Hof van Busleyden

Na een uitgebreid ontbijt, ter gelegenheid van de verjaardag van “plusdochter” Laura, bij Anna Mit in Heist op de Berg zijn we op de eerste dag van onze zomervakantie naar Mechelen gereden.

Op het programma stond een bezoekje aan het Hof van Busleyden.

De Luxemburgse geleerde Busleyden was onder Filips de Schone lid en rekwestmeester geworden van de Grote Raad van Mechelen (1504), waar zich ook het hof van aartshertogin Margaretha bevond. In datzelfde jaar werd hij priester en kanunnik van Sint-Rombouts. Hij nam deel aan de hoge politiek en diplomatie, en ontpopte zich tot een humanist en mecenas. Aan de Katholieke Universiteit Leuven stichtte hij het Collegium Trilingue, kweekplaats van nieuw leven in wetenschap en kunst.

Vanaf 1503 liet hij met stedelijke subsidies een riante residentie bouwen in Mechelen (bewoonbaar in 1507 maar nog niet af in 1516). Het gebouw, in een overgangsstijl van late gotiek naar vroege renaissance, werd voltooid door architect Rombout II Keldermans. Waarschijnlijk maakte zijn vader Antoon de eerste plannen. Busleyden had het gebouw verkregen uit de nalatenschap van zijn broer Frans, die het zelf gekocht had van Joos Vranx (1496). Hij voegde er een aanpalend stuk grond aan toe, gekocht van Jan van Ophem (1506). De palazzo van Busleyden werd al snel beroemd vanwege de banketten die hij er hield. Adriaan Boeyens was er te gast, lang voor hij paus werd. Ook bevriende intellectuelen als Erasmus, Cuthbert Tunstall en Thomas Morus kwamen over de vloer. De laatste begon er te schrijven aan zijn Utopia en liet ook een hymne na over de magnifieke residentie, waarin hij zong dat “enkel de hand van Daedalus” verantwoordelijk kon zijn voor zo’n oordeelkundig gebouwd huis.

Na de dood van Busleyden verkochten zijn erfgenamen het paleis in 1518 aan Jacqueline de Boulogne, weduwe van Jean le Sauvage. Het hof kwam in 1589 in het bezit van Karel III van Croÿ (een van zijn titels, hertog van Aarschot, leidde tot de alternatieve naam Hof van Aarschot). Al in 1608 nam de familie van Varick-de Rovelasca het paleis over, maar ook dit was van korte duur. Het werd in 1619 verworven door Wenzel Coeberger om er een van zijn Bergen van Barmhartigheid onder te brengen. Dit pandjeshuis bevond zich langs de huidige Frederik de Merodestraat en bleef functioneren tot 1914.

In dat jaar brandde het gebouw af na de hevige beschietingen op Mechelen (Duitse in augustus en Belgische in september). Daken, toren, glasramen en muurschilderingen op de eerste verdieping waren vernield en enkel de muren stonden nog overeind. De heropbouw verliep van 1930 tot 1938 onder leiding van A. Winner. Hij bleef vrij getrouw aan het origineel, behalve de toevoeging van een torenspits. Voortaan kreeg het gebouw een museale functie: het Stedelijk Museum Hof van Busleyden (ingehuldigd door koning Leopold III op 31 juli 1938). Sinds 2010 werd het museum gerestaureerd en uitgebreid en ondertussen is het terug open voor het publiek.(Bron : Wikipedia)

Het is zeker een bezoek waard. Heel interessant en bovendien bijzonder goed georganiseerd, zeker in deze Coronatijden.

Een goede opwarmer voor onze “echte” vakantie die morgen begint in Bergen, hoofdstad van Henegouwen. Daarna zullen we een hele week die provincie bezoeken vanuit ons basecamp in het Landal park Lac de l’Eau d’Heure.

Weekendje Weg (3) … mooie liedjes

De clichés zeggen dat mooie liedjes niet lang duren en dat de tijd vliegt wanneer je je amuseert. En zoals vaker hebben de clichés gelijk. Onze driedaagse was razendsnel voorbij.

Hoewel we eigenlijk waren vertrokken om te gaan wandelen in combinatie met een bezoekje aan Brugge hebben we niet gewandeld. We hebben uiteraard niet stilgezeten met dagen van 20.000 stappen of meer.

Gisteren was het wel aangenaam weer om te wandelen maar we kozen ervoor om na het ontbijt terug naar Mechelen te rijden. Onderweg maakten we wel een tussenstop in Jabbeke om het huis van Constant Permeke. Ik kende Permeke vooral van naam (en van de briefjes van 1.000 Belgische Frank) maar met zijn werk was ik minder bekend. Ik wist niet dat veel van zijn schilderijen zo donker waren. Al weet men niet of dat echt zijn bedoeling was of dat het een gevolg was van slechte manipulaties. Zijn beeldhouwwerken spraken me meer aan. Het huis op zich is overigens ook een bezoekje waard.

