Festijn

festijn2.JPGHet Boekenfestijn heeft zijn naam weer eer aangedaan. Deze keer was de Ethias-arena in Hasselt de plaats van afspraak. Gewapend met mijn boekenlijstje ben ik deze namiddag naar de Limburgse hoofdstad gereden. Altijd leuk om terug te gaan naar de stad waar ik mijn twee beste schooljaren heb gehad al heb ik vandaag van de stad zelf niets gezien.

Ik had gehoopt van nog enkele boeken van Jo Nesbø te vinden maar die waren er vandaag niet. Niet getreurd want er waren voldoende andere boeken om uit te kiezen. Na een tweetal uurtjes ronddwalen was mijn karretje ruim gevuld. Even ruw geteld of ik niet teveel boven budget zat, enkele boeken teruggelegd en uiteindelijk ben ik buitengegaan met 14 boeken en 1 kalender. De boeken zullen zorgen voor meer dan 5.600 bladzijden leesplezier waarvan ruim 1.000 bladzijden in het Engels.

Het volledige lijstje:

  • Drie Seconden – Roslund & Hellström
  • Als de doden niet herrijzen – Philip Kerr
  • Brandend ijs – Jeffery Deaver
  • De schuld van Roseboom – Guido Eeckhaut
  • Koud Vuur – John Lawton
  • De ziel van de stad – Jesús Sánchez Adalid
  • De doden van Dokter Siri – Colin Cotterill
  • Dromen van de dood – Piet Baete
  • The left hand of God – Paul Hoffman
  • Strindbergs Ster – Jan Wallentin
  • Nog niet dood – Ake Edwardson
  • Rebels and Traitors – Lindsey Davis
  • Advocaat van de vijand – Geert-Jan Alexander Knoops
  • Romeinse Suite – Jef Geeraerts

Een geleende versie van dit laatste boek heb ik al wel gelezen maar als je het dan ziet liggen voor 1,95 euro dan moet je dat gewoon meenemen. Alles samen ben ik trouwens maar 5 euro boven mijn klassiek budget van 50 euro gegaan. Er zijn slechtere manieren om een zaterdagnamiddag door te brengen.Knipogen

 

festijn.JPG

Nemesis

Knipsel.JPGNa “De Roodborst” werd vandaag het tweede deel van de Oslo-trilogie, “Nemesis” uitgelezen.

Sinds “Roodborst” zijn er enkele maanden gepasseerd. Harry Hole leeft ondertussen samen met Rakel en haar zoon Oleg. Het onderzoek naar de moord op zijn collega Ellen heeft hij (tijdelijk) moeten stopzetten. Terwijl Rakel en Oleg zich in Moskou bevinden omdat de natuurlijke vader van Oleg zijn zoon opeist, wordt Harry op het onderzoek naar een dodelijke bankoverval gezet.

Een bankovervaller heeft een medewerkster van de bank in koelen bloede afgemaakt. Harry werkt samen met Beate Lønn wiens vader vele jaren geleden tijdens een bankoverval werd doodgeschoten. Beate heeft een bijzonder eigenschap. Zij onthoudt namelijk alle gezichten die ze ooit heeft gezien. Zij meent op de bewakingsvideo iemand te herkennen.

Als later een ex-vriendin van Harry wordt vermoord, kort nadat hij er zelf op bezoek is geweest en klaarblijkelijk laveloos in een taxi naar huis is gebracht, wordt zelfs Harry verdacht.

“Nemesis” is even spannend als “Roodborst” en Harry Hole begint me meer en meer te bevallen. Ik kijk dan ook uit naar het derde deel van de trilogie, “Dodelijk patroon”. Hopelijk liggen er op het boekenfestijn in Hasselt dit weekend nog enkele boeken van Nesbø aan een gunstprijsje. Anders zal ik eens moeten aankloppen bij mijn boekenbuddies uit Peulis om er een paar te lenenKnipogen.

Zele

aczele.JPGVoor het eerst sinds de Great North Run heb ik nog eens gelopen. Het was wel de bedoeling dat ik afgelopen donderdag al eens zou gaan lopen in Lier maar vanwege de regen had ik die afspraak afgezegd. Maar vandaag is er wel gelopen en meer bepaald in Zele. Daar organiseerde AC ZELE de 1ste Remember my First Run-Run. Een loop voor iedereen die ooit beginnen lopen is via Start-to-run of iedereen die gewoon zin heeft om gewoon te lopen.

