Halfjaaroverzicht

daas.JPGOef … mijn loopmaatje is terug genezen.

Dus ikke terug naar Lier om ons gekende rondje langs de Nete te doen. Een Nete die trouwens behoorlijk laag stond, ten opzichte van afgelopen zaterdag tenminste. Er waren gelukkig ook veel minder insecten. Ik sta dus gewoon vol met beten, muggenbeten en dazenbeten. Niet plezant maar zolang het geen tekenbeten zijn vind ik het niet zo erg.

Met de 4,5 km van vandaag kom ik deze eerste jaarhelft uit op 100 km joggen. Daarnaast werd er 337 km gefietst en … 481 km gewandeld. Samen goed voor meer dan 900 km sportief voortbewegen. Niet slecht als ik zie dat over heel 2015 uitkwam op 1.228 km (433 km wandelen, 578 km fietsen en 217 km joggen.

lopen 20160628.JPG

Grenzen

grenzen2.JPGGrenzen …

Sommige mensen hebben er geen. Dat zie je in deze tijden van Europese kampioenschappen voetbal en zomerfestivals steeds meer. Mensen die zich laveloos dronken zuipen.

Ik heb vastgesteld dat mijn blog de grens van 150.000 bezoekers heeft overschreden (bedankt daarvoor, wie jullie ook zijn). Wie had dat gedacht toen ik op 1 januari 2008 mijn eerste blog postte? Ik heb ‘m er trouwens nog eens op nagelezen en de allereerste zin van mijn allereerste post was “Nieuwjaarsresoluties voor 2008 : deelnemen aan de Roparun als loper, stoppen met roken, nog een paar kilootjes afvallen.”. De Roparun heb ik ondertussen gelopen en die kilootjes zijn ook weg (al mogen er gerust nog wat meer weg) maar die derde resolutie heeft dus 8 jaar op zich laten wachten.

Het ziet er ook naar uit dat ik op mijn toekomstige reizen wel eens een paar extra grenzen zal moeten passeren. Tenminste als het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie stapt en Schotland uit het Verenigd Koninkrijk zou stappen. Het referendum heeft me wel wat geld gekost aangezien de pond is gezakt in waarde en ik nog wat ponden heb liggen. Ik hoop dat verlies echter te recupereren door wat extra boeken te kopen op Amazon.

Ik heb wel een hoop onzin gelezen omtrent de Brexit. Zo las ik dat er iemand “blij” was dat er terug grenscontroles zouden zijn wanneer hij van de boot zou rijden. Ik rij al dertig jaar “van de boot” en ik moet al dertig jaar mijn identiteitskaart laten zien. Bovendien wordt ik de laatste jaren ook vaker gecontroleerd door de douane. Wat dat betreft zie ik dus niets wijzigen.


 

Verdronken land

Zes maanden is het ondertussen geleden dat ik mijn (hopelijk) laatste sigaret heb gerookt.Enerzijds gaat het stoppen heel vlot maar anderzijds zijn er nog geregeld momenten waarop ik zin heb in een sigaret.

Om dit te vieren had ik een “rookstopwandeling” georganiseerd. We zouden vertrekken aan Kruiskensberg in Bevel, naar Itegem wandelen en bij terugkomst in Bevel een hapje eten in Brasserie Cruysberg. Toen we daar in april tijdens het openingsweekend had ik al zoiets in die richting gezegd en als je A zegt moet je ook B zeggen of niet?

Toen we aan Kruiskensberg vertrokken regende het flink maar het was wel aangenaam wat temperatuur betreft. Al snel kwamen we aan het Schipke en liepen we langs de oever van de Nete. Een niet gemaaide oever van de Nete waardoor de onderkant van onze broeken een beetje nat werd. Vervelend maar niet zo vervelend als de massa’s muggen die ons gezelschap hielden.  

