Buien of Grillen

Met de Mei-se buien of grillen in het achterhoofd zijn we vandaag maar niet te ver weg gaan wandelen. Beter nog … voor mij was het een thuismatch en voor Conny dus een half-thuismatch.

Het gaf ons ook de gelegenheid om de Vraaliewandeling van 1 juni nog eens te verkennen. Die vindt dit jaar immers in Vorselaar plaats maar daarover later meer.

Het was een vrij fotogenieke wandeling, mede dankzij de dramatische wolken. Niets zo mooi als een bewolkte hemel. Zelfs donkere donderwolken zijn dan mooi om te zien.

Het geluk was met ons want 9,75 km gestapt en geen druppel regen gehad. Nog geen minuut nadat we thuis waren viel de regen en de hagel met bakken uit de hemel.

Toch wel een beetje tegenslag ook want de brasserie waar we wilden gaan eten op 1 juni is dan gesloten. Dat wordt dus zoeken naar een alternatief.

Juliet Letters

Vijfentwintig jaar geleden schreven Elvis Costello en het fameuze Brodsky Quartet de inmiddels legendarisch geworden songsuite ‘The Juliet letters’. In een tijd waarin het vermengen van rock en klassiek nog als vloeken in de kerk was, sloeg deze samenwerking in als een bom.

In België was er maar één zanger die deze uitdaging aandurfde, en het bleek een schot in de roos. De wereldvreemde klanken van Sjostakovitsj waren een vanzelfsprekend decor voor het warme naturel van Patrick Riguelles stem.

De tournee die Riguelle begin deze eeuw speelde, was niet alleen hier een succes, maar kreeg de uitdrukkelijke goedkeuring van de grote Elvis Costello en bracht hem tot in de verste uithoeken van Europa – en zelfs tot in het wereldberoemde Opera House van Sidney.

Nu heeft strijkerskwartet Apollo Music Experience gevraagd aan Riguelle om hen te vergezellen op een nieuwe tournee. Resultaat is een 80 minuten durende mix van klassieke muziek met fictieve brieven als songteksten en een stem die soms akelig dicht de stem van Costello benadert.

Er was niet veel volk in CC Zwanenberg in Heist maar als diegenen die er wel waren evenzeer hebben genoten als Conny en ik dan zijn ze ook tevreden naar huis gekeerd. Tevreden maar wel heel moe. In de namiddag hadden we immers nog een tuinhuis gesloopt.

riguelle

Vandaag zijn we dan nog eens naar Tielen gereden om bij het IJssloeberke een ijsje te gaan eten. Nu ja … ijsJE … twee bolletjes lijkt wel een liter ijskreem te zijn. Gelukkig hebben we ons onderweg laten afzetten en zijn we de rest van weg (een dikke 6km) te voet verder gegaan. Er stond een fikse wind maar we hebben er toch van genoten.

Frisjes

Ik ben niet echt een fan van helderblauwe hemel met zon maar als er een temperatuur van rond het vriespunt bij hoort dan eigenlijk wel.

Ik hou echt wel van die koude, droge, winterdagen (met de nadruk op droog).

Op de planning vandaag : met ons moeder een crèmeke gaan eten bij het IJssloeberke in Tielen (de zon scheen tenslotte ;-)) en dan zouden Conny en ik onderweg uitstappen en te voet verder gaan.

De volle 11 km te voet gaan zag ik, na mijn behoorlijk onzachte aanraking met een betonnen bank in Berchem eerder deze week, nog niet zitten. En mijn donkerroodblauwe  teen evenmin. Maar 6 à 7 km moest wel lukken.

Helaas was het IJssloeberke gesloten wegens jaarlijks verlof. Echt wel jammer want ik had zin in een “echte” crème. Maar uitstel is geen afstel.

De wandeling hebben we wel gedaan. Op de grens met Vorselaar uit de auto gestapt en dan over trage wegen terug naar huis gewandeld. Het weer was zalig. En zoals gebruikelijk heeft het enkele mooie foto’s opgeleverd.

De teen heeft zich ook sterk gehouden.  Het gaat nog niet zo goed dat ik de komende week al ga joggen maar wandelen lukte prima.

Goed begonnen …

Rustig aan doen betekent niet lui in de zetel hangen.

Neen, rustig aan doen betekent ook genieten van een rustige wandeling in een mooie omgeving. We hebben immers vastgesteld dat we de laatste paar maanden van vorig jaar eigenlijk te weinig hebben gewandeld. En tijdens de zomer eigenlijk ook maar ja, zowel Conny als ikzelf houden niet van de warmte en het was vaak te warm om te wandelen.

