Jurre

Nog niet zo lang geleden ben ik begonnen in Het geheim van Leonardo da Vinci van Francesco Fioretti. Het leek me een heel interessant boek te zijn. Da Vinci is tenslotte een intrigerend figuur.

Helaas was zijn geheim minder intrigerend. Hoe ik ook probeerde … ik geraakte maar niet vertrokken. Veel gepraat over wiskunde en wiskundige figuren maar echt boeien deed het me niet. Ik heb het boek dan ook opzij gelegd. Dat probeer ik later nog wel eens.

In zo’n gevallen is het altijd prettig om te kunnen terugvallen op de avonturen van Juriaan (Jurre) De Cock (met cee-oo-cee-kaa), de eigenwijze rechercheur van de Amsterdamse politie. Geesteskind van A.C. (Appie) Baantjer en na diens dood in leven gehouden door Peter Römer, zoon van Piet Römer die De Cock jaren gestalte gaf op TV.

In De Cock en de vermoorde onschuld onderzoekt De Cock en zijn assistent Dick Vledder de moord op de tienjarige Rianne. Zij werd gedood door een kogel uit een kalasjnikov, een kogel die duidelijk bedoeld was voor onderwereld figuur Jantje Havekort.

De Cock krijgt door de Hoofdofficier van justitie verregaande beperkingen opgelegd in zijn nasporingen. Zijn onderzoek naar de moord op het meisje zou immers een grootschalig onderzoek naar de criminele onderwereld in gevaar kunnen brengen.

Het onderzoek zit aanvankelijk muurvast, totdat de motor wordt aangetroffen, die gebruikt is bij de schietpartij. De helm, die de dader heeft achtergelaten, wordt onderzocht. Als er DNA wordt aangetroffen, betekent dat een eerste bruikbaar spoor in het onderzoek. De Cock heeft het idee dat de hele casus van dommigheden en fouten aan elkaar hangt. Na een kidnapping van een meisje en een opvolgende gijzeling, wordt de zaak langzaamaan glashelder.

Akkoord, noch Baantjer, noch Römer zullen ooit de Nobelprijs voor Literatuur of een andere literatuur krijgen. Maar hun boeken zijn wel perfect om na een zware werkdag even te ontspannen op de trein.

baantjer77

Het complot van Laken

Op 10 mei 1940 valt het Duitse leger België binnen. 18 dagen later gaat Koning Leopold III over tot capitulatie. De Belgische regering vlucht naar Engeland, de Koning besluit bij zijn volk te blijven.

Jef Van Hooff, gewezen kapper in Mechelen vlucht het land uit en belandt via Marseille en Casablanca in London waar wij enkele medesoldaten terugvindt.

Het duurt niet lang of hij wordt gerekruteerd door de nieuwe, door Churchill opgerichtte, veiligheidsdienst SOE. Hun opzet is zoveel mogelijk sabotage uitvoeren in het door Duitsland bezette gebied. Niet iedereen is even opgezet met die nieuwe dienst. Zeker de SIS heeft een hekel aan de SOE en houdt vaak belangrijke informatie achter.

Tijdens de opleiding maakt Jeff kennis met Virginia Hall. Samen worden ze naar België gestuurd met als opdracht Lilian Baels en/of Koning Leopold zelf te ontvoeren en naar Engeland terug te brengen.

Hall verteld echter niet de volledige waarheid. Zij werkt immers ook voor de Amerikaanse geheime dienst.

De Amerikanen zijn immers ook heel erg geïnteresseerd in België, nu ja, eigenlijk meer in onze kolonie en vooral in de uraniummijnen in die kolonie.

Ondertussen zijn de Duitsers in België een mini-Englandspiel begonnen. Geheimagenten van de SOE en de SIS worden “omgedraaid” waardoor alle nieuwe aankomsten onmiddellijk worden gearresteerd.

Gedurende enkele maanden zwerven Jef en Virginia rond in de Brusselse hoofdstad maar hun plan in uitvoering brengen lijkt moeilijker dan verwacht. Dan worden ze opgepakt door de Duitsers.

In Het complot van Laken mengt Johan Op De Beeck fictie en feiten op zo’n manier dat de scheiding tussen de twee bijzonder dun is. De meeste personages hebben immers echt bestaan.  Jef Van Hooff was de kapper waar zijn moeder in Mechelen een wekelijkse afspraak had en waar de kleine Johan mee naar toe mocht. Ook Virgina Hall heeft echt bestaan, net als de Duitsers en de Belgische verzetstrijders en collaborateurs die in het boek komen.

