Openluchtmuseum

Vanochtend na het laatste ontbijt bij Bas en Valerie moesten we helaas de terugreis naar huis aanvatten.

Uiteraard maakten we nog een tussenstop. Dat deden we in Arnhem waar het Nederlands Openluchtmuseum is. Dat kan je een beetje vergelijken met Bokrijk maar ik vind het persoonlijk wel beter. Het park is heel groot en is verdeeld in zones.

Zo zijn er de zones Erven, Platteland, Dorp, Tuin enzovoort. Er staan bij elk gebouw bordjes met meer uitleg maar wij hadden ook een gids gekocht aan de inkom. Daarin staat dezelfde uitleg maar het is een mooi souvenir.

Ruim 4 uur hebben we er rondgewandeld en nog hadden we niet alles in detail kunnen zien. We hebben ook niet de kans gehad met één van de vintage trams te rijden. Maar niet getreurd, dat is weer een reden om terug te keren.

Morgen moeten we helaas terug aan het werk maar we gaan volgend jaar quasi zeker terug naar Gelderland en dan uiteraard terug naar Vierhouten bij Bas en Valerie.

 

Herfst

Als je naar de Veluwe gaat dan moet je toch minstens één fietstocht of één wandeltocht doen. Wij kozen voor het laatste en trokken daarvoor naar Hoenderloo.

Daar was de start van het Plaggenstekerspad, een klompenpad. Klompenpaden zijn wandelingen over landgoederen, herstelde historische paden en dwars door boerenland. Volgens critici op sommige website zou de wandeling die wij vandaag gedaan hebben niet aan deze voorwaarden voldoen maar dat zal ons worst wezen. Wij hebben een leuke en mooie wandeling gedaan.

Onderweg veel paddenstoelen,herfstbloemen, mooie bospaden, afgevallen kastanjes en eikels, uitgestrekte heide … kortom alles wat je nodig hebt voor een mooie wandeling. Ook het weer zat mee. Na een kwartiertje stappen hingen de jassen al aan de rugzak. Af en toe verschool de zon zich wel achter de wolken maar het was aangenaam wandelweer.

Het was nog eens een goede ouderwetse wandeldag die ook vandaag weer werd afgesloten met de kookkunsten van onze gastheer Bas. Heel lekker eten en aangepast aan onze dieetvereisten. Hotel Vierhouten zou wel eens een jaarlijkse gewoonte kunnen worden.

 

Veluwe

Omdat er sinds onze laatste vakantie wel drie weken zijn gepasseerd en omdat Conny verjaart en omdat wij gewoon willen profiteren van het leven hebben we onze koffer gepakt en zijn we er nog eens op uit getrokken.

Bestemming : De Veluwe.

We zijn daar vorig jaar al naartoe getrokken en afgelopen zomer ben ik zelf nog eens een paar dagen met mijn moeder geweest.

Onderweg naar Nederland zijn we even op een parking gestopt om een paar concertticketjes te kopen. Volgend jaar in februari komen Kaiser Chiefs immers naar De Roma. Ikzelf zag ze al twee keer aan het werk in Werchter en Tienen maar Conny heeft dat geluk nog niet gehad. Omdat we dachten dat dit wel eens snel uitverkocht zou kunnen zijn leek het ons beter om zo vroeg mogelijk in te loggen. En ja hoor, toen we op de website kwamen waren er 430 wachtenden vóór ons. De rij zakte wel met zo’n 40 personen per halve minuut. Soit, we hebben onze tickets, gekocht en betaald op een parking langs de snelweg. De moderne technologie heeft ook zijn goede kanten.

Tegen de middag waren we aan onze eerste tussenstop : het Oude Ambachten en Speelgoedmuseum in Garderen. Een uitgebreide collectie waar je een stap terug in de tijd zet. Een aanrader voor iedereen. Je kan er trouwens ook lekker eten.

De tweede tussenstop bracht ons naar het Veluws Zandsculpturenfestival. Thema dit jaar is reis rond de wereld. Ik had ze al in de zomer bezocht maar deze tweede keer leek alles nog mooier. Ook een aanrader dus.

En nu zitten we na te genieten van het lekkere avondeten dat Bas en Valerie van Hotel Vierhouten voor ons hebben klaargemaakt. Dat was vorig jaar, toen we hier een Pinksterarrangement hadden ook al het geval. Mosterdsoepje als voorgerecht, varkenshaasje met boontjes en hertoginnenaardappeltjes als hoofdgerecht en een sinaasbavarois voor Conny en suikervrije yoghurt met aardbei en banaan voor mij. Ze houden hier immers heel erg rekening met allergieën of dieetbeperkingen (zoals suikervrij of –arm voor een diabetespatiënt als ik).

Het weer was niet super maar verder was de eerste dag van onze vierdaagse een succes. Dat gaat hier weer veel te snel voorbij zijn.

Uitgeregend

Wat doe je wanneer je vriendin, naar jaarlijkse traditie, er een paar dagen op uit trekt met een paar fietsvriendinnen?

Je kan van de gelegenheid gebruik maken om thuis een aantal klussen of een grote schoonmaak uit te voeren.

Of je vraagt aan je moeder of ze geen zin heeft om drie dagen naar De Veluwe te trekken. Uiteraard zegt die ja. En zo zitten we nu in het Fletcher Hotel in Apeldoorn.

Onze minitrip begon in Garderen. Daar is het Veluws Zandsculpturenfestijn. Het thema voor dit jaar is Reis rond de wereld. Een aanrader als je het aan mij vraagt. Niet alleen zijn er heel mooie kunstwerken te zien, er is ook een heel knusse en gezellige brocanteriewinkel aan verbonden. Dit was zeker zijn geld waard. Moeder heeft er in ieder geval van genoten ondanks de regen.

