Wijngaardberg Wezemaal

Met de voorspelde sneeuw in het achterhoofd kozen we vandaag voor een niet zo verre bestemming om te gaan wandelen.

De Wijngaardberg in Wezemaal leek ons perfect.

De Wijngaardberg is een van de laatste onaangetaste getuigenheuvels van het Hageland.

De heuvel is 72 m hoog en werd tijdens het Tertiair gevormd door de Diestiaanzee. Het ijzerzandsteen dat in de berg wordt aangetroffen vindt men terug in het onderste deel van de toren en de zijbeuken van de Sint-Martinuskerk in Wezemaal.

Tijdens de eerste helft van de 19e eeuw werd op de zuidelijke flank van de berg aan wijnbouw gedaan. De in 1995 geklasseerde wijngaardmuur moest de wijnranken beschermen tegen de noordenwind. Regen heeft gezorgd voor de vorming van holle wegen in de heuvelflanken.

In 1997 werd de vzw Steenen Muur gesticht als resultaat van een project waarbij de gemeente onder meer de wijnbouw op de berg nieuw leven wilde inblazen. Momenteel (2006) zijn er vijf soorten druiven aangeplant: Chardonnay, Bacchus, Sirius, Pinot gris en Pinot noir. Er is één wijngaard waar de druiven nog worden geteeld zoals tijdens de middeleeuwen. (Bron : Wikipedia)

Het was bijwijlen bitterkoud wegens de gure wind en het was vaak behoorlijk steil omhoog of steil omlaag op een glibberige ondergrond maar we hebben het al wel lastiger gehad.

Het was vooral een mooie en rustige wandeling. Zo eentje die je eigenlijk in elk seizoen eens zou moeten doen.

De wandelknooppunten: 6 – 604 – 62 – 63 – 65 – 74 – 64 – 61 – 605 – 6

Kelderbos

Lazy Sunday vandaag. Dat mag/moet ook wel eens.

Maar dat betekent niet dat we de hele dag lui in de zetel hebben gehangen. Met zo’n stralend winterzonnetje moet je natuurlijk gaan wandelen.

We kozen deze keer weer wel voor een wandeling (heel) dichtbij. Vertrekken deden we namelijk van thuis uit.

Doel : de Krekelberg in Rijmenam.

Lange tijd maakte dit natuurgebied deel uit van de grote heide van Bonheiden. De Krekelbeek doorsneed de landduin en gaf het gebied een golvend uitzicht. Op oude kaarten vind je ook de naam Krekelberg terug. In de volksmond wordt het ook het Kelderbos genoemd.

De heide verdween door de aanplanting van naaldhout. Het bos is eigendom van het OCMW van Mechelen maar wordt sinds 2011 beheerd door Natuurpunt. (Bron : Infobord Natuurpunt).

Voor ons was het een bos dat zeker nog op meerdere bezoekjes mag rekenen. Vooral tijdens warme zomerdagen lijkt het een plek waar je verkoeling kan zoeken, en dat heel dichtbij huis.

Landelijk Eppegem

Eppegem.

Het toponiem Eppegem is afgeleid van de Frankische naam Ippingohaim. Deze naam wordt voor het eerst vermeld in een diploma uitgegeven door keizer Otto I uit 966. Ippingohaim betekent woning of heem van Ippe. Het toponiem Eppenghem duikt op vanaf 1245. Sinds 1945 heet het dorp officieel Eppegem.In het dialect wordt vaak naar het dorp verwezen als Eppegoem.

Tot het einde van het ancien régime viel Eppegem juridisch onder de meierij van Grimbergen, in het kwartier van Brussel van het hertogdom Brabant. Nadat de Franse Republiek in 1794 de Oostenrijkse Nederlanden geannexeerd had, werd Elewijt als gemeente ingedeeld bij het kanton Zemst van het Dijledepartement.

In 1830 beschreef een Hollands soldaat, die de dag tevoren in Walem overnacht had, Eppegem als een zeer armoedig, vies en onverzorgd dorp.

Eppegem werd zwaar geteisterd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Er werden 176 huizen platgebrand en ook de kerk en het toenmalige gemeentehuis liepen schade op. Daarenboven vielen er 8 burgerdoden. (Bron : Wikipedia)

Eppegem was ook de vertrekplaats van onze wandeling van vandaag. Nadat ik eerst wat fotootjes van de mooi bevroren tuin had genomen, was het even afwegen welke wandeling we gingen doen. Liefst ergens waar niet teveel volk komt.

Als je er niet uitkomt dan vraag je gewoon aan Wandelknooppunten.be een suggestie. En zo kwamen we uit op de Landelijk Eppegem wandeling. Het was alweer een goede suggestie. Het was inderdaad heel landelijk. Hier en daar was het wel verraderlijk glad maar verder heel rustig en heel mooi. Veel dieren gezien en meer dan twee uur lang genoten van het winterzonnetje.

