Miss Marple

Jane Marple wordt, om de revalideren na een ziekte, door haar neef op vakantie gestuurd naar St. Honoré, een eiland in de Carribean.

In het hotel dat nog maar heel recent werd overgenomen door het jonge koppel Tim en Molly Kendal zijn uiteraard nog andere gasten. Het Amerikaanse koppel Greg en Lucky Dyson, het Britse koppel Edward en Evelyn Hillingdon, Señora de Caspearo, Dominee Prescotte en zijn zus, de rijke maar geheimzinnige Mr. Jason Rafiel en zijn secretaresse Esther Walters en zijn verpleger Jackson en ook nog Majoor Palgrave.

Deze laatste vertelt graag over de avonturen die hij heeft meegemaakt. Hij vertelt Miss Marple net een verhaal over een moordenaar maar op het moment dat hij de foto van die moordenaar uit zijn portefeuille wil halen verstart zijn blik en begint hij over een totaal ander verhaal.

Miss Marple staat er niet bij stil maar wanneer de majoor de volgende dag dood wordt teruggevonden begint ze toch te twijfelen. Overleden aan de gevolgen van hoge bloeddruk vermoedt men. Maar als even later ook het dienstmeisje Victoria wordt vermoord moet Miss Marple, daarbij geholpen door Mr. Rafiel alle zeilen bijzetten  om nog meerdere doden te voorkomen.

Miss Marple met vakantie (A Carribean Mystery) is één van de 66 detectiveromans van de hand van Agatha Christie. Ik kende het verhaal al als film met de geweldige Joan Hickson als Miss Marple en de even geweldige Donald Pleasance als Mr. Rafiel. Maar het boek had ik tot nu toe dus nog niet gelezen. Agatha heeft me niet in de steek gelaten. Heel ontspannende lectuur.

Soms is het boek beter dan de film, soms is het andersom maar hier zijn ze gelijk. Ook het volgende boek op de leeslijst is een Agatha Christie verhaal.

christie vakantie

Lezen

Ik zit ondertussen in mijn elfde week thuiswerken en het bevalt me nog altijd prima. Maar het heeft ook zijn nadelen. Eén van die nadelen is mijn dagelijkse pendeltocht met de trein.

Uiteraard is het uitermate leuk wanneer je om 16u stopt met werken en om 16u01 thuis bent en niet om 17u20.

Maar ik mis wel mijn leeskwartiertje ’s morgens en ’s avonds. Om de één of de andere reden lukt het me niet om elke dag te lezen. Sinds het begin van de lockdown heb ik welgeteld één boek gelezen. U leest het goed … één boek.

Dat boek was dan nog het enigszins korte boek “Rechercheur De Klerck en het Duivelse Spel” van P. Dieudonné.

Het verhaal :

Wanneer een vrouw zich aan het hoofdbureau aan het Doelwater in Rotterdam meldt, met het verhaal dat ze wordt bedreigd, is het De Klerck zelf die haar verhaal aanhoort. De mooie jonge uitgeefster Laurette Kasemier uit Dordrecht wordt in het vaarwater gezeten door een hele grote uitgever uit Rotterdam, Stefan le Couvreur van uitgevrij Burgman & Pijfferd. Stefan is bevriend met de ex van Laurette, notaris van Bokhoven uit Hillegersberg en Laurette denkt dat hij Stefan heeft opgestookt. Laurette geeft zogenaamde pulp romans uit en Stefan vind dit een slechte zaak voor de boeken business. Pulp romans horen niet thuis tussen echte boeken vind Stefan. De Klerck adviseert Laurette eens rustig met Stefan te gaan praten.

Wanneer de Klerck en Ruben de volgende dag bij een moord worden geroepen blijkt dit de ex van Laurette te zijn, notaris van Bokhoven. Naast het lijk ligt een pulproman open geslagen, op de bladzijde waarop een overspel wordt beschreven en het moordwapen blijkt een ballpoint te zijn. Wordt met deze aanwijzing meteen de moordenaar aangewezen? Is Laurette verhaal gaan halen bij haar ex?

Net als het debuut, Rechercheur De Klerck en het Doodvonnis, is dit ook een vlotlezende politiethriller. Hij haalt nog niet het niveau van Baantjer en De Cock maar het zijn wel leuke boeken. Perfecte treinliteratuur eigenlijk.

