Metaal

De afgelopen dagen stonden in het teken van de tuin en ook van metaal.

Gisteren en eergisteren een dagje vakantie genomen. Eigenlijk met de bedoeling om flink wat in de tuin te werken bij Conny maar dat is een beetje in het water gevallen. Letterlijk dan.

We hebben wel behoorlijk wat kunnen onkruid wieden maar op veel plekken in de tuin voel je de grond wegzakken onder je voeten. Om geen permanente schade aan te brengen hebben we enkel tijdens de droge periodes (donderdagvoormiddag en vrijdagvoormiddag) gewerkt. De rest van de tijd hebben we besteed aan rondrijden om nog wat “accessoires” te kopen zoals daar zijn boomschors en kastanjehouten hekjes en palen.

Wat heeft dat metaal dan te maken met die tuin? Helemaal niks. Maar het heeft wel alles te maken met de concerten van afgelopen woensdag en vrijdag.

Woensdag trokken we nog eens naar Trix in Borgerhout voor een avondje metal. Hoewel ik altijd al een heel brede smaak heb gehad was ik in mijn jonge jaren een hardrocker. Ik ben dat eigenlijk nog altijd want dat ben je voor het leven maar de lange haren zijn ondertussen wel verdwenen.

Mijn favoriete groepen, naast oppergoden KISS, waren voornamelijk Brits en behoorden blijkbaar tot de NWOBHM (de New Wave of British Heavy Metal). Behoorden tot die strekking : Iron Maiden, Def Leppard, Girlschool, Motörhead en Saxon.

En laat het nou net die laatsten zijn die woensdag op het podium stonden in Borgerhout. In het voorprogramma stond met Diamond Head ook een groep uit diezelfde lichting al was die groep mij tot woensdag totaal onbekend. Het werd een klassieke metalavond. Veel tattoos, zwarte T-shirts, baarden, lange haren, bierbuikjes maar vooral goede muziek. Conny is niet zo’n metalhead maar zolang er een goeie melodie in zit kan twee à drie keer op een jaar geen kwaad 😉. Ikzelf voel me op zo’n avonden terug een tiener die na een concert een hele nacht in Brussel bleef rondhangen om de eerste trein terug naar huis te nemen.

saxon

Ook gisteren hadden we een metal concert maar dan van the sixth metal … Het Zesde Metaal dus. Zij kwamen Skepsels, hun nieuwe CD voorstellen in Het Depot in Leuven, één van onze favoriete zaaltjes (waar alles voor ons begon) maar wel een zaaltje met een nadeel. De deuren gaan pas open om 20u, ook wanneer het pijpenstelen regent.

Het concert maakte gelukkig het lang wachten in de regen goed. Wannes Cappelle was in topvorm en de gitaristen Tom Pintens maar misschien nog meer Robin Aerts waren geweldig goed. Voeg daar nog een fantastische lichtshow aan toe en je hebt één van de betere concerten van dit jaar.

zesdemetaal

Finn

Na twee concerten die we eigenlijk voor onze moeders hebben bezocht (en die feitelijk ook wel goed waren hoor) zijn we gisteren begonnen aan ons “eigen” seizoen.

Daarvoor trokken we naar Leuven. Een redelijk druk Leuven overigens en daar had de laatste zaterdag van de solden ongetwijfeld mee te maken. En ja, ook wij hebben ons nog eens aan bezondigd. Maar ja, wat wil je … met kortingen van 50% en dan nog eens een korting van 20% op het resterende saldo.

Toevallig kwam ik ook nog mijn favoriete directeur aller tijden tegen. Ondertussen is hij CEO van Ageas en gewezen CEO van het jaar maar tussen 1994 en 1998 was hij gewoon Bart, directeur van afdeling Leven. Na 20 jaar wist de man nog steeds dat wij in die periode een paar keer samen zijn gaan kwissen.

Na een, bijna traditionele, hap in den Domus trokken we naar Het Depot. Ruimschoots op tijd maar als je een goede zitplaats wil veroveren dan moet je goed op tijd zijn.

Het voorprogramma, Pablo Vasquez, was niet slecht maar kon me niet echt bekoren. Misschien ook wel omdat ik toch wel vrij moe was. Ik moet toegeven dat ik een dutje heb gedaan.

Om 21u30 was het dan de beurt aan Neil Finn en zoon Liam Finn. Neil is bekend van de groepen waarin hij met broer Tim heeft gespeeld zoals daar zijn Split Enz, Crowded House en The Finn Brothers.

Het was trouwens een gezellige familieuitstap want ook mama Sharon (op bas) en jongere zoon/broer Elroy stonden mee op het podium.

