Oud ?

oudeman.jpg’t Is niet omdat mijn verjaardag weer dichterbij komt maar ik voelde me vandaag een “oude man”. Neen, ’t is omdat ik eerder deze week een ongelukje had bij het knippen van mijn teennagels en omdat gisteren een kledingstuk niet op zijn plaats bleef zitten.

Ik had weer afgesproken in Lier om een avondloopje te doen. Het lopen ging behoorlijk, zij het heel rustig aan. Maar zoals gezegd bleef de (onder)kleding niet op zijn plaats zitten waardoor er wrijving ontstond en waardoor ik nu met twee behoorlijke grote brandwonden op de binnenkant van mijn dijen zit. Een brandwonde (of schaafwonde) is nooit prettig om te hebben maar ik kan u verzekeren dat je ze zeker niet wil hebben aan de binnenkant van je dijen.

En dan zeker niet in combinatie met een pijnlijke grote teen waardoor je een beetje trekt met je benen, waardoor je de brandwonden net iets beter voelt, waardoor je nog meer gaat trekken met je benen, waardoor je … enfin, ik vond dat ik erbij liep als een oude man.

Gelukkig voelde ik niet me te oud om te lezen en kon ik “De erfenis van Himmler” van Marthe Maeren uitlezen. Het was mijn derde Vlaamse thriller op rij en ook deze kon ik best smaken, misschien nog net iets meer dan de twee vorige boeken omdat er een vleugje geschiedenis en mystiek in verwerkt is.

Het verhaal ? In de damestoiletten van het Gentse Sint-Pietersstation wordt het lijk ontdekt van Raoul Claes, kantoorgenoot van advocate Frieda Degraeve. In zijn binnenzak zit een vliegtuigticket naar de Bahama’s …enkele reis. Claes werd gewurgd. Twee dagen later wordt in het kantoorgebouw van Frieda Degraeve het skelet van een orthodoxe jood ontdekt. Die blijkt in de jaren negentig levend te zijn ingemetseld.

Verder zijn er nog een neonazi die een joods zakenman in Knokke heeft vermoord maar ondertussen terug op vrije voeten is, een jonge orthodoxe jood met extreme gedachten, drie miljoen euro schadevergoeding die naar een duistere bankrekening in de Bahama’s werd doorgesluisd en een paneel van het wereldberoemde Lam Gods dat door de Nazi’s werd “geleend” (en het gaat niet over de Rechtvaardige Rechters).

oud,brandwonde,boek

Volgende boek op de leeslijst is alweer van een voor mij nog onbekende Vlaamse auteur die ik ga ontdekken : Sioux Blues van Bavo Dhooge.

Calvarietocht

Ik weet ook wel dat de “echte” Calvarietocht plaatsvond op Goede Vrijdag en niet op een maandag in November maar ik heb er vandaag toch wel eentje achter de rug.

Vanmorgen was nog alles picobello met het openbaar vervoer en was ik heel blij dat ik niet met de auto ga werken. Exact een uur had ik nodig om met de auto, trein en bus op ’t werk te geraken. Dat was behoorlijk korter dan de tijd die sommige collega’s met de auto nodig hadden.

Maar vanavond was helaas andere koek. Ik was nochtans op mijn normale uur gestopt met werken. Rustig mijn “velo” gaan halen en naar Antwerpen Centraal gefietst. Hoera, daar was nog voldoende plaats om het ding ook weg te zetten.

Even later was het weer “hoera”. Er stonden maar 4 treinen aangekondigd op het scherm maar gelukkig voor mij stond de boemeltrein naar Herentals van 16u38 stond erbij.

Maar toen het 16u38 was begon de miserie. De aankondiging verdween plotsklaps van het scherm en van een trein was er geen enkel spoor (!) te bekennen. De volgende trein naar Berchem liet nog minstens 25 minuten op zich wachten. Ik besloot dan maar terug een “veloke” te nemen en naar Berchem te fietsen waar er uiteraard geen plaats meer was om mijn veloke terug te hangen. Aangezien het fietsstation halfweg Centraal en Berchem ook volzet was zat er niets anders op dan terug naar de Sint-Willibrorduskerk in Berchem en dan een kilometer te voet terugwandelen.