Om de leesbaarheid te verbeteren en om het verhaal spannend te houden speelt Op De Beeck wel met de tijd. Hij laat gebeurtenissen vroeger of later gebeuren wanneer dat nodig is om het verhaal boeiend te houden. Soms laat hij ook personages elkaar ontmoeten terwijl ze elkaar in werkelijkheid nooit zijn tegengekomen. De echte Jef heeft de echte Virginia bijvoorbeeld nooit ontmoet.

En voor sommige zaken heeft hij gewoon zijn fantasie moeten laten werken. Het dossier van Jef Van  Hooff is na 70 jaar immers nog altijd Top Secret. Wat zijn missie naar België echt inhoudt weet niemand. De brief die Van Hoof heeft meegebracht naar België is vermist.

Wat er wel zeker is, is het feit dat dit een spannend boek is dat een goed beeld geeft van het verzet in België en in Europa tijdens Wereldoorlog II. Het geeft ook de interne strijd tussen de verschillende diensten weer.

Een aanrader!

laken

De Egyptische Sleutel

Gideon Crew heeft nog maar enkele maanden te leven.

Alsof dat nog niet genoeg is verneemt hij ook nog dat zijn werkgever, Eli Glinn spoorloos verdwenen is en dat het hightech lab wordt opgedoekt.

Hij komt echter ook te weten dat er in dat lab lang werd gezocht naar de ontcijfering van een vreemd archeologisch object : de schijf van Phaitos.

Samen met zijn brother of arms, Manuel Garza, breekt hij in het lab van ESS en slaagt hij er in de ontcijferde code te ontfutselen van zijn voormalige baas.

De schijf van Phaitos blijkt een kaart te bevatten, een kaart naar een onbekend gebied in Egypte. Een onbekend gebied waar ongetwijfeld grote schatten liggen. Ze besluiten voor één keer eens aan zichzelf te denken en vertrekken naar het land van de Farao’s met maar één doel : rijk worden.

Onderweg krijgen ze het gezelschap van de Egyptologe Imogen.

Zal het hen lukken om vóór het einde van de (letterlijke) deadline van Crew hun doel te bereiken?

De Egyptische Sleutel is het vijfde (en laatste?) verhaal rond Gideon Crew van de hand van het schrijversduo Preston & Child. Leuk om lezen, al was het maar om de verwijzingen naar Achnaton, de Egyptische farao die getrouwd was met Nefertiti, die vader was van Toetanchamon en die, naar verluid, het Polytheïsme (meerdere Goden) afschafte en verving door het Monotheïsme (één God). Sommigen beweren dat Mozes dit heeft gebruikt als basis voor het Christendom, anderen beweren zelfs dat Achnaton en Mozes één en dezelfde persoon waren.

Wat er ook van zij … ik hou wel van een vleugje non-fictie in fictieverhalen. Ik vind het wel een beetje jammer dat ik begonnen ben met het laatste boek uit de reeks maar die andere vier verhalen haal ik wel in.

Dit was trouwens ook het eerste boek dat ik op mijn e-reader heb gelezen. Het is nog altijd wennen en papier is nog altijd leuker maar ik kan niet ontkennen dat er veel praktische voordelen zijn. Een boek van 600 bladzijden meesleuren of een e-reader meesleuren op de trein … een wereld van verschil.

We zouden wel eens goede vrienden kunnen worden … mijn Tolino en ik.

egyptischesleutel

Het boek van de Baltimores

Februari 2012. Marcus Goldman is een gevierd schrijver. Hij verlaat New York om in Boca Raton, Florida zijn nieuwe roman te gaan schrijven.

Het onderwerp? Het verhaal van twee families … de Goldmans-uit-Baltimore en de Goldmans-uit-Montclair (waarvan Marcus deel uitmaakt).

De Baltimores zijn de succesvolle kant van de familie. Oom Saul is een succesvol advocaat. Hij en Tante Anita hebben een zoon Hillel die even oud is als Marcus. Ze hebben een mooi huis waar Marcus elk jaar een groot deel van de zomer doorbrengt.