Bijna twee uur hebben ze gespeeld en het heeft geen seconde verveeld. Dit was een goed concert, een heel goed concert zelfs, neen … een fantastisch concert. Nieuwe nummers, zowel van vader als zoon, aangevuld met enkele klassiekers uit het verleden … het was genieten.

finn

Hopelijk trekt die lijn zich door. De komende weken staan onder andere op het programma : The Scabs, Coig, Jan de Smet, Patrick Riguelle, Amy McDonald, Bart Herman, Gers Pardoel, Joe Jackson, Dead Man Ray, Guido Belcanto, Trixie Whitley, Mark Knopfler en dan Graspop met o.a. KISS, Whitesnake en Def Leppard. Tussendoor gaan we ook nog naar Vitalski & Jean-Paul van Bendegem, Lieven Scheire en Spamalot.

Vergeten

Kreeg ik vorige week de vraag van Conny waar het verslag van The Van Jets bleef.

Ben ik dat toch wel domweg vergeten zeker, vergeten zoals de tickets van het concert van gisteren.

Maar dus eerst The Van Jets. Hun optreden in Het Depot in Leuven dateert al van 26 april. Als voorprogramma kregen we Danny Blue and the Old Socks, een groepje dat ik zeker nog wel eens terug wil zien. Maar dan moeten ze eerst nog wat ervaring opdoen, een beetje ruiger worden. Ze waren dus wel goed maar klonken een beetje te braaf. Potentieel genoeg echter dus ik zie ze graag binnen een jaar of twee opnieuw.

dannyblue

The Van Jets zelf waren ook wel goed maar in vergelijking met hun twee passages op Suikerrock in 2013 en 2015 en hun passage op TW Classic in 2016 konden ze me deze keer minder overtuigen. Wolfgang Vanwymeersch was weer zijn schitterende zelf op gitaar (en als één van de coolste muzikanten van het land) maar het was vooral Johannes Verschaeve aan de zang die me een beetje tegenviel. Hij leek minder energiek dan anders. Het concert op zich was wel goed maar niet Waaw.

vanjets

Gisteren stond concert 18 van dit jaar op het programma. Deze keer werden we verwacht in De Roma in Borgerhout, de mooiste concertzaal van het land. Gelukkig merkte ik tijdens de klusnamiddag in Peulis nog tijdig dat ik mijn tickets niet bijhad. Zo konden we op weg naar Borgerhout nog een ommetje maken via Vorselaar en de tickets ophalen. Beetje vervelend maar bijlage na niet zo vervelend dan merken dat je de tickets bent vergeten wanneer je voor de ingang staat. Misschien toch eens overwegen om een app te installeren op de smartphone.

De reden waarom we naar De Roma gingen was J. Bernardt. Voor we hem aan het werk mochten zien kregen we een halfuurtje muziek van Tin Fingers. Beste een leuke groep maar wel met verschillende ups en downs, zelfs binnen dat korte halfuurtje. Het eerste nummer was de zang niet om aan te horen. De volgende drie nummers was die dan weer perfect maar dan kwam weer zo’n nummer waar de zang gewoon niet paste. Misschien moeten ze toch eens overwegen om die paar nummers te schrappen. Maar ook deze keer weer vrij veel potentieel.

tinfingers

Iets over negen was het dan de beurt aan J. Bernardt, een alias voor Jinte Deprez van Balthazar die werd bijgestaan door Adriaan van de Velde en Klaas De Somer. Met het concert van Balthazar-compaan Maarten Devoldere en zijn Warhaus in het achterhoofd was ik er niet 100% gerust in. Hun concert op 31 maart 2017 was niet echt een meevaller.

Mijn vrees was echter ongegrond. Hoewel de muziek van J. Bernardt niet echt “mijn ding” is heb ik er toch wel van genoten. Het was van die muziek waarbij zelfs ik, de sfinx van de concerten, begon mee te wiegen en dat wil veel zeggen. Als ik de kans zou krijgen om volgende week nog eens te gaan dan zal ik dat misschien niet doen maar ik wil ze zeker nog wel eens terugzien in de toekomst.

j.bernardt

Om het weekend af te sluiten deze namiddag nog een kort fietstochtje gemaakt met mijn moeder. Dat viel best tegen want het mag er dan mooi hebben uitgezien, er stond verdomd veel wind op het jaagpad langs de Nete en hoe je ook keerde of draaide, hij waaide altijd uit de verkeerde richting. En nog geen klein beetje he. Voor iemand van 84 jaar zoals mijn moeder valt het dan best wel tegen voor een eerste fietstocht na een lange fietsloze winter. Maar met af en toe een ruggesteuntje zijn we er wel geraakt. Onderweg zelfs nog eentje gaan drinken bij Bartel “Marcelleke” Van Riet in Grobbendonk.