North West Walls

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Een druk driedaags weekend achter de rug.

Vrijdag een paar uur in de tuin gewerkt en als “beloning” een fietstochtje van zo’n 25 km gemaakt met een tussenstop bij Monsieur Kaffee aan de kerk in Bonheiden. Zaaaalige cappuccino hebben ze daar.

Zaterdag was het geen weer om te gaan fietsen. Dat kwam eigenlijk goed uit. Dan kon ik me bezig houden met een namiddagje koken (een paar kilo stoofvlees voor in de diepvries) een smakelijke Tajine volgens het recept van Loïc Van Impe, die van Zot van Koken. Ik was daar ’s avonds wel vermoeider van dan verwacht.

Vandaag was het enkel ontspannen. Dat deden via een fietstochtje naar Werchter. Na de, quasi verplichtte, koffie aan de kerk ging het via het Festivalpark terug naar huis.

Ik had vorige week immers gezien dat de containers van de North West Walls er op dit moment bijzonder mooi uitzagen.

North West Walls, dat is permanent kunst in het Festivalpark in Werchter. In 2014 werd de eerste fase van de realisatie van het landschapspark opgestart. Het Festivalpark werd uitgebreid. Centraal in het bijgewonnen stuk festivalterrein, in het noordwesten gelegen, staat sindsdien het grootse kunstproject. North West Walls is een landschapsbaken dat elke dag van het jaar te bewonderen is.

Een installatie van permanente aard. En toch ook niet. Arne Quinze is curator van North West Walls. Onder zijn auspiciën brengt een selectie street-art kunstenaars de walls tot leven. Elk jaar opnieuw. Quinze bedacht ook de constructie voor North West Walls. Een ongewone, indrukwekkende constellatie van zeecontainers die het canvas voor de street-art kunstwerken vormt.(bron: website Werchterpark.be)

Verder gewoon dolce far niente gedaan. Dat mocht wel want vanaf morgen ga ik nog eens op midweek met moeder. Haar vroegere reisgenoten hebben helaas het tijdelijke voor het eeuwige gewisseld en daarom offer ik af en toe een paar dagen vakantie op om met haar ergens naartoe te gaan. Dit jaar wordt het Domburg in Zeeland. We hebben een gevuld programma met wandelingen, stadsbezoekjes en een boottocht. Hopelijk zit het weer wat mee.

Merwedekanaal en Lek

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Als je hier al eens vaker passeert dan weet je dat ik graag vaar en dat geldt nog meer voor moeder.

Tripjes naar Drimmelen, de thuisbasis van Rederij Zilvermeeuw, zijn ons dan ook niet vreemd. We doen dat toch minstens één keer per jaar. Voor ons is het dan ook maar een uurtje rijden.

Afgelopen vrijdag zijn we nog eens geweest. Omwille van problemen met een sluis vertrokken we niet in Drimmelen maar in het iets verderop gelegen Lage Zwaluw.

De tocht die we zouden doen ging via het Merwedekaneel en de Lek.

Het Merwedekanaal verbindt het Amsterdam-Rijnkanaal in Utrecht met de Boven-Merwede ten zuiden van Gorinchem.

Door de opening van het Noordzeekanaal in 1876 werd de haven van Amsterdam weer bereikbaar voor grote zeeschepen. Daardoor ontstond behoefte aan verbetering van de waterverbinding tussen Amsterdam en de Rijn en het Duitse achterland.

Tussen Amsterdam en Utrecht werd een geheel nieuw kanaal gegraven. Tussen Utrecht-Hoograven en Vreeswijk werd grotendeels gebruikgemaakt van de bestaande Keulse Vaart. Vlak voor het dorp Vreeswijk werd oostelijk een kanaalvlak gegraven waarin ook de Koninginnensluis werd opgenomen. Tussen Vianen en Gorinchem werd gebruikgemaakt van het bestaande Zederikkanaal. In 1892 werd het nieuwe kanaal officieel in gebruik genomen.

