Afscheid

Straks nemen we afscheid van 2014, een jaar dat weeral is voorbij gevlogen. Een jaar met hoogtepunten maar helaas ook dieptepunten.

Zo heb ik afscheid moeten nemen van Stef, Rudy en Karina. Geen familieleden maar wel mensen die je al zo lang kent (en vaker ziet) dat het familie zou kunnen zijn. Ik heb ook afscheid moeten nemen van mensen die me door de jaren heen veel leesplezier hebben gegeven. Er is Jozef Van Hove, alias POM, de geestelijke vader van Piet Pienter en Bert Bibber. Ook Sue Townsend, geestelijke moeder van Adrian Mole heeft ons verlaten. Gelukkig blijven ze verder leven in mijn herinneringen.

2014 was ook het jaar van mijn negende en helaas laatste deelname aan de Roparun. Eigenlijk dacht ik in 2012, toen mijn VIVIUM-team ophield te bestaan, al dat de Roparun voorbij was maar dankzij de ex-collega’s van ING Life heb ik er nog twee heel mooie edities aan kunnen vastknopen.

Er zijn gelukkig ook veel positieve zaken gebeurd afgelopen jaar. Ik heb 39 geslaagde optredens gezien. Ik heb een geweldige shortbreak in Oxfordshire gehad en een nog betere vakantie in Normandië. De middernachtmarathon bij volle maan was een unieke ervaring, ook al hebben we weinig van de volle maan gezien en heb ik een week kreupel gelopen.

Dankzij het WK Voetbal is het een buitengewoon succesvol jaar geweest voor de Coca Cola collectie. Meer dan 60 blikjes heb ik kunnen toevoegen aan de collectie. Via Ebay en via de Essen Motor Show heb ik ook een mooi aantal autootjes kunnen aanschaffen.

Kortom, een jaar met ups en downs. Op naar 2015 dat veelbelovend lijkt. 8 concerten en één festival staan al op de agenda. De shortbreak naar Jersey is gepland net als de vakantie naar Schotland. Ze moeten enkel nog worden geboekt. En ook in 2015 ga ik nog een nachtwandeling van 42 km maken.

Wordt vervolgd …

 

2014 2015.JPG

 

Fenix

fenixlogo.JPGDe afgelopen dagen op ’t werk zijn vrij eenzaam geweest. Het merendeel van de collega’s zijn immers met vakantie. Met slechts 2 of 3 van de 10 teamleden aanwezig is het bijzonder stil.

Je zou dan denken dat dit enkel voordelen kan hebben maar ik heb toch graag wat geroezemoes rondom me (geroezemoes, geen lawaai). Dan kan ik me beter afsluiten en lukt het me beter om me te concentreren. Bizar, ik weet het maar zo zit ik nu eenmaal ineen.

Ik had dan ook behoefte aan een opkikkertje. Vóór ik de trein naar huis nam ben ik dan maar even langs geweest bij Stripwinkel BEO aan de Oude Vaartplaats. Op de stripbeurs in Gent had ik immers gezien dat er enkele nieuwe afleveringen van de Fenix Collectie waren verschenen. Een reeks waarvan ik het me niet kan permitteren om één album niet te hebben. Er kunnen tenslotte maar een vijfhonderdtal mensen zijn die de volledige reeks hebben. Nummer 4 uit de reeks werd immers maar in een oplage van 500 gedrukt.

Vandaag heb ik me de nummers 99, 100 en 101 aangeschaft. Nog 2 bezoekjes en mijn klantenkaart is weeral volKnipogen.

 

fenix.JPG

 

Natus MCMLXIV

natus1964.JPGOm het met de woorden van Erik Van Looy te zeggen : “’t is gebeurd”. Alweer een mijlpaal die is gepasseerd.

De eerste mijlpaal die je passeert lijkt me 6 jaar te zijn. Je gaat naar het eerste studiejaar en je mag voor de eerste keer ter communie gaan. Volgende mijlpaal is 12 jaar : je wordt gevormd en je gaat naar de grote school.

Dan bereik je de leeftijd van 16 jaar : je mag officieel een café binnengaan. En als je dan op internaat zit in Lier mag je op woensdagnamiddag van 14u tot 16u de stad in. Bovendien mag je op donderdagavond naar de cinema. Je mag ook met een brommer rijden (tenminste als dat mag van je ouders).