Het volgende boek dat ik ga proberen te lezen is nog eens een papieren boek : Alles voor de club, het tiende boek rond het Lierse speurdersduo Somers & De Winter van Ludo Geluykens.

deklerck2

De Klerck of De Cock?

Ondernemer Bart Bovend’Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd.

Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend’Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend’Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau.

Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend’Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord?

De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

De Klerck bijt zich echter vast in de zaak en merkt dat er veel meer aan de hand is.

Rechercheur De Klerck en het Doodvonnis is het eerste verhaal rond deze Rotterdamse rechercheur van de hand van Paul Dieudonné.

Dat Dieudonné een fan is van Albert Cornelius Baantjer en dus ook van diens creatie De Cock met ceeooceekaa stopt hij niet onder stoelen of banken. Hij draagt het boek trouwens ook op aan Baantjer. Bovendien wordt De Klerck, wanneer hij naar Amsterdam gaat opgevangen door ene rechercheur Jurre, een oudere man met een sjofel hoedje die al eens graag een cognacje drinkt en een cafeetje met een graatmagere caféhouder.

Net als de boeken van Baantjer is dit eerste verhaal van Dieudonné heel vlot te lezen. Een nobelprijs voor literatuur zal hij nooit krijgen maar het is wel heel ontspannende spannende lectuur, perfect om na een zware werkdag tot rust te komen op de trein.

Ik ben fan.

de klerck 1

Congo

De Amsterdamse privédetective Jager Havix wordt door de joodse zakenman Leimann ingehuurd om zijn opstandige dochter Ramona op te sporen.

Die is verdwenen, na diefstal van een groot geldbedrag, samen met Ernst Jimmink, een van Leimann’s naaste medewerkers.

Het bedrijf van Leimann handelt in zeldzame mineralen, waaronder het omstreden Coltan, dat wordt gewonnen in Congo. In dat land woedt een bloedige strijd om de macht over de onmetelijke minerale rijkdommen.

Havix ontdekt dat het bedrijf van Leimann in ongunstige zin wordt genoemd in diverse VN-rapportages over illegale praktijken in Congo. Als dan blijkt dat Ernst Jimmink op het spoor is gekomen van een grootschalige fraude, groeien bij Havix de twijfels over de motieven van zijn opdrachtgever.

Als de beste vriend van Ernst Jimmink wordt vermoord beseft Havix dat hij niet de enige is die jacht maakt op het verdwenen tweetal.

Hij volgt een spoor dat hem terugvoert naar de tijd toen de Congo de privékolonie was van de Belgische koning Leopold II. De gruwelijkheden die toen werden begaan door de Force Publique, het huurlingenleger van de koning, werpen hun schaduwen vooruit en jagen Havix op bij wat een race tegen de klok is geworden om de levens van Ernst en Ramona te redden.

De dode opdrachtgever is mijn eerste kennismaking met schrijver Gauke Andriesse. Deze Nederlandse schrijver heeft jaren gewerkt als ontwikkelingseconoom in Ecuador en reist sinds 2000 regelmatig naar Afrika om instellingen te ondersteunen die micro-kredieten verlenen.

Ik ben er van overtuigd dat het niet bij deze ene ontmoeting blijft. De Dode Opdrachtgever leest heel vlot en het plot zit vrij goed in elkaar. Maar het beste was wel een nuchtere kijk op één van de zwartste pagina’s uit onze Belgische geschiedenis : de kolonisatie van Congo en de manier waarop dat land is leeggeplunderd, van Leopold II tot Mobotu en Mugabe.

Een mix van fictie en non-fictie … ik ben grote fan.

dodeopdrachtgever

De Monogram-moorden

1929 – Poirots rustige avondmaal in een Londens koffiehuis wordt verstoord als een opgejaagde, jonge vrouw hem toevertrouwt dat iemand op het punt staat haar te vermoorden. Ze is doodsbang, maar zegt dat het recht zal zegevieren als ze dood is, en ze smeekt Poirot geen onderzoek te verrichten in het geval van haar dood.

Later die nacht worden drie mensen dood aangetroffen in een chic, Londens hotel. De moordenaar heeft drie sinistere aanwijzingen achtergelaten: een manchetknoop met initialen in de mond van elk slachtoffer.

