Wandelen

Bernkastel-Kues

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Eindelijk is het aan ons. De “grote” vakantie is aangebroken. Nu ja, erg groot is hij niet maar na een weekje van doktersbezoeken (huisarts, endocrinoloog en oogarts die me allemaal goede punten hebben gegeven) en hard werken zijn we vanochtend vertrokken naar onze vakantiebestemming.

Deze keer zijn we naar onze Oosterburen getrokken, meer bepaald naar Bernkastel-Kues. Dit kleine stadje met zo’n 7.000 inwoners aan de oevers van de Moezel en omringd door wijngaarden is onze thuis voor de komende week.

Vandaag hebben we alvast vastgesteld dat vooral Bernkastel aan de Oostkant van de Moezel de toeristische trekpleister is.

Aan de overkant van de Moezel was er dan weer een FN-bijeenkomst. Enkele tientallen klassieke motors uit de tijd dat FN nog rollend materiaal maakte en niet enkele schietend materiaal.

Het was er in ieder geval aangenaam rondkuieren. Veel terrasjes waar liters en liters ijskreem werden verorberd. Wij hebben ons beperkt tot een Latte en een zwarte thee. Het leek wel alsof we een voorgevoel hadden en dat we ons moesten “sparen” voor ’s avonds.

Dat voorgevoel bleek trouwens terecht want het avondmaal was super lekker maar ook bijzonder veel.

Er waren blijkbaar maar twee koppels die gebruik maakten van de halfpension formule. Het andere koppel zijn ook Belgen. Sterker nog … het is mijn oude chef uit de tijd dat we nog ING Insurance waren. It’s a small world. Zij zijn hier echter om te fietsen, niet om te wandelen.

 

Kaatsheuvel

walkingwithlucEen reactie plaatsen

AAAAADe voorlaatste keer (en waarschijnlijk ook enige keer) dat ik in de Efteling ben geweest moet een dikke veertig jaar geleden zijn geweest. Toen was het nog gewoon een sprookjesbos en een speeltuin denk ik.

Maar dat was dus de voorlaatste keer want afgelopen dinsdag ben ik terug geweest met Conny en haar twee dochters, de jarige Laura en Celien.

We waren nog niet goed binnen of ik deed al iets wat eigenlijk tegen mijn natuur in gaat … ik nam plaats in Joris en de draak, de houten race-achtbaan waar je tegen 75km en maximaal 3G tegen de andere trein racet.

Ik heb het niet met achtbanen en al zeker niet die dingen waar je ondersteboven hangt zoals de Python of erger nog de Baron 1898. Maar zo’n houten rollercoaster wou ik toch wel eens proberen. Het was dubbel. Het snelheidsgevoel is wel leuk, het door elkaar geschud worden iets minder. Geef mij toch maar een paar rondjes op het circuit van Zolder in een Porsche 911.

Terwijl de meisjes de snellere achtbanen opzochten deden Conny en ik het een beetje rustiger … koffietje drinken, Land van Laaf bezoeken …

Enkele attracties waren wel een pak rustiger en heel mooi gemaakt. Symbolica en Droomvlucht waren bijzonder mooi. De Piranha, waar je volgens Conny wel een spatje water kon voelen, was dan weer kleddernat. Tenminste voor mij toch. de andere bootgenoten hadden meer geluk.

Uiteraard mocht een bezoek aan het Sprookjesbos ook niet ontbreken.

Een spectaculair fonteinspektakel bracht een einde aan een lange, vermoeiende maar heel gezellige dag.

Eén ding moet ik wel zeggen van de Efteling. Ik had niet het gevoel dat ik in een pretpark zat maar eerder in een belevingspark. Wil je opwinding dan is dat geen probleem, wil je rust dan is dat evenmin een probleem. Je kan alle kanten op. Het was een mooie ervaring.

Open Monumenten

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Toen we vorig jaar terugkwamen van Oxford was het net Open Monumentendag en bezochten we de wintertuin van O.L.V. Waver.

Dit jaar moeten we nog op vakantie vertrekken en daarom zijn we met de fiets van Peulis naar Mechelen gereden. Op het programma stond al zeker een bezoek aan Groot Seminarie in de Frederik De Merodestraat. Dat kon je bezoeken met een gids en dat leek ons wel interessant. Daarom hadden we op voorhand ingeschreven. Het bleek een voltreffer te zijn. Heel interessante rondleiding onder de vakkundige begeleiding van Stadsgids Julien.

