Stappenplan

Het wispelturige weer heeft er voor gezorgd dat ik deze week de verplaatsing naar Lier voor mijn halfuurtje joggen met Sally niet ga maken.

Ik heb geen zin om een klein halfuurtje met de auto te rijden om dan vast te stellen dat het daar stortregent en nog minder zin om kletsnat naar huis te komen.

Daarom maar afgebeld en een solootje gedaan. Niet zo onderhoudend als een tochtje met praatvaar Sally maar toch even nuttig. Niet alleen omdat mijn dokter dat zegt maar deze week ook omdat ik tussen gisteren en zondag minstens 5 dagen met 10.000 stappen of meer moet hebben.

Sinds 23 april loopt er bij ons op het werk immers de actie Every Step Counts, een actie georganiseerd door Prévidis (het preventie-initiatief van de P&V Groep) ten voordele van Pink Ribbon. Medewerkers van VIVIUM, P&V maar ook van makelaars en agenten, worden gestimuleerd om samen de wereld rond te stappen.

1173 deelnemers hebben zich aangemeld voor de actie en ondertussen zijn we aan ons derde rondje bezig. Deze laatste week worden er onder de deelnemers een tegoedbon van Decathlon van 50 euro maar ook een cadeaubox goed voor een verlengd weekend met twee overnachtingen ter waarde van 139 euro en daar zeg ik nooit neen tegen.

Voorlopig zit ik op schema met 10.542 stappen gisteren en 12.221 vandaag. Al dat stappen heeft trouwens een heel positieve invloed op mijn suikerspiegel. Die heeft in lange tijd niet zo goed gestaan.

esc2

Vorselaar

Vandaag stond in het teken van het mooiste dorp van de Kempen. Ik moet wel toegeven dat ik lichtjes bevooroordeeld ben.

Het dorp in kwestie is mijn eigen Vorselaar. Deze morgen met Conny een korte wandeling naar het mooiste kasteel van het land gemaakt (maar misschien ben ik wel een beetje bevooroordeeld), een kasteel dat aan de mooiste dreven van het land ligt (maar ik sluit niet uit dat ik een beetje bevooroordeeld ben).

Het was maar een korte wandeling maar we moesten ook nog bekijken welke voorstellingen het CC Zwanenberg in Heist-op-den-Berg ons te bieden heeft in het seizoen 2018-2019. En bleek behoorlijk wat te zijn. Als we overal uitgeloot worden dan wordt het een vrij druk eindejaar.

Ook de namiddag stond nog in het teken van Vorselaar ook al zijn we naar Deurne gereden. “We” dat waren in dit geval mijn moeder, ikzelf en nog 50 andere dorpsgenoten. We reden immers naar het Experimentele Werkgroep voor Toneel-theater, misschien beter bekend als het EWT-theater.

Daar stond vandaag “Genaaid” op het programma en laat nu één van de actrices ene zeker Daisy Thijs zijn. De roots van Daisy liggen immers ook in Vorselaar. Tijdens haar eerste levensjaren is ze zelfs het buurmeisje van twee van mijn tantes geweest. En het is één van haar tantes die elk jaar een busreis naar Deurne organiseert.

20180527_171603

Het stuk op zich was een klassiek blijspel in drie bedrijven, met momenten heel grappig en gebracht in een perfect ge-airconditionede zaal.

 

Harry

Vóór Harry Potter begint aan zijn vierde jaar op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus kan hij met de Wemels naar het WK Zwerkbal.

Na de finale, waarin Ierland de betere is van Bulgarije ondanks het feit dat sterspeler Victor Kruml de sneep te pakken krijgt, is er opschudding in het supportersdorp want het Duistere Teken verschijnt aan de hemel. Dit zou betekenen dat hij die je niet mag noemen (Voldemort) iemand heeft vermoord.

Terug op school krijgen Harry, Ron en Hermelien het nieuws te horen dat er dit jaar geen zwerkbal zal worden gespeeld. In de plaats daarvan wordt een toverschooltoernooi georganiseerd. De drie grote scholen, Zweinstein, Klammfels en Beauxbatons mogen elk één kampioen afvaardigen. Kandidaat deelnemers gooien hun naam in de vuurbeker en die zal dan de kampioenen selecteren.

