Fietsknooppunten in de knoop

Omdat we ook wel eens graag iets anders doen dan wandelen kozen we vandaag voor de fiets.

Conny had een tochtje uitgestippeld dat ons naar Onze-Lieve-Vrouw-Waver en Koningshooikt zou brengen om dan via Beerzel en Putte terug naar Peulis te fietsen.

Het werd een moeizame start. Door werken in Waver moesten we een omleiding volgen maar helaas … ook op die omleiding waren er werken en enkel acrobaten met de fiets konden voorbij de bulldozer en kraan die in de weg stonden.

Uiteindelijk zijn we toch doorheen de werken geraakt maar de start had dus beter gekund. Ook in Waver zelf waren er nog even problemen omdat knooppunt 36 gewoon verdwenen was. Gelukkig is er dan de app die je kan helpen.

Verder was het een heel mooie fietstocht doorheen velden en serres. Af en toe vals tot gemeen plat, soms lekker bergaf maar het tweede deel vooral winderig. Op het einde toe was er ook nog verwarring over de te volgen route maar uiteindelijk waren we na 40 km fietsen terug thuis.

Na de fietstocht even gerust en toen heb ik de loopschoenen nog eens aangetrokken. Die hebben lang in de kast gestaan maar de laatste tijd worden ze meer en meer aangedaan en het gaat ook steeds beter. Vandaag zelfs een 4,5 km gelopen binnen het half uur. Dat was ook een tijdje geleden dat zoiets me nog lukte.

Hittegolf

Na een ontspannende week in Houffalize en een ontspannend weekend in Peulis ben ik zowel afgelopen maandag als afgelopen dinsdag naar kantoor in Antwerpen geweest.

De eerste dag omdat ik mijn paswoord moest wijzigen. Ik had dat zo’n dikke twee weken geleden thuis gewijzigd maar blijkbaar was dat geen goed idee. De vrijdag vóór mijn vakantie liep mijn laptop constant vast.

Dus … naar kantoor, de laptop laten “overnemen” door de collega’s van de helpdesk en na een halfuurtje was alles in orde.

Ook dinsdag trok ik naar daar omdat ik toen mijn functionneringsgesprek had met mijn baas en dat doe je toch best face to face. Gelukkig heeft ze me een goed tussentijds rapport gegeven 😉

Met die hoge temperaturen was het niet echt een opoffering om op kantoor te zitten. Zeker niet wanneer je de auto in de ondergrondse garage mag zetten. 

Gisteren hebben we dan van (de enige echte) Moederdag gebruik gemaakt om de 86ste verjaardag van moeder te vieren. Dat deden we in de Schranshoeve in Vorselaar. Gekend omdat dit het geboortehuis van Kardinaal van Roey is geweest maar tegenwoordig bekend omdat je er zo superlekker kan eten. Het was nog altijd warm en er viel al eens een bui maar we zaten binnen en dan is dat niet erg 😉.

Vandaag stond er een (korte) fietstocht op het programma : de Belpop Bonanza #2820 fietstocht. Een tocht van 16 km in Bonheiden en Rijmenam met onderweg 10 plaatsen waar je door middel van een QR-code een leuk en interessant verhaal kan horen van de heren Jan Delvaux en Jimmy Dewit (a.k.a. DJ Bobby Ewing).

De huizen waar Jo Lemaire en Rita Deneve hebben gewoond, het huis waar Bea Van der Maat nog altijd woont, de Quest4 Studio’s van de zoon van Jaak van Assche en het huis van Pieter Verlinden. Van wie denkt u? Van Pieter Verlinden. De naam zegt u ongetwijfeld niks maar dat is de man die verantwoordelijk is voor de begintune van De Collega’s en van het wereldberoemde Echo-filmpje van die werkmannen in Aarschot waarbij de warme stem van Louis Neefs zingt “als ik ooit eens 5 minuten tijd heb” … een klassieker.

Helaas hebben we onze fietstocht vervroegd moeten afbreken omwille een lekke band. Alhoewel … helaas? De rest van de namiddag was het weer niet echt al te best te noemen hè? Op een gegeven moment dacht ik dat ik een kolonne dieren “twee aan twee” op weg naar de Ark zou zien.

Toch was het een leuke fietstocht al was er iets dat me danig op de zenuwen werkte en me een beetje grumpy maakte. Het parcours was immers niet afgepijld. Helemaal niks hè.  Je moet het zelf maar uitzoeken op basis van het plannetje dat je op de website van Belpop Bonanza kunt downloaden.

Ik had dat via wandelknooppunt-account wel omgezet naar een gpx-file maar door die verdomde warmte schakelde mijn smartphone zich constant uit om oververhitting te voorkomen.