AC Zele is de basis van de Kloddelopers en aangezien ik dit jaar tijdens de Roparun niet in Zele gepasseerd ben leek het me een uitgelezen gelegenheid om er nog eens bezoekje te brengen. Tenslotte is het voor mij in 2007 ook begonnen met de “start-to-run”. Dat gaf me ook de mogelijkheid om nog eens een klapke te doen met ex-Roparunteamgenoot en nu Kloddeloper Kurt. Hij moest echter sneller weg en beperkte zich tot 5km, ikzelf ben voor de 10km gegaan. Dat kwam neer op 10 rondjes door het park en 1 rondje over de piste. Uiteindelijk bleef de teller steken op 9,70km in 1u06 en dat is niet al te slecht. Na afloop kreeg ik nog een goedgevulde “goodies bag”.

 

zele.JPG

nesbo.JPGWat ik sinds mijn terugkomst evenmin gedaan heb is verder gelezen in de Oslo trilogie van Jo Nesbø. Deze 3 boeken heb ik gekocht omdat mijn leesbuddies uit Peulis een grote fan van zijn Jo Nesbø.Toen er bij ECI een actie “3 voor de prijs van 2” liep en die 3 boeken bij de keuzemogelijkheden stonden heb ik maar toegehapt.

De vakantie van de afgelopen dagen leken me perfect om eens kennis te maken met Harry Hole, hoofdpersonage uit de boeken.Het eerste deel van de trilogie, Roodborst (eerder uitgegeven als “wraakuur”, is ondertussen uitgelezen en het tweede deel, Nemesis (eerder uitgegeven als “zes seconden te laat” is halfweg.

In Roodborst wordt rechercheur Harry Hole,  die na een schietincident als inspecteur weggepromoveerd naar het politieobservatieteam of kortweg POT. Hiermee komt ook een einde aan zijn samenwerking met zijn collega Ellen. Ellen wordt, op een avond laat, na haar werk vermoord met een honkbalknuppel door een Neonazi. Harry trekt zich deze aanslag persoonlijk aan en hij zet alles op alles om op het spoor van de dader te komen, een dader die zich mogelijk in het politiekorps bevindt.

Zij was net op het spoor gekomen wie “De Prins” was. “De Prins” is de man die een sluipschuttersgeweer via Zuid Afrika naar Oslo heeft laten smokkelen. Om de identiteit te achterhalen van deze schutter moet Harry zich verdiepen in een stuk historie van Noorwegen. Een zwarte bladzijde, volgens sommige Noren. Wie waren die Noorse jongens die samen met Nazi-Duitsland vochten aan het oostfront tegen het communisme? Parallel met het verhaal dat zich afspeelt in 1999-2000 vertelt het boek ook het verhaal van enkele van die Noorse frontsoldaten tijdens de tweede wereldoorlog. Een echte aanrader.

Great North Run – cijfertjes

Om de Great North Run 2013 volledig af te sluiten nog enkele cijfers:

  • 56.000 starters
  • 40.732 finishers
  • 15.268 DNF of DNS
  • 34.525 mijn positie in de algemene uitslag
  • 2.387 mijn positie in de categorie “mannen tussen 45 en 49”
  • 3.770 mijn positie in de categorie “algemeen tussen 45 en 49”
  • 21.374 mijn positie in de categorie “mannen”
  • 1:00:09 Snelste tijd mannen – Kenenisa Bekele
  • 1:05:45 Snelste tijd vroiuwen – Priscah Jeptoo
  • 2:39:09 mijn tijd
  • 4:57:29 traagste tijd mannen
  • 4:42:15 traagste tijd vrouwen
  • 3:40:07 tijd van Tony “The Fridge” Phoenix-Morrison (een fenomeen in Engeland die meerdere (halve) marathons loopt met een ijskast op zijn rug)

 

gnr5.JPG

Tony “the fridge” 

gnr2.JPG

De Red Arrows boven Tyne Bridge (toen moest ik de startlijn nog passeren)

gnr1.JPG

De laatste meters

gnr4.JPG

Het “certificaat”

gnr3.JPG

 

Battle of Britain

01.JPGTerug in het land !

Ik was gisteren al een eindje onderweg naar Hull en wist nog steeds niet waar ik nog een halte zou inlassen. Tot ik een pitstop maakte aan Wetherby Services. Daar zag ik plots een leaflet van het Yorkshire Air Museum in Elvington en toen was de keuze snel gemaakt. Deze oude luchthaven, waar het 609de Squadron van Bomber Division gestationeerd was is tegenwoordig een museum en het was een eeuwigheid geleden dat ik daar nog eens op bezoek was geweest.