Groot is de verwondering wanneer naast Carlo Kannewasser (Zweinstein), Victor Kruml (Klammfels) en Fleur Delacour (Beauxbatons) een vierde naam uit de beker valt namelijk die van Harry Potter. Eigenlijk is hij te jong om deel te nemen maar de beslissing van de Vuurbeker moet worden aanvaard.

Gespreid over het schooljaar zullen de deelnemers drie gevaarlijke proeven moeten afwerken. Ondertussen zijn er tekenen die er op wijzen dat Harry’s aartsvijand Voldemort weer aan kracht begint te winnen.

Harry Potter en de Vuurbeker is de vierde aflevering in de reeks rond de jonge leerling –tovenaar van de hand van J.K. Rowling, de reeks die ik twintig jaar na het verschijnen van het eerste boek ben beginnen lezen (eindelijk). Tot dusver is dit wel het beste boek. Dit is geen kinderboek meer maar een spannend verhaal dat leest als een trein (maar dan wel een Japanse trein want die rijden naar het schijnt heel vlot 😉 ).

Ik pak nu wel even een Potter-break zodat ik eerst de debuutroman van Tony Schumacher kan lezen … Tijden van Duisternis.

potter4

Verscholen dorp

Wat geldt voor mooie liedjes geldt helaas ook voor korte vakanties … voor je het weet zijn ze voorbij, zeker wanneer ze zo goed zijn als de vakantie de we net hebben gehad.

Vóór we terug naar België vertrokken hebben we nog wel een wandeling gemaakt. Een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Het verscholen dorp verwijst naar het onderduikerskamp dat de naam “Pas Op Kamp” kreeg en waar van 1942 tot 1944 een honderdtal joden, piloten en verzetslui werden verborgen voor de Duitsers. Ze woonden in hutjes onder de grond maar hadden verder eigenlijk niets te kort.

Verzetsstrijders brachten, met gevaar voor eigen leven, eten en drinken. Later werd gewoon een waterpomp geïnstalleerd.

Toen het kamp bij toeval werd ontdekt door de Duitsers konden de meeste onderduikers vluchten. Acht mensen, waaronder een kind van 6, haalden het helaas niet en werden ter plekke gefusilleerd nadat ze hun eigen graf hebben gegraven.

En zo is het weeral voorbij. Maar geen nood. We tellen af naar de volgende vakantie die ons in September naar de streek van Shakespeare, Morse, Lewis en Barnaby zal brengen.

Koninklijk

selfieHet is alweer de laatste volledige dag van onze weliswaar korte vakantie. Een dag die er veelbelovend uitzag toen we vanochtend de gordijnen opentrokken. Koningsblauwe hemel, perfect dus om er een koninklijke dag van te maken.

Met een koninklijk ontbijt achter de kiezen en een koninklijk lunchpakket in de rugzak vertrokken we naar Apeldoorn om daar een bezoekje te brengen aan Paleis Het Loo. Het Paleis zelf ondergaat momenteel aanzienlijke verbouwingen maar de stallen, tuinen en het park zijn wel open voor het publiek.

Ook een bezoekje aan het dakterras is mogelijk. Een unieke gelegenheid om de (symmetrische) tuinen eens vanuit een ander standpunt te bekijken. De Oranje Wandeling door het park is ook een aanrader. Zeker in deze periode wanneer alles mooi in bloei staat.

Extraatje voor vandaag (volledig kostenloos) was een gezellige brocante markt. Altijd leuk om te doen.

Ook vandaag hadden Bas en Valerie trouwens weer een heel smakelijk avondmaal voor ons in petto (kleine quiche als voorgerecht, varkenshaasje met boontjes en spek met aardappeltje en kroketten en een frambozenbavarois als dessert).

Morgen zit onze vakantie er weer op maar het staat vast dat we nog terugkeren, niet enkel naar de Veluwe maar zeker ook naar Hotel Vierhouten bij Bas en Valerie (https://www.hotelvierhouten.nl/).

