Druk

Alweer een goed gevuld weekend achter de rug maar voor het eerst in weken is er niet in de tuin van Conny gewerkt.

Gisteren waren we al wel vóór negen uur onderweg naar Eindhoven. Daar vond immers het Brabants Stripspektakel plaats. Deze stripbeurs was vroeger één van mijn favorieten. Toen vond ze echter plaats in het laatste weekend van Augustus en moest ik er voor naar Valkenswaard.

Toen namen nieuwe organisatoren het over en zij verplaatsten de beurs naar het eerste weekend van september, een weekend dat ik meestal in Engeland vertoefde.

Dit jaar kreeg ze echter een nieuwe datum en een nieuwe locatie waardoor ik toch nog eens kon gaan. Terwijl ik me rustig doorheen de dozen en dozen met stripverhalen werkte genoot Conny van een smakelijk Latte en een paar hoofdstukken op de “-reader.

Ik had gehoopt om ook naamgenoot Charel Cambré te ontmoeten maar hij blijkt geen ochtendmens te zijn. Jan Bosschaert en Jean-Pol waren er wel.

Na de beurs die we toch weer enkele pareltjes heeft opgeleverd zijn we naar Postel gereden om een mooie wandeling te maken in en rond de Abdij. Postel is al sinds de 12de eeuw de thuisbasis van deze Norbertijnerabdij. Je kan er abdijkaas en gigantisch grote broden kopen maar je kan er dus ook heel mooi wandelen. Wij kozen voor de wandeling van 6,5 km.

Ook vandaag werd er gewandeld maar dan in het Molenbos in Grobbendonk, met een drankpauze in Den Herberg van Bartel Van Riet.

Kortom een goed weekend geweest voor De Roze Mars ten voordele van Pink Ribbon.

De Riviermoorden

Terwijl Commissaris Bruno Somers van de Lierse politie samen met zijn vrouw Sonja geniet van een cruise op de Seine, heeft zijn partner Hoofdinspecteur Paul de Winter het druk met het oplossen van een werfdiefstal.

Nog maar net terug vanuit Parijs wordt commissaris Somers gevraagd om terug te keren naar de Lichtstad. Deze keer niet voor zijn plezier maar wel om een onderzoek uit te voeren naar de moord op Nadja van de Vijver.

Eerst was gedacht dat ze het slachtoffer was van een terroristische aanslag die eerder die dag plaats had gevonden maar het is wel degelijk moord.

Het duo Somers en De Winter lossen de zaak op maar krijgen onmiddellijk daarna een oude zaak op hun bureau gegooid die veel gelijkenissen vertoont. Deze keer vond de cruise echter plaats op de Rijn en niet de Seine. En hoewel de twee zaken op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben zijn ze toch gelinkt.

Om af te sluiten lossen ze nog een derde moord aan het water op maar deze keer veel dichter bij huis … het Netekanaal in Emblem.

De Riviermoorden is de 10de politiethriller in de reeks “Somers en De Winter” van Ludo Geluykens en heeft de typische kenmerken van deze Ranstse schrijver : eenvoudige plot, vlot leesbaar en, voor streekgenoten, heel herkenbare plaatsen. Zo ben ik vanavond tijdens mijn wekelijks jogging in Lier enkele plaatsen uit het boek gepasseerd.

Zoek je vlotte literatuur voor op de trein of op reis … koop een paar boeken van Ludo Geluykens.

riviermoorden

De Golfmoorden

Aan de rand van golfterrein Bossenstein in Broechem wordt het levenloze lichaam van Ivo Schaessens gevonden. Commissaris Bruno Somers (ook een beginnend golfer) en Hoofdinspecteur Paul de Winter van de Lierse politie moeten in het golfmilieu op zoek naar de moordenaar.

Hun speurtocht brengt hen onder andere naar Ranst en Edegem. De moord is nog maar net opgelost of een tweede golfmoord vindt plaats, deze keer in Westende aan de kust. Op het eerste zicht hebben de twee moorden niks met elkaar te maken maar misschien is het toch zo dat schijn bedriegt?

