Weekendje weg (2) … dag van de verloren foto’s

Dag twee van onze driedaagse “in het westen” bracht ons naar de hoofdstad van de provincie … Brugge. Aangezien ons hotel letterlijk naast het station van Blankenberge ligt kozen we uiteraard voor de trein. Voor 9,20 euro heen en terug (voor twee personen) kan je bovendien de auto toch niet uit de garage halen.

Op het programma stond vooral een bezoek aan het Gruuthusemuseum. En dat bezoek bleek zeker de moeite waard. Het Gruuthusemuseum is een museum van geschiedenis en toegepaste kunst in Brugge. Het museum is ondergebracht in het 15e-eeuwse stadskasteel of stadspaleis van de heren van Gruuthuse aan de Dijver in het oude centrum van de stad. Het was ooit de woning van Lodewijk van Gruuthuse.

Ook de aanpalende Onze-Lieve-Vrouwekerk hebben we bezocht. In deze kerk kan je de (lege) praalgraven van Karel de Stoute en Maria van Bourgondië vinden. Ook het beeld van de Madonna met kind van Michelangelo is er te bezichtigen. Helaas zijn er geen fotografische bewijzen van ons bezoek aangezien de foto’s van beide bezoeken van mijn SD-kaartje zijn verdwenen (ik geef de schuld aan het touchscreen van mijn camera waarmee ik ongetwijfeld de foto’s onbewust heb gewist). Maar ja … dat betekent wel dat we nog eens moeten teruggaan.

Na een eenvoudige maar heel smakelijk hap bij Basiel Urban Greenhouse  in de Mariastraat besloten we om rustig terug richting Blankenberge te gaan. Het werd immers veel te druk in Brugge. Bovendien is noch Conny noch ik fan van Kerstmarkten en helaas zijn die ook in Brugge te vinden. Na een wandeling doorheen het Begijnhof was het een korte treinrit naar ons basecamp.

Nog even uitwaaien (bij windkracht 10?) op de dijk van Blankenberge en de tweede dag is ook weeral voorbij.

Weekendje weg (1)

Het was nog eens hoog tijd voor een uitstapje en daarom zijn Conny en ik vanochtend richting West getrokken.

Het was aanvankelijk de bedoeling om er een wandelweekend van te maken met wandelingen in Lissewege, Damme en Brugge maar daarvoor is het weer nu toch echt wel een beetje te slecht.

Als alternatief kozen we daarom voor Gent.

Nadat we de auto hadden achtergelaten onder het Sint-Pietersplein ging het te voet naar het STAM … het Stadsmuseum van Gent. De tijdelijke tentoonstelling bracht ons Ondergronds. Heel leuke tentoonstelling. Ook de permanente tentoonstelling is interessant om te bekijken.

Na een smakelijke hap in het STAM-café stapten we langs de oever van de Leie naar het centrum waar we met onze Museumpas in de hand een bezoekje brachten aan het Huis van Alijn.  Daar ging de tijdelijke tentoonstelling over de dienstplicht. Zelf heb ik die dienstplicht niet moeten volbrengen aangezien mijn twee broers dat al hadden gedaan.  Maar dankzij hen was voor mij ook wel veel herkenbaar.

De permanente tentoonstelling was overigens ook een nostalgische wandeling terug in de tijd. Heel veel herkenbare zaken gezien zoals de kartonnen doos die ik in mijn jeugd drie keer heb gebruikt om op reis te gaan met de ziekenkas.

En nu zitten we in ons basecamp voor dit weekend … Blankenberge.

Gitaarrock ?

Eén van mijn collega’s verwijt me soms dat ik enkel naar concerten van gitaarrock uit de jaren tachtig ga. Terwijl ik toch echt wel een heel gevarieerd programma heb hoor. Van Abba tot Zappa, van Beethoven tot Strauss, van Armand tot Verminnen.

