De zotte 50 van Gheel

gheel.JPGOm beter voorbereid te zijn op de Nacht van de Maan, de middernachtmarathon die doorgaat tijdens het eerste weekend van juli en die bij volle maan wordt gewandeld, probeer ik geregeld een lange wandeling te maken.

Het falos-circuit van de KWB is hiervoor perfect Vandaag bracht het me naar Geel waar aan het voetbalstadion van Verbroedering Geel de “Zotte 50 van Gheel” werd georganiseerd. 50 km is nog teveel voor mij maar er was ook de mogelijk om kortere afstanden te wandelen. Er was keuze uit 5, 10, 17 of 20.

Ik koos voor de langste afstand die, zoals aangegeven op de routebeschrijving zo’n 21 km lang zou moeten zijn. De eerste twee à drie kilometers waren niet echt mooi maar vanaf dan was het puur genieten. Na een achttal kilometer kreeg ik een eerste (hagel)bui over me heen. Ze was kort maar hevig. Een halfuurtje later volgende een tweede plensbui maar na de controle in Sint-Jozef-Olen bleef het droog tot op het einde.

Aan de aankomst was het een drukte van jewelste met al die “vijftigers die binnen kwamen”. Volgend jaar misschien toch eens overwegen om voor de “grote” afstand te gaan.

 

Geelsezot.JPG

geel01.jpg

geel02.jpg

geel03.jpg

geel04.jpg

geel05.jpg

 

Sinus

’t Is hier weer even stil geweest en dat is voornamelijk een gevolg van mijn sinussen. Zo af en toe besluiten die immers om te ontsteken en dan geraak ik afgesloten van de wereld. Niet alleen zit mijn neus dan potdicht, ook mijn oren weigeren dan dienst. Niet horen wat anderen zeggen en niet horen wat je zelf zegt … niet prettig.

De week begon trouwens slecht met het Pinksterweekend. Blijkt dat de Roparun ook kan doorgaan zonder mijn deelname! Wie had zoiets nu verwacht? Ik in ieder geval niet. Ik dacht zeker dat ze de Roparun zouden afblazen toen bekend werd dat één van hun trouwste aanhangers niet zou kunnen deelnemen. Niet dus.

Ondertussen is het beter met de sinussen. In ieder geval om gisteren, samen met mijn moeder, naar Hasselt te rijden om de nieuwe show van Helene Fischer – Farbenspiel – te bekijken. We bleken niet de enigen te zijn met dat plan. Accordeonfile op de E313 en quasi stilstaand verkeer op de Hasseltse Ring.

Van het voorprogramma hebben we dan ook weinig of niets gezien. Van de hoofdbrok daarentegen wel. En dat was weer de moeite. Fantastisch visueel spektakel en zingen kan ze ook. Ik doe dit type concerten vooral om mijn moeder een plezier te doen maar de concerten van Helene Fischer zijn concerten die ik ook wel “solo” zou bezoeken.

 

IMG_1165.jpeg

IMG_1089.jpeg

IMG_1156.jpeg

IMG_1093.jpeg

 

Leemte

Rare dag vandaag. Niet dat ik iets raars gedaan heb hoor. Het zijn eerder de zaken die ik NIET gedaan hebben die het raar hebben gemaakt.

Zo ben ik de dag niet begonnen met het afhalen van een gehuurde vrachtwagen om daarmee dan half het land rond te rijden om eten, drinken, tafels, stoelen, kookgerei en fietsen op te halen en naar het basecamp in Berlaar of Sint-Niklaas brengen..

Evenmin ben ik mobilhomes gaan afhalen in Wevelgem, Puurs, Tremelo, Geel of Hasselt. Zelfs het ophalen van een minibusje in Aartselaar of Hasselt zat er niet in. Er zijn geen uren gespendeerd aan het sorteren en verdelen van alles wat er eerder op de dag werd rondgehaald.

Ook morgen, overmorgen, maandag en zelfs dinsdag zal er veel NIET worden gedaan. Ik ga morgen niet voor dag en dauw opstaan om in kolonne naar Parijs te rijden. Daarna ga ik niet op 48 u naar Rotterdam fietsen of autorijden.

Ik ga maandag niet doodvermoeid maar tevreden terug naar het basecamp rijden en dus ook niet op dinsdag alles opkuisen en terug wegdoen naar waar het moet.

Kortom … het is Roparunweekend en ik doe NIET mee. Een heel jaar heb ik er geen last van gehad maar nu zie ik op Facebook en Twitter al die berichten passeren van mensen die wel meedoen en nu “knaagt” het toch een klein beetje.

In principe wordt het wel geen volledig Roparunloos weekend. Op zondag staat er immers een uitstapje naar Asse op het programma. Eerst 14km wandelen voor het goede doel en de Roparunners verwelkomen. Tenminste als mijn verkoudheid daartegen beter is.

Anders heb ik nog altijd onderstaande jongen, duizenden en duizenden foto’s van de afgelopen 9 deelnames en ontelbare mooie herinneringen.

 

gezelschap.jpg

 

Genadeslag

In het Edgar Allen Poe museum in Richmond, Virginia wordt een lijk gevonden. Niet zomaar een lijk. Het slachtoffer is niet alleen gevild, het is ook nog eens onthoofd.