De sluizen en bruggen van het Merwedekanaal bezuiden de Lek zijn geautomatiseerd en worden vanuit de sluizen bediend door middel van telematica en camera’s. (Bron: Wikipedia)

De tocht vertrok dus in Lage Zwaluwe en ging via Werkendam naar Gorinchem via de Boven-Merwede. Daar kozen we het Merwedekanaal. Via Arkel en Meerkerk bereikten we Vianen waar we het kanaal verlieten om verder te varen op de Lek. Via Amelde, Schoonhoven, Groot-Ammers en Lekkerkerk (je weet wel … die van de giftige grond) bereikten we Krimpen aan de Lek. We passeerden daar ook de achterkant van Kinderdijk maar de hoge dijk verborg het meeste van de veertien windmolens die daar staan.

We sloegen linksaf de Noord op om via Hendrik-Ido-Ambacht (bij sommigen misschien bekend van Ton en Liesbeth uit het Klokhuis die al wel eens een klacht durven te hebben 😊) Dordrecht te bereiken. Daar zagen we de scheve toren van Dordrecht.

De toren van de Grote Kerk staat immers 2,25 meter “uit zijn lood”. Hij staat dus ongeveer half zo scheef als die van Pisa.

Na ruim 8 uur varen meerden we terug aan in Lage Zwaluwe. Een zalige boottocht gehad en onderweg een bijzonder smakelijke lunch gehad. Meer moet dat soms niet zijn.

De tocht:

Enkele foto’s:

Paasweekend

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het Paasweekend zit er ook weeral op. En het is een goed gevuld weekend geweest.

Op Goede Vrijdag de klassieke uitstap met moeder gedaan en dat is dus gaan eten (vaak in de Lunch Garden), wat gaan winkelen, een koffietje drinken en een wandelingetje maken.

Op Stille Zaterdag zijn Conny en ik naar Leuven gegaan. In Hal 5 achter het station had Lannoo een Boekenmarktzesdaagse. Daar kon je onder andere reisboeken en kookboeken voor een prikje kopen. Parkeren deden we, zoals bijna altijd, aan de Vaartkom om dan te voet naar Hal 5 te stappen en via het centrum terug naar de Vaartkom te gaan. Zo zit je al snel aan 6 km. De camera had ik niet meegenomen maar met een smartphone lukt het soms ook 😉

Met Pasen zelf zijn we na het copieuze ontbijt van Ziggy’s Poezenparadijs naar de Kempen gereden om daar ook weer een wandeling te doen en een klassieke Paasmaaltijd te eten : Chinees van China Keuken uit Grobbendonk. Altijd lekker

En op Paasmaandag zijn we dan de kat van de plusdochter eten gaan geven. Die kat woont in Berchem en gezien het weer leek het een goed idee om naar daar te fietsen. De heenweg deden we via de Fietsostrade. Dat ging behoorlijk goed. Misschien moet ik in de zomer toch eens een paar keer vanuit Peulis met de fiets gaan werken.

Terugkeren deden we via de knooppunten om iets meer afwisseling te hebben. Deze keer had ik de camera wel mee. Die had ik bij toen we ’s ochtends tijdens het ontbijt plots een boomklever op onze rozenboog zagen zitten. Die zien we niet zo vaak. Pimpelmezen, koolmezen, eksters, kauwen, kraaien en roodborstjes met hopen. Ook een paartje bonte spechten en een paartje gaaien komen vaak langs. Maar de boomklever was een primeur.

Tuinwerk

walkingwithlucEen reactie plaatsen

In maart nemen we traditioneel een weekje verlof om in de tuin te werken. Alle winterresten verwijderen, hier en daar een beetje snoeien, zoveel mogelijk onkruid verwijderen en daar waar nodig wat nieuwe plantjes zetten die dan ook nog eens moeten worden gehaald uit één of ander tuincentrum.

Dat is dus een paar dagen hard maar wel ontspannend werken.

Er is gelukkig ook tijd om te gaan wandelen en fietsen.

Zo zijn we gisteren in Relst, deelgemeente van Kampenhout, het Prosper van Langendonckpad gaan wandelen. Een afgepijlde wandeling van zo’n 6 km die vertrekt aan de kerk van Relst.

