Staking

Knipsel.JPGHet was aangekondigd maar dat het zo erg zou zijn, dat had vermoedelijk niemand verwacht : de staking bij de NMBS.

Aangezien enkel het ACOD zou staken en het ACV en het OVS niet zouden meedoen zou toch zeker de helft van de treinen rijden. Gelukkig ben ik vandaag toch maar met de auto gaan werken (het zekere voor het onzekere nemen).

Op “mijn lijn” reden weliswaar treinen maar omdat enkele leukerds het seinstation van Antwerpen-Berchem hadden bezet waren al die treinen beperkt tot Lier.

Nu wil ik het hier niet hebben over de zin en onzin van stakingen of over het stakingsrecht en recht om te werken. Daarover wordt al genoeg gezeverd op de verschillende internetfora.

Ik lees wel dat dit bij de NMBS de 92ste vakbondsactie in vijf jaar tijd is. 92 dus ! Dat zijn 18 acties per jaar of minstens 1 per maand. Akkoord, daar zullen ook de acties bij het vrachtvervoer bij zijn en de acties die uitsluitend in Wallonië werden gehouden en waar ik geen last van had maar is dat niet onaanvaardbaar veel voor een openbare dienst ?

Wat ik er nog het ergste aan vind is het feit dat ze beginnen met blokkeren van seinhuizen of zelfs sporen. Nu moeten jij of ik eens proberen om ergens in een station op de sporen te gaan staan. Lang zal het niet duren of de politie staat daar bij. Maar zij mogen dat zomaar zonder problemen doen ?

En dan zo’n vakbondsman horen zeggen dat het “zijn stoutste dromen overtreft” … Ge moet er fier op zijn, het leven van zoveel mensen verpesten. Ik zou eens willen weten hoeveel van die stakers zouden komen opdagen wanneer ze eens een betoging zouden organiseren op zaterdag of zondag ?

Enfin, ik hoop dat ik er morgen niet al teveel last meer van ga hebben.

Water

Het was nog geen 9 uur toen ik vanochtend de deur achter me dicht trok om een toertje te gaan lopen. Na het korte tochtje van gisteren besloot ik om het vandaag iets langer te trekken.

Mijn tocht bracht me langs het Heiken naar de ruïnes van O.L.V. Ten Troon en het militair kamp in Grobbendonk om via de watermolen van Grobbendonk terug naar huis te lopen. Totale afstand 7,70 km en daar had ik 53 minuten voor nodig.

 

lopen.JPG

 

Ik was nog geen vijf minuten binnen of het begon te motregenen. Die motregen ging over in normale regen en enkele uren later waren het pijpestelen.

Mijn plannen om deze namiddag naar het waterskiën in Viersel te gaan zien zijn letterlijk in het water gevallen. Nou ja, ondertussen zijn er weeral wat meer vakantiefoto’s bewerkt.

 

stratford1.jpg

stratford2.jpg

 

Communicatieprobleem

Ik ben nog eens gaan lopen !

In Engeland is het er niet van gekomen (al heb ik daar wel tussen de 5 en 15 km per dag gewandeld) en mijn loopmaatje was afgelopen dinsdag niet vrij.

Gisteren zou ik meegedaan hebben aan de 24ste Kardinaalsjogging maar een kuitkramp die tijdens de nacht van donderdag op vrijdag op een “onprettige” manier wekte gooide roet in het eten. Ik voelde het gisterenavond toch nog in mijn kuit. Ongelooflijk hoeveel pijn dat trouwens kan doen, zo’n kuitkramp.

Maar deze voormiddag ben ik dus toch op pad geweest : 4,10 km in 27 minuten. Het is wel vervelend dat mijn Garmin Forerunner niet meer wil spreken met mijn PC. Ik neem dan wel mijn fietsgps mee om de route te uploaden maar dat toestel is niet echt geschikt om door bossen te lopen. De verbinding met de satellieten valt om de haverklap uit zodat ik vandaag bijvoorbeeld maar 2 km zou hebben gelopen.