Al snel is Hercule Poirot, samen met de jonge Edward Catchpool van Scotland Yard, verwikkeld in de zaak en terwijl hij alles op alles zet om de bizarre stukjes van de puzzel in elkaar te zetten, maakt de moordenaar zich op om weer toe te slaan.

Alles lijkt te kunnen worden teruggebracht naar dramatische gebeurtenissen, lang geleden in een klein Engels dorpje.

De Monogram Moorden is het eerste boek van Sophie Hannah waarbij Hercule Poirot, de beroemdste Belgische detective, een reboot kreeg. Ik had al eerder Het mysterie van de drie kwarten gelezen en ook deze keer was het weer heel lekker lezen. Perfect voor op de trein.

Ook deze keer weet Hannah de sfeer uit het interbellum weer te geven, een heel mooi eerbetoon aan Agatha Christie.

monogram

Kerkrat (inhaalbeweging (4))

De Cock is door zijn rug gegaan, en met moeite beweegt hij zich richting de Oudezijds Voorburgwal.

Vastgoedhandelaar Koen Pronk is dood aangetroffen; een val of moord?

Niet veel later worden De Cock en Vledder naar de Vituskerk geroepen, waar op het altaar het levenloze lichaam ligt van Okke, de kraker van de kerk.

Het eerdere slachtoffer Pronk blijkt een goede kennis van de voormalige pastoor van de Vituskerk te zijn geweest. De Cock weet dat de moorden verband moeten houden, maar hoe?

Heeft de prediker Vincent hier iets mee te maken. Of de oud-priester die vreselijk boos was toen hij vernam dat Pronk van de kerk een café wilde maken. En wat weten de twee krakers die in de pastorie verbleven?

In De Cock en de dood van een kerkrat weet Peter Römer de traditie van A.C. Baanter verder te zetten. Geen streken, gewoon een eenvoudig vlot lezend politieverhaal. Meer moet dat soms niet zijn.

baantjer83

Inhaalbeweging (2)

Het is een grijze, druilerige dag, maar De Cock laat zijn humeur er niet door verpesten. Aangekomen op de Warmoesstraat kan hij meteen weer op pad: er is een dode aangetroffen in een slootje bij voetbalclub HAS’32 in Ookmeer.
Als hij even later samen met Vledder aan de drassige slootkant staat, blijkt dat het om Richard Geelhoed gaat, een bestuurslid. De man heeft geen zichtbaar letsel en lijkt verdronken, maar De Cock weet eigenlijk wel zeker dat er opzet in het spel is en dat Geelhoed is vermoord.

Omdat De Cock geen aanknopingspunten heeft, besluit hij eerst maar eens wat rond te vragen op de voetbalclub. Zo belandt hij die zaterdagochtend langs de lijn samen met Keizer, wiens zoontje speelt bij HAS’32. Het is De Cock al snel duidelijk dat het bestuur van de club een besloten wereldje op zich is binnen de club, en hij heeft het sterke vermoeden dat hij daar moet zoeken naar het motief voor de moord op Geelhoed..

In het 81ste deel uit de Baantjer reeks komen de klassieke punten uit een De Cock-verhaal naar boven. Peter Römer is een waardige opvolger van Appie Baantjer, de meester zelve.

En het is ook perfecte treinliteratuur. Leest vlot en vraagt een pak minder concentratie als bijvoorbeeld De Zonnekoning.

baantjer81

 

Wisselen

Voilà, die jaarwisseling is ook weeral achter de rug. Eindelijk zou ik zelfs zeggen want ik vind het het meest overroepen feest van het jaar. Dronken mensen, ongevallen met vuurwerk, dierenleed door vuurwerk, rellen, ongevallen, doden, mensen die je het beste wensen voor het volgende jaar en je dan compleet negeren of erger nog … tegenwerken.

Het is ook veel collega’s die vakantie hebben terwijl ik “de wacht” hou.

En dat allemaal omdat we nog eens rond de zon zijn gegaan. Neen hoor, aan mij is het niet besteed.

Zoals gebruikelijk heb ik een rustig oudjaar en nieuwjaar gehad. Gezellig samen met de mensen die ertoe doen. Eens lekker eten en gezellig keuvelen. Meer moet dat niet zijn.

Ondertussen heb ik wel een boekwisseling gedaan. De Zonnekoning van Johan Op De Beeck is wel een goed boek hoor maar niet echt om op de trein te lezen. Daarom ben ik maar overgeschakeld op Jurre De Cock en Dick Vledder die hun zoveelste moord oplossen. Louis XIV zal moeten wachten tot de volgende vakantie.