Aangekomen in Mechelen zijn we eerst een hapje gaan eten. Aan de IIzerleen zat alles vol en aan de Vismarkt was er Kerstmarkt. Wij zijn dan maar in de schaduw van de Sint-Romboutstoren binnengestapt bij Il Cardinale. Best wel een leuk hamburgerrestaurant. Het was ons eerste bezoekje daar maar het zal zeker niet het laatste zijn.

En zo zat de driedaagse er weeral op. Het aftellen naar de volgende break kan beginnen.

 

Open Monumenten

Toen we vorig jaar terugkwamen van Oxford was het net Open Monumentendag en bezochten we de wintertuin van O.L.V. Waver.

Dit jaar moeten we nog op vakantie vertrekken en daarom zijn we met de fiets van Peulis naar Mechelen gereden. Op het programma stond al zeker een bezoek aan Groot Seminarie in de Frederik De Merodestraat. Dat kon je bezoeken met een gids en dat leek ons wel interessant. Daarom hadden we op voorhand ingeschreven. Het bleek een voltreffer te zijn. Heel interessante rondleiding onder de vakkundige begeleiding van Stadsgids Julien.

Daarna wilden we een hapje eten in Le Pain Quotidien en dat bleek geen goede keuze. Het was er druk maar omdat we na één uur wachten nog steeds geen Croque Monsieur noch boterham met kip hadden gekregen zijn we daar maar onverrichterzake vertrokken en een broodje gaan eten in de Panos. Ik zou trouwens zonder betalen zijn doorgegaan maar Conny vond het gepaster om onze drankjes wel te betalen. Aan 3,50 euro per stuk was dat ook prijzig genoeg maar uiteraard had ze wel (een beetje) gelijk.

Op weg naar huis hebben we een eerste tussenstop gemaakt in het oude Predikerenklooster dat werd gerenoveerd en gerestaureerd en nu dienst doet als bibliotheek. Het oude klooster werd mooi geïntegreerd in modernere stukken en vooral de zolderverdieping is indrukwekkend.

Laatste tussenstop was het Kasteel van Zellaer in Bonheiden. Van buiten een heel mooie waterburcht maar de binnenkant viel een beetje tegen.

Al bij al was het wel een heel leuke Open Monumentendag.

Lage Landen

Weet je wat eigenlijk een dom idee is?

Op een dag dat KV Mechelen de finale van de beker speelt tegen AA Gent met de trein van Mechelen naar Gent rijden. Ik  overdrijf een beetje hoor. Want het was in beide steden wel druk, de tentoonstelling waarvoor we naar Gent reden, had er geen last van.

Maar we vertrokken dus vrij vroeg vanuit de Maneblussersstad met de trein naar de Stroppenstad. Bij vertrek werden we omringd door Rood-Gele truien, sjaals en mutsen. Bij aankomst evenveel truien, sjaals en mutsen maar dan Blauw-Wit.

Wij trokken ons er niks van aan en wandelden op ons gemak naar het Sint-Pietersplein waar 4,5 uur vóór de aftrap toch al supporters rondhingen. De Sint-Pietersabdij was gelukkig open zodat we niet tevergeefs de verplaatsing hadden gemaakt.

Doel van onze reis : Lang leve de muziek, een expositie over 60 jaar liedjes uit de lage landen. Een overzicht van de Nederlandstalige muziek in al zijn facetten. Veel foto’s en memorabilia, veel muziek ook die je via de audioguide kon beluisteren maar het waren vooral de verhalen van Jan Delvaux (van Belpop Bonanza) die het een heel boeiende tentoonstelling maakten.

Mocht je nog niet geweest zijn, haast je dan want het is echt de moeite waard.

Na het bezoek aan de tentoonstelling, kwamen we tot de vaststelling dat we toch behoorlijk meer tijd dan verwacht waren binnen geweest. We wilden nog verder gaan naar het Dr. Guislainmuseum en eventueel nog even kijken of we een koffie konden krijgen bij mijn neef maar daarvoor hadden we eigenlijk niet echt de tijd meer. Bovendien wilden we graag de voetbaldrukte ontwijken, zowel in Gent als in Mechelen.

Geen probleem, we hebben weeral een reden om nog eens terug te gaan naar Gent.

Afwisseling

Op de voorlaatste dag heb ik gisteren het zesde concert van de voorlaatste maand van dit jaar afgewerkt.