We zijn dan ook een paar keer op onze stappen (of trappen?) moeten terugkeren om de juiste weg te vinden. Daar zou het Gemeentebestuur van Bonheiden toch iets aan moeten doen.

Fietsknooppunten

Zolang ze de Coronamaatregelen niet verstrengen zullen we er maar van profiteren zeker?

Gisteren een mooie wandeling van 6km gemaakt in Vorselaar.

Vanochtend rond 10u30 vertrokken met de fiets in Peulis. We reden richting Bonheiden waar we aan Kasteel Zellaer inpikten op één van de tochten uit het Groot Fietsboek Vlaanderen van Knooppunter.com.

Daarin staan 50 fietsroutes die langs de tofste terrassen, al laten we die in deze tijden liever links liggen. We nemen onze drank zelf mee en eten onze boterhammetjes liever op waar het rustig is.

De fietstocht bracht ons via Sint-Katelijne-Waver en Koningshooikt naar Lier. Daar hadden we via het jaagpad langs de Nete naar Duffel moeten rijden maar aangezien ze dat hele stuk aan ’t heraanleggen zijn moesten we de minder leuke omleiding langs de N14 volgen.

Aan de fontein in Duffel hebben we dan ons lunchpakketje opgegeten om daarna onze route te vervolgen naar Ter Elst en Mechelen. Vandaar ging het via de langste fietsstraat van het land terug naar Peulis waar we konden nagenieten op een heel rustig terras in het gezelschap van tientallen vlinders en honderden bijtjes.

Knooppuntloos

Voor onze vijfde en laatste dag in Overijssel kozen we niet voor één van de fietstochten uit het boekje van VOS Travel maar wel voor een “Rondje Enschede”. Een tochtje van om en bij de 50 km dat niet via knooppunten ging en dat evenmin was afgepijld.

We hadden het gevonden op de fietskaart die we van VOS Travel hadden gekregen en gelukkig had ik ook een GPX versie gevonden op internet. Die versie was snel op de Garmin gezet en op die manier was het ook best te doen.

In tegenstelling tot de afgelopen dagen geen zon aan de azuurblauwe hemel toen we opstonden maar wel een grijze lucht en vrij veel wind. De grijze lucht zou verdwijnen en plaats maken voor een bewolkte hemel, de wind zou blijven.

De start van de tocht ligt in principe in hartje Enschede maar wij pikten aan in Boekelo. Via het Rutbeek en de Erve Zwartkate bereikten we Enschede waar ons “schoofzakske” hebben verorberd in de Roombeek wijk. Deze keer hebben we die wel van een andere kant bereikt.  Van daar ging het verder via Lonneken met haar karakteristieke molen en verder via de Universtiteitscampus en het dorpje Twekkelo terug naar Boekelo.

Hoewel we niet via het knooppuntennetwerk zijn gefietst was het toch een heel rustige fietstocht. In tegenstelling tot de afgelopen dagen hadden we wel veel minder stukken onverhard en dat deed toch ook wel eens deugd. Asfalt is nu eenmaal beter om te fietsen dan zand en stenen.

Hoewel het vandaag vaak dreigde hebben we, op 5 of 6 druppels na, geen regen gehad. Naar we vernemen was dat in België een beetje anders.

Daarmee zit onze vakantie er weeral op. Morgen moeten we helaas terug naar België maar dan kunnen we beginnen aftellen naar de volgende vakantie.

Enschede

Na het ontbijt vertrokken we op onze vierde dag met de fiets richting Enschede. Uiteraard kozen we weer voor de knooppunten. Dat is nooit de kortste weg maar in principe wel de rustigste weg. En als één van die knooppunten knal in het centrum van Enschede ligt dan is dat nog eens zo eenvoudig.

Na een twaalftal kilometer fietsen plaatsten we onze fietsen in de gratis ondergrondse bewaakte fietsenparking. In de boekenhandel een plannetje van een stadswandeling gehaald en op die manier Enschede een beetje verkend.

Oude en moderne architectuur wisselden elkaar af. Op het plein aan het Medisch Centrum Twente stond een mooie constructie van Arne Quinze.

Het was overigens gezellig druk in de voormiddag. Het was er ook markt maar qua drukte viel het best mee.

Na de middag trokken we naar de wijk Roombeek. Die naam zegt u misschien niets maar als ik zeg dat daar de grote vuurwerkramp van 2000 plaatsvond dan misschien wel. Nagenoeg de hele wijk werd verwoest maar is ondertussen mooi heropgebouwd. Moderne woningen, musea … zeker de moeite om te bezoeken.