Het was al twintig over vijf toen ik in het station van Berchem aankwam maar de trein van kwart over vijf stond er nog. Die zat wel overvol maar blijkbaar durfde niemand aan de jongeman, die daar zat met zijn grote doos op de bank naast hem, om die doos van de bank te nemen zodat er een plaatsje vrij was om te zitten. Aangezien ik daar geen enkel probleem in zie had ik wel een zitplaatsje. Uiteindelijk zijn we rond half zes vertrokken en was ik een uurtje later thuis.

Hopelijk gaat het morgen beter.

spoor.jpg

Festijn

Het leek wel of heel België (en aan de nummerplaten te zien ook heel Nederland) vandaag had uitgekozen om een uitstapje te maken.

Op het programma vandaag: een bezoekje aan het Boekenfestijn in de Mechelse Nekkerhal waar ik had afgesproken met “de buurvrouwen”.

Daar geraken was echter geen pretje. Het was dus echt druk, zowel op de secundaire wegen als op de autostrade. Natuurlijk, als iedereen zo goed als mij met de auto zou rijden dan was er geen probleem maar helaas is dat niet het gevalKnipogen.

En ook op het Boekenfestijn leek het behoorlijk druk. Maar gelukkig niet zo druk als op de boekenbeurs en voor we het beseften lagen de karretjes vol met thrillers. Uiteindelijk heb ik 3 teruggelegd en ben ik buitengegaan met 15 boeken die me net iets meer dan 70 euro hebben gekost. Als ik daar de drie boeken die ik als geschenk heb gekocht kom ik uit op 46 euro voor 12 boeken, gemiddeld 3,80 euro per boek ! Missie geslaagd.

Het begon al donker te worden toen ik aan de terugreis begon en ja hoor, ook deze keer was het vrij druk. Geen files maar wel alle rijstroken op de E19, de Ring en de E313 behoorlijk gevuld.

Een overzichtje van de aankopen :

–       Het intieme verlangen – Bogaerts

–       Het Rashomon complex – Jef Geeraerts

–       De Paus van Saten – Patrick Bernauw & Philip Coppens

–       Ik, Beatrix – Mariëtta Nollen (gratis boek)

–       Moordcijfers – Bert van der Veer

–       Sioux Blues – Bavo Dhooge

–       Scrabble Man – Bavo Dhooge

–       Iris was haar naam – Toni Coppers

–       De Walpurgis nachtmerrie – Benny Baudewyns

–       Dromen zijn bedrog – Stan Lauryssens

–       Het Venetiaans bedrog – Steve Berry

–       The Sacred Bones – Michael Byrnes

festijn.jpg

De Roos

Na een lange en drukke dag gisteren had ik vandaag wel een dagje vakantie verdiend dacht ik bij mezelf.

Waarom was het een lange dag gisteren ? Om te beginnen ben ik weer heel vroeg gaan werken. Ik verbeter me : ik ben heel vroeg naar ’t werk gereden zodat ik eerst nog een halfuurtje kon gaan lopen. Voorlopig lukt het me nog steeds om 2 à 3 keer per week dat halfuurtje te joggen. Het blijft wel beperkt tot 4 à 4,5 km aan een traag tempo maar het is beter dan niets.

Na een drukke werkdag was het dan tijd om richting Vlaamse Kaai te rijden. Daar werd ik immers verwacht voor het jaarlijkse Vivium-Van Breda Event. Stefan, één van onze accountmanagers, heeft de gewoonte om de afdeling leven van Bank J. Van Breda en hun VIVIUM contactpersonen bij elkaar te brengen. Nadat we 4 keer samen gingen bowlen in de Wima brak hij vorig jaar met de traditie door een kookworkshop te organiseren in de Mmmmh! in Antwerpen.

Een ook dit jaar zouden we gaan koken maar het bleek een totaal ander concept te zijn. Vorig jaar mochten we onder begeleiding van een chefkok een viergangenmenu klaarmaken volgens een vooraf bepaald recept. Nu moesten we, verdeeld in twee teams, zelf onze menu samenstellen op basis van een hoop ingrediënten die we kregen. Iets moeilijker maar zeker even plezant.

mmmmh.jpg

Het dagje vakantie van daag heb ik vooral doorgebracht in de auto. Hier een beetje winkelen, daar een beetje winkelen, ginder een beetje winkelen en tussendoor dus in de auto en helaas ook in de file. Gelukkig was er op Nostalgie de Nederlandstalige Top 120 en dat was genieten. Ze bewezen dat je een hele dag kunt vullen met muziek van eigen bodem (of van de Noorderburen) en toch goede muziek kunt brengen.

