Niet wandelen op een lentedag

Elke keer dat we op vakantie gaan, of het nu voor twee weken is of voor een midweek of, zoals deze keer, voor een verlengd weekend … we proberen altijd minstens één niet-wandeldag in te lassen. Een niet-wandeldag waarop vaak meer kilometers worden afgelegd dan op een wandeldag maar dat is bijzaak.

Vandaag kozen we voor een stadswandeling door Kortrijk. Onze gids was een brochure rond de metamorfose van de stad op architecturaal gebied. Op deze route krijg je zowel de oude beschermde monumenten als mooie voorbeelden van stadsvernieuwing te zien.

Zo passeerden het Begijnhof, de Broeltorens en enkele kerken de revue maar ook de nieuwe bruggen over de Leie en bijvoorbeeld het Budapark.

Omdat we hier en daar een wegwijzer hadden gemist hadden we geen 4.3 km op onze teller maar bijna 12km. Maar het was een heel mooie wandeling en Kortrijk heeft me aangenaam verrast. Onderweg hebben we ook een bezoekje gebracht aan Kortrijk 1302, een interessant museum met audiogids en ook een leuke film met Michaël Pas, Kurt van Eeghem en Vic De Wachter over de feitelijke Guldensporenslag en hoe die door de jaren heen  eigenlijk is misbruikt.

Aflsluiten deden we de wandeling in het Huis van de Grootjuffrouw in het Begijnhof. De Grootjuffrouw was destijds de abdis van het Begijnhof en in haar huis is nu een heel gezellig koffiehuisje gevestigd.

Een heel fijne dag hebben we zonet afgesloten met een heerlijke Trio van Pasta in Da Franco, een aan te raden restaurant op de Grote Markt.

Sherlock

Omdat het echt geen weer was om te gaan wandelen hebben we gisteren aan indoorwandelen gedaan. In Flander’s Expo in Gent was het immers Fiets- en Wandelbeurs. Aangezien Conny en ik dit jaar geen lange vakanties plannen maar eerder voor shortbreaks, midweeks of verlengde weekends kiezen, was dat de ideale gelegenheid om ideetjes op te doen. Dat is trouwens vrij goed gelukt.

’s Avonds stond er een bezoekje aan CC ’t Schaliken in Herentals op het programma voor een lezing over Sherlock Holmes. Die werd gegeven door stand-up comedian Vitalski, filosoof en hoogleraar wijsbegeerte Johan Braeckman en wiskundige, filosoof en emeritus hoogleraar logica en wetenschapsfilosofie Jean Paul van Bendegem.

sherlock holmes

Elk van uit hun specialiteit hebben een lezing gegeven over Sherlock Holmes en zijn geestelijke vader Sir Arthur Conan Doyle. Soms serieus, vaak met een knipoog maar altijd interessant. Dit moet de beste 10 euro zijn die we ooit hebben uitgegeven.

Vandaag hebben we geprofiteerd van het aangename weer om nog eens een wandelingetje te maken in en rond Peulis. De wolken waren weer echt genietbaar.

Frisjes

Ik ben niet echt een fan van helderblauwe hemel met zon maar als er een temperatuur van rond het vriespunt bij hoort dan eigenlijk wel.

Ik hou echt wel van die koude, droge, winterdagen (met de nadruk op droog).

Op de planning vandaag : met ons moeder een crèmeke gaan eten bij het IJssloeberke in Tielen (de zon scheen tenslotte ;-)) en dan zouden Conny en ik onderweg uitstappen en te voet verder gaan.

De volle 11 km te voet gaan zag ik, na mijn behoorlijk onzachte aanraking met een betonnen bank in Berchem eerder deze week, nog niet zitten. En mijn donkerroodblauwe  teen evenmin. Maar 6 à 7 km moest wel lukken.

Helaas was het IJssloeberke gesloten wegens jaarlijks verlof. Echt wel jammer want ik had zin in een “echte” crème. Maar uitstel is geen afstel.

De wandeling hebben we wel gedaan. Op de grens met Vorselaar uit de auto gestapt en dan over trage wegen terug naar huis gewandeld. Het weer was zalig. En zoals gebruikelijk heeft het enkele mooie foto’s opgeleverd.