Onze volgende stop vóór we naar ons Hotel gingen was Paleis Het Loo. Deze voormalige woonplaats van onder andere Koningin Wilhelmina en Prinses Irene kan je momenteel weliswaar niet bezoeken omwille van verbouwings- en renovatiewerken maar de tuin is wel een bezoekje waard. Toen ik daar vorig jaar met Conny was hadden we het geluk dat er ook een brocantemarkt was.

Dat geluk hadden we dit jaar niet. Het enige dat we hadden was regen, regen en nog eens regen. Toch zijn we naar de paleistuin geweest. Hij is nog altijd mooi maar te nat.

Al bij al toch een leuke eerste dag gehad.

Voor morgen zijn de weersvoorspellingen beter.

Verscholen dorp

Wat geldt voor mooie liedjes geldt helaas ook voor korte vakanties … voor je het weet zijn ze voorbij, zeker wanneer ze zo goed zijn als de vakantie de we net hebben gehad.

Vóór we terug naar België vertrokken hebben we nog wel een wandeling gemaakt. Een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Het verscholen dorp verwijst naar het onderduikerskamp dat de naam “Pas Op Kamp” kreeg en waar van 1942 tot 1944 een honderdtal joden, piloten en verzetslui werden verborgen voor de Duitsers. Ze woonden in hutjes onder de grond maar hadden verder eigenlijk niets te kort.

Verzetsstrijders brachten, met gevaar voor eigen leven, eten en drinken. Later werd gewoon een waterpomp geïnstalleerd.

Toen het kamp bij toeval werd ontdekt door de Duitsers konden de meeste onderduikers vluchten. Acht mensen, waaronder een kind van 6, haalden het helaas niet en werden ter plekke gefusilleerd nadat ze hun eigen graf hebben gegraven.

En zo is het weeral voorbij. Maar geen nood. We tellen af naar de volgende vakantie die ons in September naar de streek van Shakespeare, Morse, Lewis en Barnaby zal brengen.

Koninklijk

selfieHet is alweer de laatste volledige dag van onze weliswaar korte vakantie. Een dag die er veelbelovend uitzag toen we vanochtend de gordijnen opentrokken. Koningsblauwe hemel, perfect dus om er een koninklijke dag van te maken.

Met een koninklijk ontbijt achter de kiezen en een koninklijk lunchpakket in de rugzak vertrokken we naar Apeldoorn om daar een bezoekje te brengen aan Paleis Het Loo. Het Paleis zelf ondergaat momenteel aanzienlijke verbouwingen maar de stallen, tuinen en het park zijn wel open voor het publiek.

Ook een bezoekje aan het dakterras is mogelijk. Een unieke gelegenheid om de (symmetrische) tuinen eens vanuit een ander standpunt te bekijken. De Oranje Wandeling door het park is ook een aanrader. Zeker in deze periode wanneer alles mooi in bloei staat.

Extraatje voor vandaag (volledig kostenloos) was een gezellige brocante markt. Altijd leuk om te doen.

Ook vandaag hadden Bas en Valerie trouwens weer een heel smakelijk avondmaal voor ons in petto (kleine quiche als voorgerecht, varkenshaasje met boontjes en spek met aardappeltje en kroketten en een frambozenbavarois als dessert).

Morgen zit onze vakantie er weer op maar het staat vast dat we nog terugkeren, niet enkel naar de Veluwe maar zeker ook naar Hotel Vierhouten bij Bas en Valerie (https://www.hotelvierhouten.nl/).

Maar voor we richting België rijden maken we eerst nog een wandeling naar het Verscholen Dorp.

Hanzesteden

Het ontbijt vanmorgen was al even goed als het avondmaal gisteravond. Minder goed was het weer. Het was immers grijs en er hing een vochtige nevel. Regen kon je het immers niet noemen. Maar Conny en ik laten ons niet afschrikken door een beetje regen. Wij hebben al ergere zondvloeden doorstaan.

Eerste stop van vandaag was Harderwijk. Uiteraard is Harderwijk bekend van zijn dolfinarium maar het heeft zoveel meer te bieden. We startten onze wandeling op de boulevard om daarna het centrum in te duiken.

Een verkeersluw centrum trouwens met een mooie mix van oude gebouwen en gezellige winkelstraten. Vóór we het goed en wel beseften was het middag en tijd om iets te gaan eten. Het was immers de bedoeling dat we nog twee Hanzesteden zouden bezoeken.

Bij aankomst in onze tweede tussenstop, Elburg, hadden we echter al snel door dat de derde stop (Hattum) voor een volgende vakantie in de Veluwe zou zijn. Nu MOETEN we wel terugkomen 😉

Elburg is trouwens even gezellig om door te kuieren maar veel pittoresker. Vooral wanneer je afwijkt van de hoofdstraat en meer de buitenkanten van deze vestingstad bezoekt. Ook hier vloog te tijd weer voorbij.

Terug aangekomen in ons hotel konden we na een korte rust nog eens vaststellen hoe attent onze gastheer en gastvrouw, Bas en Valerie, wel waren. Iedereen kreeg saté met pindasaus, voor pinda-allergiegevoelige Conny was er een andere saus voorzien. Zelfs de kroepoek kwam in apart kommetje omdat daar ook sporen van pinda konden inzitten. En voor mezelf was er een suikervrij dessertje voorzien in plaats van het suikerrijke sorbetijs.

We zitten nog maar in de helft van onze vakantie maar het staat nu al vast dat ze ons hier nog gaan zien.