee keer van genieten want onze weg werd versperd door een gigantische boom die de weg versperde. Er onder kruipen was geen optie. Er over kruipen was een avontuur. Terugkeren op onze stappen was wel een optie. 

We zijn er dan maar over gekropen.

Na 10 km stonden we terug aan de auto.

Koningin der Badsteden

Vorst en Brussel Zuid om dan de eerste trein terug naar huis te nemen.

Er was ook een tijd dat ik zonder problemen, na een concert eender waar, een uur of twee in de auto zat om naar huis te rijden.

Maar die tijden zijn voorbij. Als we nu een concertje hebben in Oostende, dan boeken we ook een hotelkamer voor één nacht in Oostende zodat we de volgende dag, na een stevig ontbijt, terug naar huis kunnen rijden. Eventueel maken we dan onderweg een tussenstop, bijvoorbeeld in Nokere, om daar een wandeling te doen.

Over die wandeling zal ik het één van de komende dagen wel hebben. De foto’s moeten nog worden bewerkt 😉.

Maar het door Oostende wandelen in afwachting van het concert van Texas later die dag in het Kursaal van Oostende was ook wel leuk.

Aan het strand werd nog heel hard gewerkt, daar was de schade van de recente stormen nog niet volledig hersteld.

In de galerij op de dijk liep een tentoonstelling rond de wandeling die Arnaut Hauben heeft gemaakt en die je nu kan volgen op TV. Heel mooi foto’s waren dat.

Het concert ’s avonds was eigenlijk het concert van december 2020 dat was uitgesteld naar oktober 2021 dat was uitgesteld naar april 2022.

In het eerste, “unplugged”, gedeelte brachten ze hun debuutalbum, Southside, volledig. Heel mooi was dat. Na de pauze brachten ze enkele van hun grootste hits samen met enkele nummers van hun nieuwste album. Ook heel mooi maar helaas werd het ook verpest door mensen die recht voor onze zitplaatsen kwamen staan.

Wij zaten immers op de hoek van de vijfde rij, net voor het podium dus. Nu heb ik er niks tegen dat mensen rechtstaan, allez, eigenlijk wel maar zolang ze voor die plaats betaald hebben kan ik er niks van zeggen. Het drietal dat voor ons kwam staan kwam echter van een aantal rijen achter ons en dan heb ik er wel bezwaar tegen.  Het werd nog erger toen het koppel dat op de rij voor ons zat van pure miserie vertrok omdat hun concert verpest was en het drietal daar nog veel plezier in leek te hebben. 

Muzikaal viel er echter niets op te merken op Charlene Spiteri en de rest van de groep. Steengoeie muziek die perfect werd gebracht.

Na afloop waren we op 5 minuten in onze kamer en konden we nog wat nagenieten.

Het verslag van de wandeling van vandaag volgt dus later wel.

Fietsen langs het water

De herkansing van onze korte vakantie is, na Goede Vrijdag, nog beter geworden.

Op Stille Zaterdag hebben we nog wat in de tuin kunnen werken om daarna een kort fietstochtje van zo’n 25 km te maken. Tijdens dat tochtje zijn we even gestopt bij de IJskimo in Putte. Nu ja, even gestopt … we zijn even van onze route afgeweken en speciaal naar daar gereden. We hadden immers op facebook gezien dat ze er dit weekend Manon Praliné ijskreem hadden en laat dat nu net mijn favoriete smaak zijn 😉.

Gisteren, op Paasdag zelf, zijn we dan naar Vorselaar gereden en hebben we onderweg een traditioneel Paasgerecht opgepikt : Rijsttafel A en Rijsttafel B van de meeneemchinees 😊.

Na het eten nog een wandeling gemaakt naar de kasteeldreef en een gezellig terrasje gedaan.

En vandaag, Paasmaandag, zijn we met de fiets op uitstap geweest. Ik had een knooppuntenroute van een kleine 50 km uitgestippeld die ons langs de oevers van de Nete, de Zenne en de Dijle zou voeren.