Wij bezochten er het Rijksmuseum Twenthe. Daar liep een speciale tentoonstelling over Matisse en Picasso. Ik ben er niet echt weg van maar er hing bijvoorbeeld wel een interessante reeks van Picasso waarin hij in 11 tekeningen uitlegt hoe hij van een realistische tekening van een stier gaat naar een bijna grafische voorstelling met slechts enkele lijnen.

Daarna was het tijd om terug naar Boekelo te fietsen. Van de gevreesde regen hebben we tot dusver nog niks gemerkt.

Natuurgebieden

Dag 3 van de fietsvakantie.

We kozen vandaag voor Rondrit 2 van 4 ritten die VOS Travel voor ons heeft uitgewerkt. Deze fietstocht bracht ons in eerste instantie naar Haaksbergen waar we stopten aan het Museum Buurtspoorweg dat helaas gesloten was wegens Corona.

Dat museum was oorspronkelijk gevestigd in Boekelo, daarna in Haaksbergen, dan Enschede en sinds 1975 definitief in Haaksbergen. Op bepaalde dagen kan er zelfs met een authentieke stoomtrein naar Boekelo rijden. Vandaag dus niet.

We reden verder naar het natuurgebied Haaksbergerveen, meestal via onverharde fietspaden die best wel leuk zijn om over te fietsen zolang je geen tegenliggers tegenkomt. De paadjes zijn immers net iets te smal om comfortabel te kruisen. Maar verder was het wel  lekker fietsen, zelfs wanneer de wind weer stevig uit de verkeerde richting kwam.

Haaksbergerveen is een hoogveenachtig natuurgebied van ca. 500 ha. In het broedseizoen zitten er behoorlijk wat broedvogels zoals de wulp, de geelgors. Ook de Europese kraanvogel en de grauwe gans maken er op hun trektochten een tussenstop. Er zijn zelfs flamingo’s te zien.

Ik  vrees echter dat die enkel voor wandelaars te zien zijn. Met de fiets maak je weinig kans.

Onze tocht bracht ons ook naar het Buurserzand, een 455 ha groot natuurgebied dat vooral  uit droge heide bestaat.

Op het einde van de tocht maakten we nog een ommetje via het centrum van Boekelo om te genieten van een ijskoude Coca Cola Zero en een warme koffie, een perfecte combinatie.

Wind … voor of tegen?

Dag twee van onze fietsvakantie.

Vanwege de voorspelde hitte kozen we voor een vroeg ontbijt en bijgevolg ook voor een vroeg vertrek.

Onze fietstocht bracht ons eerst naar het centrum van Boekelo. Daar was jammer genoeg het Museum Buurtspoorbaan Haaksbergen gesloten. We reden verder via het Landgoed Hof te Boekelo waarvan al in 1450 sprake was. Rond 1820 is het Hof echter afgebroken dus veel is daarvan niet meer te zien.

Na 9 km kwamen we aan de Watermolen Olde Meule die we gisteren ook al hadden gezien. Via Oele ging het verder naar het erf van Groot Avest, een monumentale boerderij uit 1882. Dat is trouwens iets dat je hier heel veel ziet. Mooie grote boerderijen.

Na 17km fietsen bereikten we Tuindorp ’t Lansink, één van de mooiste tuindorpen van Nederland. Het duurde even voor we daar op de juist route zaten maar dat probleempje was snel opgelost. De arbeiderswoningen werden gebouwd door de Hengelose Bouwvereniging, gesticht door fabrikant C.T. Stork die vond dat zijn verantwoordelijkheid verder ging dan ondernemen in enge zin. Zijn zoons, waaronder C.F. Stork hebben zijn plan vanaf 1910 ten uitvoer gebracht. Het resultaat is een mooi dorpje met het C.T. Storkplein en het 100 jaar oude Hotel ’t Lansink als centrale hart. Ook de tuindorpvijver met openlucht zwembad is mooi om zien.

Na 21 km bereikten we Hengelo. In 1944 volledig verwoest door bombardementen van de geallieerden maar na de oorlog één van de belangrijkste wederopbouwsteden van Nederland geworden, samen met Rotterdam.

Na 30 km aangekomen bij de Noordmolen waar er net een bankje vrij was om van onze lunch te genieten.

Daarna ging het opnieuw naar het Landgoed Twickel en via de stad Delden en de sluis van Wiene ging het terug naar Boekelo waar we konden genieten van een verkwikkende douche. Die was nodig want de laatste 10km waren niet alleen saai, ze waren ook bijzonder lastig vanwege de losse ondergrond en vooral de tegenwind. Al zorgde die wind er ook voor dat de temperatuur draaglijk bleef.

Dank u TomTom

Het is er dan eindelijk toch van gekomen.

Vanochtend werden we door bijna de ganse Pieperstraat uitgezwaaid en vertrokken we richting provincie Overijssel, meer bepaald naar Boekelo vlakbij Enschede.

