Openluchtmuseum

Vanochtend na het laatste ontbijt bij Bas en Valerie moesten we helaas de terugreis naar huis aanvatten.

Uiteraard maakten we nog een tussenstop. Dat deden we in Arnhem waar het Nederlands Openluchtmuseum is. Dat kan je een beetje vergelijken met Bokrijk maar ik vind het persoonlijk wel beter. Het park is heel groot en is verdeeld in zones.

Zo zijn er de zones Erven, Platteland, Dorp, Tuin enzovoort. Er staan bij elk gebouw bordjes met meer uitleg maar wij hadden ook een gids gekocht aan de inkom. Daarin staat dezelfde uitleg maar het is een mooi souvenir.

Ruim 4 uur hebben we er rondgewandeld en nog hadden we niet alles in detail kunnen zien. We hebben ook niet de kans gehad met één van de vintage trams te rijden. Maar niet getreurd, dat is weer een reden om terug te keren.

Morgen moeten we helaas terug aan het werk maar we gaan volgend jaar quasi zeker terug naar Gelderland en dan uiteraard terug naar Vierhouten bij Bas en Valerie.

 

Veluwe

Omdat er sinds onze laatste vakantie wel drie weken zijn gepasseerd en omdat Conny verjaart en omdat wij gewoon willen profiteren van het leven hebben we onze koffer gepakt en zijn we er nog eens op uit getrokken.

Bestemming : De Veluwe.

We zijn daar vorig jaar al naartoe getrokken en afgelopen zomer ben ik zelf nog eens een paar dagen met mijn moeder geweest.

Onderweg naar Nederland zijn we even op een parking gestopt om een paar concertticketjes te kopen. Volgend jaar in februari komen Kaiser Chiefs immers naar De Roma. Ikzelf zag ze al twee keer aan het werk in Werchter en Tienen maar Conny heeft dat geluk nog niet gehad. Omdat we dachten dat dit wel eens snel uitverkocht zou kunnen zijn leek het ons beter om zo vroeg mogelijk in te loggen. En ja hoor, toen we op de website kwamen waren er 430 wachtenden vóór ons. De rij zakte wel met zo’n 40 personen per halve minuut. Soit, we hebben onze tickets, gekocht en betaald op een parking langs de snelweg. De moderne technologie heeft ook zijn goede kanten.

Tegen de middag waren we aan onze eerste tussenstop : het Oude Ambachten en Speelgoedmuseum in Garderen. Een uitgebreide collectie waar je een stap terug in de tijd zet. Een aanrader voor iedereen. Je kan er trouwens ook lekker eten.

De tweede tussenstop bracht ons naar het Veluws Zandsculpturenfestival. Thema dit jaar is reis rond de wereld. Ik had ze al in de zomer bezocht maar deze tweede keer leek alles nog mooier. Ook een aanrader dus.

En nu zitten we na te genieten van het lekkere avondeten dat Bas en Valerie van Hotel Vierhouten voor ons hebben klaargemaakt. Dat was vorig jaar, toen we hier een Pinksterarrangement hadden ook al het geval. Mosterdsoepje als voorgerecht, varkenshaasje met boontjes en hertoginnenaardappeltjes als hoofdgerecht en een sinaasbavarois voor Conny en suikervrije yoghurt met aardbei en banaan voor mij. Ze houden hier immers heel erg rekening met allergieën of dieetbeperkingen (zoals suikervrij of –arm voor een diabetespatiënt als ik).

Het weer was niet super maar verder was de eerste dag van onze vierdaagse een succes. Dat gaat hier weer veel te snel voorbij zijn.

Van druiven naar appelen en peren

Met veel tegenzin trokken we deze ochtend voor de laatste keer de deur van kamer 45 achter ons dicht. We werden de afgelopen 5 dagen dan ook verwend in Hotel zur Post in Bernkastel-Kues. Lekker eten dat trouwens werd aangepast aan de allergie van Conny, vriendelijke bediening, mooie en ruime kamer … kortom, een heel leuk verblijf.

Maar aan alle mooie liedjes komt een einde en al snel lieten we de wijngaarden achter ons. Op de planning stond één tussenstop namelijk de Landcommanderij Alden Biesen in Rijkhoven (Bilzen).

