Wandelen

Nog Telewerk …

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Tweede opeenvolgende dag telewerk en er zullen er ongetwijfeld nog veel volgen.

Deze tweede dag ging al iets beter maar dat zal waarschijnlijk wel te maken hebben met het feit dat het gewoon drukker was.

En misschien ook wel aan de koffieklets die we met het team gehouden hebben via skype. Zo’n kwartiertje kletsen over vanalles en nog wa.  Iets dat we geregeld gaan doen trouwens.

Ook vandaag is er ook weer bewogen : vanochtend anderhalve kilometer gewandeld om de krant te gaan halen, deze middag 1,65 kilometer gewandeld om even buiten te zijn en dan na ’t werk (ik was goed op tijd thuis want er stond geen file op de trap 😉 ) nog 3,75 km gejogd.

Dat joggen ging verwonderlijk genoeg heel vlot. Op 26 minuten was ik terug, da’s dus aan een tempo van 8,6 km per uur. Dat moet een eeuwigheid geleden zijn dat ik dat nog eens gedaan heb.

En zolang we niet “in lockdown” zitten moeten we er van profiteren hè.

lopen20200317thuiswerk012

Bewegen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

meerbewegenVanaf morgen zetten we op ’t werk massaal in op thuiswerk.

Er is gevraagd om zoveel mogelijk thuis te werken. Ik doe dat in principe niet graag maar ja, nood breekt wet zeker?

Bovendien behoor ik als Diabetespatiënt tot een risicogroep dus het is maar beter ook.

Thuiswerken heeft wel één groot nadeel. Ik mis veel beweging. Mijn wandelingen van het station naar het werk en terug vallen immers weg.

De krant zal ’s morgens al te voet worden gehaald en ’s avonds wordt er ook gewandeld of gejogd.

Ik heb immers besloten om de loopschoenen terug meer aan te trekken. Sinds een paar maanden is mijn wekelijkse verplaatsing naar Lier om te joggen met Sally helaas niet meer mogelijk en is het joggen behoorlijk verwaterd.

Maar dat gaat dus veranderen. Eergisteren in Peulis al eens 4 km gelopen. Vandaag in Vorselaar daar nog eens 3,25 km bijgeteld. De bedoeling is om twee tot drie keer per week te gaan joggen zodat ik in juli kan meedoen aan de Peulisjogging (als tegen dan de Corona-maatregelen tenminste niet meer van toepassing zijn).

lopenzaterdaglopenzondag

Veel water, weinig schapen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Gisteren konden we door omstandigheden niet gaan wandelen. Jammer want het was er echt wel het weer voor. Maar dat zou ons vandaag niet overkomen.

Om half negen stonden we al aan de kerk in Itegem voor een wandeling. En ondanks de strakke wind was het best mooi weer.

Ik had een wandeling uitgestippeld die ons langs de Nete naar de Averegten zou brengen. Op die manier konden we de effecten van de regen van de afgelopen weken combineren met de lammertijd die ondertussen toch ook begonnen is.

Het stuk langs de Nete was indrukwekkend. Zo ver je kon zien water, water en nog eens water. Bijzonder mooi om zien, zeker in combinatie met de wolken.

Het probleem was echter ook dat de paden van het wandelknooppuntennetwerk ook onder water stonden. En niet zo’n klein beetje hè, neen hoor, zeker een halve meter water.

Dan maar onverrichterzake teruggekeerd op onze voetstappen en met de auto naar De Averegten gereden. Daar het “klassieke” joggingpad gewandeld maar lammetjes hebben we niet gezien. Hooguit een paar schapen die wel drachtig leken maar geen enkel schattig wollen pluisje te zien.

Dat was op zich wel jammer maar we hebben onze wandeling toch maar weer gehad. En net op tijd want we zaten nog niet terug in de auto en het begon te regenen.

Keizers

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Dit weekend stond in het teken van de keizers.

Afgelopen vrijdag met het véloke naar het zuid in Antwerpen waar ik had afgesproken met Conny. Een hamburger gegeten in een verlaten Ellis Burger en dan te voet naar Borgerhout waar we verwacht werden in de mooiste concertzaal van het land … De Roma.

In de Roma werden we eerst opgewarmd door RAMAN, een Gentse groep die veel potentieel toont maar die op dit moment nog niet standvastig genoeg is.

Om 21u, 10 minuten later dan voorzien, betraden de heren van Kaiser Chiefs het podium op de tonen van Money for Nothing van Dire Straits. Ik had ze al twee keer eerder gezien, eenmaal op de wei van Werchter in 2012 en eenmaal op de Markt in Tienen in 2013. Maar bij Conny stonden ze behoorlijk hoog op de bucketlist dus moesten we echt wel gaan. Toen wisten we uiteraard niet dat ze later dit jaar nog eens terugkeren naar die wei in Werchter.