De teen heeft zich ook sterk gehouden.  Het gaat nog niet zo goed dat ik de komende week al ga joggen maar wandelen lukte prima.

Goed begonnen …

Rustig aan doen betekent niet lui in de zetel hangen.

Neen, rustig aan doen betekent ook genieten van een rustige wandeling in een mooie omgeving. We hebben immers vastgesteld dat we de laatste paar maanden van vorig jaar eigenlijk te weinig hebben gewandeld. En tijdens de zomer eigenlijk ook maar ja, zowel Conny als ikzelf houden niet van de warmte en het was vaak te warm om te wandelen.

Vandaag was het niet te warm en we kozen voor mijn eigenste Vorselaar om een wandeling te maken. Met zijn velden en bossen is mijn dorp in de Kempen immers perfect om te wandelen.

Met de zachte temperaturen (voor de tijd van het jaar) zou je niet denken dat het winter is. De paddenstoelen die er her en der nog stonden deden ook meer aan de herfst dan aan de winter denken.

Maar het was wel mooi wandelweer. De regen bleef gelukkig achterwege.

Uiteindelijk stonden er ruim 9,5 km op onze teller.

Het jaar is goed ingezet.

Gelijkspel

Nog 15 dagen zitten er in het jaar 2018 en het lijkt of deze dagen volgepropt zitten met concerten.

Gisteren trokken Conny en ik nog eens naar het CC Zwaneberg in Heist op den Berg. Aangezien het dit weekend ook Kerstmarkt was in Heist (en dit op het plein vóór het Cultureel Centrum) waren we goed op tijd vertrokken. Gelukkig hadden we vrij snel een parking gevonden. Even snel over de Kerstmarkt (niet echt ons ding), effe iets drinken in Het Derde Bedrijf, effe een klapke doen met collega Heidi die we toevallig tegenkwamen om dan onze beklimming naar rij U op het balkon te maken. In Heist is dat een heuse onderneming.

Even over acht begon Jef eraan, begeleid door een strijkwartet, een bassist, een orgelist en een drummer. Bij concerten heb je winnaars en soms verliezers. Wij hebben gelukkig zelden verliezers, dit jaar eigenlijk enkel Paul Young.

Gisteren was het een gelijkspel. Met momenten heel mooi, met momenten uiterst vervelend, zelfs slecht (althans dat vond ik). Het probleem was wel dat ik tijdens de mooie melodieuze stukken soms moeite had om mijn ogen open te houden. Maar ja … ik heb blijkbaar niet gesnurkt dus dat is geen probleem :-).

Maar hoe je het ook keert of draait … Jef Neve is een begenadigd pianist.

Vandaag hebben we dan nog eens gewandeld om te wandelen. We verzetten elk weekend wel wat kilometers maar dat is toch anders. Vandaag was het echt de wandelschoenen aan en ruim acht kilometer wandelen. Het deed echt deugd.

 

Herfst

De herfst is toch wel een fantastisch seizoen voor wandelaars en amateurfotografen. Ik geniet er alvast met volle teugen van. Het is de afgelopen jaren ook het seizoen van de keigoede concerten.

Gisteren zijn Conny en ik nog eens naar Kruiskensberg in Bevel getrokken om een korte wandeling langs de oevers van de Nete te doen richting Gestel. Er stond een frisse wind maar het was genieten.

’s Avonds zijn we dan naar de Lotto Arena getrokken om Sharon Den Adel en de rest van Within Temptation aan het werk te zien. Voor mij was het de zevende keer maar voor Conny was het een eerste kennismaking (die gelukkig heel goed is meegevallen). Sharon was heel goed bij stem en de show was wederom geweldig.

Vandaag dan, na een voormiddagje werken, nog een tweede herfstwandeling gedaan. Nu het weer zo goed is moet je daar van profiteren hè.

Bucket

Bucketlists … Iedereen zal er wel eentje hebben of gehad hebben zeker?

Vaak staan daar spectaculaire zaken op zoals skydiven of de Mount Everest beklimmen of zo. Zo’n dingen staan er bij mij niet op. Er staan wel enkele namen op. Namen van artiesten die ik ooit nog eens live aan het werk wil zien of opnieuw aan het werk wil zien.

