Diamond Race

’t Is weeral voorbij … de (eerste) grote vakantie. Gelukkig volgt er binnen twee maanden nog een tweede vakantie waar ik weer drie weken thuis kan blijven.

’t Is een vrij sportieve vakantie geweest. Dik 80 kilometers gewandeld en evenveel kilometers gefietst. En ook nog eens 8,40 km gejogd.

De vakantie werd vandaag (passief) sportief afgesloten met een bezoekje aan de dertigste Diamond Race op het Albertkanaal in Viersel. Ik heb geen flauw idee wie er meedeed, laat staan dat ik weet wie gewonnen heeft maar het is wel een indrukwekkend schouwspel. Vooral de Formule 1 race op het einde is imposant. De snelheden die daar gehaald worden … jawadde.

Droog hou je het wel niet. Als je dicht bij de rand staat, krijg je regelmatig een frisse douche. Die was wel welkom vandaag.

Enfin, morgen is het weer “business as usual”. Gelukkig weet ik dat de collega’s blij zullen zijn om me terug te zien. Als ik terug kom uit vakantie betekent het voor de meesten onder hen immers dat het bijna hun beurt is. Bovendien hebben ze nog een “vakantie-ijsje” tegoed van mij.

 

IMG_2824.jpeg

IMG_2864.jpeg

IMG_2902.jpeg

IMG_2953.jpeg

 

Jukschot

Wat is in Godsnaam “Jukschot” ?

Ik zal eerlijk zijn, tot enkele dagen geleden wist ik het ook niet. Maar nu kan ik vertellen dat “Jukschot” de oude naam van Sint-Antonius-Zoersel is. Lang geleden was het nog een ver afgelegen deel van Brecht. Jukschot betekent “een afgesloten stuk grond dat door een juk (koppel) ossen kon worden bewerkt.

De wandeling die ik deze voormiddag heb gedaan vond hier haar naam : de Jukschotwandeling. Ik moest vandaag in Sint-Antonius zijn om met de auto van mijn moeder naar de garage te gaan voor een groot onderhoud. Daar enkele uren zitten wachten leek me maar niets en daarom was ik op zoek gegaan naar een wandeling in de buurt. Kwestie van nog een laatste training te hebben vóór de marathon van volgende week.

En zo vond ik de Jukschot-wandeling. Een vrij mooie wandeling, voornamelijk doorheen bosgebied. Af en toe wel een (gevaarlijke) baan oversteken maar verder heel rustig. Uiteindelijk had ik, met het stuk van de garage naar en van de start van de wandeling, iets meer dan 15 km op de teller staan.

Dat brengt het algemeen totaal voor deze maand op 83 km gewandelde kilometers. In principe zou de marathon dus geen probleem mogen zijn. Gelukkig trouwens dat die marathon ’s nachts wordt gewandeld. Als ik zo de temperaturen voor volgende week bekijk dan zou het overdag zeker niet haalbaar zijn voor mij.

 

Jukschot.JPG

 

Noorderburen

Als je me vroeger zou gevraagd hebben naar mijn favoriete live-act dan had ik ongetwijfeld KISS geantwoord, van kortbij gevolgd door Bryan Adams. Sinds Robin Hood, Prince of Thieves en het daarbij horende Everything I Do zijn de concerten van de laatste echter niet meer zo goed. De concerten van KISS zijn nog wel altijd spectaculair maar toch staan ze niet meer op de eerste plaats.

Die eerste plaats is sinds enkele jaren ingenomen door 6 noorderburen en dan meer bepaald WITHIN TEMPTATION. Hun vijftienjarig jubileumconcert in het Antwerpse Sportpaleis staat al drie jaar genoteerd als beste concert ooit.

Zij waren ook de reden van mijn tweede bezoek aan Graspop dit weekend. Omdat ik ruim op tijd in Dessel was heb ik ook nog de concerten van Airbourne, Lamb of God en oude rotten Motörhead meegepikt. Bij oude rotten loop je altijd het risico dat hun stem niet meer is wat ze is geweest. Bij Lemmy heb je dat probleem niet, zijn stem is nooit echt helder geweestKnipogen.

Iets over negen was het dan de beurt aan Sharon, Ruud, Robert, Jeroen en Martijn. En wederom hebben ze me niet in de steek gelaten. Het moet nu de zesde keer geweest zijn dat ik ze heb gezien. Ik heb ze lang geleden in De Vooruit in Gent gezien, daarna nog in de Lotto Arena, het Sportpaleis, op Suikerrock en eerder dit jaar nog in het theater van Tilburg. Verschillende locaties, verschillende shows maar één ding hebben ze gemeen : een geweldige show.

Daarna heb ik nog een groot deel meegenomen van de show van die andere ouwe rotten, Scorpions. Nu gaat het weer een maand windstil zijn op concert- en festivalgebied. Begin Augustus volgt nog wel Suikerrock maar dan is het wachten tot eind september voor het concertnajaar.

 

DSCN1908.jpeg

DSCN1750.jpeg

DSCN1773.jpeg

DSCN1793.jpeg

 

KISS

Sinds mijn eerste KISS-optreden in 1980 heb ik slechts één optreden van hen in België gemist. Gisteren ging ik dat geen tweede keer laten gebeuren.

Plaats van de afspraak: de festivalweide in Dessel. Het was hun derde passage op Graspop Metal Meeting. Voor mij was het ook de derde passage op GMM, maar wel slechts de tweede keer dat ik ze daar aan het werk heb gezien. Die eerste keer (in 2008) was net die keer dat ik ze heb gemist.