Ze waren goed, zelfs heel goed. Maar ze waren niet zo goed als 7 jaar geleden. Wat misschien wel logisch is. Zeven jaar geleden had ik waarschijnlijk ook nog net iets meer energie dan nu (al lijkt mijn energie de laatste 4 jaar en zeker de laatste twee jaar wel terug te zijn toegenomen 😉).

kaiserchiefs

Het was in ieder geval de verplaatsing naar Borgerhout waard geweest.

En ook vandaag stond de dag in teken van een keizer. Nu ja, we zijn gaan wandelen in Herentals en daar hebben ze toch een standbeeld staan van een Keizer? Zoek het maar eens op in Google : keizer + Herentals.

Ik had een wandeling uitgestippeld die ons van het station naar het Olens Broek zou brengen waarbij we een stuk langs de Kleine Nete zouden wandelen. Het water van die Nete stond trouwens behoorlijk hoog. Sommige stukken viel het nog mee maar op andere stukken waar de wind vrij spel had en waar de regen ons teisterde waren minder leuk.

Maar we kunnen toch maar weer 8 km bijschrijven op onze teller. Genoeg om morgen een nieuwe werkweek aan te vatten.

Blitsbezoek aan Breda

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Mooie liedjes duren niet lang, gezellige verlengde weekends ook niet.

Na het uitgebreide ontbijt lieten we Auberge De Moerse Hoeve achter ons en trokken we terug richting het land zonder regering.

Het was behoorlijk vechten om de wagen op de baan te houden. Gelukkig hadden we na een halfuurtje rijden onze tussenstop al bereikt … Breda. Conny was er al eerder geweest, voor mij was het een première.

Het was zondag dus veel museums waren er niet open maar we hebben wel een gezellige, zij het heel winderige, stadswandeling gemaakt. We zijn tot de conclusie gekomen dat het naar meer smaakt en dat we zeker nog eens terugkomen maar dan ineens voor een heel weekend. Een ideetje voor het najaar.

Na een gigantisch grote Croque Monsieur bij Dickens & Jones een bezoekje aan koopcentrum De Barones was het dan tijd om echt naar huis te rijden.

De terugweg was behoorlijk vermoeiend, een constant gevecht met de wind maar gelukkig was het droog.

En nu kunnen we aftellen naar de volgende shortbreak … binnen 6 weken.

Duinen zonder zee

walkingwithluc1 reactie

Voor onze tweede wandeling trokken we vandaag naar Drunen op een halfuurtje rijden van de Moerse Hoeve.

Daar kozen we voor een knooppuntenwandeling van ongeveer 11km met vertrek en aankomst aan Herberg de Drie Linden.

Al snel zaten we echt in de duinen. Dat doet toch raar hoor … zo in het midden van Noord-Brabant metershoge duinen. Het enige verschil met die van Zeeland die we vorig jaar bezochten zijn de schelpjes.

Het was echter een heel mooie wandeling waarbij de landschappen steeds veranderden maar het was ook behoorlijk lastig wandelen door de duinen. En dan was het zand nog vrij stevig. In de zomer wanneer het droog is moet het nog lastiger zijn.

Uiteindelijk bereikten we na ruim 12 km de finish. Behoorlijk moe maar dan van dat plezant moe.

Weekendje weg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het is half februari, we hebben al anderhalve maand hard gewerkt … hoogste tijd dat we er eens even tussenuit glippen dachten we zo.

We hadden nog een Bongobon liggen en die hebben we dan maar ingeruild voor een verlengd weekend in Auberge Moerse Hoeve in De Moer, dichtbij Kaatsheuvel en Tilburg. Maar ook dichtbij de het Nationaal Park Loonse en Drunense Heide.

Dat was ook onze bestemming nadat we eerst nog tickets hadden besteld voor Texas die in december naar België komen.

Onze wandeling vertrok aan Café Roestelberg in Kaatsheuvel. Bij de start mochten we al direct een duinrug beklimmen. Gelukkig was het zand nog een beetje nat zodat je toch nog vrij stevig kon doorstappen.

De wandeling was een mengeling van duinen, heidegebied en dennenbossen. Heel mooie wandeling, heel afwisselend en het weer viel ook nog mee.

Morgen ontdekken we een andere kant van dit Nationaal Park. Als dat even mooi is als vandaag dan zitten we gebeiteld.

Geveld

walkingwithlucEen reactie plaatsen

geveldJe kan radio of tv niet opzetten, de krant niet openslaan of gewoon even op het internet gaan zonder iets te horen, zien of lezen over het Corona-virus.

Wel, ik kan je vertellen, ook een doordeweeks virus kan je vellen hoor. Ik heb het mogen ervaren.

Vorige zondag nog mooi naar het sluitingsconcert van het verjaardagsjaar van de Cultuurraad van Vorselaar geweest (waarbij Jan De Wilde erg goed op dreef was). Maandag gaan werken met een verkoudheidje. Dinsdagochtend voel je je dan weer terug iets beter maar na een hele dag in die droge kantoorlucht is dat gevoel heel ver weg.