Voor sommige namen zoals bijvoorbeeld The Beatles, Thin Lizzy of Jimi Hendrix gaat dat nooit lukken om de eenvoudige redenen dat ze niet meer leven (of tenminste niet allemaal meer). Andere groepen zoals Abba en Rush zal ik ook nooit zien.

Maar af en toe kan ik nog eens iemand afvinken en dat is er wat er het afgelopen weekend is gebeurd. Ik ben er wel voor naar Tilburg moeten rijden want in België lukte het maar niet. Maar we hebben maar van de gelegenheid geprofiteerd om er een weekendje Tilburg van te maken. Dat verslag volgt een van de komende dagen wel maar ik kan al wel verklappen dat we een exotisch dier hebben gezien, een snel en schichtig diertje dat zich maar moeilijk laat fotograferen.

Over het optreden van Luka Bloom, want dat is de man die ons naar Tilburg heeft gekregen, kan ik heel kort zijn : fantastisch goed.

Luka Bloom werd in 1955 geboren als Barry Moore. In 1988 wijzigde hij zijn naam naar Luka Bloom, “Luka” naar de hit van Suzanne Vega en “Bloom” naar de achternaam van het hoofdpersonnage uit Ulysses van James Joyce. Toen hij eind de jaren 70 in Groningen woonde werd hij ziek waardoor hij de tokkeltechniek waarmee hij zijn gitaar bespeelde niet meer kon toepassen vond hij een nieuwe techniek uit. Het resultaat noemt men trouwens de Luka-sound. (bron : Wikipedia).

Hoe hij het ook deed … wij hebben twee uur mogen genieten van zijn geweldige gitaarspel, zijn mooie stem en vooral zijn heel mooie liederen. Tussendoor kregen we grappige bindteksten in een mengeling van Iers en Nederlands met een Iers accent.

Kortom … een geweldig concert waarvoor we elke keer opnieuw zo’n verplaatsing zouden willen doen.

Het verslag van de binnenstadswandeling, het rondje Korvel en Oude dijk, het rondje om de Piushaven, onze wandeling door het Wandelbos013 (en onze kennismaking met het Siberisch grondeekhoorntje) en het Warandepark lezen jullie later deze week wel.

Thuiswedstrijd

Het was alweer een druk gevuld weekend.

Zaterdag een wandeling door mijn eigen Vorselaar, mooi Vorselaar al zeg ik het zelf. Dit was onze eerste wandeling die was uitgestippeld via de “pro-functie” van de Wandelknooppunten website. Sinds kort heb ik een abonnement genomen en dat biedt toch behoorlijk wat mogelijkheden. De kans dat we nog deelnemen aan georganiseerde wandelingen is een pak kleiner geworden.

Gisterenavond dan nog eens een concertje gedaan. In de Stadsschouwburg van Antwerpen vierden Gunther, Davy en Chris immers hun vijftiende verjaardag. Jawel … ik ben naar De Romeo’s geweest. Weliswaar zonder Conny maar wel met mijn moeder. Zij heeft ervan genoten en als ik heel eerlijk moet zijn … slecht waren ze zeker niet. Zingen kunnen ze zeker, een paar goede muzikanten hadden z ook bij en het was geen Schlagerfestival. Ze hebben zelfs enkele goeie covers gebracht. Openen met See Me, Feel Me van The Who … ik had het niet verwacht.

Deze namiddag dan nog een tweede wandeling gemaakt doorheen het nabijgelegen Molenbos. Daar heeft Natuurpunt een nieuwe wandeling uitgekapt en die wilden we wel eens proberen. Het is ook altijd fijn om Conny te laten kennismaken met de omgeving waar kleine Luc is groot geworden.

Cooder

Na vier zalige dagen in Zeeland was het vrijdag helaas tijd om terug te keren naar België.

Dat deden we echter wel met een omweg. ’s Avonds stond er immers nog een concert in het Casino Kursaal van Oostende op het programma. Niemand minder dan Ry Cooder passeerde daar en laat die man nu al heel lang op mijn bucketlist staan.