Prosper Antoine Joseph Van Langendonck  was een Vlaams auteur die in 1893 samen met August Vermeylen, Emmanuel de Bom en Cyriel Buysse het literaire tijdschrift “Van Nu en Straks” oprichtte, het tijdschrift dat de Vlaamse literatuur vernieuwde.

Zijn opstel uit 1894 De herleving van de Vlaamse poëzij gold als manifest van de literaire vernieuwing. Binnen de redactie van het tijdschrift had hij als enige rooms-katholiek wel meer voeling met de traditionele stijl.

Hij vatte in Leuven de universitaire studies wijsbegeerte en letteren aan, maar kon die door familiale omstandigheden niet afmaken. Zijn vorming volstond wel om als ambtenaar te werken voor het ministerie van justitie. In 1899 kon hij, tot aan de Eerste Wereldoorlog aan de slag als vertaler bij de diensten van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Hij ondervond steeds meer last van een (erfelijke) schizofrenie en overleed in 1920 in een Brussels ziekenhuis.

Hij publiceerde een honderdtal verzen en sonnetten, meestal in Van Nu en Straks, maar ook in Dietsche Warande en Belfort.

Van Langendonck bracht veel van vakanties in Relst door.

De wandeling:

Enkele foto’s:

En vandaag zijn we de nieuwe knooppunten rond Mechelen gaan proberen. Dat ging vrij goed maar door wegwerkzaamheden en een koers in Bonheiden ging het terugkeren iets moeilijker.

Arboretum Kalmthout

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het leek me vandaag een mooie gelegenheid om nog eens naar het Aboretum van Kalmthout te rijden. Het is tenslotte het bloeiseizoen van de kerselaars en de magnolia’s.

Even leek het erop dat we er niet zouden geraken. Wij stonden 200 meter vóór de overweg en de inrit van de parking was 200 meter voorbij de overweg maar aan beide kanten stond het verkeer gewoon stil. Gelukkig vond ik vrij snel een omweggetje.

We waren wel degelijk op het juiste moment gekozen. Het was er een kleurenpracht. Sommige bomen begonnen al wel hun bloesems te verliezen. Er was een mooie afgepijlde route die je langs de mooiste bloesems bracht.

Concertenreeks

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Er is een tijd geweest dat 3 concerten op 1 week geen uitzondering was.

Maar toen kwam corona en de lockdown (vandaag 6 jaar geleden !!!) en toen alles een beetje terug normaal was bleken we liever thuis in de zetel te zitten dan een paar keer per week naar Brussel of zo te gaan.

Maar de afgelopen week hebben we het nog eens gedaan.

Afgelopen dinsdag zijn we naar de Elisabethzaal in Antwerpen te gaan om te genieten van een avondje filmmuziek. “The Good, The Bad, Morricone and Me” brengt een orkest uit Oekraïne en een dirigent uit Italië (die schabouwelijk slecht Engels sprak) samen.

Zij brachten niet alleen aan eerbetoon aan grootmeester Morricone met stukken uit Once upon a time in the West, The Untouchables en Le professionel, maar ze speelden ook muziek uit andere films zoals How the West was Won en The Magnificent Seven.

Het was zeker niet goedkoop te noemen maar het is natuurlijk wel een geweldige zaal om een symfonisch concert te gaan beluisteren. Ik miste wel een beetje de elektrische gitaar en de mondharmonica.

Zaterdag trokken we dan naar de Heilig Hart Kerk in Heist op den Berg. In het kader van het 35-jarige bestaan van CC Zwanenberg hebben ze geprobeerd om in elke kerk van Heist op den Berg een concert te organiseren. Eerder zagen we zo al Yevgueni in Schriek.

Zaterdag was het de beurt aan Cerys Hafana en Landless.

De eerste is een Welshe harpiste (triple harp) die folkliedjes (in het Welsh) en instrumentals speelt.

De tweede zijn vier dames uit Dublin die a-capella folk brengen. Prachtige harmoniezang, een beetje te vergelijken met onze eigen Laïs.