Er gebeuren op de verschillende golfcourses in ieder geval veel zaken die niks met golf te maken hebben.

ludoDe Golfmoorden is de negende politiethriller in de reeks Somers en De Winter van Ludo Geluykens. Net zoals in zijn andere boeken weet Geluykens hier een vlot verhaal te vertellen. De Nobelprijs voor literatuur zal hij nooit ontvangen maar het zijn uitermate prettige boeken om te lezen.

Het feit dat het zich afspeelt in de streek die ik goed ken zal ook wel helpen. Als ik met de fiets ga werken (niet dat ik dat veel doe hoor) dan passeer ik bijvoorbeeld dat golfterrein. Broechem, Ranst, Oelegem, Zandhoven, Viersel … ik passeer er vaak.

Ondertussen ben ik aan de 10de thriller bezig … De Riviermoorden.

golfmoord

Buien of Grillen

Met de Mei-se buien of grillen in het achterhoofd zijn we vandaag maar niet te ver weg gaan wandelen. Beter nog … voor mij was het een thuismatch en voor Conny dus een half-thuismatch.

Het gaf ons ook de gelegenheid om de Vraaliewandeling van 1 juni nog eens te verkennen. Die vindt dit jaar immers in Vorselaar plaats maar daarover later meer.

Het was een vrij fotogenieke wandeling, mede dankzij de dramatische wolken. Niets zo mooi als een bewolkte hemel. Zelfs donkere donderwolken zijn dan mooi om te zien.

Het geluk was met ons want 9,75 km gestapt en geen druppel regen gehad. Nog geen minuut nadat we thuis waren viel de regen en de hagel met bakken uit de hemel.

Toch wel een beetje tegenslag ook want de brasserie waar we wilden gaan eten op 1 juni is dan gesloten. Dat wordt dus zoeken naar een alternatief.

Lage Landen

Weet je wat eigenlijk een dom idee is?

Op een dag dat KV Mechelen de finale van de beker speelt tegen AA Gent met de trein van Mechelen naar Gent rijden. Ik  overdrijf een beetje hoor. Want het was in beide steden wel druk, de tentoonstelling waarvoor we naar Gent reden, had er geen last van.

Maar we vertrokken dus vrij vroeg vanuit de Maneblussersstad met de trein naar de Stroppenstad. Bij vertrek werden we omringd door Rood-Gele truien, sjaals en mutsen. Bij aankomst evenveel truien, sjaals en mutsen maar dan Blauw-Wit.

Wij trokken ons er niks van aan en wandelden op ons gemak naar het Sint-Pietersplein waar 4,5 uur vóór de aftrap toch al supporters rondhingen. De Sint-Pietersabdij was gelukkig open zodat we niet tevergeefs de verplaatsing hadden gemaakt.

Doel van onze reis : Lang leve de muziek, een expositie over 60 jaar liedjes uit de lage landen. Een overzicht van de Nederlandstalige muziek in al zijn facetten. Veel foto’s en memorabilia, veel muziek ook die je via de audioguide kon beluisteren maar het waren vooral de verhalen van Jan Delvaux (van Belpop Bonanza) die het een heel boeiende tentoonstelling maakten.

Mocht je nog niet geweest zijn, haast je dan want het is echt de moeite waard.

Na het bezoek aan de tentoonstelling, kwamen we tot de vaststelling dat we toch behoorlijk meer tijd dan verwacht waren binnen geweest. We wilden nog verder gaan naar het Dr. Guislainmuseum en eventueel nog even kijken of we een koffie konden krijgen bij mijn neef maar daarvoor hadden we eigenlijk niet echt de tijd meer. Bovendien wilden we graag de voetbaldrukte ontwijken, zowel in Gent als in Mechelen.

Geen probleem, we hebben weeral een reden om nog eens terug te gaan naar Gent.