Hoewel ik de nummer 1 (“Ik wil je” van De Kreuners) een fantastisch nummer vind, had ik de nummer 5 (“De Roos” van Ann Christy) op de eerste plaats verwacht. De volledige lijst is trouwens terug te vinden op http://www.nostalgie.eu/nl/big-five/nederlandstalig/

Koopjes

Aangezien het me de laatste tijd niet lijkt te lukken om naar stripbeurzen te gaan, probeer ik mijn stripverzameling op pijl te houden via het internet.

Soms kom je dan een stripverhaal tegen waar je al jaren naar zoekt maar dat door de verkoper belachelijk hoog wordt ingezet. “De Duivelse Schim”, een Dees Dubbel verhaal dat verschenen is in Ohee in 1963 is daar een mooi voorbeeld van. Ik zou het dolgraag kopen maar vind het minimumbod van 175 euro toch wel iets te hoog, ook al is het dan een Nederlandse versie en daardoor waarschijnlijk nog zeldzamer. De verkoper durft dan nog eens 4 euro verzendingskosten bovenop vragen ook.

Neen, dan zijn de koopjes die ik deze week heb gedaan veel plezanter. Ik ben er in geslaagd om een ander verhaal dat al jaren bovenaan mijn lijstje staat, Het Wondere Wapen uit de Thomas Pips reeks van Buth, aan te kopen voor slechts 5 euro. Gezien de uitstekende staat van het boekje (twee maanden vóór mijn geboorte verschenen !!!) een echte meevaller (al is dat een understatement). Bij diezelfde verkoper vond ik ook nog twee biografieën getekend door Jef Nys, ook uitgegeven als OHEE en voor dezelfde prijs. Het nadeel is wel dat mijn lijstje niet kleiner is geworden want één van die biografieën bestaat uit twee delen en nu moet ik dus op zoek naar deel twee.

En zo blijven we bezig …

 

IMG_6234.JPG

Vlaamse thrillers

wakker.jpgIn mijn vorige post vroeg ik mezelf nog af of de politiethriller van Piet Baete even goed zou zijn als die van Toni Coppers.

Nu kan ik daar een antwoord op geven. “Wacht maar tot ik wakker word’ leest heel vlot maar “De geheime tuin” van Coppers was toch net iets beter.

Misschien moet ik de oorzaak wel zoeken in het feit dat het boek van Piet Baete eigenlijk een vervolg is op “Poker”, zijn eerste thriller rond het duo Mulders & Bonnart. In deze tweede thriller wordt vaak verwezen naar feiten die in het eerste boek zijn gebeurd. Je moet het eerste boek niet hebben gelezen om te kunnen volgen maar ik vermoed dat het toch wel zou helpen. “Poker” staat dan ook bovenaan mijn “nog te kopen” boeken. Met een beetje geluk vind ik het volgend weekend wel op Boekenfestijn in Mechelen.

Volgende boek op de leeslijst is alweer een Vlaamse thriller : “De erfenis van Himmler” is een advocatenthriller van Marthe Maeren. 

De Geheime Tuin

toni coppers,piet baete,boekZin in een vlotlezende Vlaamse politiethriller ? Dan moet je dringend “De geheime tuin” van Toni Coppers lezen

Ik heb het boek op het laatste Boekenfestijn op de kop getikt voor een paar euro en dat geld blijkt heel goed te zijn besteed.

Het verhaal ? In een Brussels kerkje wordt een jonge vrouw vermoord terwijl ze een derderangsschilderij aan het schoonmaken is. In een loods aan de haven ligt het halfvergane lijk van een aan lagerwal geraakte kunstschilder. In een hotel in de binnenstad wordt het lijk gevonden van een Nederlands Europarlementslid, blijkbaar gewurgd tijdens een gay seksspelletje.

Waarom werd het schilderij opgenomen in de selectie van een prestigieuze Europese tentoonstelling ? En waarom werd het terug uit die selectie gehaald ? Zijn het drie losstaande moorden of hebben ze toch iets met elkaar te maken ? Wat heeft die dubieuze Italiaanse zakenman er mee te maken ? Allemaal vragen die Liese Meerhout, inspecteur bij de afdeling Kunstcriminaliteit moet zien op te lossen. Om de antwoorden te kennen moeten jullie het boek zelf maar lezen.