En gisteren zijn we dan naar O.L.V. Waver gefietst. Daar organiseerde VZW Wintertuin een apero-concert. Dat doen ze een paar keer per jaar en telkens gaat de opbrengst naar een goed doel. Gisteren was dat doel Julia & Lisette, een familieploegje dat al 8 jaar deelneemt aan de 1000 km voor Kom Op Tegen Kanker.

Het optreden werd verzorgd door het Vocaal Ensemble van de Academie Heist op den Berg. Eén van de sopranen is een nichtje van een collega van Conny en dan steunen we die graag.

Het concert was wondermooi met als hoogtepunt Dôme Épais uit de opera Lakmé van Délibes. Ik weet niet wat het mooiste was. Het duet van de twee sopranen op zich of de manier waarop de dirigente, die op een bankje aan de zijkant zat, meeleefde en stillletjes meezong. Echt ontroerend.

Je moet het maar eens opzoeken op YouTube of zo.

Uiteraard hebben we ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om die prachtige Wintertuin te bezoeken.

De eerste …

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Dit was het weekend van de “eerste”.

Zaterdag de eerste dag van het jaar in de tuin gewerkt. Ik had vorige week al wel de winterresten van de Sedum geknipt maar gisteren heb ik de grasmaaier uit het kot gehaald en het gras afgereden.

Toch weer goed voor een paar uur werk en meer dan 10.000 stappen op de teller. Ik had voor de grap ook de wandelapp opgezet maar ik denk dat de satelliet die kleine verplaatsingen niet aankan. Ik zou maar 3 km hebben gedaan terwijl 10.000 stappen toch goed is voor een zevental kilometer.

En vandaag hebben we fietsen van stal gehaald voor onze eerste fietstocht. Die bracht ons via Mechelen naar het Zennegat en vandaar naar Den Batteliek, de voormalige kerk in Mechelen-Battel die nu mini-brouwerij en restobar is. Daar zijn we gestopt voor de lunch.

De tocht:

Enkele foto’s:

Lier Anderstad

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na de modder van gisteren zochten we voor vandaag een moddervrije wandeling. Moddervrij en toch in de natuur … dan kom je al snel in Lier Anderstad terecht.

Daar waar heel lang geleden (in de 13de eeuw) nog een waterburcht stond is nu een natuurgebied dat bestaat uit vijvers en voormalige vloeibeemden. Niet alleen beschermt dit gebied de stad tegen overstromingen, het is ook een thuis voor meer dan 200 vogelsoorten. Vogels die soms veel lawaai maken 😉

De wandeling:

De foto’s:

Twee procent op donderdag, veel modder op zaterdag

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Afgelopen donderdag (voor de tweede keer deze week voor mij) naar het CC Zwanenberg getrokken. Daar stond Bas Birker op de planken. Toen we hem een aantal jaar geleden hadden gezien was hij steengoed dus de verwachtingen waren vrij hoog.

We zaten op de derde rij, altijd een risico bij comedians maar we meenden ons te herinneren dat Birker niet zo interactief was. Man, hadden we ons daar even vergist. De show, Twee Procent, stond bol van interactiviteit. Gelukkig niet met ons maar wel bijvoorbeeld met de man die zowel in de Facebookgroep “ge zet van hest” als in die van “ge zet van Hulshout” zat als de man die voor het leger werkte. Om de een of andere reden heeft hij ons genegeerd. Niet dat we daar kwaad over waren 😉.

Zijn nieuwste show “Twee Procent” was in ieder geval ruim twee uur lachen. Die 2 procent is trouwens de groep van hoogbegaafden die 2 procent van de bevolking uitmaakt. Niet dat je daar blij mee moet zijn. Zoals hij het zelf zegt: Daar zit je dan, met je testuitslag. Blijk je tot de slimste twee procent van de bevolking te behoren. En er al die jaren geen zak mee te hebben gedaan. ‘Gezegend met een goed stel hersens’, heet dat dan. Maar is het niet eigenlijk vervloekt? Want wat heb je aan hersens als je er alleen maar mee kan terugkijken op al je domme acties.