Ben je achttien dan kan je proberen om een rijbewijs te halen. En als het meezit ga je naar de hogeschool of de universiteit. Heb je echt geluk dan trek je voor 2 jaar naar het Provinciaal Hoger Handelsinstituut in Hasselt.

Vanaf 21 jaar ben je meerderjarig en heb je stemrecht (al is dat tegenwoordig wel teruggebracht naar 18 jaar).

Dan komen de ronde getallen … 30 jaar … 40 jaar … en, zoals het gisteren voor mij het geval was … 50 jaar. Een halve eeuw oud dus. Als je het zo leest lijkt dat wel echt oud te zijn. Gelukkig ben ik blijven “plakken” in de jaren ’80 (althans dat beweren mijn collega’s toch) en voel ik me zeker geen 50.

Om dat te bewijzen heb ik me gisteren een verjaardagscadeau aangeschaft : een combiticket voor Graspop Metal Meeting in Dessel. Toen bleek dat ticketjes voor vrijdag (met optreden van KISS) en zondag (met optreden van Within Temptation) maar 7 euro minder kosten dan een combiticket voor de drie dagen was de keuze snel gemaakt. Ik ga dus 3 dagen naar Graspop, al zullen het zeker geen volledige dagen zijn. Daar ben ik “te oud” voor geworden.

Vierden dit jaar trouwens ook hun vijftigste verjaardag:

  • Nicolas Cage
  • Bridget Fonda
  • Elle MacPherson
  • Russell Crowe
  • Lenny Kravitz
  • Courteney Cox
  • Sandra Bullock
  • Keanu Reeves
  • Andrea Croonenberghs
  • Anne De Baetzelier
  • Linda De Mol
  • Clive Owen
  • Monica Bellucci
  • Peter van den Begin
  • Ann Tuts
  • Stijn Meuris
  • Teri Hatcher
  • Stany Crets
  • Kris Wauters
  • Eddy Vedder
  • Michelle Obama
  • Yeardley Smith

 

1964.jpg

 

Geen slecht gezelschap al zeg ik het zelf. Ook hadden we in 1964 het grootste sneeuwtapijt op Kerstdag in de 20ste eeuw. Het beste uit 1964 blijft echter de Ford Mustang …

 

mustang64.JPG

 

Uitschuivertje

kwb.jpgMet het oog op mijn tweede deelname aan de Nacht van de Maan in juli volgend jaar heb ik me voorgenomen om minstens één grote wandeling per maand te doen.

Vandaag organiseerde de lokale afdeling van de KWB hun Kerstwandelingen. Er kon worden gekozen uit drie afstanden ; 6km, 12km en 18km. Ik koos voor de 18 km.

Na een drietal kilometers werden we de wei in gestuurd, althans een heel klein paadje langs de wei. Niet echt eenvoudig om te overbruggen door de uitstekende boomwortels en stukjes boomstronk. Enkele keren ging ik bijna onderuit maar kon ik me nog rechthouden. Met nog 10 meter te gaan stak er weer zo’n wortel, verborgen onder de afgevallen bladeren, en deze keer moest ik eraan geloven. Smak, tegen de grond. Ik voelde wel een beetje waar ik de grond had geraakt maar ik wandelde zonder problemen verder.

Na een dikke acht kilometer kwamen we aan de kantine van V.K. Zegbroek waar de inwendige mens kon worden versterkt. Het is verbazingwekkend hoe smakelijk een eenvoudige boterham met kaas kan smaken.

 

kwb2.jpg

 

Van het Zegbroek ging de wandeling verder naar en door de Lovenhoek, een 150ha groot beschermd natuurgebied. Via het Molenbos ging het dan terug naar Zaal Den Engel waar ik drie uur eerder was vertrokken. Op de teller stonden net geen 16km.

 

kwb3.jpg

 

Van mijn val heb ik tijdens de wandeling geen last gehad maar toen ik na een welverdiende warme choco terug opstond om die laatste kilometer naar huis af te leggen wou mijn linkerbeen precies niet mee naar huis. Ondertussen gaat het dankzij Voltaren al beter. Ik ga het toch nog wel enkele dagen voelen vrees ik.

 

kerstwandeling.JPG

 

Paradijs

Gisteren stelde ik vast dat de holidaysheet 2015 (een mooi woord voor een excel-document waarin we onze vakantie plannen) beschikbaar was.