En ik heb het me niet beklaagd. Voor een WWII adept is dit echt een aanrader. Ondanks het feit dat deze basis in het noorden van Engeland ligt voel je er toch een beetje de Battle of Britain sfeer. De muziek van Glenn Miller en Vera Lynn die door de tannoyspeakers klinkt helpt ook wel. Er zijn 19 gebouwen, waaronder de controletoren, die elk hun eigen onderwerp hebben. En er staan zowel (levende) vliegtuigen die elk moment in actie kunnen komen als enkele replica’s (uiteraard van de Supermarine Spitfire en de Hawker Hurricane). Je krijgt er zonder problemen een paar uur gevuld.

 

03.JPG

Van daar was het nog een uurtje rijden naar Hull en daar had ik een beetje geluk. Ik zag dat alle auto’s vóór mij via de douane moesten passeren (koffer achteraan open, motorkap open, met de spiegels onder de auto …) maar ik mocht gewoon doorrijden. Meestal ben ik wat dat betreft de sigaar (ze hebben zelfs eens de drugshond in mijn auto losgelaten op een heenreis) maar vandaag dus niet.

19.JPG

De overtocht zelf was vrij rustig, op die paar dronken Britten die me om 2u vannacht uit mijn slaap hebben gehaald na. Ik betrap me er wel op dat ik me, als veteraan wat betreft overtochten, meer en meer erger aan de nieuwelingen aan boord. Nu is ergeren wel overdreven. Ik begrijp wel dat het voor hen allemaal nieuw is en dat ik de routine wel ken, maar ik begrijp niet waarom je een hele avond met je boarding card in de hand moet lopen. Mijn ego werd wel een beetje gestreeld toen ik bij het binnenkomen van het restaurant werd begroet met de woorden “Nice to have you back on board, Sir”. Zowel de heenweg vorige donderdag als de terugweg gisteren werden namelijk op de Pride of Bruges gemaakt en de restaurantverantwoordelijke herkende me nog. Ik vraag me wel af wat die Duitsers achter mij in de rij daarvan vonden.

09.JPG

Volgend jaar is de kans dat ze me bij P&O zien wel klein. De “grote” vakantie brengt me in 2014 normaal gezien immers naar Frankrijk. Niet alleen is het dan 70 jaar geleden dat de landing in Normandië plaatsvond, het is ook 100 jaar geleden dat de eerste wereldoorlog begon. Als geschiedenisliefhebber moet ik dan naar onze zuiderburen. Misschien zit er in het voorjaar nog wel een kleine trip naar het Verenigd Koninkrijk in maar als die er komt dan zou dat wel eens het eiland Man kunnen zijn (en dan nog het liefst tijdens de TT-week. Maar zover zijn we nog niet. Nu nog enkele dagen uitrusten en dan terug naar de collega’s bij VIVIUM.

Zweinstein

Het uit bed geraken viel al bij al nogal mee, al voel ik nog altijd wel dat ik gisteren 21 km gelopen heb. Vandaag dus nog eens “de toerist” uitgehangen met een bezoekje aan twee van de grootste kastelen uit de North East : Bamburgh Castle en Alnwick Castle.

Bamburgh Castle is een heel imposante burcht, gebouwd op een basaltrots met aan de voet daarvan het kleine dorpje Bamburgh. Aan dat dorpje heb ik trouwens nog heel leuke herinneringen. In 2000 heb ik daar een weekje verbleven en net tijdens die week werd in Charleroi de EK-match tussen Engeland en Duitsland gespeeld. De ene helft zat in het ene café en de andere helft in het andere café te kijken. De match werd trouwens gewonnen door de Engelsen. Het kasteel zelf is zeker de moeite waard om te bezoeken, zeker wanneer je een audiogids meeneemt.

001.JPG

Na de middag trok in naar Alnwick om daar het kasteel te bezoeken. Dit kasteel, na Windsor Castle het tweede grootste bewoonde kasteel van het land, is al 700 jaar eigendom van de Percy familie en heeft een heel rijke geschiedenis. Tegenwoordig is het echter vooral gekend als Hogwarts (Zweinstein) uit de Harry Potter films. Daar maken ze dan ook dankbaar gebruik van. Je kan er zelfs leren hoe je op een bezem moet vliegen.

110.JPG

147.JPG

Naast het kasteel ligt Alnwick Gardens. Een heel mooie tuin met vooral enkele heel interessante watersculpturen. Probleem in die tuin was wel dat er weer behoorlijk wat moest worden geklommen en dat vonden de beentjes niet zo leuk.