Gisteren hebben we gewinkeld en vandaag had ik de kans om mijn nieuwe Meindls uit te proberen. We reden hiervoor naar het Natuurpunt Bezoekerscentrum aan de Lelieboomgaardstraat in Erps-Kwerps. Er zijn vier wandelingen die je kan doen met afstand variërend van 1,9 km tot 4,35 km.

Wij deden een zelf uitgestippelde knooppuntenwandeling: 86 – 108 – 109 – 87 – 88 – 89 – 85 – 86. Deze wandeling was 5,60 km lang. Er stond een gure wind maar het ergste moest nog komen. Zodra we het bos ingingen was het vrij drassig en moddering. Begrijpelijk want het Silsombos is een “moerasbos”.

Er waren gelukkig vlonderpaden en ze hadden ook boomstampaden aangelegd. Helaas waren de vlonderpaden op sommige plaatsen zo rot als het maar kon. Echt rot dus. Mijn nieuwe schoenen hebben het geweten. Zo smerig.

Naar het einde toe waren ze duidelijk al bezig met herstellingen en vervangingen. Maar ons advies, als je de wandeling in de nabije toekomst zou willen doen, is laarzen meenemen. Waterdichte wandelschoenen zou ook nog wel kunnen maar laarzen zijn beter.

Enkele foto’s

Van ernstig naar luchtig

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Een heel gevarieerd weekend gehad.

Zaterdag op mijn gemakske begonnen aan de winteropkuis van de tuin. De grote opkuis staat gepland in de laatste week van maart maar alles wat we nu al doen moeten we dan niet doen hè? Bovendien deden de nieuwe scheuten in dit stukje tuin hun uiterste best om zich te laten zien en dan moeten de oude resten plaats maken hèN

Gisteren dan naar de Dossin Kazerne geweest. Deze keer niet om het museum te bezoeken of om een naam in te spreken in het kader van “Elke naam telt” (https://kazernedossin.eu/elke-naam-telt/) maar wel voor een lezing. Die lezing werd gehouden door magistraat op rust Henri Heimans. Het onderwerp was het boek dat hij samen met Dirk Verhofstadt (Schrijver van “Dagboek 1933”) heeft geschreven “KZ Syndroom – Een litteken dat nooit verdwijnt”.

In dat boek vertelt hij het verhaal van zijn ouders die beide kampoverlevers waren. Zijn moeder had Ravensbrück overleefd, zijn vader had Breendonk, Auschwitz, Mauthausen en tot slot Ebensee (en de dodenmars daar naartoe) overleefd. Vooral zijn moeder heeft er zware trauma’s aan overgehouden.

Heimans is ook de drijvende kracht achter de aanklachten tegen Dries van Langenhove en Schild & Vrienden.

Het was een heel beklijvende lezing. Je zou dan denken dat mensen leren uit de geschiedenis maar als je nu naar het nieuws kijkt dan lijken veel mensen die geschiedenis als een te herhalen voorbeeld te beschouwen ☹.

Vandaag ging het er dan luchtiger aan toe. Ik had een snipperdagje genomen om samen met moeder naar CC De Zwanenberg in Heist-op-den-Berg te gaan. Daar stonden om 14 u enkele Grungblavers klaar voor een bijna 2 uur durende show “in ’t klein”.

Dat betekent dus dat ze er niet allemaal waren. Waren er wel: Eric Goossens, Ivan Pecnik, Marc Fransen, Dirk Cassiers en Ludovic Nyamabo (ontbraken onder andere Gène Bervoets, Jan van Looveren, Boogie Boy en Luc Caals).

Ik had mij verwacht aan een hele namiddag Lichtjes op de Schelde maar dat was helemaal niet het geval. Wat we wel kregen waren rock and roll klassiekers maar dan vertaald in het Antwerps. Mijne favoriet was Ik zit op den Blauwe Steen als vertaling van Sitting on the dock of the Bay. Maar ook vertalingen van Roxanne, When the Lady Smiles, Les Lacs des Connemara …. Om maar te zeggen dat ik het echt wel goed vond.