De concerten die ik de afgelopen week heb bezocht moeten dat toch wel bewijzen.

aridDe laatste vrijdag van november trokken Conny en ik nog eens naar de AB. In de reeks REWIND haalde de AB niemand minder dan ARID naar Brussel. Ze speelden, in een eenmalige reünie, hun debuutalbum Little Things of Venom integraal op het podium. Dat werd aangevuld met enkele andere van hun nummers. IJzersterk optreden was dat. De stem van Jasper Steverlynck is toch wel uniek hoor. En wat mij betreft één van de sterkste van ons land. Vóór het optreden mochten we trouwens nog getuige zijn van de onthulling van de gedenksteen die ze voor de oude ingang hebben gelegd.

burtonAfgelopen vrijdag mochten we naar CC De Zwanenberg in Heist op den Berg. Daar werden we verwacht door Michelino Bisceglia. Bisceglia is een Belgische Italiaan, geboren in 1970, jazzpianist en ook schrijver van filmmuziek. Zo heeft hij de muziek voor Marina (jeweetwel, die van Rocco Granata), De bende van Jan de Lichte en Hannah geschreven.

In het eerste deel van het optreden bracht hij eigen werk en dat was vrij moeilijk om volgen want echt wel jazz. Ik ben daar niet zo’n grote fan van. Drie muzikanten die elk hun eigen lied spelen? Voor mij hoeft het niet. Gelukkig was het tweede deel veel beter. Daar speelde hij muziek van films van Tim Burton. Weliswaar bewerkt zodat er een tikje meer piano in zat maar met nog 6 andere muzikanten en een twintigkoppig jeugdkoor op het podium was het genieten van de filmuziek. Zo werd het toch nog een leuk concert.

Ook vandaag ben ik naar Heist op de Berg geweest, weliswaar zonder Conny maar wel met mijn moeder. Deze namiddag bracht het Vlaams Muziek Theater immers het beste van zich tijdens hun Galaconcert 2019.

Muziek van Mozart, Strauß, Lehar, Morricone, Lincke … gebracht door de 17 geweldige muzikanten, met 3 zangeressen en 2 zangers en ook Bram De Beul en Irina Yakousheva die samen het duo Vilja vormen en als dansduo in de finale van Belgium’s got Talent staan.

Zo’n concert is eigenlijk twee uur relaxen in uw stoel en genieten van de muziek. Dat mag ook met de ogen dicht (al zie je dan niets van die twee indrukwekkende dansers).

Zo zie je maar … drie goede concerten (nu ja, tweeënhalf) en geen gitaarrock. Het kan dus wel.

De tweede warmste wandeling

De warmste wandeling die we onlangs met de collega’s hebben gedaan was me zo goed bevallen dat ik die dringend moest herhalen. Vooral omdat ik toen mijn fotocamera was vergeten maar ook om iets meer te genieten van de wandeling.

Aangezien ik een weekje vakantie heb leek gisteren me een perfecte aangelegenheid om met Conny naar Boom te trekken. Eerst nog even langs bij de huisarts voor de driemaandelijkse controle (die overigens heel goed was) en daarna naar de streek van de steenbakkerijen.

Via Noeveren zijn we naar natuurgebied de Walenhoek gewandeld. Het was onze bedoeling om in het station van Niel een koffietje te gaan drinken maar Lientje’s Coffee Break bleek niet open te zijn.

De terugweg naar Boom ging via een fietsostrade en was bijgevolg minder fotogeniek maar dat kon ons weinig deren.

Peter, Alexander, Gil, Jo …

stripgent

Maar je mag ook gewoon Jommeke en Filiberke zeggen hoor.

We hebben vandaag nog eens de verplaatsing naar Gent gemaakt. Daar vond de najaarseditie van de Gentsche Stripbeurze plaats aan de Offerlaan. Het is één van mijn favoriete stripbeurzen.

Altijd heel goeie marchandise, ook al is die vaak onbetaalbaar. 120 euro, 225 euro, 350 euro, ja zelfs 750 euro heb ik zien staan op de prijsetiketten. Helaas ook op etiketten van strips die op mijn “nog te kopen” lijstje staan.

Maar er zijn gelukkig ook altijd koopjes te doen.

We hadden eerst mijn moeder afgezet bij onze Gentse familie om daarna van daar twee kilometer te wandelen naar de beurs. Terwijl ik me doorheen de duizenden strips worstel op zoek naar dat ene of dat andere album installeert Conny zich in de cafetaria met een koffie en een goed boek.

Zaal één was niet echt veelbelovend. Veel gezien dat op mijn lijstje stond maar ik had duidelijk de verkeerde portefeuille mee. Ik had er een moeten meebrengen met heel veel geld in plaats van eentje met een beetje geld in.

Gelukkig had ik in zaal twee meer geluk. Daar heb ik wel één en ander van het lijstje kunnen schrappen en ik daarvoor geen leningen moeten aangaan.