Nu is Alden Biesen een cultuurcentrum van de Vlaamse Overheid maar tussen 1220 en 1795 was het de hoofdzetel van de Balije Biesen.

Deze balije bevatte het priesterconvent en administratief centrum Commanderij Nieuwen Biesen te Maastricht (in 1468 overgegaan van Kleine Biesen te Geleen naar Maastricht) en de Commanderij van Sint-Andreas, een stadsresidentie te Luik, waar het hoofd van de balijepriesters, de grootpastor resideerde. De 10 onderhorige commanderijen (bevattende stadsresidenties, kastelen en pachthoeven met uitgestrekte landerijen), werden elk van hen beheerd door een commandeur, onder het gezag van de landcommandeur. De 12 verschillende commanderijen lagen verspreid over het huidige Belgisch Limburg, Nederlands Limburg, Vlaams-Brabant, Noord-Brabant en het huidige Duitse Noord-Rijnland. De landcommandeur zelf stond onder het gezag van de grootmeester van de Duitse Orde (bron:Wikipedia).

We hebben er ook één van de afgepijlde wandelingen gedaan. Wijngaarden hebben niet meer gezeien. Fruitbomen des te meer. Op die manier onze vakantie op een mooie wijze afgerond en kunnen we beginnen aftellen aan onze volgende uitstap (in oktober naar De Veluwe).

 

Keizer en President

Op onze laatste dag in de Moezelstreek zijn we vanmorgen na het ontbijt vertrokken naar Kesten, een klein dorpje op een kwartiertje rijden van Bernkastel.

Daar was het vertrekpunt van de Napoleonweg. Volgens de legende zou de Franse Keizer tijdens zijn reizen graag een bezoekje hebben gebracht aan Kesten om daar te overnachten in een huis naast het Himmeroder Klosterhof. Of dat waar is weten we niet maar dat het er mooi is om te wandelen weten we wel.

De wandeling van een dikke 7 km brengt je doorheen de wijngaarden (hoe kan het anders) naar boven vanwaar je enkele heel mooie uitzichten krijgt. Wij kregen er ook nog een bezoek van een Hercules C-130 (of één van zijn modernere broers) gratis bovenop.

We moesten nog meer naar boven kijken want ook een roofvogel gleed soms majestueus door de lucht.

We werden op wildlife-gebied trouwens verwend vandaag : salamanders, sprinkhanen, motten … we hebben ze allemaal gezien.

Bijna konden we dat echter niet navertellen. Eén van die wijngaarden had blijkbaar last van hongerige bezoekers (waarschijnlijk vogels). De druiven werden beschermd door schrikdraad, netten, jassen als vogelverschrikkers en … enkele luidsprekers die plots lawaai begonnen te maken. Een halve meter de lucht in en de hartslag omhoog .

Teruggekomen in Bernkastel zagen we dat er behoorlijk wat politie aanwezig was. Gisteren hadden in Traben-Trarbach gezien dat de Bundespräsident, Frank-Walter Steinmeier, daar vandaag op de boot zou stappen. Blijkbaar ging zijn trip naar Bernkastel want wij hebben hem zien uitstappen.

En daarmee zit onze vakantie er bijna op. Morgen moeten we helaas terug richting België rijden.

Traben-Trarbach

Nog vóór we naar de Moezelstreek vertrokken zei Conny al dat we zeker een bezoekje moesten brengen aan Traben Trarbach. Zij was daar vroeger al eens geweest en had er mooie herinneringen aan.

Dit dubbelstadje was dan ook onze bestemming voor vandaag. Geen wandeling dus maar wel lekker kuieren door straatjes en steegjes. En vooral genieten van de vele Jugendstil-huizen die er staan. Trarbach is in de 19de eeuw (1857) volledig platgebrand en werd heropgebouwd in Jugendstil (het meeste door architect Bruno Möhring).

We hebben er ook het Mittel-Mosel-Museum bezocht dat gevestigd is in de Barockvilla Böcking. Het gebouw op zich is al de moeite waard en ook binnen is het heel mooi opgezet.