Maar voor we richting België rijden maken we eerst nog een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Hanzesteden

Het ontbijt vanmorgen was al even goed als het avondmaal gisteravond. Minder goed was het weer. Het was immers grijs en er hing een vochtige nevel. Regen kon je het immers niet noemen. Maar Conny en ik laten ons niet afschrikken door een beetje regen. Wij hebben al ergere zondvloeden doorstaan.

Eerste stop van vandaag was Harderwijk. Uiteraard is Harderwijk bekend van zijn dolfinarium maar het heeft zoveel meer te bieden. We startten onze wandeling op de boulevard om daarna het centrum in te duiken.

Een verkeersluw centrum trouwens met een mooie mix van oude gebouwen en gezellige winkelstraten. Vóór we het goed en wel beseften was het middag en tijd om iets te gaan eten. Het was immers de bedoeling dat we nog twee Hanzesteden zouden bezoeken.

Bij aankomst in onze tweede tussenstop, Elburg, hadden we echter al snel door dat de derde stop (Hattum) voor een volgende vakantie in de Veluwe zou zijn. Nu MOETEN we wel terugkomen 😉

Elburg is trouwens even gezellig om door te kuieren maar veel pittoresker. Vooral wanneer je afwijkt van de hoofdstraat en meer de buitenkanten van deze vestingstad bezoekt. Ook hier vloog te tijd weer voorbij.

Terug aangekomen in ons hotel konden we na een korte rust nog eens vaststellen hoe attent onze gastheer en gastvrouw, Bas en Valerie, wel waren. Iedereen kreeg saté met pindasaus, voor pinda-allergiegevoelige Conny was er een andere saus voorzien. Zelfs de kroepoek kwam in apart kommetje omdat daar ook sporen van pinda konden inzitten. En voor mezelf was er een suikervrij dessertje voorzien in plaats van het suikerrijke sorbetijs.

We zitten nog maar in de helft van onze vakantie maar het staat nu al vast dat ze ons hier nog gaan zien.

Pinkstervakantie

Er was een tijd, namelijk van 2006 tot en met 2014 dat ik het volledige Pinksterweekend (en meestal de dag ervoor en de dag erna, van huis was. Ofwel maakte ik een tochtje naar Parijs om vandaar via Rotterdam terug naar huis te gaan. Eén keer ben ik zelfs naar Hamburg geweest. Ik heb het dan natuurlijk over de Roparun die ook dit weekend weer zal plaatsvinden.

Ook dit jaar ben ik van huis maar niet voor de Roparun. Wel voor onze tweede (korte) vakantie van het jaar. Ook deze keer zitten we bij onze Noorderburen, niet alleen omdat het daar zo mooi is maar ook omdat het er gewoon gezellig vakantie hebben is.

De vakantie begon eigenlijk gisteren met een optreden van Laïs in CC De Zwanenberg in Heist op de Berg. Onder het motto “Laïs omhelst de kleinkunst” brengen de dames covers van de beste kleinkunstnummers. Nu ja, niet zomaar covers, ze brengen er hun eigen versie van. Anderhalf uur genieten was dat.

lais

Vanochtend vroeg vertrokken we dan richting Hoenderlo, als tussenstop naar ons hotel in Vierhouten. De auto achtergelaten, een (gratis) witte fiets genomen en naar het Kröller-Müllermuseum in het hartje van het Park Hoge Veluwe.

Het museum herbergt niet alleen de tweede grootste Vincent van Gogh collectie maar ook een resem andere mooie schilderijen van o.a. Gaugin, Monet, Ensor. Er is ook een gedeelte modernere kunst en een beeldentuin maar als ik eerlijk ben begrijp ik daar weinig van. De Van Gogh zalen op zich zijn de inkomprijs wel waar.

Na het bezoek nog een korte fietstocht gemaakt naar het Jachthuis en dan terug naar de auto.

Klik op de foto’s voor een slideshow

Een heel geslaagde eerste dag werd afgesloten met een hartelijk welkom in Hotel Vierhouten (bij Bas en Valerie). Dat hartelijk welkom werd trouwens gevolgd door een heel smakelijk avondmaal.

Morgen staan enkele Hanzestadjes op het programma.