Gerwin

gersGerwin Pardoel, Gers voor de vrienden en de fans.  Geboren in Nijmegen en tegenwoordig inwoner van muziekstad Tilburg. Afgelopen donderdag was hij te gast in Heist op den Berg en ik was daar ook voor mijn laatste avondje in CC Zwanenberg dit seizoen. Conny was er niet bij maar mijn moeder wel. Zij vond de jongen vorig jaar heel goed in Liefde voor muziek op VTM en wou hem wel eens live aan het werk zien.

Zo waren er blijkbaar nog want ik heb nog nooit zo’n divers publiek gezien. Kinderen van 8 jaar, tieners, jonge ouders, vijfitgers en “ouderen van dagen” … ze waren er allemaal. Ik heb Gers al twee keer eerder gezien, telkens op Suikerrock, en dat viel best mee. Maar hoe zou dat gaan in een theater? Wel … heel goed. Tussen de nummers door wist hij ons te onderhouden met grappige en soms ook emotionele verhalen over zijn jeugd. Voor we het wisten waren de twee uur voorbij.

Zaterdag was het dan aflevering zoveel van “Hoe demonteer ik twee tuinhuizen af” bij Conny thuis en na dat harde werken hadden we vandaag wel een wandeling verdiend. We zijn het niet ver gaan zoeken. Effe met de auto naar het Bloso Sportcentrum van Herentals om vandaar langs de oevers van de Kleine Nete naar Lentehei in Vorselaar te stappen en terug naar Herentals. Slechts 7 km maar wel een hele mooie wandeling, eender in welk seizoen je dat doet. Onderweg een mooie Aalscholver kunnen fotograferen en ook mooie roofvogels al kan ik die met uitzondering van de Rode Wouw nooit identificeren.

 

Clichés

Mooie liedjes duren niet lang. Time flies when you’re having fun. Het zijn maar enkele clichés maar zoals de meeste clichés zijn ze wel voor een groot deel waar.

Voor onze midweek in Limburg is dat in ieder geval zo. De afgelopen vier dagen zijn voorbij gevlogen en we waren dan ook een beetje triest toen we vanmorgen Landal Kasteeldomein De Cauberg achter ons lieten.

We zijn uiteraard niet rechtstreeks naar huis gereden. We hebben enkele tussenstops gemaakt. Om te beginnen in Tongeren om daar het Gallo-Romeinse museum te bezoeken. Zo hadden we nog een link met de Romeinse achtergrond van Maastricht en omgeving.

Een meevaller was de tijdelijke tentoonstelling. Die gaat op dit moment immers over Stonehenge, de mysterieuze stenen cirkel op Salisbury Plains. Wat de exacte bedoeling er van was zullen we ongetwijfeld nooit weten al zijn er meerdere theorieën.

In het echt valt Stonehenge trouwens een beetje tegen. Het ligt daar wat verloren tussen twee autostrades en je wandelt errond als een kudde schapen.

Maar de tentoonstelling was wel heel interessant. De permanente tentoonstelling is ook leuk hoor, zeker met de audiogids. Ons bezoek vandaag was trouwens de eerste keer dat we onze Museumpass gebruikten maar zeker niet de laatste keer.

Wij tellen alvast af naar onze volgende midweek. Eind juni trekken we naar Trois Ponts in het Landal Village des Gottales.

Het andere Valkenburg

Eergisteren viel Valkenburg ons eigenlijk een beetje tegen maar vandaag is gebleken dat we gewoon het verkeerde, hypertoeristische, gedeelte hebben gezien.

Vandaag hebben we een heel ander Valkenburg gezien.

Onze dag begon met een bezoekje aan de kasteelruïne dat we konden combineren met de Fluwelengrot. Deze mergelgrotten hebben niets te maken met de stof fluwijn maar werden genoemd naar de Franse eigenaar.

Grot is trouwens ook een verkeerde benaming want Nederland kent geen natuurlijke grotten. Alle “grottten” zijn dus eigenlijk groeven. Uit deze grotten worden al sinds mensenheugenis blokken “mergel” gehaald. Wat bij ons mergel wordt genoemd wordt bijvoorbeeld in Engeland chalkstone genoemd.

Je kan deze grotten trouwens enkel bezoeken met een gids. Doe je dat op je eentje dan loopt het ongetwijfeld slecht af. Wij hadden het geluk van een heel enthousiaste gids te hebben die ons ruim een uur heeft onderhouden.

Ons bezoekje aan de grotten hebben we afgerond met een stukje Limburgse Vlaai. Dat was er nog niet van gekomen en morgen moeten we helaas weer naar huis. Onze laatste kans dus.

Daarna zijn we naar het centrum getrokken maar dus een ander gedeelte dan het stuk waar we dinsdag doorheen zijn gelopen.

Heel rustig, heel netjes en heel mooi. Wat we ook vandaag weer zagen zijn reproducties van oude gevelreclames. Die hadden we dinsdag trouwens ook al gezien.

Na onze tweede beklimming (te voet toch) van de Cauberg zat alweer een heel mooie dag er op.

Vanavond nog effe nagenieten van een leuk verblijf in Landal Kasteeldomein Cauberg en morgen terug richting België.

Mestreech

Vandaag hebben we een dagje doorgebracht in Mosa Trajectum, tegenwoordig beter bekend als Maastricht. De oudste stad van Nederland die al sinds de Romeinse tijd is bewoond.

Maastricht is ontstaan langs de heirbaan van Tongeren naar Keulen die daar de Maas overstak. In 384 werd er de Bisschop van Tongeren, Sint Servatius begraven.