Op enkele duizenden kilometers afstand, in de Bibliotheek van Trondheim, Noorwegen wordt ook een onthoofd en gevild lichaam gevonden. Is er een internationale seriemoordenaar aan het werk of is het toeval ?

De Noorse rechercheur Odd Singsaker, keert na een lange afwezigheid terug en wordt op de zaak gezet. Hoofdverdachte is de beveiligingsverantwoordelijke van de bibliotheek, Jon Vatten.

Als blijkt dat er een oud en waardevol manuscript, geschreven op mensenhuid, verdwenen is wordt er een link gelegd met de moord in Richmond. De jonge Amerikaanse politievrouw, Felicia Stone, vertrekt naar Noorwegen om samen met Singsaker de zoektocht naar het manuscript, het Johannesboek, en natuurlijk de moordenaar te starten.

Zo begint “Genadeslag”, het debuut van Jørgen Brekke. Het is niet de beste historische thriller die ik al gelezen heb maar hij was wel heel onderhoudend en vlotlezend. De historische intermezzo’s die je als lezer terugbrengen naar de 16de eeuw en het begin van de anatomie zijn aardig meegenomen.

 

Knipsel.JPG

 

Eigenlijk kan ik over dit boek zeggen wat ik over het vorige boek heb gezegd : prachtige treinliteratuur. Het volgende boek op de leeslijst is weer in de taal van Shakespeare : The Book of Lies door Brad Meltzer.

Na regen …

Knipsel.JPGToen ik iets voor zes van de trein stapte zag het er naar uit dat er vandaag niet zou worden gelopen. Ik zat nog maar net in de auto en de hemelsluizen werden opengezet. Als het zo zou blijven dan zou ik de verplaatsing naar Lier zeker niet maken.

Bij thuiskomst scheen de zon terug volop. Toch even Buienradar.be gecontroleerd en die voorspelden geen regen de komende uren. Dus om 19u toch maar op weg naar de Schapenkoppen.

Het liep voor geen meter (4 km op net geen 30 minuten) en ik heb het behoorlijk lastig gehad (de afgelopen dagen op ’t werk waren weer behoorlijk zwaar) maar het heeft in ieder geval NIET geregend en al bij al ben ik blij dat ik de moeite heb gedaan om tot ginder te rijden.

 

lopen20150519.JPG

 

1000 km van Kom Op Tegen Kanker

kotk2.JPG

2015 mag dan het eerste jaar sinds 2006 dat ik mij niet kan inzetten voor de Roparun, dat betekent niet dat ik me niet kan inzetten voor het goede doel.

De afgelopen vier dagen hebben een zeshonderdtal teams het beste van zichzelf gegeven voor de 1000km van Kom Op Tegen Kanker. Vanuit Mechelen werden vier lussen gereden, telkens met andere bevoorradingsdorpen en andere middagdorpen.

Vandaag was het de beurt aan mijn eigen Vorselaar om de meute te verwelkomen voor hun middagpauze. Toen ik hoorde dat men vanuit de organisatie enkele vrijwilligers zocht heb ik dan ook geen moment getwijfeld. We werden rond 9u30 verwacht in het sportcentrum. Zoals altijd was ik ruim op tijd maar dat bleken de meeste andere vrijwilligers ook te zijn.

Eerste taak : het klaarzetten van de tafels. De tafels en stoelen stonden er gelukkig al. Wij moesten ervoor zorgen dat er placemats, bestek, bekertjes en dergelijke werden klaargelegd. Omdat iedereen ruim op tijd was werd dit klusje in een ijltempo afgewerkt, zelfs nog vóór de briefing begon.

Na de briefing werden we opgedeeld in groepjes : fietsbewaking, serveren en bedienen en registratie van de namiddag-deelnemers. Ik werd ingedeeld bij deze laatste groep. Achteraf gezien was dit een meevaller want ik heb toch enkele BV’s aan mijn balie gehad : Otto-Jan Ham, Thomas Van den Spiegel en Kris Peeters om er maar enkelen te noemen. Ook onze lokale BV’s (Bart Wellens, Erik Goris, Herman Van Springel en Peter van Santvliet) hingen trouwens rond in de buurt van mijn registratiestandje. Toen mijn taak als registrator er op zat ben ik nog mee gaan helpen in de sporthal (koffiezetten en afruimen).

Rond een uur of drie werden we “gelost”. Nog even de sfeer opsnuiven in het evenementendorp waar ik An Swartenbroeckx en Nathalia nog tegen het lijf liep (figuurlijk dan). ’t Was best vermoeiend maar zeker voor herhaling vatbaar.

 

KOTK017.jpeg

KOTK018.jpeg

KOTK021.jpeg

KOTK024.jpeg

KOTK038.jpeg

 

Molenbos

Ik had een beetje schrik toen ik vanochtend mijn loopschoenen aandeed. Zouden de 20 kilometers van afgelopen donderdag zich laten voelen ?

Dat bleek niet het geval te zijn. Het ging zelfs vrij vlot. Exact een halfuurtje gelopen en toen stonden er 4,36 km op de teller. De eerste drie kilometer gingen zelfs heel goed en kwamen aardig in de buurt van lopen. Uiteraard moest ik dat de vierde kilometer bekopen.

 

lopen 20150516.JPG