Ik zou toch eens een oplossing moeten vinden. Een nieuwe Garmin kopen lijkt me zinloos omdat er aan deze Garmin op zich niets aan is. Maar een nieuwe “ontvanger-stick” vind ik niet onmiddellijk op het wereldwijde web (en als ik hem dan wel vind dan zal hij waarschijnlijk vrij duur zijn zodat een nieuwe Garmin relatief goedkoper uitkomt). De Garmin Forerunner 310 XT kost nu trouwens ongeveer de helft van wat hij mij een paar jaar terug gekost heeft.

 

lopen.JPG

 

Oef …

… er zijn nog collega’s die me wel graag zien ! Knipogen

Wat bracht collega Leni vandaag voor me mee van haar vakantie in Italië : twee blikjes en die waren wel van het juiste merk.

 

coca.jpg

 

Op de terugweg naar huis vond ik dan nog nummer 16 van de 19 Coca Cola blikjes rond de Rode Duivels. Nog drie te gaan dus (Chadli, Benteke en De Bruyne). Hopelijk helpt het “zoekertje” dat ik op ons intranet heb geplaatst. In de winkels zijn ze immers al begonnen met een nieuwe reeks “Share a Coke with …”.

Daarvan heb ik ondertussen “Mateke” en “Mon amour” in Coca Cola en “Broer” in Coca Cola Zero. De ene zoektocht is nog niet ten einde of een nieuwe zoektocht kan beginnen.

Door al die acties gaat het aantal blikjes in de collectie uiteraard wel fel de hoogte in. 19 zwarte duivels, 16 rode duivels, 9 blikjes uit Engeland, 1 blikje uit Nederland, 2 blikjes uit Italië, 2 rode share blikjes en 1 zwart share blikjes : 48 blikjes op iets meer dan een maand. Soms moet ik daar jaren voor sparen. Het WK voetbal heeft dan toch één voordeel.

Business as usual

Ongelooflijk hoe snel je terug in je vertrouwde ritme kunt vallen. Net geen maand vakantie gehad en tegen het middaguur was ik al bijna vergeten dat ik vakantie had gehad.

En hoe verwelkomen ze je dan ? Ze stoppen een blikje van “dat andere merk” in je schuif. Je moet maar durven hè ? Maar wacht maar … mijn wraak zal zoet zijnKnipogen.

 

pepsi.jpg

 

En nu vertrek ik terug op vakantie voor een paar uurtjes. Die 1.000 vakantiefoto’s bewerken zich niet zelf. Bovendien moeten er nog honderden Roparunfoto’s worden bewerkt en gesorteerd.

Aftellen

IMG_9036.JPGTerug in Belgenland (en afgaande op al die Belgische vlaggen die ik onderweg ben tegengekomen is het nog wel degelijk België).

Gisteren stond er vooral de trip van Banbury naar Hull op het programma. Vraag was echter … wanneer vertrek ik in Banbury om tijdig (rond 16u) aan te komen in Hull ? Bij de heenrit had ik twee uur verloren op de M1 en dat kon ik me niet permitteren. Daarom ben ik maar onmiddellijk naar Hull gereden. Toen ik daar iets na het middaguur aankwam heb ik iets gedaan dat ik in al die jaren dat ik de oversteek maak nog nooit heb gedaan : de binnenstad van Hull bezoeken.

Was dat even een meevaller. Vooral het oude gedeelte is is gezellig. Daar is ook het Museum Quarter gevestigd met al zijn gratis museums. Stukken beter dan The Deep, het aquarium aan de Humber dat ik vroeger nogal eens placht te bezoeken.

 

IMG_9042.JPG

IMG_9108.JPG

 

De overtocht op zich was heel rustig. In het restaurant een plezant moment gehad. Eén van de waiters herkende me, kwam naar me toe om me de hand te schudden met de woorden : “Hello Sir, nice to have you back on board again”. Dan maak je wel indruk op de mensen aan de tafel naast je hoor. Zeker wanneer diezelfde mensen deze morgen achter je staan aan te schuiven voor het ontbijt en die man opnieuw passeert en mij heel vriendelijk (en persoonlijk) groet. Vorig jaar toen ik naar de Great North Run in Newcastle ben geweest is me dat ook eens overkomen, maar toen zaten er maar 4 dagen tussen.