Aanvankelijk was het de bedoeling dat we een bezoek zouden brengen aan Raversijde vóór we ons zouden settelen in het Mercure Hotel in Oostende. Een koffiestop in Sluis besliste daar echter anders over. Omdat het zo’n lekker weer was besloten we om ook daar onze boterhammetjes op te eten. Op een bankje naast de Vesten.

Na het eten moet je altijd even wandelen en daartoe leent Sluis zich ook perfect. Enkele jaren geleden heb ik daar eens een halve marathon gelopen maar rustig wandelen is toch veel aangenamer. We leerden zo ook dat Sluis veel meer is dan winkels en drankgelegenheden. Heel mooi om te wandelen.

Aangekomen in Oostende was het verschil met de Zeeuwse kust oneindig groot. De zeedijk met zijn appartementsblokken … het blijft gewoon spuuglelijk. De galerijen van de Thermae Palace hebben natuurlijk wel hun charmes. Daar loopt momenteel trouwens een mooie fototentoonstelling.

ry cooderEven genieten van de toch wel mooie zonsondergang en dan was het tijd om naar het Casino Kursaal te gaan. Joachim Cooder, zoon van, deed zijn uiterste best om ons op te warmen maar daar slaagde hij helaas niet in, ook al was het in de zaal behoorlijk warm.

Tien minuten vroeger dan gepland, zo rond twintig voor negen was het dan de beurt aan de meester zelf : Ryland Peter Cooder, Ry voor de vrienden.

71 jaar is hij ondertussen maar dat was er niet aan te horen. Hij bracht flink wat nummers van zijn nieuwe CD, The Prodigal Son en verder eerder onbekende covers van onder andere Woody Guthrie. Voor een man met zoveel klassiekers vind ik dat toch moedig. Hij heeft “het” zeker nog wel maar zonder zijn guests zou het concert toch minder goed zijn geweest.

Die guests waren The Hamiltones : J.Vito, Tony Lelo en Corey Williams II. De manier waarop deze drie heren uit North Carolina samenzongen heb ik zelden gehoord. Deze zang in combinatie met het gitaarspel van Ry Cooder werkte gewoon perfect.

Bijna twee uur hebben de heren ons onderhouden en het was puur genieten. Ik was wel blij dat we die kamer hadden geboekt want terugrijden naar Peulis en/of Vorselaar zou niet simpel zijn geweest. Zowel Conny als ikzelf waren behoorlijk moe.

En zo is het ondertussen 14 oktober geworden … verkiezingsdag. Dat wordt ook hoog tijd want ik was al dat gedoe rond die verkiezingen k**sbeu.

Sara

Ons midweekje in Zeeland zit er ondertussen op maar er moeten nog enkele verslagen volgen.

Afgelopen donderdag stond er nog eens een wandeling op het programma. Na een verjaardagsontbijtje, Conny heeft immers Sara gezien, reden we naar Renesse op nauwelijks 10km van ons appartementje.

Geparkeerd op het Transferum en al snel vonden we de knooppuntenpaal waar onze wandeling begon.

Geen Zeeuwse Ardennen deze keer, eerder Zeeuwse Kempen. De omgeving deed ons enorm denken aan mijn eigen Kempen. Uitgestrekt heidegebied, hier en daar een paar koeien en paarden, een stukje bos en paddenstoelen.

Het strand zag er wel totaal anders uit dan in Burgh Haamstede op dinsdag. Heel uitgestrekt en volledige andere ondergrond. Blijkbaar kwam de vloed in dit gedeelte ook heel snel op maar dat hebben wij niet gezien.

Na de wandeling nog wat rondgelopen in Renesse zelf. Veel winkeltjes en boetiekjes, veel cafés en eethuizen en ook een Italiaans ijssalon waar we ons even hebben “laten gaan” en een ijsje hebben gegeten. Niet zo lekker als de ijsjes van het IJssloeberke van Tielen maar het heeft ons toch gesmaakt.

De dag werd afgesloten met een heerlijk etentje in De Schouwse Hoeve in het Landal Domein in Burgh Haamstede. Op naar de volgende 50 jaar.