Daarna wilden we een hapje eten in Le Pain Quotidien en dat bleek geen goede keuze. Het was er druk maar omdat we na één uur wachten nog steeds geen Croque Monsieur noch boterham met kip hadden gekregen zijn we daar maar onverrichterzake vertrokken en een broodje gaan eten in de Panos. Ik zou trouwens zonder betalen zijn doorgegaan maar Conny vond het gepaster om onze drankjes wel te betalen. Aan 3,50 euro per stuk was dat ook prijzig genoeg maar uiteraard had ze wel (een beetje) gelijk.

Op weg naar huis hebben we een eerste tussenstop gemaakt in het oude Predikerenklooster dat werd gerenoveerd en gerestaureerd en nu dienst doet als bibliotheek. Het oude klooster werd mooi geïntegreerd in modernere stukken en vooral de zolderverdieping is indrukwekkend.

Laatste tussenstop was het Kasteel van Zellaer in Bonheiden. Van buiten een heel mooie waterburcht maar de binnenkant viel een beetje tegen.

Al bij al was het wel een heel leuke Open Monumentendag.

Wandelen in Geel

walkingwithlucEen reactie plaatsen

We hebben onze “grote” vakantie ingezet met een wandeling.

Daarvoor zijn we naar Geel getrokken waar we een 8 km lange knooppuntenwandeling hebben gedaan.

Het was wisselvallig weer en onderweg naar Geel hebben we een paar fikse buien gehad maar tijdens de wandeling zelf hebben we nagenoeg geen regen gehad (op een beetje “smos” in het begin).

Wat hebben we wel gehad? Heel dramatische wolken en een mooi stukje natuur (met ook de nodige dieren).

Het was ook een perfecte gelegenheid om mijn nieuwe Canon 70-300 mm telezoom uit te testen. Die test is trouwens heel geslaagd al zal ik voor panoramafoto’s ofwel een extra lens moeten meezeulen of mijn gewoon mijn kleinere camera ook altijd meenemen.

Wat ook zeker werkt is de B-grip waarmee ik mijn camera vast kan maken aan mijn rugzak. Dat stapt een stuk gemakkelijker.

Close Encounters of the Deer Kind

walkingwithlucEen reactie plaatsen

horstNog één week scheidt ons van onze verlof. Nog twee weken scheiden ons van onze vakantie aan de Moezel.

Het leek ons dan ook een goed idee om de wandelschoenen aan te trekken en nog eens één van de 75 wandelingen uit Conny’s Groot Wandelboek van Vlaanderen te doen.

Onze keuze was gevallen op wandeling 36 met vertrek aan het Kasteel van Horst in Sint-Pieters-Rode, deelgemeente van Holsbeek in het Hageland. Het Kasteel van Horst is de thuisbasis van Johan, de Rode Ridder maar is helaas (nog altijd) niet toegankelijk voor het publiek.

Het was nog vroeg, het was grijs en bewolkt maar de temperatuur was zalig toen we iets over negen vertrokken op de parking van het kasteel.

We waren nog maar goed vertrokken of we hebben één van de mooiste wandelmomenten ooit meegemaakt.

In een holle weg zagen we rechts van ons een klein diertje in onze richting huppelen. Eerst dachten we aan een grote haas maar het bleek een jonge ree te zijn. Uiteraard bleven we zo stil mogelijk staan en dat bleek te werken want het diertje bleef maar naderen. Heel traag maar het kwam dichter en dichter tot op enkele meters van ons.

Toen kwam er een auto aangereden en besloot de ree om toch maar dat gat in de haag in te duiken en ons te verlaten. Het was een wonderlijk moment. Daar wordt je zo vrolijk van dat niets onze dag nog kapot zou kunnen krijgen.

Even verderop nog een tweede traktatie. We liepen voor een stuk op het parcours van een old-timer rally. Een Citroën DS, een Jaguar MK II, een oude Porsche … mijn dag werd beter en beter.

De wandeling bracht ons verder door het Hageland met mooie stukken bos en mooie vergezichten, kortom perfect om te wandelen.

Uiteindelijk hebben we bijna 12 km verzameld.

Terug in de tijd

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Derde en laatste dag alweer van het verlengde weekend naar Gelderland.

