Stand Up

Niet te geloven … de eerste maand van 2015 is bijna voorbij. Time does fly when you’re having funKnipogen.

Fun had ik gisteren zeker en vast. Enkele weken terug zag ik dat Alan Davies (bekend van Q.I. en van Jonathan Creek maar ook een goeie Stand-upper) een show zou geven in de Arenberg in Antwerpen.

Ik hoor en zie de man graag bezig dus zo’n kans kon ik niet aan me voorbij laten gaan. Ik heb er zeker geen spijt van gehad. Lang geleden dat ik nog zo gelachen heb. Het is onbegonnen werk om te vertellen waarover hij het allemaal heeft gehad. Als je de kans krijgt moet je maar eens gaan kijken wanneer hij nog eens langskomt. Ik ga dat alvast ook doen.

Hieronder een fragmentje dat al enkele jaren oud is.


De edelmoedigen

Ons nieuwe jogginggroepje moest het vandaag al met één jogger minder stellen. Greet kon jammer genoeg niet meedoen vandaag. Misschien niet zo erg want volgens mij is zij de beste van ons drie en bij mij liep het vandaag voor geen meter. Maar er staan toch weer 4,30 km extra op de teller en Radio Nostalgie maakte de rit van Lier naar huis weer heel aangenaam.

Minder aangenaam is het verhaal van Alexandre Jardin. In zijn boek De Edelmoedigen (een oorlogsverhaal dat verborgen moest blijven) vertelt hij het verhaal van zijn grootvader, Jean Jardin. Deze was tijdens de tweede wereldoorlog hoofdambtenaar in dienst van Pierre Laval, de regeringsleider van het Vichy régime onder Maréchal Pétain en dus een collaborateur van het Nazi regime.

Als Jean Jardin, ook wel de Gele Dwerg genoemd, niet actief heeft meegewerkt aan de deportatie van duizenden Joden naar de kampen in Polen, dan moet hij er toch zeker van op de hoogte zijn geweest en moet hij ook geweten hebben welk lot die Joden daar te wachten stond.

In het Frankrijk van na de oorlog was echter volstrekt normaal om de jaren van de collaboratie te verzwijgen en omdat de Jardins een voorname familie waren hield iedereen de lippen stijf op elkaar. Ook de buitenwereld heeft zich nooit vragen gesteld over die duistere periode.

Alexandre Jardin, gevierd Frans schrijver en kleinzoon van Alexandre Jardin worstelt al jaren met dit zware trauma en heeft daarom het hele verhaal neergeschreven. Het is een aangrijpend en emotioneel boek, zeker niet altijd prettig om te lezen maar ik ben wel blij dat ik het heb gedaan.

 

edelmoedigen groot.JPG

 

(On)Veilig

Ze staan er al enkele dagen. Ze verschenen in elke krant en op TV … de (zwaarbewapende) para’s in Antwerpen. Afgelopen donderdag heb ik ze live gezien. Op de fietstocht van 3 km van de Desguinlei naar het Centraal Station ben ik er 9 tegengekomen. Ik passeer namelijk een viertal scholen waarvan 3 Joodse scholen. Aan het politiekantoor aan de Plantin Moretuslei stonden dan ook nog eens 3 politieagenten met machinegeweren.

Ik weet wel dat ze er staan voor onze veiligheid maar ik moet toegeven dat ik me er toch niet echt veiliger door voelde. Ik vond ze eerder intimiderend en angstaanjagend. Een para in camouflagekleuren met een joekel van een machinegeweer hoort eigenlijk niet thuis in een stadscentrum. Het deed me een beetje denken aan de beelden van het Belfast uit de jaren tachtig.

Vanochtend voelde ik me trouwens ook niet veilig. Toen ik rond half acht om een krant ging (te voet) viel er nog ijsregen uit de lucht. Toen een halfuurtje later mijn moeder naar de kapper reed lag er een sneeuwlaagje van enkele centimeters op de weg. IJswater, sneeuw en vriestemperaturen … niet echt ideaal om met de auto te rijden. Nochtans zijn er altijd van die idioten die denken dat ze met hun winterbanden alles aankunnen. Door dergelijke chauffeurs laat ik me echter niet intimideren. Ik heb zelf winterbanden maar zal mijn rijstijl toch altijd aanpassen. Dat geeft me gewoon een veilig gevoel.

 

veilig.JPG

 

Gevaarlijk volk

November 1904. Henri Peeters, commissaire bij de Brusselse politie, betrapt zijn schoolvriend Oscar in een openbaar pissijn op homoseksuele activiteiten en is verplicht hem te arresteren. Tijdens het verhoor krijgt hij een bericht van zijn broer Eduard : hun vader ligt op sterven.

Zijn vader was sinds het de dood van zijn vrouw en zijn dochtertje, de tweelingzus van Henri, een verbitterde dronkaard geworden. Henri trekt terug naar het kleine polderdorp waar hij opgroeide. Het laatste woord dat zijn vader kan uitspreken is Dymphna … de naam van zijn overleden zusje. Na het overlijden vindt Henri in zijn vaders bijbel een tarotkaart en een potje met 5 eigenaardige pillen.

Dan wordt in het Brusselse Warandepark het verminkte lijk gevonden van een prostituee. Haar naam ? Dymphna Peeters. Is het toeval dat ze dezelfde naam van zijn zus heeft ? Had zijn vader iets met haar te maken ? Hoe komt de ontbrekende kaart van het tarotspel dat ze vinden in de kamer van het slachtoffer in de bijbel van zijn vader ?