Van dat winterzonnetje was op weg naar Peulis nog weinig te zien. Heel bizar hoe je op een afstand van 20 km van mooi zonnig weer naar dikke mist kunt evolueren.

Goed begonnen

De eerste werkweek van het jaar … meestal kijk ik daar echt niet naar uit. Al dat gedoe van beste wensen hier en gelukkig nieuwjaar daar, ik heb er dus niks mee. Zeker wanneer je weet dat een groot deel van de wellwishers het niet meent want een paar dagen later werken ze weer gezellig tegen.

Maar dit jaar viel dat best mee. Geen collega’s aan de deur gehad dit jaar 😉.

Wat er wel was waren deadlines, deadlines en deadlines. Zelfs vandaag op mijn niet-werken-dag heb ik nog even ingelogd om toch nog een uurtje te werken.

Gewandeld en gejogd is er ook gedaan. Vandaag nog de tragewegenwandeling in Wiekevorst, die ik onlangs met Conny ontdekte, nog eens lichtje overgedaan met mijn moeder. Vooral het bedevaartsoord Klein Scherpenheuvel viel in de smaak.

En gisteren de loopschoenen aangetrokken en na ’t werk een halfuurtje gaan lopen. Dat gaat tegenwoordig echt wel goed hoor. Op 30 minuten had ik immers 4,70 km. Een tempo van 9,40 km/u … dat begint echt wel op lopen te trekken.

Deze eerste week toch al 40 km gewandeld en 12 km gelopen. Goed begonnen is …

De tragewegwandeling in Wiekevorst

Aert van Beethoven

Het is niet echt een nieuwjaarsvoornemen want we doen het al we enkele jaren maar het is wel de bedoeling om ook dit jaar veel te gaan wandelen.

Voor onze wandeling van vandaag hebben we ons laten leiden door www.wandelknooppunten.be, onze favoriete website. Je kan daar suggestieroutes bekijken. 

Wij kozen vandaag voor de Aert van Beethovenwandeling. Daarvoor moesten we naar Relst, een deelgemeente van Kampenhout en slechts op 20 minuutjes rijden van Peulis.

Aert van Beethoven is een voorvader van Ludwig van Beethoven, jawel de dove componist van de 5e symfonie (je weet wel … die van D-day) en van de 9e sympfonie (je weet wel … het Europees volkslied, die Ode an die Freude). Wel, Aert was de kleinzoon van Jan van Beethoven, de oudste bekende voorvader van Ludwig.

En Aert was boer en had landerijen in Kampenhout.  Het dorp telt enkele fraaie landerijen zoals het kasteel Ten Opstal en het kasteel Ter Loonst. Op de weide ten noorden van het kasteel Ter Loonst zou ooit de woning van Aert van Beethoven gestaan hebben. Waai uit langs het kanaal Leuven – Dijle, het tweede in België gegraven kanaal.

Het was een mooie wandeling met veel vergezichten en ondanks de nabijheid van de zeer drukke Leuvensesteenweg ook een heel rustige wandeling.

Voor de geïnteresseerden : Vertrek aan de kerk in Relst en volg de knooppunten: 122 – 113 – 114 – 115 – 118 – 119 – 121 – 122.

Nieuwjaar

Het is weer achter de rug … de jaarwisseling.

De meest overroepen feestdag van het jaar, een feestdag waar ik eigenlijk niets mee “heb”. Het is niet dat om klokslag twaalf alles op nul wordt gezet en we terug opnieuw beginnen hè? Maandag zal de (virtuele) berg werk op mijn bureau er niet kleiner op zijn geworden. Neen, het doet me echt niks.

Voor veel mensen zal het deze keer wel anders dan anders zijn geweest. Voor mij eigenlijk niet. Alhoewel, toch een beetje. Ik heb de jaarwisseling doorgebracht in mijn Vorselaarse bubbel, Conny in haar Peulisbubbel. Vorig jaar konden beide “bubbels” nog samen maar dat kon dit jaar dus niet.

Gisteren nog wel een laatste wandeling gedaan in Vorselaar. Daarbij viel het me op dat er terug veel paddenstoelen te zien zijn.

Na het “feestmaal” hebben we ons in de zetel gezet en de klok van twaalf afgewacht. Af en toe was het vechten om wakker te blijven maar we hebben het gehaald.

Vanochtend vroeg naar Peulis gereden om daar, na het ontbijt, het nieuwe jaar in te zetten met … een wandeling.

Niks beter dan een frisse neus halen. 6km stonden er op de teller toen we terug waren. Er zijn slechtere manieren om de dag te beginnen.