Blijkbaar is dit boek de derde thriller rond Liese Meerhout en zijn er in totaal vijf verschenen. Dat zijn dus 4 titels die ik kan toevoegen aan mijn Kerstlijstje.

Het lijken me trouwens boeken die perfect zouden kunnen worden verfilmd. En dan mag Lien van de Kelder de hoofdrol spelen. Het boek deed me immers denken aan The Spiral, de vijfdelige reeks die onlangs op Eén werd uitgezonden (en die ook op eerder genoemd lijstje staat).

Vanochtend ben ik dan begonnen aan een nieuw boek en ook dit boek is van een Vlaamse schrijver namelijk Piet Baete. “Wacht maar tot ik wakker wordt” is op datzelfde Boekenfestijn gekocht en lijkt van hetzelfde niveau te zijn.

toni coppers,piet baete,boek

Simply the best ?

temptation04.jpgHeb ik gisteren het beste concert van de laatste jaren of misschien wel ooit gezien ? Het zou best wel eens kunnen.

Ik heb de afgelopen 2 jaar zo’n 30 groepen aan het werk gezien waaronder enkele “grote namen” zoals Paul McCartney, Bob Dylan, Peter Frampton, Status Quo, Coldplay en Madonna. Maar het spektakel dat me gisteren werd aangeboden deed ze allemaal verbleken.

Wie zijn de schuldigen ? De Nederlandse Gothic Rock of symphonic metal band Within Temptation. Ter gelegenheid van hun vijftiende verjaardag hadden ze ook nog Il Novecento meegebracht naar het Antwerpse Sportpaleis. En misschien weet niet iedereen dit maar hardrock en symfonische orkesten gaan wonderwel samen.

Temptation01.jpg

Deep Purple bewees dit al in 1969 op te treden samen met het The Royal Philharmonic Orchestra. Andere voorbeelden zijn Metallica en uiteraard KISS.

Ik zou nu kunnen proberen om te beschrijven hoe goed het concert van gisteren was maar ik denk dat er niet genoeg superlatieven bestaan om hier aan te beginnen. Hebben zeker bijgedragen aan het succes : de prachtige stem van Sharon den Adel, de fantastische nummers, de combinatie rock-klassiek, gogo girls op het podium, de fenomenale lichtshow en vooral de perfecte afstelling van het geluid.

temptation05.jpg

Vooral dat laatste punt is vrij uitzonderlijk. Ondanks het feit dat het om een hardrock concert ging en dat deze muziek luid moet staan ben ik niet met “dreunende” oren naar huis gegaan.

Was het dan perfect ? Toch niet. Wat ik vooral gemist heb waren de “gothics” onder het publiek. Ik herinner me nog dat ik vele jaren geleden, in Gent, behoorlijk uit de toon viel omdat ik niet volledig in het zwart gekleed was en dat was nu lichtjes anders.

Hieronder twee korte (zelfgemaakte) impressies van het optreden. Het geluid kan beter maar het geeft wel een idee van de show die we gekregen hebben. Ik voeg ook nog een clipje toe zodat de stem van Sharon volledig tot zijn recht kan komen.

Roparun 2013

ropa2013.jpgDe kogel is door de kerk, de teerlingen zijn geworpen. Het Pinksterweekend van 2013 ben ik niet vrij !

Jawel, sinds vandaag is het officieel : ik doe in 2013 mee aan de Roparun. Niet met Team 231 United Against Cancer want dat team is ontbonden maar wel met Team 234 ING Life & Non Life Belgium.

Ik had hen al laten weten dat, mochten ze een man tekort hebben in hun team, ze me steeds mochten contacteren. En wat blijkt : ze komen net één man tekort en die kans heb ik (uiteraard) met twee handen gegrepen. Aangezien ik nu niet meer in het organisatiecomité zit zou het een veel meer relaxte deelname moeten worden. Zij starten wel vanuit Hamburg wat voor mij totaal nieuw is.

Mijn eerste twee deelnames aan de Roparun in 2006 en 2007 waren trouwens ook in een ING team (mijn toenmalige werkgever) dus volledig vreemd is het niet. Ook in de volgende jaren hebben we vaak samen trainingen georganiseerd, deelden we samen een kookbrigade of een basecamp.

De countdown kan beginnen.