Omdat het net iets te vroeg was was om al naar huis te gaan en eigenlijk een beetje te laat om nog aan iets nieuws te beginnen ben ik maar met plannen begonnen. En dan kom je tot een vaststelling waarvoor ik me, eerlijk gezegd, een beetje schaam.

aardsparadijs.JPGEnkele cijfertjes ? Er zijn 365 dagen in 2015. Daarvan zijn er 104 weekenddagen. Blijven dus 261 werkdagen. Zoals ik het nu heb ingepland zal ik van die 261 dagen 75 dagen niet gaan werken. Dat is goed voor bijna 30% !

Waar komen die 75 dagen vandaan ? Er zijn natuurlijk de wettelijke feestdagen, daarbij komt het wettelijk verlof, de ADV-dagen (arbeidsduurverkorting), de anciënniteitsdagen (en dat loopt op wanneer je al 30 jaar voor dezelfde baas werkt), de dagen die overblijven van dit jaar en die ik overdraag naar volgend jaar en natuurlijk ook nog een flink aantal “comfortdagen” (recupdagen).

En dan zeggen sommige mensen dat de mensen uit het onderwijs een zalige job hebben. Die moeten toch eens in de verzekeringssector komen kijkenLachen. Wij kunnen ons verlof bovendien nog nemen wanneer we willen en dat is in mijn geval altijd buiten het seizoen.

’t Wordt trouwens hoog tijd dat ik mijn vakanties voor 2015 eens ga vastleggen.

Strike

bond.JPGDan voorspellen ze voor vanochtend, op deze 5e grote stakingsdag op een maand tijd (3 regionale stakingen, 1 ASTB staking en nu de Nationale staking en vergeet ik nog de nationale betoging waarmee alles begon) een zeer zware ochtendspits.

Wat doet een mens dan ? Hij staat een halfuurtje vroeger op en vertrekt een halfuurtje vroeger naar ’t werk. Uiteraard doet hij dat met de auto want treinen zullen er niet rijden.

Toch maar even www.verkeerscentrum.be checken om te zien hoeveel file er al staat en wat lees je dan : “0 kilometer file (relatief weinig)”. De camerabeelden laten inderdaad verlaten autostrades zien. Nu ja, lege autostrades zeggen niets, voor ’t zelfde geld is de Singel geblokkeerd.

Alle vrees was ongegrond … 25 minuten later stond ik geparkeerd en nog eens 5 minuten later zat ik aan mijn bureau, een dik uur vroeger dan normaal. Gelukkig gold bij ons op ’t werk de stakingsregeling wat inhoudt dat onze teller al om 7u begint te tellen en niet vanaf 7u30. Het viel trouwens weer op dat nagenoeg iedereen veel vroeger op ’t werk was dan op een normale dag.

Ook de terugreis verliep voorspoedig. Op het normale uur vertrokken maar wel een uurtje vroeger thuis. Zo’n stakingsdag kan ook voordelen hebben.

Voorlopig zijn we er weer even van af hoop ik. Ik vraag me wat dit nu allemaal heeft opgebracht (buiten enkele honderden miljoenen kosten) ? Het milieu zal ook blij zijn dat het voorbij is. Als mijn auto een iets te hoge uitstoot heeft wordt hij afgekeurd maar die stakerspiketten mogen zonder problemen paletten, autobanden en zelfs hele auto’s laten opbranden.

Wat mij het meeste stoorde aan het hele gedoe zijn die politici uit de oppositie die de stakers “een hart onder de riem” komen steken omdat ze strijden voor een goed doel. De regering zou immers beter het geld bij de rijken gaan halen en niet bij de gewone werkmens. Lijkt me vrij hypocriet voor mensen die zelf jaren aan de macht zijn geweest of niet ?

Trouwens, ik werk nu al 30 jaar en ik betaal even lang belastingen en welke kleur de regering ook had, roomsrood, paarsgroen, appelblauwzeegroen … ik heb nooit anders geweten dan dat ze het geld bij mij kwamen halen.

Helaas kregen we vandaag ook het trieste nieuws dat Karina, één van onze collega’s, na een strijd van meer dan een jaar afgelopen zaterdag het gevecht tegen kanker heeft verloren. Op zo’n momenten is alles wat hierboven staat zo triviaal.