Toen we na een vijftal kilometer de Nete verlieten en meer “inlands” gingen ontdekten we pas echt wat “nat worden” betekent. Op sommige plekken stond het water tot aan de enkels maar op de meeste plekken stond het gewoon tot aan de knie. En al heb je dan waterdichte schoenen aan … je broek en het stuk van de kousen dat niet in je schoen steekt wordt gewoon kletsnat. Gelukkig was het niet koud en dan kan je het grappige er wel van in zien.

Na een tiental kilometer kwamen we ons tweede groot probleem tegen. Om knooppunt 68 te bereiken moesten we naar rechts. Een vrouw die ons passeerde zei dat de weg die we insloegen doodliep maar  ja, wat weet die daar nu van? Helaas had ze gelijk … een kilometer verder stonden we op het erf van een boerderij waar we werden gegroet door 2 cocker spaniels.

Kilometertje terug gewandeld en met behulp van het afgedrukte kaartje en de GPS terug op het juiste spoor geraakt zodat we na 13 km konden nagenieten van een heel smakelijk glas thee in Café ’t Kruiske. Ondanks het iets mindere weer (een uurtje regen in het begin) was het toch een mooie wandeling die ons nog lang gaat bijblijven.

Het was echter ook een vrij vermoeiende wandeling en aangezien we nat en vuil waren is het “hapje” er niet meer van gekomen. Maar dat halen we volgende week wel in.

wandelen 20160625.JPG

IMG_6307.jpeg

IMG_6312.jpeg

IMG_6327.jpeg

 

De steek van de schorpioen

Nadat Lemmy Planck ontdekt dat zijn vrouw Gudrun hem bedrogen heeft met zijn beste vriend Victor en nadat hij die laatste het ziekenhuis heeft ingeklopt, laat hij alles achter zich en vertrekt hij op wereldreis.

Op die wereldreis maakt hij in Argentinië kennis met Juan José RojasLlancan, een Chileense ex-huurling die kraanbestuurder is geworden. Ze worden al snel vrienden.

Nadat de Chileen zelfmoord heeft gepleegd besluit Lemmy terug naar Antwerpen te gaan. In zijn rugzak zit een manuscript van 400 pagina’s en een schorpioen met één tang die naar de naam d’Artagnan luistert.

Thuisgekomen vindt hij een dikke envelop. In de envelop zit het dagboek van de Chileen. Blijkbaar heeft hij dit net voor zijn dood verzonden.

Lermmy probeert een uitgever te vinden voor zijn eigen manuscript maar er blijkt meer belangstelling te zijn voor het dagboek van de Chileen. Niet alleen van uitgevers maar ook van de Engelse dochter van de Chileen en van privé-beveiligingsfirma waarvoor de Chileen ooit heeft gewerkt.

Er vallen slachtoffers en in een Antwerpen, waar ook Darwinterroristen aan de slagzijn, dreigt alles heel slecht af te lopen voor Lemmy.

Dat is in het kort de inhoud van De steek van de schorpioen van Dimitri Bontenakel. Een niet al te dik (230 pagina’s) maar heel leuk, spannend en grappig verhaal. Een boek dat ik iedereen kan aanraden. Ik heb er alvast van genoten.

Genieten ga ik volgens mij ook doen van het volgende boek waarin in op de terugreis ben begonnen en dat is De Man zonder Adem van Philip Kerr met Bernie Gunther in de hoofdrol.

boeken,dimitri bontenakel

Back to work

Gelukkig had ik gisterennamiddag al een groot deel van de ongeveer 200 mails in mijn mailbox bekeken zodat er nog maar een twintigtal waren waar ik echt iets mee moest doen toen ik vanmorgen na twee weken vakantie terug ging werken.

Nog meer omdat mijn manager me al om 8u bij haar riep. “Luc, de komende vier dagen ga je je alleen maar met dit bezig houden. Al de rest, ook alle andere meetings, die mag je, of neen, moet je van mij cancelen. Je concentreert je enkel en alleen op dit. Je mag je wat mij betreft zelfs enkele dagen in afzondering zetten”.