Daar leren ze ook Woody kennen. Even oud als zij maar een beetje een probleemkind tot Oom Saul zich over hem ontfermt. Ook Alexandra Neville en haar zieke broer Scott worden lid van de Goldman-gang.

Samen worden ze ouder, gaan ze van de lagere school naar de hogere school en uiteindelijk naar de Universiteit.

En dan komt in 2004 de dag van de ramp. Vanaf dan spreken ze enkel nog van vóór de ramp en na de ramp.

Terugkijkend op zijn jeugd en pratend met zijn ouders, zijn oom en andere personen krijgt Marcus een antwoord op de vraag : Wat is er nu eigenlijk echt met de Baltimores gebeurd?

Het boek van de Baltimores is mijn derde boek van Joël Dicker maar het is wel zijn tweede boek. Het is niet zo goed als De verdwijning van Stephanie Mailer maar haalt wel hetzelfde niveau als De waarheid over de zaak Harry Quebert.

Vanaf pagina 1 zat ik in het verhaal. Als ik al na enkele pagina’s wil verder bladeren om te kijken wie het gedaan heeft of wanneer ik boos ben op de NMBS omdat ze op tijd aankomen in het station waardoor ik moet stoppen met lezen … dan is het een goed boek. En dat gevoel had ik bij alle drie de boeken van Dicker.

En daarmee heb ik mijn laatste papieren boek gelezen. Nu ja, dat is overdreven maar er komen er geen nieuwe meer bij. Vanaf morgen lees ik digitaal.

Het eerste e-book wordt De Egyptische Sleutel van Preston & Child. Ik veronderstel dat het allemaal wel zal meevallen. Al zal ik mijn trouwe bladwijzer die me al meer dan twee jaar gezelschap houdt missen.

baltimores

De laatste …

Ik heb vandaag mijn laatste boek gekocht. Echt waar … de allerlaatste.

Tenminste … de allerlaatste op papier. Vanaf nu zouden er enkel nog e-books mogen worden gekocht.

Wie is de gelukkige auteur die eer heeft gekregen om het laatste papieren boek te mogen leveren? Wel, dat is Joël Dicker, de man die me al zoveel plezier heeft bezorgd met De waarheid over de zaak Harry Quebert en De verdwijning van Stephanie Mailer. Zijn tweede boek, Het boek van de Baltimores ontbrak nog in de collectie.

Vandaag heb ik het gekocht op de rommelmarkt van Boortmeerbeek bij ex-collega Ruth. Die rommelmarkt is trouwens heel imposant. Nagenoeg heel het dorp staat vol met kraampjes. Het volledige parcours is bijna 10 km lang. Als je volgend jaar de tijd hebt moet je eens langs gaan.

Vermoedelijk gaan we later dit jaar zelf ook eens op een rommelmarkt staan. Ik heb een hoop boeken waar ik vanaf wil. Waarschijnlijk ook nog wel een aantal DVD’s en misschien zelfs een aantal Coca-Cola spullen. Ook Conny heeft vermoedelijk nog wel wat boeken waar ze vanaf wil.

’t Is nu gewoon een kwestie van kiezen waar en wanneer. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

baltimores

 

De verdwijning van Stephanie Mailer

30 juli 1994. In Orphea, een kleine badplaats aan de Atlantische Oceaan, is alles in gereedheid gebracht voor de openingsavond van het allereerste theaterfestival. Bijna het hele dorp staat in de hoofdstraat om de feestelijkheden bij te wonen .

Bijna het hele dorp want Samuel Padalin rijdt wanhopig rond door de straten, op zoek naar zijn vrouw die niet is thuisgekomen na het joggen. In Penfield Crescent ziet hij iets liggen op het trottoir. Eerst denkt hij dat het een bergje kleren is. Het blijkt echter zijn vrouw te zijn die koelbloedig lijkt te zijn vermoord.

Dan merkt een politieagent dat de crime scene zich net voor het huis van de burgemeester bevindt. De deur van het huis staat half open. Hij gaat op onderzoek en vindt de burgemeester samen met zijn vrouw en kind … badend in het bloed. Het hele gezin is afgeslacht.

20 jaar later komt een journaliste, Stephanie Mailer, op bezoek bij Jesse Rosenberg, net op de receptie naar aanleiding van zijn nakend vertrek bij de Staatspolitie van New York. Jesse heeft destijds, samen met zijn toenmalige partner Derk Scott, de viervoudige moord in Orphea opgelost. De moordenaar Ted Tennenbaum is overleden tijdens de arrestatie.