Maar terug naar gisteren. Voor het de beurt was aan the hardest band in the world heb ik nog enkele andere groepen meegepikt zoals daar zijn Body Count, Slash en In Flames. Vooral Slash wou ik zeker zien en die was zeker de moeite waard.

Om half elf was het dan aan de grootmeesters zelf.

Ik ga niet zeggen dat het niet goed was, integendeel. Maar het niveau dat ze in 1996 haalden zullen ze niet meer halen. De show blijft natuurlijk wat hij was en ook de muziek blijft top maar qua stem heeft vooral Paul Stanley niet meer het bereik van vroeger. Zoals ze in Het Nieuwsblad schreven: De hoge noten worden niet zo vlot meer gehaald, het charisma van Gene Simmons en co is gebleven. En het publiek genoot er in ieder geval van.

Na afloop was het even zoeken naar mijn auto op die donkere parkeerweide maar dan is het gewoon een kwestie van de afstandsbediening te gebruiken en kijken waar de knipperlichten reageren. Een tactiek die meerdere festivalgangers gebruikten.

 

DSCN1532.jpeg

DSCN1577.jpeg

DSCN1603.jpeg

DSCN1608.jpeg

 

Beroepsgeheim

Kyle Byrne is eigenlijk een beetje een loser. Ooit was hij een basketbal- en baseballbelofte maar nu hangt hij doelloos rond in de vele bars van Philadelphia. Geld heeft hij niet, ambities evenmin. Hij heeft ook een bizarre hobby. Hij bezoekt namelijk graag begrafenissen van advocaten. Het moeten wel advocaten zijn die mogelijk zijn vader hebben gekend.

Kyle is immers de onwettige zoon van Liam Byrne, een van Philadelphia’s meest prominente advocaten die twaalf jaar geleden overleed. Hoewel hij zijn vader nooit echt heeft gekend, mist hij hem wel.

Na al die jaren wordt Kyle ingehaald door het verleden. Het begint met de moord op Laszlo Toth, vroeger een compagnon van zijn vader. Zij blijken er behoorlijk duistere praktijken op na te hebben gehouden, praktijken waarvoor Kyle nu de rekening krijgt gepresenteerd, een rekening die hij niet kan betalen.

Hij wordt benaderd door ene O’Malley. Die is op zoek naar een oud dossier uit de archieven van zijn vader. Ook de Maffia blijkt interesse te hebben in dit dossier. Als dan plots zijn overleden vader opduikt begint een spannende jacht, niet alleen op het dossier maar ook op Kyle en zijn vader.

Zo begint “Beroepsgeheim” van William Lashner. Best een aangenaam boek om te lezen al lijkt het soms wel wat vergezocht. Ik heb al betere boeken gelezen maar ook slechtere boeken. Zoek je iets dat vlot leest waarbij je niet teveel moet nadenken dan is dit een geschikt boek.

 

beroepsgeheim groot.JPG

 

Beweging

Tussen het bewerken van de 725 vakantiefoto’s door, is er ook nog tijd om wat te bewegen of te sporten.

Gisteren hebben Sally en ik, na 3 weken onderbreking vanwege respectievelijke vakanties in het buitenland, de draad terug opgenomen en onze wekelijkse jogging in Lier ondernomen. Dat viel eigenlijk een beetje tegen. Wandelen gaat me blijkbaar beter af dan lopenKnipogen. Toch hebben we onze 4,40 km afgewerkt op 32 minuten.

Vandaag heb ik aan “combi-sport” gedaan. De (elektrische) fiets van mijn moeder moest naar de fietsendokter voor zijn jaarlijks onderhoud. Dat ding weegt echter zoveel dat je het niet even in de koffer van je auto stopt. Aangezien mijn fietsendokter (Rijwielen Hermans) in Westmalle woont besloot ik om naar ginder te fietsen om dan te voet naar huis te komen.

Om de heenweg nog even een ommetje gemaakt via Sint-Antonius-Zoersel zodat ik aan 22km fietsen kwam. Daarna te voet naar huis via Zoersel en Pulderbos wat me 14,20 wandelkilometers opleverde.

De combinatie van de twee bleek wel zwaarder te zijn dan ik dacht. Ik moet er wel bijzeggen dat ik aan een stevig tempo (6 km/u) naar huis ben gewandeld. Alweer een stapje dichterbij de Nacht van de Maan in juli.

 

lopen 16062015.JPG

fietsen 17062015.JPG

 

File

De shortbreak is voorbij. ’t Was kort maar krachtig.

Een quasi probleemloze rit werd, met nog een dikke veertig kilometer te gaan afgesloten met een joekel van een file. Van Parking Kruibeke naar Antwerpen Oost ruim een uur nodig gehad. En dat terwijl ik de vorige 650 km zonder enig probeem had afgewerkt. Zelfs aan de talloze péageposten moest ik niet aanschuiven.

De komende dagen ga ik wel plezier hebben met het bewerken van de 725 foto’s die ik de afgelopen week heb gemaakt. En daarvan een selectie maken om het traditionele fotoboek te maken. Gelukkig mag ik nog 2 weken thuisblijven vóór ik terug aan de slag ga.

Nog enkele foto’s van gisteravond om deze eerste vakantieweek af te sluiten.

 

malo.jpg

malo2.jpg

malo3.jpg

malo4.jpg