Veel tijd om uit te rusten van de vakantie was er dus niet.

Al bij al ben ik de dag goed doorgekomen. Een pakje uit Engeland zorgde voor een flinke boost toen ik thuiskwam. Naast een mijn aanzienlijke collectie Coca-Cola autootjes en mijn eerder beperkte Ford collectie probeer ik ook mijn collectie Michel Vaillant auto’s waar mogelijk uit te breiden.

mv02.jpg

Het probleem is dat de meeste van die auto’s in Frankrijk te koop worden aangeboden voor (te) veel geld en met (heel) hoge verzendingskosten. Toen ik er vorige week een aantal te koop zag bij een Engelse verkoper heb ik geen seconde getwijfeld. Een derde goedkoper dan in Frankrijk en zeer aanvaardbare verzendingskosten. Bovendien heb ik met Engelse verkopers altijd al aangename deals gesloten.

De totale collectie staat nu op 19 stuks. Of er daar nog bijkomen weet ik niet. Er zijn er nog voldoende maar ik vind ze natuurlijk niet allemaal even mooi. De belangrijkste auto’s uit mijn favoriete verhalen heb ik nu dus waarom zou ik er nog bijkopen ? Maar ja, als ik weer zo’n aanbod zie …

mv01.jpg

Minder leuk nieuws kwam er dan weer van loopmaatje Sally. Zware verkoudheid maar als het echt “moest” dan zou ze wel een “efforke” doen en mee gaan lopen. Ik heb haar gezegd dat ze met een warme thee onder haar dekentje in de zetel moest gaan zitten. Ik ben wel gaan lopen maar dan gewoon thuis : 4,60 km in 33 minuten. Beetje saai zo zonder maatje maar ik heb het maar weer gehad.

lopen 20160621.JPG

GMM

Na het afsluiten van het concertvoorjaar afgelopen woensdag heb ik gisteren de festivalzomer ingezet.

Plaats delict: de festivalwei aande Stenehei in Dessel.

Door de overvloedige regenval van de afgelopen weken was er wel een parkeerprobleem. De normale terreinen waren dus niet beschikbaar. Ik ben dan maar naar het Engels Kamp van Geel gereden dat dienst deed als noodparking. Er reden wel shuttlebussen tussen de parking en het festival maar ik had toch maar een oude fiets in de koffer gestopt. Je bent dan wel iets langer onderweg maar je hangt van niemand af.

Na een “grondig” onderzoek van mijn rugzak (“zit doar iets veur ’t eten in meniejer?”) stond ik vrij snel op de weide, ruim op tijd vóór mijn eerste “Must See” op het podium zou kruipen. Dat gaf me ruim de tijd om GMM-munten te kopen en eens op mijn gemak rond te kijken en de toestand van de wei te inspecteren. Die lag er enerzijds heel goed bij maar op andere plaatsen was het gewoon één stinkende modderbrij.

Iets voor vier was het dan de beurt aan Biff Byford en Saxon op Mainstaige 2. Die wilde ik dus zeker zien. Ze waren in de jaren ’80 al goed en ze zijn dat nog altijd. Toen zag ik ze aan ’t werk in Vorst Nationaal. Zo’n 10 jaar geleden heb ik ze eens in Tilburg gezien en in 2014 nog in Trix in Borgerhout. Ook deze keer hebben ze me niet teleurgesteld.

IMG_5564.jpeg

Van Tremonti op Mainstage 1 heb weinig of niets gezien. De inwendige mens moet immers ook worden versterkt. Vroeger zou dat steevast met een hamburger, een hotdog of een pakje friet zijn geweest (of alle drie samen). Nu was het een vegetarische bamischotel met vegetarische mini-loempia’s, een broodje gezond en “ne frisco”.

Omdat het even aanschuiven was aan de Merchandise-stand (T-shirtje kopen voor de dochter van een collega) heb ik helaas een stuk gemist van Powerwolf. Ik had nog nooit van deze Duitsers gehoord maar ze vielen best wel mee. Zanger “Atilla Dorn” beschikt immers over een heel krachtige stem.