Met elke hoest lijken je longen er mee uit te komen en beslis je toch maar om naar de dokter te gaan. Geen virus op de longen maar wel op de luchtpijp. Gevolg … de rest van de week thuis, voor de derde keer in mijn 35-jarige carrière dus “op ziekenkas”.

Ondertussen ben ik gelukkig genoeg hersteld om terug onder de mensen te komen. Maar veel nuttigs heb ik de afgelopen dagen niet uitgestoken.

Alhoewel … gisteren toch een fietsvakantie naar Drente in juni geboekt en een wandelvakantie naar de Vulkaneifel in september.

Zo komt er toch nog iets goeds uit een eerder slechte week.

 

 

Nooit meer (Inhaalbeweging (3))

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Er was een tijd dat ik voor concerten nagenoeg alleen naar het Sportpaleis of de Lotto Arena reed. Je weet wel, de “grote” optredens.

Sinds ik, vooral dankzij Conny, ook steeds meer de “kleinere” zalen zoals de AB, Het Depot of De Roma, ben beginnen bezoeken heb ik steeds minder en minder zin in dat gedrocht naast de Ring. Want dat is het feitelijk toch hè? Een gedrocht.

De concerten zijn er verschrikkelijk duur en de drank nog veel duurder (4 euro voor een halve liter plat water!). Maar het zijn toch vooral de slechte plaatsen die echt niet meer kunnen. Op de bovenste ring moet je quasi abseilen om op je plaats te geraken. En zowel op de bovenste als onderste ring zit je op een zielig stukje plastiek in een ongemakkelijke houding samengeperst tussen een linker- en een rechterbuur naar een concert te luisteren.

Afgelopen zondag ben ik vermoedelijk voor de allerlaatste keer naar het Sportpaleis geweest. Ik ben mijn moeder voor de tiende keer naar André Rieu geweest en dat was geen pretje. Aan de artiest lag het zeker niet. Rieu en zijn Johann Strauβ Orkest weten als geen ander een publiek in te pakken. Deze keer zaten er enkele leuke nieuwigheden in. Neen hoor … op het concert heb ik absoluut niets aan te merken, eerder het tegendeel.

rieu2020

Maar de concertbeleving op zich was niet wat het moest zijn. Dat lag zelfs niet aan die bezoekers die het nodig vinden om te pas en te onpas recht te staan (en zo het zicht van een 85 jarige fan benemen). Ze werden vrij snel terecht gewezen door die 85 jarige fan ;-).

Neen, het lag aan de infrastructuur. Na anderhalf uur begon mijn rug al te klagen. En dat doet hij quasi nooit in andere zalen. En dan betaal je vaak het dubbele of meer dan andere zalen. Daarom denk ik dat ik nooit nog naar het Sportpaleis zal gaan. We gaan nog wel minstens één keer naar de Lotto Arena.

Er staan nochtans nog grote namen op de affiche hoor maar het zal zonder ons zijn. We zullen wel een midweekje meer naar Nederland gaan.

Geen Santana, Simple Minds, Eric Clapton, Lenny Kravitz, Queen + Adam Lambert of Simply Red voor ons. Als we toch nog naar Antwerpen gaan dan zal het naar De Roma zijn of naar den Trix (om nieuwe groepen te ontdekken).

 

Inhaalbeweging (1)

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Dit jaar gaan we proberen om, na een “weekconcert”, zoveel mogelijk een dagje verlof in te plannen. Tenslotte zijn we geen twintigers weer. En van dat dagje verlof proberen we dan iets leuks te maken. Een dagtripje bijvoorbeeld of een dagje werken in de tuin.

Vorige week, de dag na Novastar en Geike, kozen we voor een dagtripje. Onze bestemming was Brussel, meer bepaald Autoworld. Conny had gezien dat daar een tijdelijke tentoonstelling rond de Britse Klassiekers was. Als Anglofiel mocht ik dat niet missen.

Autoworld is sowieso een leuk museum om in rond te lopen, er stonden deze keer ook enkele mooie Britse wagens. Al ontbraken er ook wel een aantal. Geen Aston Martin DB5, geen Jaguar Mk II (hoefde zelfs niet bordeauxkleurig te zijn), geen Mr.Bean mini …

Maar zeker wel een bezoekje waard en met onze Museumpas hoefden we niet te betalen aan de inkom. De doos Ty-Phoo thee die we in de souvenirwinkel kochten was een leuk extraatje.

Omdat de dag nog jong was hebben we een wandeling door Brussel gemaakt naar één van de andere musea geweest die open waren op maandag … het Belgisch Centrum voor het Stripverhaal in de Zandstraat. Vroeger een winkel, ontworpen door Horta, na de restauratie dus omgevormd tot stripmuseum.

Het was jaren geleden dat ik daar nog eens was langsgelopen en eerlijk gezegd … ik ben enigszins teleurgesteld buitengegaan. Franquin, Nys, Vandersteen, Sleen, Goscinny, Berck, Morris, Buth, Mau, Merho … geen spoor van te vinden.

Gelukkig is het gebouw an sich een pareltje om te bezoeken.