Hier er daar was er wel een, overigens goed aangeduide, omleiding maar verder ging het bijna foutloos. Toch hebben we ergens een pijltje gemist, ergens ter hoogte van het punt waar de Nete en de Dijle de Rupel vormen, maar laat dat nu net de meevaller van de dag zijn geweest. Door die missing kwamen we immers uit in Klein Willebroek waar een op een terrasje iets hebben gedronken en waar we ook onze sandwiches hebben opgegeten.

Daarna ging het door Broek De Naeyer, Hazewinkel en Blaasveldbroek naar de Zenne om dan via Battel en Heffen naar de Dijle te gaan. Door het centrum van Mechelen en via de Nekker bereikten we terug de fietsstraat en Peulis. Net geen 56 km op de teller. Jammer van de verloren foto’s maar nu hebben we alvast een reden om de tocht nog eens te doen.

De knooppunten (inclusief de “misser”): 1 – 70 – 46 – 44 – 12 – 43 – 91 – 56 – 56 – 56 – 55 – 51 – 51 – 52 – 52 – 12 – 38 – 1 – 10 – 78 – 78 – 79 – 90 – 90 – 95 – 95 – 97 – 97 – 96 – 96 – 57 – 99 – 44 – 1

Bloemenweelde

Voor ik aan een nieuwe week vakantie begin, we hebben nog wat tegoed na de “mislukte” week van vóór de Paasvakantie, trok ik vandaag met moeder naar Groot-Bijgaarden.

Niet om naar de verkeerswisselaar van de R0 met de E40 te gaan kijken, wel om naar het Kasteel van Groot-Bijgaarden te gaan.

Het kasteel op zich is wel mooi (langs buiten want binnen mag je niet) maar we gingen vooral voor het park.

Daar loopt nog tot en met 3 mei namelijk Floralia Brussels.

In het 14 ha grote park is een presentatie weggezet van bijna alle voorjaarsbloemen die men maar bedenken kan. Onder leiding van specialisten uit het bloembollen vak zijn in het park meer dan 1 miljoen bloembollen handmatig geplant. Het expertteam heeft rekening gehouden met de verschillende variëteiten, hun bloeitijden, kleuren en hoogtes. De talrijke liefhebbers van voorjaarsbloemen kunnen genieten van meer dan 500 soorten, waarvan alleen al 400 soorten tulpen (bron : website van Floralia Brussels).

Het was echt wel de verplaatsing waard. En moeder heeft er heel erg van genoten.

Een goed begin van mijn vakantie dus.

In de bergen

Het afgelopen weekend stond in het teken van de berg.

Gisteren even van Peulis terug naar Vorselaar gereden om daarna met moeder naar Heist op den Berg te rijden. Daar stond in CC De Zwanenberg het Vlaams Muziek Theater op de planken met Operette Parels, dit als vervanging voor het geannuleerde Operette Gala van afgelopen december.

In 1973 werd in Heist-op-den-Berg een nieuw operettegezelschap opgericht met als doel elk jaar een operettevoorstelling op de planken te brengen en dit integraal in het Nederlands. De Heistse Operette Kring was geboren. Ondertussen is het gezelschap uitgegroeid tot het populairste operettegezelschap van de Benelux en treed het op in België, Nederland en Frankrijk. Zij gaan nu verder onder de naam “Vlaams Muziek Theater”, afgekort VMT.

Ik moet wel toegeven dat er ergere concerten zijn om naartoe te gaan. 14 top muzikanten en 5 top solisten die ruim 2 het beste van zich tonen. We gaan daar nu al een paar jaar naartoe en ze stellen nooit teleur.

Ook vandaag stond in het teken van “de berg”. Onze elektrische stalen rossen van stal gehaald en via de knooppunten naar De Averegten in Hallaar gereden. Daar op het terras van het Boshuis een koffietje gedronken en dan een bergrit terug naar Peulis gereden.

En ik overdrijf niet hè … eerst Heist op den Berg (en dat noemen ze dus niet voor niets “op den berg” en daarna nog Beerzelberg beklommen (en Beerzelberg is met 51,60 m het hoogste punt van de provincie Antwerpen).

Gelukkig hebben we “ondersteuning” wanneer het nodig is 😉

De trein is altijd een beetje reizen

Toen ik vorige week nog eens met de trein naar Antwerpen reed zag ik in het station een affiche hangen voor de speciale expositie die in Train World loopt over de Orient Express. Ik zag echter ook dat deze nog maar tot 17 april loopt.