Ze werden op Mainstage 1 gevolgd door alweer een iconische groep uit de jaren ’80: Anthrax. Ook hier zie je dat de mannen stilaan op leeftijd beginnen te komen maar net als Saxon zit er op hun muziek geen sleet.

IMG_5688.jpeg

Trivium was als volgende aan de beurt op Mainstage 2. Ook deze Amerikanen uit Orlando waren mij onbekend. Buiten een teveel aan f**k’s in de bindteksten valt er weinig aan te merken op hun act.

IMG_5727.jpeg

Om negen uur was er vooraan geen plekje meer vrij. Toen betraden de jongens van Iron Maiden immers Mainstage 1. Alweer een bende oudjes. Niet de eerste keer dat ik hen aan het werk zag. Maar ik denk toch wel de laatste keer. Niet dat ze slecht waren, in tegendeel. Maar het leek me allemaal zo routineus en zonder veel “panache”. Als ik het vergelijk met het enthousiasme waarmee ik ze zag spelen, lang geleden in 1980 als voorprogramma van KISS …

IMG_5830.jpeg

Na Maiden zou ook nog Twisted Sister optreden maar zo’n hele dag rechtstaan is niet meer aan mij besteed. Ik was moe. Na een kort fietstochtje en een even kort autoritje was ik blij dat ik in mijn bed lag.


Nostalgie in Lier en Kessel

IMG_6294.jpegWat doet een mens wanneer het op een zaterdag om 12u30 regent dat het giet en er zo’n tweeënhalf uur later de tweede match van “onze” Rode Duivels op TV te bewonderen is ?

Een normaal mens gaat dan in de zetel zitten en kijkt naar het voetbal. Gelukkig ben ik niet normaal. Ik ben namelijk in mijn auto gestapt en ben naar Lier gereden. Daar had ik om 13u afgesproken met Conny.

Omdat er geen “officiële” wandelingen in de buurt waren, tenminste toch geen wandelingen die me interessant leken, en omdat ik morgen naar Dessel trek voor een dagje Graspop had ik voor vandaag een wandeling tussen Lier en Kessel uitgestippeld.

Via de “gewone” weg naar Kessel om dan via de oevers van de Nete terug naar Lier te stappen. Het was behoorlijk rustig onderweg al waren we echt niet de enige die geen interesse hadden in de voetbal. In Brasserie Het Badhuis in Kessel waar we even stopten om een theetje te drinken stond zelfs geen TV ! Stel je voor … een café zonder voetbal ! Overigens wel een heel gezellig café waar het leek alsof je een stap terug in de tijd zette.

IMG_6260.jpeg

Effectief een stap terug in de tijd gezet heb ik op het einde van de wandeling gedaan. Ik was daarvoor al gepasseerd aan Het Voske waar ik vroeger, toen ik op school en op internaat zat in Lier, geregeld binnenstapte om wat snoep te kopen of om curryworsten met currymayonaise te kopen. Aan het Kardinaal Mercierplein zijn we dan Drankhuis In ’t Kruisken binnengestapt. Dat ze de naam van het plein willen wijzigen naar Filips en Johannaplein kan me niet schelen maar aan de naam van ’t Kruisken mogen ze niet raklen.

Vroeger was dat niet alleen het stamcafé van De Kreuners maar ook ik heb daar geregeld een deel mijn woensdagnamiddag doorgebracht.

Daar vernomen we trouwens ook dat “onze jongens in Frankrijk” terug de beste voetballers ter wereld waren en dat Marc Wilmots de beste trainer ooit is. Ik dacht echter dat ik vorige week iets anders had gehoord maar ja … ik zal me vergist hebben zeker?

Terzijde … we hebben 12,50 km gewandeld.

IMG_6272.jpeg

IMG_6265.jpeg

wandelen 20160618.JPG

Meer foto’s ? KLIK HIER