Nu is het bruisende winkelstad maar als je, zoals wij gedaan hebben, bij de VVV een stadswandeling gaat halen dan kom je ook op plekjes waar het veel rustiger is. Een bezoekje aan de Schatkamer van de Sint Servatiuskerk is ook de moeite waard. Je mag zeker niet vergeten om omhoog te kijken want tal van oude gebouwen hebben heel mooie gevelplaten.

Eigenlijk is er teveel te zien om op één dag te doen. We hebben nog niet de helft gedaan van hetgeen we wilden doen. Maar ja, nu kunnen (of moeten) we nog eens terugkomen hè.

Uiteraard hebben we ook een beetje geshopt maar we hebben vooral genoten van de stad.

En ondanks het feit dat het een “wandelvrije” dag was hebben toch maar weer 13 km op te teller staan.

Grijs (maar mooi)

Zo zonnig als het gisteren was … zo grijs was het vandaag.

De wandeling van vandaag zou ons langs verschillende kastelen brengen al is de term “kasteel” misschien misleidend. Eigenlijk waren het eerder kasteelhoeves maar dat maakte de wandeling niet minder mooi. Integendeel zelfs.

Af en toe moesten we de paraplu open doen maar met uitzondering van dat ene buitje rond de middag viel het al bij al nog heel goed mee. Gelukkig kwamen we onderweg een oude waterput tegen met een afdakje want tijdens die ene fikse bui was het net etenstijd. Verder bleef het beperkt tot enkele druppels.

Uiteindelijk hadden we 15 kilometers op de teller staan waarvan de laatste kilometer een stijgingspercentage van gemiddeld 12% had. Landal De Cauberg ligt immers op de top van … de Cauberg.

Terwijl ik dit schrijf valt de regen trouwens ook behoorlijk uit de lucht maar wat er vandaag valt kan morgen niet meer vallen. En morgen dat betekent voor ons een uitstapje naar Maastricht.

Het witte stadje

Iedereen kent Thorn waarschijnlijk wel als het “witte stadje” in Zuid (Nederlands) Limburg. Maar in de buurt van Thorn is het ook leuk vertoeven hoor.

Ze hebben daar bijvoorbeeld ook de Kapellenroute, een wandeling van een zestal kilometer die je langs tal van kapelletjes brengt, grote en kleine en bijna allemaal gewijd aan een andere heilige. Bij ons zijn het vooral Maria-kapelletjes maar hier hebben we er ook gezien van Sintt Jozef, Sint Barbara, Sint Antonius en Sint-Nepomucenus.

De mooiste kapel was wel de Kapel onder de Linden. De grootste die we gezien hebben maar heel mooi. Daar hebben we ook een kaarsje gebrand voor al die studenten die binnenkort weer aan de blok moeten beginnen.

Wij hebben de wandeling wel tegendraadsi gedaan, eerder per toeval maar uiteindelijk leek dat beter omdat we het stadje zelf dan op het einde van de wandeling hadden. Thorn is zeker een mooi stadje maar we hadden wel het geluk dat het seizoen nog niet echt bezig is. Ik denk dat het daar in de zomer niet te doen is van de toeristen.

Ondertussen zitten we knusjes in ons appartementje in het Landal Kasteeldomein De Cauberg met een heel mooi uitzicht. Alleen jammer dat het morgenvroeg net iets te koud zal zijn om te ontbijten op het terras.

DNA

De eerste keer dat ik Lieven Scheire zag op TV was toen hij samen met Jonas Geirnaert, Koen de Poorter en Jelle De Beule als Neveneffecten op zoek ging de bron van de E40 in het gelijknamige programma. Hilarische TV was dat.

Ook BASTA waarin ze ervoor gezorgd hebben dat de belspelletjes van de Vlaamse TV werden gehaald was hoogstaande TV. Later volgden nog meerdere programma’s, zowel in Vlaanderen als in Nederland.

dna nerdland

Gisteren was hij te gast in CC Zwanenberg in Heist-op-den-Berg met zijn avondvullend programma : Live In Nerdland:DNA. In dit programma vertelt Scheire hoever de wetenschap al staat in het onderzoek naar het menselijk DNA. En dat is soms verbazingwekkend ver.

Ook verbazingwekkend is de manier waarop Scheire twee uur aan een stuk (zonder pauze dus) een volle zaal weet te boeien met wat in feite een wetenschappelijke lezing is. Maar hij doet dat op zo’n onderhoudende manier dat de tijd gewoon voorbij vliegt.

Vandaag vloog er ook een en ander maar dat had een heel andere oorzaak : een stormdepressie die over ons land trok. Gelukkig hadden we een binnen-activiteit gepland vandaag. In het klooster van Vorselaar was de tentoonstellingsreeks Hemel op Aarde te gast. Vorig jaar had ik het klooster al bezocht tijdens een Davidsfondsavond. Vooral de kloosterkapel is bijzonder mooi en omdat Conny er de vorige keer niet kon bijzijn hebben we dat vandaag goed gemaakt. Als extraatje kregen we in de kapel nog een klassiek gitaarconcertje.

Volgend jaar staan er nog meer feestelijkheden gepland want dan bestaat de Congregatie van de Zusters der Christelijke Scholen 200 jaar. In 1820 kocht Barones Regine Van de Werve-Della Faille een huis in Vorselaar om er een leerwerkschool voor arme kinderen op te richten. Dat huisje is in tweehonderd jaar uitgegroeid tot een scholengemeenschap die elke schooldag zo’n 3.500 leerlingen ontvangt.