Als ik zo even terugkijk dan kan ik enkel vaststellen dat we toch wel een heel gevarieerde smaak hebben. We begonnen de maand met singersongwriter Luka Bloom, gevolgd door Gunter Neefs (ik op donderdag en Conny op vrijdag). Daarna volgden Paul Young, die overigens geweldig tegenviel maar dat kon zeker niet worden gezegd van Within Temptation die geweldig goed meevielen.

Vorige week was het dan de beurt aan Kim Wilde, die ook fantastisch goed meeviel. Gisteren zijn we dan naar Maaike Ouboter gaan kijken en luisteren. Geweldig mooie stem, heel mooie liedjes in één van de mooiste concertzalen van het land. Alleen jammer dat ze hadden besloten om er een staand concert van te maken. Van dergelijke mooie luisterliedjes hoor je eigenlijk te genieten in een comfortabele zetel. Maar dat was dan ook het enige (petieterige) minpuntje dat we konden aanmerken.

Omdat ik al een dagje ouder word 😉 had ik vandaag een snipperdagje genomen om te bekomen van het concert. Nu ja, ik heb ook van de gelegenheid gebruikt om een bezoekje te brengen aan het Aurilis hoorcentrum in Mechelen waar ik een vervolgstap heb gezet in de richting van beter horen. Na een bezoekje aan Simon Lévelt waar ik mijn voorraad thee heb aangevuld hebben we de dag afgerond in de Nekkerhal. Het was immers (te) lang geleden dat we nog eens een Boekenfestijn hadden bezocht.

7 boeken, 4 stripverhalen en een bundel met daarin alle dagstroken van Peanuts uit 1955 en 1956 hebben hun weg richting de Kempen gevonden:

  • Een Schitterend Mysterie – Louise Penny
  • True Grit – Charles Portis
  • De Kleine Keizer is terug – Romain Puértolas
  • Moederland – Maria Hummel
  • Zomerhuis – Linda van Rijn
  • De derde persoon – René Appel
  • Zinloos geweld – René Appel
  • Schone Handen – René Appel
  • Het elfde gebod – Jacqueline Hoefnagels & Santje Kramer
  • Peanuts, dagstroken 1955-1956 – Charles M. Schulz
  • Ergerlijk Eliootje 1: Herexamen – Leon & Steve Van Bael (stripverhaal)
  • Willems Wereld 1: Kriebels – Aloys Oosterwijk (stripverhaal)
  • Willems Wereld 2: Sjoelen is graaf – Aloys Oosterwijk (stripverhaal)
  • Willems Wereld 3: Guppen op de bank – Aloys Oosterwijk (stripverhaal)

Een goeie buit, goed voor meer dan 2.500 pagina’s leesplezier (en voor minder dan 40 euro).

Radiostilte

’t Is hier een tijdje radiostilte geweest maar geen zorgen hoor … er is niets aan de hand.

Nu ja … eigenlijk toch wel. De vakantie is namelijk gedaan. Al een hele week zelfs. En die week is behoorlijk druk geweest.

We hebben de vakantie vorige week zaterdag trouwens afgesloten met het eerste concert van het najaar. In de Roma was het de Lage Landen Sessie van Radio 1 als afsluiter van de Lage Landenlijst die de hele dag op Radio 1 had gelopen.

Master of Ceremony Stijn Meuris had als gasten Tourist LeMC, Ertebrekers, Roosbeef, Yevgueni, Rick de Leeuw en Brihang uitgenodigd. Iedere artiest bracht eigen nummers maar ook een cover van een nummer uit de Lage Landen lijst. Als dit concert een waardemeter is voor de rest van het seizoen dan zitten we gebeiteld hoor. Het concert was eigenlijk veel te snel voorbij.

Maandag kwam er al snel een einde aan de vakantieroes. 200 mails in de mailbox. De meesten waar onbelangrijk maar er zaten toch een paar knallers bij. De afgelopen 5 dagen zijn dan ook voorbij gevlogen. De vakantie was ver weg.

Maar eigenlijk is hij ook dichtbij want nog één week werken en dan gaan we nog eens voor een midweekje naar onze Noorderburen. Trouwens niet voor de laatste keer dit jaar. Deze keer is Zeeland onze bestemming, in November gaan we nog een paar dagen naar Tilburg.

En volgend jaar zien ze ons ook nog wel. We hebben vandaag op de wandelbeurs immers een paar arrangementen gezien die ons best wel aanspreken. Eén van die arrangementen zou ons naar Gelderland brengen. Heel veel was er op de beurs in de Mechelse Nekker niet te zien maar we hebben het gecombineerd met een wandeling over het Dijlepad en dat is altijd de moeite.