Parel van de Kempen

Westerlo … de Parel der Kempen.

Westerlo is een “Merodedorp”. Het adelijke geslacht de Merode is er al sinds de 14de eeuw nadrukkelijk aanwezig.

Wij kozen vandaag voor een wandeling uit de Knooppunter.com Wandelpocket Antwerpen van Lannoo. De wandeling met vertrek aan de Lambertuskerk zou ons via de knooppunten 130-18-19-13-12-14-183-10-9-8-7-340-3-4-5-6-20-16-130 doorheen de Netevallei en de Merodese bossen loodsen.

Al snel kwamen we aan de oevers van de Grote Nete die doorheen het landschap meandert. Naast de Nete ligt ook een grasveld met daarop een staande wip van 23 meter hoog, gelegen naast het lemen clubhuisje ’t Riet. De staande wip is een lork die werd geschonken door Prins de Merode.

Even verderop, ter hoogte van punt 13, kwamen we aan het trammetje. Dat is een oude verplaatsbare dam uit 1874. Bij droogte kon die dam het water laten afvloeien naar de omliggende velden. In 1999 werd de dam beschermd als industrieel erfgoed.

Daarna volgde het Kasteel de Merode. Het kasteel is gebouwd rond de middeleeuwse Donjon en is al sinds de bouw ervan in het bezit van de familie de Merode. Het domein wordt jaarlijks opengesteld voor het publiek tijdens de kasteelfeesten.

Via het natuurgebied de Kwarekken, een permanent moerasgebied, bereikten we de Beelse bossen. We hebben ons schoofzakske opgegeten aan de Sterdreven waar 8 dreven samenkomen in één punt. Dat is trouwens geen uitvinding van een tuinarchitect. Het bleek gewoon heel handig voor de adelijke jagers. Het wild werd in hun richting gejaagd en zij moesten gewoon wachten tot er een dier één van de acht dreven overstak.

Via het Boswachtershuisje dat tegenwoordig een jeugdherberg is bereikten we het kasteel van Gravin Jeanne de Merode. Afgewerkt in 1911 werd het tot 1944 bewoond door de Gravin. Tussen 1944 en 1972 deed het dienst als rusthuis voor priesters. In 1973 werd het gekocht door gemeente en ingericht als Gemeentehuis.

Na 8,6 km stonden we terug aan de auto. Alweer een heel mooie wandeling die we kunnen toevoegen aan de ellenlange lijst van mooie wandelingen.

Fietsknooppunten in de knoop

Omdat we ook wel eens graag iets anders doen dan wandelen kozen we vandaag voor de fiets.

Conny had een tochtje uitgestippeld dat ons naar Onze-Lieve-Vrouw-Waver en Koningshooikt zou brengen om dan via Beerzel en Putte terug naar Peulis te fietsen.

Het werd een moeizame start. Door werken in Waver moesten we een omleiding volgen maar helaas … ook op die omleiding waren er werken en enkel acrobaten met de fiets konden voorbij de bulldozer en kraan die in de weg stonden.

Uiteindelijk zijn we toch doorheen de werken geraakt maar de start had dus beter gekund. Ook in Waver zelf waren er nog even problemen omdat knooppunt 36 gewoon verdwenen was. Gelukkig is er dan de app die je kan helpen.

Verder was het een heel mooie fietstocht doorheen velden en serres. Af en toe vals tot gemeen plat, soms lekker bergaf maar het tweede deel vooral winderig. Op het einde toe was er ook nog verwarring over de te volgen route maar uiteindelijk waren we na 40 km fietsen terug thuis.

Na de fietstocht even gerust en toen heb ik de loopschoenen nog eens aangetrokken. Die hebben lang in de kast gestaan maar de laatste tijd worden ze meer en meer aangedaan en het gaat ook steeds beter. Vandaag zelfs een 4,5 km gelopen binnen het half uur. Dat was ook een tijdje geleden dat zoiets me nog lukte.

Fietsknooppunten

Zolang ze de Coronamaatregelen niet verstrengen zullen we er maar van profiteren zeker?

Gisteren een mooie wandeling van 6km gemaakt in Vorselaar.

Vanochtend rond 10u30 vertrokken met de fiets in Peulis. We reden richting Bonheiden waar we aan Kasteel Zellaer inpikten op één van de tochten uit het Groot Fietsboek Vlaanderen van Knooppunter.com.

Daarin staan 50 fietsroutes die langs de tofste terrassen, al laten we die in deze tijden liever links liggen. We nemen onze drank zelf mee en eten onze boterhammetjes liever op waar het rustig is.

De fietstocht bracht ons via Sint-Katelijne-Waver en Koningshooikt naar Lier. Daar hadden we via het jaagpad langs de Nete naar Duffel moeten rijden maar aangezien ze dat hele stuk aan ’t heraanleggen zijn moesten we de minder leuke omleiding langs de N14 volgen.

Aan de fontein in Duffel hebben we dan ons lunchpakketje opgegeten om daarna onze route te vervolgen naar Ter Elst en Mechelen. Vandaar ging het via de langste fietsstraat van het land terug naar Peulis waar we konden nagenieten op een heel rustig terras in het gezelschap van tientallen vlinders en honderden bijtjes.

Dank u TomTom

Het is er dan eindelijk toch van gekomen.

Vanochtend werden we door bijna de ganse Pieperstraat uitgezwaaid en vertrokken we richting provincie Overijssel, meer bepaald naar Boekelo vlakbij Enschede.

We waren België nog niet uit of we moesten al worden gered door TomTom. Minstens een halfuur aanschuiven op de E19 richting Nederland maar dankzij de TomTom hebben we dat mooi kunnen omzeilen. In Nederland was het dan vooral opletten voor de nieuwe snelheidsbeperking : tussen 6u en 19u maximaal 100 km/u.