Met de steun van zijn jeugdvriendin Georgina en haar echtgenoot, Henri’s beste vriend, Martial Lemaire gaat Henri op zoek naar de moordenaar.

Tot zover de verhaallijn van Gevaarlijk Volk van Piet Teigeler. Een heel vlot lezende misdaadroman Soms maakt het verhaal naar mijn mening wel enkele rare sprongen maar dat bederft de pret helemaal niet.

Het volgende boek op de leeslijst wordt een non-fictie boek : De edelmoedigen van Alexandre Jardin. In dit boek vertelt hij de geschiedenis van zijn opa die tijdens de tweede oorlog op grote schaal collaboreerde met de Duitsers.

 

boeken, teigeler

 

Van duo naar trio

Mijn (bijna) wekelijkse afspraak met loopbuddy Sally in Lier is al lang een traditie.

Vanaf vandaag is ons “clubje” van twee wel uitgebreid. Het deelnemersveld is immers met 50% uitgebreid. Greet, ook een ex-collega, is niet zo lang geleden in Lier komen wonen en zal ons vanaf nu zo veel mogelijk vergezellen.

Het is zelfs mogelijk dat binnen korte tijd zelfs uitbreiden tot een kwartet want Isabelle, nog een ex-collega, overweegt om aan te sluiten bij ons “troepje”. Voor we het weten zitten we met een heuse joggingclub Knipogen.

Vandaag werden 4,44 km gelopen in 31:30.

 

trioloop.JPG

 

Rest and recreation

jersey.JPG4 dagen R & R hebben me deugd gedaan.

Afgelopen maandag 11u gewerkt, dinsdag ook ruim 10 uur … dat valt echt niet mee.

Donderdag gezellig met mijn moeder naar het Wijnegem Shopping Center geweest. Jaren geleden dat ik daar nog eens op bezoek was. Het was er gelukkig heel rustig. Veel koopjes hebben we niet gedaan maar hier en daar viel toch iets te rapen.

Veel meer viel er met het stormweer van donderdag en vrijdag niet te doen. Dan was het zaterdag veel aangenamer. Het was zelfs zalig weer om te gaan joggen: 4,83km gelopen in net geen 33 minuten. Daar was ik best tevreden mee. Minder tevreden was ik met het feit dat ik er niet in ben geslaagd om een ticket voor AC/DC te bestellen. 50.000 tickets verkocht op 2 uur tijd maar niet aan mij.

Gelukkig kreeg ik beter nieuws van het reisbureau. Zowel mijn shortbreak naar Jersey als mijn grote vakantie naar Schotland zijn volledig bevestigd. Het aftellen kan nu officieel beginnen. Ik kijk vooral uit naar Jersey. Schotland heb ik al meerdere keren bezocht maar Jersey ongekend terrein. Dat ken ik alleen van de onderzoeken van Detective Sergeant Jim Bergerac in de gelijknamige tv-serie uit de jaren ’80.


Red Star Line

Het lezen van Het Red Star Line Mysterie van Willy Van Damme ging gelukkig iets vlotter dan Lamentation van C.J. Sansom. Maandag begonnen en vandaag uitgelezen.

Het verhaal begint in Antwerpen in 1928. Duizenden landverhuizers drommen daar samen om met één van de stoomschepen van de Red Star Line de grote verhuis naar het beloofde land Amerika te maken.

Onder hen ook Gust Speybrouck en zijn vrouw Bertha, Westvlaamse boeren die samen met hun dochter Lisa de oversteek maken en hopen op een beter leven. Hun hotelkamer moeten ze delen met andere reizigers. Onder hen David en Mirjam Riedl, Joden die de pogroms in Polen ontvluchten; Ingenieur Armand Lambert met zijn vrouw Colette en zoon Alain; Jacques Bazin en zijn zoon Pierre, timmermannen van beroep. De groep wordt vervolledigd door Ferre de Laet en Jos Van Camp, twee boeren die hopen een stuk land te verwerven in Amerika.

Tijdens hun laatste nacht in België komt Armand Lambert te overlijden. Hartaanval denkt iedereen. Hoe moeilijk het ook is, de rest van het gezelschap besluit de oversteek toch te maken. De dokter die het overlijden komt vaststellen schakelt echter de politie in.

Inspecteur Tom Babylon wordt op de zaak gezet. Terwijl hij zich naar de Red Star Line terminal begeeft om het gezelschap nog snel te ondervragen valt een tweede slachtoffer. Jos Van Camp Hij wordt gevonden in de stoomketel waar de kledij wordt gezuiverd. Ongeval ? Zelfmoord ? Moord ?

Als blijkt dat deze twee voorvallen mogelijk te maken hebben met de dood van financier Alfred Loewenstein, de derde rijkste man ter wereld op dat moment na Rockefeller en Morgan, slaagt Babylon erin om zijn overste ervan te overtuigen dat hij mee de oversteek mag maken. Zo hoopt hij niet alleen de twee moorden op te lossen maar ook de mysterieuze dood van Loewenstein uit te klaren.

Als je een vlotlezend boek wil dan is dit een goede keuze. De sfeer van de jaren ’20 en de grote stoomschepen wordt heel goed weergegeven. Diepgaand kan je de plot niet noemen maar er zitten toch enkele leuke plotwendingen in.

Volgend boek op de leeslijst is Gevaarlijk volk van Piet Teigeler. Dat boek brengt me naar het Brussel van begin jaren 1900.

 

redstargroot.JPG