Het Elfde Gebod

Mike, Sidney, Frits, Pier, Matthijs, Poppe, Cees, Charles, Philip en René moeten onverwacht afscheid nemen van Floris, de gangmaker van hun studentensociëteit Magistra ’79.

Hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Maar wat zal er nu gebeuren met het Elfde Gebod? Zo goed als niemand weet af van het bestaan van de afspraak die ze in 1979 hebben gemaakt met een oudere dispuutgenoot die hen heeft geholpen met het in de doofpot steken van een ongeval.

Dat ongeval vond plaats tijdens de nacht van hun ontgroening. Een jonge vader verloor er zijn leven.

Wat begon als hulp aan een jonge weduwe blijkt al snel te zijn overgegaan in chantage. Elk lid van de vriendenclub lijkt op zijn eigen manier te zijn omgegaan met dit geheim. De ene al beter dan de andere. Vast staat wel dat het hun leven heeft veranderd en dat het overlijden van Floris dat nog eens zal doen.

Het Elfde Gebod is het tweede boek van Jacqueline Hoefnagels en Santje Kramer. De ene is eindredacteur en tekstschrijver, de andere is televisie- en campagnemaker. Het is zo’n boek dat ik ergens voor een prikje heb meegenomen en dat een echte meevaller blijkt te zijn. Het is geen whodunnit want dat is van in het begin duidelijk. Het is wel een intrigerend verhaal over mensen, mensen met hun goeie kanten en slechte kanten.

Ik ben niet echt een superfan van dit genre maar dit vond ik echt wel een leuk boek dat ik iedereen kan aanraden.

Sinds vandaag zit ik terug in Lier en omstreken met De Golfmoorden, het negende boek rond het Lierse politieduo Somers & De Winter van Ludo Geluykens.

elfde gebod

Dead Man Ray

Het concertvoorjaar zit er bijna op. Bijna maar nog niet helemaal.

Gisteren zijn we nog maar eens naar de AB in Brussel getrokken. Daar stonden op het podium : Daan Stuyven, Rudy Trouvé, Elko Blijweert, Karel de Backer en Wouter van Belle. Samen vormen ze Dead Man Ray. Deze groep, opgericht in 1998 en gestopt in 2002 is namelijk terug bijeengekomen. Ze hebben met Over zelfs een nieuwe CD uit.

In tegenstelling tot vorige week, bij Joe Jackson, was het nu niet vechten voor een zitplaats. De drie mensen die naast ons zaten te eten in de AB Resto waren ons voor en waren eerst binnen. Zij kozen echter voor een staanplaats op de eerste rij. Terwijl Conny onze jassen gaat wegbergen in een kluisje probeer ik altijd twee zitplaatsen te veroveren, liefst op de eerste rij. Dat lukte gisteren probleemloos.

Om stipt 20u30 begonnen de heren eraan. Na vier oude nummers, van elke vorige elpee eentje (waaronder ook het nummer met de veelzeggende titel “Kind + Gezin” hebben ze hun nieuwe CD integraal gespeeld. Ik vind dat altijd moedig. Ze zouden gerust kunnen teren op hun ouder werk maar om dan zo maar de nieuwe CD integraal te spelen, dat vind ik dus moedig. Als bisnummer volgden nog drie oudere nummers maar wij zijn dan rustig naar de trein gestapt.

De CD mag er trouwens zijn hoor. Sommige nummers waren heel mooi. Het was er ook aan te horen dat de heren dit doen omdat ze er plezier in hebben en niet omdat ze het “moeten”. En het was echt wel Dead Man Ray die op het podium stonden, niet Daan met enkele vrienden. Het was echt een heel geslaagd concert.

Vóór de zomervakantie begint doen we nog 3 concerten (Trixie Whitley, Guido Belcanto en Mark Knopfler) en 2 festivals (Werchter Boutique en dag 3 van Graspop).

deadmanray