Mailer vertelt echter dat hij de moord NIET heeft opgelost. Volgens haar lag de oplossing destijds vlak voor zijn neus maar heeft hij dat gemist. Hij zag wat hij wilde zien, niet wat hij kon zien.

Vóór hij terug met haar contact kan opnemen verdwijnt Stephanie echter.

Samen met oud-partner Derek en met Anna Kanner, adjunct-commissaris van de politie van Orphea begint hij een nieuw onderzoek naar de moorden van 1994. Hij leert dat er in Orphea veel mensen rondlopen met geheimen, zowel in 1994 als in 2014. Er vallen zelfs nieuwe slachtoffers wat doet vermoeden dat ze dichter bij de waarheid komen en dat ze in 1994 inderdaad de verkeerde man hadden.

De verdwijning van Stephanie Mailer is het tweede boek dat ik lees van de Zwitserse schrijver Joël Dicker. En net als De waarheid over de zaak Harry Quebert was ook dit een boek dat je vanaf bladzijde 1 in het verhaal trekt en wel op zo’n manier dat je het moeilijk kan loslaten. Al na 10 bladzijden had ik de neiging om achteraan in het boek te gaan zien wie het gedaan heeft.

Ik vind dit boek zelfs beter dan het eerste (en dat was al supergoed). Van mij krijgt het 5 sterren.

Dicker heeft blijkbaar nog een derde boek geschreven namelijk Het boek van de Baltimores maar dat heb ik dus gemist. Het staat zeker op mijn nog te kopen lijstje. Vraag is echter of het de papieren versie zal worden of de e-bookversie. Ik ben immers “eindelijk” overstag gegaan en heb me gisteren een Tolino aangekocht.

stephaniemailer

Inspiratie(loos)

Jaja hoor … ik leef nog altijd.

Al zou je kunnen denken dat het anders was, tenminste afgaande op de berichten die de laatste weken (niet) op deze blog verschenen.

Daar zijn verschillende oorzaken voor. Het is druk. Ik heb een nieuw bed in elkaar gestoken. Omdat ik bij het installeren van dat bed ook mijn kleerkast wilde verplaatsen en die kleerkast liever in elkaar stuikte heb ik ondertussen, ook weer met de hulp van perfekteplanlezeres Conny, een nieuwe kleerkast in elkaar gestoken.

Verder ik heb voldoende tijd moeten besteden aan zweten, zweten en nog eens zweten. Dat begint bij mij al vanaf 25°C, je kunt je niet indenken wat dat wordt bij 42°C. Dat is dus gutsen hè.

Tot slot is er ook nog een gebrek aan inspiratie. Deze blog bestaat ondertussen 11 jaar en terwijl er in de beginperiode elke dag een stukje werd neergepend wordt dat nu iets moeilijker. Een boekbeschrijving hier, een wandeling of fietstocht daar, een concertje of festival. Maar soms komt er niets … Een soort writer’s block zeg maar.

Er zijn ondertussen wel een paar moeilijke beslissingen genomen. Als je zo eens opruimt en je komt tot de vaststelling dat je veel boeken hebt, héél veel boeken, gigantisch veel boeken … dan moet je je toch afvragen of het niet stilaan tijd wordt om de 21ste eeuw in te stappen en over te schakelen op een … E-reader? Want zo’n klein ding met 2.000 boeken er op is toch een pak eenvoudiger dan laat ons zeggen 500 boeken in een kast. Conny probeert me trouwens al jaren te overtuigen om de stap te zetten. Het zou wel eens kunnen dat ze gaat winnen. Ik heb in ieder geval tientallen boeken klaar staan om te verhuizen naar het kringloopcentrum.

En dan begin je verder te denken. Ergens op de zolder staan ook een kleine duizend Coca-Cola-blikjes. Jawel … DUIZEND. Verzameld over gedurende de laatste 35 jaar … gewone blikjes, speciale reeksen, uit de hele wereld, van alle verschillende smaken. Heel mooi om zien maar het probleem is dat je ze niet ziet want ze staan in dozen op de zolder.

Ik ben nog niet zover maar het zou wel eens kunnen dat ik ze van de hand ga doen. Het is nog niet zover maar het feit dat ik het overweeg is al heel wat.

Wordt ongetwijfeld vervolgd …

inspiratie