2020

Peter, Alexander, Gil, Jo …

stripgent

Maar je mag ook gewoon Jommeke en Filiberke zeggen hoor.

We hebben vandaag nog eens de verplaatsing naar Gent gemaakt. Daar vond de najaarseditie van de Gentsche Stripbeurze plaats aan de Offerlaan. Het is één van mijn favoriete stripbeurzen.

Altijd heel goeie marchandise, ook al is die vaak onbetaalbaar. 120 euro, 225 euro, 350 euro, ja zelfs 750 euro heb ik zien staan op de prijsetiketten. Helaas ook op etiketten van strips die op mijn “nog te kopen” lijstje staan.

Maar er zijn gelukkig ook altijd koopjes te doen.

We hadden eerst mijn moeder afgezet bij onze Gentse familie om daarna van daar twee kilometer te wandelen naar de beurs. Terwijl ik me doorheen de duizenden strips worstel op zoek naar dat ene of dat andere album installeert Conny zich in de cafetaria met een koffie en een goed boek.

Zaal één was niet echt veelbelovend. Veel gezien dat op mijn lijstje stond maar ik had duidelijk de verkeerde portefeuille mee. Ik had er een moeten meebrengen met heel veel geld in plaats van eentje met een beetje geld in.

Gelukkig had ik in zaal twee meer geluk. Daar heb ik wel één en ander van het lijstje kunnen schrappen en ik daarvoor geen leningen moeten aangaan.

Teruggekomen bij neef Rudy lag er nog een leuk stapeltje op me te wachten. Enkele oude Ohee-boekjes maar vooral 8 albums van Peter + Alexander en 1 album van Gil et Jo. De Duitse en Franse versie van Jommeke dus.  Al vanaf ik kon lezen was Jommeke mijn held en deze albums hebben waarschijnlijk weinig of geen waarde maar ik vind het toch heel leuk om ze te kunnen toevoegen aan de verzameling waarvan de teller na vandaag op 4.100 stuks staat.

strips1

Jurre

Nog niet zo lang geleden ben ik begonnen in Het geheim van Leonardo da Vinci van Francesco Fioretti. Het leek me een heel interessant boek te zijn. Da Vinci is tenslotte een intrigerend figuur.

Helaas was zijn geheim minder intrigerend. Hoe ik ook probeerde … ik geraakte maar niet vertrokken. Veel gepraat over wiskunde en wiskundige figuren maar echt boeien deed het me niet. Ik heb het boek dan ook opzij gelegd. Dat probeer ik later nog wel eens.

In zo’n gevallen is het altijd prettig om te kunnen terugvallen op de avonturen van Juriaan (Jurre) De Cock (met cee-oo-cee-kaa), de eigenwijze rechercheur van de Amsterdamse politie. Geesteskind van A.C. (Appie) Baantjer en na diens dood in leven gehouden door Peter Römer, zoon van Piet Römer die De Cock jaren gestalte gaf op TV.

In De Cock en de vermoorde onschuld onderzoekt De Cock en zijn assistent Dick Vledder de moord op de tienjarige Rianne. Zij werd gedood door een kogel uit een kalasjnikov, een kogel die duidelijk bedoeld was voor onderwereld figuur Jantje Havekort.

De Cock krijgt door de Hoofdofficier van justitie verregaande beperkingen opgelegd in zijn nasporingen. Zijn onderzoek naar de moord op het meisje zou immers een grootschalig onderzoek naar de criminele onderwereld in gevaar kunnen brengen.

Het onderzoek zit aanvankelijk muurvast, totdat de motor wordt aangetroffen, die gebruikt is bij de schietpartij. De helm, die de dader heeft achtergelaten, wordt onderzocht. Als er DNA wordt aangetroffen, betekent dat een eerste bruikbaar spoor in het onderzoek. De Cock heeft het idee dat de hele casus van dommigheden en fouten aan elkaar hangt. Na een kidnapping van een meisje en een opvolgende gijzeling, wordt de zaak langzaamaan glashelder.

Akkoord, noch Baantjer, noch Römer zullen ooit de Nobelprijs voor Literatuur of een andere literatuur krijgen. Maar hun boeken zijn wel perfect om na een zware werkdag even te ontspannen op de trein.

baantjer77