Even verder ligt het Haus der Ikonen. In dit huis kan je de werken van de Russische vluchteling Alexej Saweljew (1918-1996) bewonderen. Terwijl de oude ikonen (waarvan er ook altijd een deel in leen worden gegeven aan het museum) veelal donker zijn is hij teruggegaan naar het begin en maakte hij heel lichte ikonen. Echt wel mooi om te zien. We werden daar trouwens in perfect Nederlands ontvangen.

Even dachten we ook nog het Buddha museum te bezoeken maar daar hebben we vanaf gezien. Gelukkig maar bleek ’s avonds. Peter en Tin, onze Belgische “buren” waren vandaag naar ginder gefietst en hadden het museum wel bezocht. Het bleek geen voltreffer te zijn geweest. Wel veel beelden maar veel te veel tekst.

Morgen volgen we Napoleon in Kesten.

Piesporter Moselbogen

Onder het motto “niets moet, alles kan tijdens de vakantie” hebben we het boekje met de wandelingen van VOS Travel gelaten voor wat het was. Afgaande op hetgeen we gisteren hebben gezien zijn het ongetwijfeld heel mooie wandelingen maar we hebben het afgelopen jaar meer in de tuin gewerkt dan gewandeld en dat laat zich toch een beetje voelen.

Daarom trokken we vandaag naar Piesport, een twintigtal kilometer van Bernkastel, om daar de Moselbogen wandeling te doen. Deze wandeling vertrekt op het fietspad naast de Moezel en gaat dan de hoogte in doorheen de verschillende wijngaarden om verder op terug af te dalen naar de oevers van de Moezel.

Een iets gemakkelijkere wandeling maar wel eentje waarbij je constant prachtige vergezichten voorgeschoteld krijgt.

Omdat de wandeling iets korter was waren we ook vroeger terug in Bernkastel. De perfecte gelegenheid om eens het Wijnmuseum te bezoeken. Dat museum ligt in Kues en viel eerlijk gezegd een beetje tegen. Veel computerschermen met heel veel tekst. Ook Nederlandstalige tekst (met een Vlaams-Nederlandsvlaggetje) maar wel behoorlijk slecht vertaald. Maar er was wel een heel interessante film over de wijnbouw in de Moezelstreek, wijnbouw die er al was in de tijd van de Romeinen. In die film hebben we ook kunnen zien hoe de druiven op de bijzonder steile hellingen worden geoogst. Maar verder was er weinig te zien. Gelukkig hadden we een Gutschein gekregen van het hotel waardoor we niet moesten betalen om binnen te kunnen.

In Kues staan overigens ook heel mooie gebouwen uit het begin van de 20ste eeuw. Die hopen we morgen ook te zien in Traarbach, onze volgende uitstap.

Bernkastel-Kues

Eindelijk is het aan ons. De “grote” vakantie is aangebroken. Nu ja, erg groot is hij niet maar na een weekje van doktersbezoeken (huisarts, endocrinoloog en oogarts die me allemaal goede punten hebben gegeven) en hard werken zijn we vanochtend vertrokken naar onze vakantiebestemming.

Deze keer zijn we naar onze Oosterburen getrokken, meer bepaald naar Bernkastel-Kues. Dit kleine stadje met zo’n 7.000 inwoners aan de oevers van de Moezel en omringd door wijngaarden is onze thuis voor de komende week.

Vandaag hebben we alvast vastgesteld dat vooral Bernkastel aan de Oostkant van de Moezel de toeristische trekpleister is.

Aan de overkant van de Moezel was er dan weer een FN-bijeenkomst. Enkele tientallen klassieke motors uit de tijd dat FN nog rollend materiaal maakte en niet enkele schietend materiaal.

Het was er in ieder geval aangenaam rondkuieren. Veel terrasjes waar liters en liters ijskreem werden verorberd. Wij hebben ons beperkt tot een Latte en een zwarte thee. Het leek wel alsof we een voorgevoel hadden en dat we ons moesten “sparen” voor ’s avonds.

Dat voorgevoel bleek trouwens terecht want het avondmaal was super lekker maar ook bijzonder veel.

Er waren blijkbaar maar twee koppels die gebruik maakten van de halfpension formule. Het andere koppel zijn ook Belgen. Sterker nog … het is mijn oude chef uit de tijd dat we nog ING Insurance waren. It’s a small world. Zij zijn hier echter om te fietsen, niet om te wandelen.