Na een uitgebreid ontbijt in het Fletcher Hotel in Apeldoorn bracht een korte reis ons naar Terschuur waar het Oude Ambachten & Speelgoedmuseum gevestigd is. Even over tien reden de we volledig verlaten parking op. Lekker vroeg dus.

Helaas, het was ook veel te vroeg. Op zondag gaat het museum pas om 11u open en niet om 10u. Dan maar even de buitententoonstelling al bezocht. Dan mochten we, twintig minuten vóór elf, toch al binnen samen met een paar andere vroege vogels.

Het voordeel is van als eerste binnen zijn is dat je alles goed kan bekijken. En dat er veel te bekijken is, daar valt geen seconde aan te twijfelen. Een gigantische collectie brengt je terug in het verleden, soms heel ver, soms relatief dichtbij.

Nog een smakelijke kom soep en een zacht broodje met kaas en we konden terug richting Kempen vertrekken. Daar kwamen we in de loop van de namiddag aan.

Missie volbracht : moeder heeft er van genoten. Ik heb er ook van genoten, ook al lag het tempo net iets trager dan normaal maar ja, dat moet ook wel wanneer je met een tachtiger op pad bent ;-).

Elburg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

In tegenstelling tot gisteren is er vandaag, op 7 druppels na, geen regen gevallen.

Gelukkig maar want voor vandaag had ik een bezoekje gepland aan Elburg, een pareltje van een stad die ik vorig jaar met Conny al had bezocht. Ik wist wel zeker dat moeder dit bezoek zou kunnen appreciëren en ik had gelijk.

We waren vrij vroeg in Elburg. Omdat het VVV pas om 11u open ging moest ik eerst naar de lokale boekhandel om een folder van de stadswandeling te halen. Deze wandeling bracht ons langs enkele van de honderden rijksmonumenten die Elburg rijk is.

Daartoe behoort bijvoorbeeld ook het Orgelmuseum in het Arent Thoe Boecophuis. Het huis op zich is al een bezoek waard, de orgels (sommige op ware grootte, andere in maquettevorm) maken het bezoek compleet.

Na ruim twee uur wandelen was het tijd om te gaan eten. Toen sloeg de vermoeidheid een beetje toe bij moeder. Gelukkig stond er een rustgevende activiteit op het programma voor de namiddag : een boottochtje van ongeveer een uur op het Veluwemeer.

Dat meer had men ook het Zwanenmeer kunnen noemen. Blijkbaar komen deze dieren hier altijd de zomer doorbrengen. Nog nooit heb ik zoveel zwanen gezien. Het is ook bekend voor zijn watertoerisme.

Alweer een geslaagde dag gehad dus.

Uitgeregend

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Wat doe je wanneer je vriendin, naar jaarlijkse traditie, er een paar dagen op uit trekt met een paar fietsvriendinnen?

Je kan van de gelegenheid gebruik maken om thuis een aantal klussen of een grote schoonmaak uit te voeren.

Of je vraagt aan je moeder of ze geen zin heeft om drie dagen naar De Veluwe te trekken. Uiteraard zegt die ja. En zo zitten we nu in het Fletcher Hotel in Apeldoorn.

Onze minitrip begon in Garderen. Daar is het Veluws Zandsculpturenfestijn. Het thema voor dit jaar is Reis rond de wereld. Een aanrader als je het aan mij vraagt. Niet alleen zijn er heel mooie kunstwerken te zien, er is ook een heel knusse en gezellige brocanteriewinkel aan verbonden. Dit was zeker zijn geld waard. Moeder heeft er in ieder geval van genoten ondanks de regen.

Onze volgende stop vóór we naar ons Hotel gingen was Paleis Het Loo. Deze voormalige woonplaats van onder andere Koningin Wilhelmina en Prinses Irene kan je momenteel weliswaar niet bezoeken omwille van verbouwings- en renovatiewerken maar de tuin is wel een bezoekje waard. Toen ik daar vorig jaar met Conny was hadden we het geluk dat er ook een brocantemarkt was.

Dat geluk hadden we dit jaar niet. Het enige dat we hadden was regen, regen en nog eens regen. Toch zijn we naar de paleistuin geweest. Hij is nog altijd mooi maar te nat.

Al bij al toch een leuke eerste dag gehad.

Voor morgen zijn de weersvoorspellingen beter.