We waren België nog niet uit of we moesten al worden gered door TomTom. Minstens een halfuur aanschuiven op de E19 richting Nederland maar dankzij de TomTom hebben we dat mooi kunnen omzeilen. In Nederland was het dan vooral opletten voor de nieuwe snelheidsbeperking : tussen 6u en 19u maximaal 100 km/u.

Het was al 13u gepasseerd toen we aankwamen bij Hotel Bad Resort Boekelo. Ingecheckt en tijdspanne voor ontbijt en avondeten vastgelegd. Door de Corona-maatregelen gaat dat tegenwoordig net iets anders dan gewoonlijk. Omdat we voor vanavond nog maar twee opties hadden, 17u30 of 20u15 kozen we voor de eerste en hebben we zelf snel een korte fietstocht in elkaar gestoken via de knooppunten.

Dat gaf ons de perfecte gelegenheid om de omgeving te verkennen en om te wennen aan de bordjes van de knooppunten die net iets kleiner zijn dan bij ons. Bovendien zijn er ook wandelknooppunten en paardenrouteknooppunten.

Het werd wel  snel duidelijk dat we gaan genieten. Mooie omgeving en dankzij een bries niet te warm.

De volgende dagen gaan we wel proberen om zo vroeg mogelijk te vertrekken zodat we vóór het heetste van de dag terug zijn.

Vakantie

Het leek er op dat het nooit zou komen en plots is het dan toch zover … vakantie!

Dat is het bizarre aan heel deze lange periode van lockdown. Je lijkt alle besef van tijd te verliezen. Gedurende 60 dagen niet naar je vriendin mogen was enerzijds ongelooflijk lang maar anderzijds zijn die dagen wel voorbij gevlogen.

Afin, na een laatste week hard werken zijn we nu toe aan vakantie. Sinds vrijdag 16u voor mij. Dat was overigens de laatste vrijdag dat ik ben gaan werken. Vanaf 1 juli stap ik in een landingsbaan en ga ik 4/5 werken. Vrijdag wordt mijn niet-te-werken-dag. Iets waar ik waarschijnlijk heel snel aan ga kunnen wennen.

Het afgelopen weekend werd er nog wat getraind voor de komende fietsvakantie. Gisteren met moeder naar de Heggekapel in Poederlee gefietst. Vandaag met Conny vanuit Peulis naar Werchter gefietst. Zonder Corona hadden we dat ook gedaan. Want dan zouden daar o.a. Crowded House en Sir Paul McCartney op het podium staan.

Helaas, geen podium vandaag, geen 60.000 mensen, geen hamburgers, geen frieten … gewoon niks. Behalve een paar verloren gelopen mensen die hetzelfde idee hadden als wij. Er was zelfs een koppel dat foto’s aan ’t maken was met een SeatSac erbij.

Morgen nog een dag om wat inkopen te doen terwijl de studenten hun laatste examen afleggen, dinsdag inpakken en de auto een poetsbeurtje geven en woensdag zijn we weg … naar Boekelo, nabij Enschede.

Vakantie … we zijn er wel aan toe.

Voor het eerst …

3 maanden zijn er ondertussen gepasseerd sinds het begin van de lockdown. Drie maanden !

Nu alles een beetje losser wordt is de tijd van “voor het eerst sinds lang” aangebroken. Zo heb ik zelf afgelopen donderdag voor de eerste keer sinds 15 maart nog eens getankt. Ik heb ook voor het eerst sinds 15 maart buitenshuis gegeten, meer bepaald in Het Looze Vissertje in Herselt. Dat ligt maar een paar 100 meter voorbij de oogarts van moeder en aangezien zij donderdag op controle moest was het maar logisch dat we daar dan ook gingen eten. Chique is het er niet maar het zit er vol met mensen met grijze haren en dan weet je dat je veel en lekker kunt eten voor weinig geld 😉.

Van Herselt ging het verder naar Lier waar we, na een wandeling over de vesten, een koffietje en een thee zijn gaan drinken in Van Ouytsels Koffiehoekje, een traditie die al terug gaat naar de tijd dat ik daar nog op internaat zat (héél lang geleden dus 😉).

Dat drinken van een koffie heb ik gisteren nog eens met Conny overgedaan. De laatste weken pakken we vaker de fiets omdat we toch een beetje moeten trainen voor onze fietsvakantie eind deze maand.

Wij zijn weliswaar niet naar Lier gereden maar wel naar Gestel waar we in De Klappeistaak een terrasje hebben gedaan.

Vandaag hebben we ons weekendje afgesloten met een wandelingetje in Peulis.

Nog één week werken en we kunnen genieten van een vakantie … eindelijk.