Daarom besloten we om vandaag naar Schaarbeek te treinen (op de lijn waar in 1835 de eerste trein op het Europese Vasteland reed) en nog eens een bezoekje te brengen aan Train World. We waren daar al eens geweest toen er een tentoonstelling rond Kuifje en treinen liep.

Een bezoekje aan Train World is altijd de moeite waard. Al is het maar om het enige bewaarde exemplaar van de majestueuze locomotief Type 12 (ook wel Atlantic 12 genoemd) te bekijken, een stoomlocomotief die bij de NMBS dienst heeft gedaan van 1939 tot 1962. Hij werd ingezet voor het verkeer tussen Brussel en Oostende en kon 120 km/u halen.

Een locomotief van het type 12 zou volgens de overlevering betrokken zijn geweest bij de redding van verschillende gedeporteerden in wereld oorlog 2. Op 2 september 1944 werd de 12.002 in Brussel-Zuid gereed gebracht voor het slepen van een trein met 1370 politieke gevangenen richting de Duitse kampen. Meerdere spoorwegbeambten waren op de hoogte van de aard van de trein en zij deden alles eraan om de trein te vertragen. Om 17:45 vertrok de trein met veel vertraging richting Mechelen, om vanuit daar de reis over Leuven en Luik voort te zetten richting Duitsland. Machinist Verheggen en stoker Pochet slagen erin om het konvooi zodanig veel te vertragen, dat het pas om middernacht Muizen bereikt. Daar werden ze om 05:30 ’s ochtends terug gestuurd naar Mechelen. Hierna reed men de trein terug naar Brussel, waar hij op 3 september 10:15 aankomt. In de verwarring van de bevrijding van de stad, konden de stoker en de machinist zich uit te voeten maken. Andere spoorwegmannen zorgden ervoor dat de loc niet meer genoeg druk had om te vertrekken en kort daarna konden de gevangenen bevrijd worden. (bron Wikipedia).

Er staan op dit moment ook enkele wagons van de beroemde Orient Express.

De Oriënt-Express was de beroemde luxetrein van de Belgische Compagnie Internationale des Wagons-Lits (CIWL) die van Parijs (met aansluiting vanuit Londen) naar Istanboel, voorheen Constantinopel, reed. Deze trein reed als lijndienst, met onderbrekingen en via verschillende routes, onder verschillende namen tussen 1883 en 1977.

De Oriënt-Express was de vervulling van de droom van de Belgische ingenieur Georges Nagelmackers om internationaal treinreizen in Europa mogelijk te maken. Nagelmackers was op het idee gekomen op een reis in de Verenigde Staten, waar hij kennis maakte met dergelijke langeafstandstreinen. De Oriënt-Express was de eerste en ook de belangrijkste internationale trein die door de door hem opgezette CIWL werd gereden. Het is begonnen als demonstratieproject om te laten zien hoe veel sneller en comfortabeler internationaal treinreizen kon zijn als je de reis niet voortdurend hoeft te onderbreken om te eten, te slapen, over te stappen tussen verschillende maatschappijen en voor grensformaliteiten (afhandeling van douaneformaliteiten tijdens de rit zou echter nog op zich laten wachten). Hiertoe creëerde hij een trein die gold als een hotel op wielen, met slaaprijtuigen en een restauratiewagen.

Nagelmackers heeft al zijn diplomatieke gaven moeten inzetten om de onderhandelingen hierover met nationale regeringen en spoorwegmaatschappijen tot een goed einde te brengen. Hij kon daarbij gebruikmaken van het relatienetwerk van het bankiershuis van zijn familie, dat onder meer de Belgische koning Leopold II van de financiële middelen voor diens luxueuze levensstijl voorzag. Voordat deze trein in gebruik kon worden genomen moesten gedetailleerde afspraken gemaakt worden met meerdere spoorwegmaatschappijen. De rijtuigen werden door de CIWL geleverd, de locomotieven door de betrokken maatschappijen. (Bron: Wikipedia)

Mocht je deze Paasvakantie nog een dag vrijaf hebben en het is niet al te best weer? Spoor eens naar Schaarbeek.