Inspiratie(loos)

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Jaja hoor … ik leef nog altijd.

Al zou je kunnen denken dat het anders was, tenminste afgaande op de berichten die de laatste weken (niet) op deze blog verschenen.

Daar zijn verschillende oorzaken voor. Het is druk. Ik heb een nieuw bed in elkaar gestoken. Omdat ik bij het installeren van dat bed ook mijn kleerkast wilde verplaatsen en die kleerkast liever in elkaar stuikte heb ik ondertussen, ook weer met de hulp van perfekteplanlezeres Conny, een nieuwe kleerkast in elkaar gestoken.

Verder ik heb voldoende tijd moeten besteden aan zweten, zweten en nog eens zweten. Dat begint bij mij al vanaf 25°C, je kunt je niet indenken wat dat wordt bij 42°C. Dat is dus gutsen hè.

Tot slot is er ook nog een gebrek aan inspiratie. Deze blog bestaat ondertussen 11 jaar en terwijl er in de beginperiode elke dag een stukje werd neergepend wordt dat nu iets moeilijker. Een boekbeschrijving hier, een wandeling of fietstocht daar, een concertje of festival. Maar soms komt er niets … Een soort writer’s block zeg maar.

Er zijn ondertussen wel een paar moeilijke beslissingen genomen. Als je zo eens opruimt en je komt tot de vaststelling dat je veel boeken hebt, héél veel boeken, gigantisch veel boeken … dan moet je je toch afvragen of het niet stilaan tijd wordt om de 21ste eeuw in te stappen en over te schakelen op een … E-reader? Want zo’n klein ding met 2.000 boeken er op is toch een pak eenvoudiger dan laat ons zeggen 500 boeken in een kast. Conny probeert me trouwens al jaren te overtuigen om de stap te zetten. Het zou wel eens kunnen dat ze gaat winnen. Ik heb in ieder geval tientallen boeken klaar staan om te verhuizen naar het kringloopcentrum.

En dan begin je verder te denken. Ergens op de zolder staan ook een kleine duizend Coca-Cola-blikjes. Jawel … DUIZEND. Verzameld over gedurende de laatste 35 jaar … gewone blikjes, speciale reeksen, uit de hele wereld, van alle verschillende smaken. Heel mooi om zien maar het probleem is dat je ze niet ziet want ze staan in dozen op de zolder.

Ik ben nog niet zover maar het zou wel eens kunnen dat ik ze van de hand ga doen. Het is nog niet zover maar het feit dat ik het overweeg is al heel wat.

Wordt ongetwijfeld vervolgd …

inspiratie

Watertuin

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Ze zeggen wel eens dat mooie liedjes niet lang duren maar dat is niet waar hoor. Child in Time van Deep Purple duurt 10 minuten, Stairway to Heaven van Led Zeppelin duurt 8 minuten, Overture 2112 van Rush duurt zelfs 20 minuten.

Dus echt mooie liedjes kunnen wel degelijk lang duren.

Wat echter nooit lang duurt zijn toffe vakanties. Gisteren hebben wij alweer een einde moeten maken aan onze midweekvakantie bij onze landgenoten uit het Zuidoosten.

Het was eerst mijn bedoeling om op weg naar huis een tussenstop te maken in Namen of in Dinant maar op één of andere manier stootten we op Annevoie, bijna in het midden er tussen in.

De Tuinen van Annevoie werden 250 jaar geleden aangelegd, maken deel uit van het Belangrijk Erfgoed van Wallonië en het is de enige watertuin in ons Land.

De talloze fonteinen en watervallen in de tuin stromen puur op natuurlijke wijze. Er worden geen machines gebruikt. Alles werkt op basis van het systeem van communicerende vaten. Bovenaan de tuin loopt het Grand Canal en dat zorgt er door het hoogteverschil voor dat alle fonteinen al tweeënhalve eeuw ononderbroken stromen.

Een heel mooie tuin waar het heel rustig wandelen is. Ongetwijfeld veel beter dan een wandeling door een drukke stad.

En zo zit deze vakantie er ook weer op. Nu is het dik twee maanden aftellen naar onze volgende midweek in september die ons naar de Moezelstreek zal brengen.

Tussenin vullen we onze vrije tijd dan maar met wandelingen, fietstochtjes en af en toe een concertje of een festivalletje.