 

IMG_9115.JPG

 

 

De aankomst in Zeebrugge ging minder vlot. Wegens een “technical problem” (zie foto hieronder) kon er niet aan de normale kade worden aangelegd. We moesten dus aan de overkant van het dok landen. Die “oprit” is echter niet voorzien op de Pride of Bruges en het af de boot rijden ging dan ook niet zo vlot. Het was tien uur eer we van de boot waren.

 

IMG_9141.JPG

 

En zo is er een einde gekomen aan deze vakantie. Nog één dag om te acclimatiseren en woensdag terug aan ’t werk. Hoogtepunt van deze reis ? Zonder twijfel Blenheim Palace in Woodstock (en niet alleen vanwege Winston Churchill. Dieptepunt van de reis ? Twee uur file op de eerste dag. Verder was het zoals het meestal is : aangenaam weer, veel te zien, (te) weinig tijd, smakelijk eten (behalve de boontjes die nagenoeg rauw waren) en heel dure diesel (1,75 euro per liter !!). Gelukkig is mijn verbruik in Engeland altijd minder dan hier (gemiddeld 4,2 liter per 100 km). Nog enkele cijfertjes waar niemand iets aan heeft : 1 miniatuurauto toegevoegd aan de collectie, 15 blikjes toegevoegd aan de collectie en 3 boeken kunnen schrappen van de “nog-te-lezen-lijst).

Nu kan ik beginnen aftellen naar september wanneer ik aan mijn beach holiday begin (Ohama Beach, Juno Beach, Utah Beach …)

 

IMG_9032.JPG

 

Liedjes

Aan alles komt een eind. Mooie liedjes duren niet lang. Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Mijn tijd van (naar huis) gaan is ook bijna gekomen.

Vandaag dus de laatste volledige dag in Engeland. Ik had op deze langste dag van het jaar naar Stonehenge kunnen rijden, dat is maar anderhalf uurtje rijden van hier, maar er was daar al 36.000 man en daarom heb ik dat maar gelaten.

Ik ben de andere kant uitgereden naar Great Witley. Daar staat Witley Court. Dit 19de eeuwse paleis is in 1937 uitgebrand. Men heeft nooit de moeite gedaan om het te herstellen, dat was destijds niet te betalen. Even leek het erop dat het zou worden afgebroken maar in 1964 heeft het een beschermde status gekregen. Aan het gebouw (of althans de ruïne ervan) zijn ook grote tuinen. Er is ook een grote Perseus & Andromeda fontein die door English Heritage werd gerestaureerd en om het uur een kwartiertje mag “spuiten”.

007.JPG

 

013.jpg

 

Naast Witley Court ligt een charmant kerkje met een even charmant theehuisje waar ik mijn lunch heb genomen. Omdat de heenweg via de autostrade een beetje saai was koos ik voor de terugweg voor de “vermijd snelwegen-versie”. Ik weet nu weer waarom ik een haat-liefde verhouding heb met de Engelse wegen. Soms is het echt zalig “cruisen” op wegen die uitnodigen om sportief te rijden, soms is het echter ook vermoeiend omdat je behoorlijk geconcentreerd moet rijden op die smalle wegen.


Op weg naar het hotel ben ik nog wel gestopt in Upton House. Upton House is behoorlijk oud maar is sinds 1927 in het bezit van de Samuel-familie. En wie is de Samuel familie ? Dat zijn de stichters van Shell. Er is dan ook behoorlijk wat kunst te zien in het huis. Ook hier is een grote tuin om door te wandelen, met veel bloemen (en veel insecten).

 

029.JPG

025.JPG

026.JPG

030.JPG

 

Morgen begint helaas de terugreis.