Het was al 13u gepasseerd toen we aankwamen bij Hotel Bad Resort Boekelo. Ingecheckt en tijdspanne voor ontbijt en avondeten vastgelegd. Door de Corona-maatregelen gaat dat tegenwoordig net iets anders dan gewoonlijk. Omdat we voor vanavond nog maar twee opties hadden, 17u30 of 20u15 kozen we voor de eerste en hebben we zelf snel een korte fietstocht in elkaar gestoken via de knooppunten.

Dat gaf ons de perfecte gelegenheid om de omgeving te verkennen en om te wennen aan de bordjes van de knooppunten die net iets kleiner zijn dan bij ons. Bovendien zijn er ook wandelknooppunten en paardenrouteknooppunten.

Het werd wel  snel duidelijk dat we gaan genieten. Mooie omgeving en dankzij een bries niet te warm.

De volgende dagen gaan we wel proberen om zo vroeg mogelijk te vertrekken zodat we vóór het heetste van de dag terug zijn.

Veel water, weinig schapen

Gisteren konden we door omstandigheden niet gaan wandelen. Jammer want het was er echt wel het weer voor. Maar dat zou ons vandaag niet overkomen.

Om half negen stonden we al aan de kerk in Itegem voor een wandeling. En ondanks de strakke wind was het best mooi weer.

Ik had een wandeling uitgestippeld die ons langs de Nete naar de Averegten zou brengen. Op die manier konden we de effecten van de regen van de afgelopen weken combineren met de lammertijd die ondertussen toch ook begonnen is.

Het stuk langs de Nete was indrukwekkend. Zo ver je kon zien water, water en nog eens water. Bijzonder mooi om zien, zeker in combinatie met de wolken.

Het probleem was echter ook dat de paden van het wandelknooppuntennetwerk ook onder water stonden. En niet zo’n klein beetje hè, neen hoor, zeker een halve meter water.

Dan maar onverrichterzake teruggekeerd op onze voetstappen en met de auto naar De Averegten gereden. Daar het “klassieke” joggingpad gewandeld maar lammetjes hebben we niet gezien. Hooguit een paar schapen die wel drachtig leken maar geen enkel schattig wollen pluisje te zien.

Dat was op zich wel jammer maar we hebben onze wandeling toch maar weer gehad. En net op tijd want we zaten nog niet terug in de auto en het begon te regenen.

De tweede warmste wandeling

De warmste wandeling die we onlangs met de collega’s hebben gedaan was me zo goed bevallen dat ik die dringend moest herhalen. Vooral omdat ik toen mijn fotocamera was vergeten maar ook om iets meer te genieten van de wandeling.

Aangezien ik een weekje vakantie heb leek gisteren me een perfecte aangelegenheid om met Conny naar Boom te trekken. Eerst nog even langs bij de huisarts voor de driemaandelijkse controle (die overigens heel goed was) en daarna naar de streek van de steenbakkerijen.

Via Noeveren zijn we naar natuurgebied de Walenhoek gewandeld. Het was onze bedoeling om in het station van Niel een koffietje te gaan drinken maar Lientje’s Coffee Break bleek niet open te zijn.

De terugweg naar Boom ging via een fietsostrade en was bijgevolg minder fotogeniek maar dat kon ons weinig deren.

Wandelen in Geel

We hebben onze “grote” vakantie ingezet met een wandeling.

Daarvoor zijn we naar Geel getrokken waar we een 8 km lange knooppuntenwandeling hebben gedaan.

Het was wisselvallig weer en onderweg naar Geel hebben we een paar fikse buien gehad maar tijdens de wandeling zelf hebben we nagenoeg geen regen gehad (op een beetje “smos” in het begin).

Wat hebben we wel gehad? Heel dramatische wolken en een mooi stukje natuur (met ook de nodige dieren).

Het was ook een perfecte gelegenheid om mijn nieuwe Canon 70-300 mm telezoom uit te testen. Die test is trouwens heel geslaagd al zal ik voor panoramafoto’s ofwel een extra lens moeten meezeulen of mijn gewoon mijn kleinere camera ook altijd meenemen.

Wat ook zeker werkt is de B-grip waarmee ik mijn camera vast kan maken aan mijn rugzak. Dat stapt een stuk gemakkelijker.

Wandelen

Hoewel we een vrij drukke zomer achter de rug hebben was het precies een eeuwigheid geleden dat we nog eens gewoon gaan wandelen zijn.

Het warme weer had daar natuurlijk ook wel mee te maken. Ik kan er helemaal niet tegen en Conny is ook geen fan.

Vandaag was het echter zalig wandelweer en dus hebben we onze Meindl’s nog eens aangetrokken om naar Gestel te trekken. Dan konden we ineens ook het nieuwe Koffiehuisje daar eens proberen.

Vertrekken deden we richting Berlaar en Herenthout waar we halfweg onze wandeling een pauze maakten in ’t Schipke aan de Nete. Langs de oevers van de Nete ging het dan terug richting Gestel waar we … 10 minuten vóór sluitingstijd aan het koffiehuisje waren. Die koffie (of thee) zal voor een andere keer zijn.

Maar het was wel een zalige wandeling. Het deed deugd om nog eens gewoon te wandelen. De prachtige dramatische wolken maakten het feest compleet. En het gaf ons ook de gelegenheid om de laatste afspraken te maken voor onze vakantie naar Engeland binnen een week.

Als die week maar snel voorbij gaat. Het zal echter voor beiden nog een razend drukke week worden. Niet prettig maar dan gaan we des te meer genieten van de vakantie.