Teruggekomen bij neef Rudy lag er nog een leuk stapeltje op me te wachten. Enkele oude Ohee-boekjes maar vooral 8 albums van Peter + Alexander en 1 album van Gil et Jo. De Duitse en Franse versie van Jommeke dus.  Al vanaf ik kon lezen was Jommeke mijn held en deze albums hebben waarschijnlijk weinig of geen waarde maar ik vind het toch heel leuk om ze te kunnen toevoegen aan de verzameling waarvan de teller na vandaag op 4.100 stuks staat.

strips1

Warm

Afgelopen vrijdag heb ik samen met 339 collega’s deelgenomen aan de Warmste Wandeling van de P&V Group.

Wat enkele jaren geleden begon met enkele collega’s die warme choco verkochten voor de Warmste Week van StuBru is ondertussen uitgegroeid tot een maand vol acties om geld in te zamelen voor het goede doel. Enerzijds is er dus de Warmste Week en anderzijds is er, omdat we een tweetalige firma zijn, de gelijkaardige actie van de RTBF : Viva For Life CAP48.

De grootste actie blijft wel de wandeling die nu voor de tweede keer werd georganiseerd. Voor zover het werk het toelaat kunnen we deelnemen aan een 10km lange wandeling en ons per kilometer laten sponsoren. Wij vertrokken in Schelle en stapten naar De Schorre in Boom. De Brusselse collega’s vervoegden ons onderweg zodat we de laatste kilometers samen konden afleggen.

De wandelaars hebben samen 8.600 euro ingezameld, een bedrag dat wordt verdubbeld door onze werkgever.

warmste wandeling

warmste wandeling 2

Na de wandeling was het voor ons nog niet gedaan. Op ons programma stond immers nog een teambuilding activiteit. Daarvoor trokken we naar Niel. Aan de Matenstraat 118 werden we verwacht bij Escape Room Vlaanderen. Onopvallend aan de buitenkant maar toch wel goed ineengestoken aan de binnenkant. De mannen in Cel 1, de vrouwen in Cel 2 en dan in eerste instantie zien dat we van de ene cel in de andere geraken om dan samen de bom die The Joker had geplaatst te ontmijnen. En dat alles binnen het uur. Wel het is ons gelukt met bijna 2 minuten over.

escape1

Een lange dag werd afgesloten met een etentje. Fijne dag maar toch wel vermoeiend en laat in bed.

Ook gisteren was het bijna middernacht maar dat was dan weer de schuld van het VAT, het Vorselaars Amateur Toneel. Zij brachten Per(r)ongeluk, een blijspel in twee bedrijven (jawel TWEE en geen drie ;-)). Ik heb het al vaker gezegd, in Vorselaar loopt toch wel wat acteertalent rond. We hebben in ieder geval weer goed gelachen.

vat

 

Schotse Nederlanders

Dan denk je na twee weken van Nederlandse concerten dat je met de Scotland Music Show wel even “bevrijd” bent van onze Noorderburen.

Fout … volgens mij stond er geen enkele Schot op het terrein. Wel stonden er een hoop mensen in Schotse klederdracht die met Schotse instrumenten Schotse muziek brachten terwijl dansers Schotse dansen uitvoerden. Maar dat waren wel Belgen en … heel veel Nederlanders.

Het was trouwens een avondje uit met de mama’s. In januari hebben Conny en ik onze moeders meegenomen naar André Rieu, afgelopen zaterdag dus naar de Ethias Arena.

De rit naar Hasselt ging vrij vlot. 45 minuten van Vorselaar naar de voorkant van de Ethias Arena. Helaas duurde het even lang om van de voorkant naar de parking te rijden. Dan ben ik niet op mijn best hoor.

Gelukkig hebben ze de voorstelling een kwartiertje later laten beginnen zodat we niks gemist hebben. Eens de show begonnen was waren de problemen van de parking snel vergeten. Vooral de stukken waar de volledige Mass Band het terrein op loopt zijn indrukwekkend.

Ik weet dat sommige mensen ineenkrimpen bij het horen van een doedelzak maar voor mij geeft dat geluid, samen met dat van de drum band, elke keer weer kippenvel.

Het was in ieder geval een zeer geslaagde avond met twee tevreden mama’s. Mission Accomplished (again).