164.JPG

Morgen gaat het terug naar Hull om de ferry naar Zeebrugge te nemen. Onderweg zal ik nog een kasteel of abdij bezoeken al is het nu nog niet duidelijk welke. En daarmee zit de Great North Run minitrip er weeral opHuilen.

Bupa Great North Run 2013

007.JPGAl bij al is er nog redelijk goed geslapen afgelopen nacht, al was ik wel wakker vóór de wekker om 6u afliep.

Het hotel had voor de Great North Runners een extra vroeg ontbijt voorzien maar veel kreeg ik niet binnen. Eén broodje met confituur en een paar bananen en dat was het. Rond half acht de deur uit om de bus van 7u41 naar Eldon Square te nemen. Ik kreeg het gezelschap van nog een loopster (en haar moeder) die blij waren dat ze niet alleen aan de bushalte stonden (en ik was ook wel blij dat ik niet alleen was, dat geeft toch een beetje meer zekerheid dat ik de juiste bus nam).

Nauwelijks 20 minuutjes later waren we aan de eindhalte en van daar was het nog eens 20 minuutjes wandelen naar Claremont Road waar de 38 bagagebussen klaar stonden. Aangezien ik in startvak J stond (het voorlaatste vak) was het weer een eindje wandelen. De 56.000 lopers stonden immers gespreid over een volledige kilometer. En dan was het wachten tot de start die om 10u40 werd gegeven. Gelukkig was er voldoende sfeer en een heel enthousiaste speaker die ons op een typisch Britse manier bezighield.

Foto0336.jpg

Een eerste sterk moment kwam er om 9u45. Toen werd Abide with Me ingezet, een Engelse hymne die vaak bij begrafenissen of herdenkingen wordt gebruikt en ook elk jaar op de FA CUP FINAL wordt gezongen. Als er dan iemand voor je staat met de foto van zijn aan kanker overleden zoontje op zijn rug die met tranen in de ogen heel ingetogen meezingt dan krijg je zelf ook wel een krop in de keel (en tranen in de ogen). Dat is trouwens ook typisch Brits : bijna 99 % van de deelnemers loopt voor een goed doel, al dan niet op een bizarre manier verkleed of aangekleed.

Foto0339.jpg

Om 10u40 was het dan zover en klonk het startschot (althans dat denk ik toch want wij stonden zo ver van de start dat we het niet hoorden. Uiteindelijk liep ik zelf 37 minuten later over de start en toen begon het te regenen. De eerste 4 kilometer hebben we door de regen gelopen. De heel sterke wind stond gelukkig in ons voordeel.

Foto0348.jpg

Het lopen op zich ging best aardig. Weliswaar iets trager dan gehoopt maar het ging dan ook behoorlijk omhoog. En toen, ergens tussen kilometer 13 en 14 namen we een bocht en kregen we wind en de regen recht in het gezicht, net op een stuk dat ook nog eens steil omhoog ging (vergelijkbaar met de Tervurenlaan in de Brusselse halve marathon). Ik moet me daar een beetje hebben geforceerd want vanaf dan was het harken en nog eens harken. Vooral op de klimmetjes ging het bijzonder moeilijk maar gelukkig (?) was ik niet de enige die in de problemen kwam. De koude wind op een nat lichaam deed evenmin goed.

Uiteindelijk heb ik het wel gehaald, al was de laatste kilometer puur op karakter. De steun van de massa volk die aan de aankomst stond hielp ook enorm (en dan helpt het ook nog dat je naam op je nummer staat, zo voelt het aan dat ze je echt persoonlijk aanmoedigen). De show van de Red Arrows was trouwens ook mooi om te zien, ondanks de vermoeidheid.

Eindtijd was 2u39 en als ik heel eerlijk ben dan is dat toch een teleurstelling. Ik was vertrokken met de bedoeling om 2u30 te halen en met de hoop om mijn PR van 2008 (2u19 in Lier te evenaren) maar dat is dus niet gelukt. Anderzijds ben ik wel blij dat het gezien de moeilijke omstandigheden toch gelukt is maar het blijft een dubbel gevoel. De halve marathon van Brussel binnen drie weken ga ik in ieder geval niet meedoen.

Na afloop kregen we trouwens nog een over ons waar den “Drash National” jaloers zou op zijn.

009.JPG

Morgen ga ik weer de toerist uithangen met bezoekjes aan Alnwick Castle en Bamburgh Castle, tenminste als ik uit bed geraak.