Vandaag was het niet te warm en we kozen voor mijn eigenste Vorselaar om een wandeling te maken. Met zijn velden en bossen is mijn dorp in de Kempen immers perfect om te wandelen.

Met de zachte temperaturen (voor de tijd van het jaar) zou je niet denken dat het winter is. De paddenstoelen die er her en der nog stonden deden ook meer aan de herfst dan aan de winter denken.

Maar het was wel mooi wandelweer. De regen bleef gelukkig achterwege.

Uiteindelijk stonden er ruim 9,5 km op onze teller.

Het jaar is goed ingezet.

Thuiswedstrijd

Het was alweer een druk gevuld weekend.

Zaterdag een wandeling door mijn eigen Vorselaar, mooi Vorselaar al zeg ik het zelf. Dit was onze eerste wandeling die was uitgestippeld via de “pro-functie” van de Wandelknooppunten website. Sinds kort heb ik een abonnement genomen en dat biedt toch behoorlijk wat mogelijkheden. De kans dat we nog deelnemen aan georganiseerde wandelingen is een pak kleiner geworden.

Gisterenavond dan nog eens een concertje gedaan. In de Stadsschouwburg van Antwerpen vierden Gunther, Davy en Chris immers hun vijftiende verjaardag. Jawel … ik ben naar De Romeo’s geweest. Weliswaar zonder Conny maar wel met mijn moeder. Zij heeft ervan genoten en als ik heel eerlijk moet zijn … slecht waren ze zeker niet. Zingen kunnen ze zeker, een paar goede muzikanten hadden z ook bij en het was geen Schlagerfestival. Ze hebben zelfs enkele goeie covers gebracht. Openen met See Me, Feel Me van The Who … ik had het niet verwacht.

Deze namiddag dan nog een tweede wandeling gemaakt doorheen het nabijgelegen Molenbos. Daar heeft Natuurpunt een nieuwe wandeling uitgekapt en die wilden we wel eens proberen. Het is ook altijd fijn om Conny te laten kennismaken met de omgeving waar kleine Luc is groot geworden.

Vakantie dicht bij huis

daasOnlangs was Herr Seele te gast in De Zomer van 2018 op Radio 1. Elke gast kiest daar een thema en dan mogen luisteraars liedjes voorstellen die bij dat thema passen. Het thema van Herr Seele was “vakantie dicht bij huis”.

En eigenlijk heeft hij gelijk. Waarom toch altijd duizenden kilometers vliegen of rijden terwijl het dichtbij huis vaak zo mooi is. Sinds ik regelmatig wandel moet ik vaststellen dat België inderdaad heel mooi is.

Vandaag kozen we trouwens wel voor heel dichtbij namelijk mijn eigenste Vorselaar. In 2017 werd de Lovenhoek wandeling verkozen tot mooiste wandeling van het jaar in de Provincie Antwerpen. Het werd dan ook hoog tijd om ze eens te doen.

Kort na de middag was Conny hier en vertrokken we richting Lovenhoek, amper 3 km van mijn deur. Het eerste deel van de wandeling was weliswaar mooi maar toch niet zo speciaal. Tot we op een gegeven moment rechts het bos in draaiden.

Over planken en smalle bruggetjes ging het verder het bos in. In deze tijd van droogte waren de planken misschien overbodig maar ik kan me wel indenken dat het er in een regenachtige periode totaal anders uitziet.

Het was in ieder geval een heel mooie wandeling die ik iedereen kan aanraden. Zelfs de temperatuur viel, dankzij een aangename bries en voldoende schaduw, viel mee vandaag.

Het enige dat een beetje tegenviel waren mijn vrienden de dazen. Die vinden mij om op te eten. En dat hebben ze zeker weer geprobeerd. Drie serieuze beten waren het resultaat, tot bloedens toe.

Solo

solo star warsHet mag dan misschien niet de kaskraker zijn die hij werd verwacht te zijn maar wij hebben gisteren toch genoten van Solo, a Star Wars Story. Deze film die, net als Rogue One, geen deel uitmaakt van één van de drie trilogieën, zou je dus als een los verhaal moeten kunnen zien.

Op zich kan dat wel maar als je de originele trilogie niet hebt gezien dan mis je toch enkele grappen. In die films wordt namelijk al eens verwezen naar de Kessel Run (en dat is dan niet een jogging in de Nijlense deelgemeente). In Solo zie je effectief hoe Han Solo de Kessel Run in minder dan 12 parsecs doet (als je naar beneden afrondt). Dat zijn details die mij dus opvallen maar die Conny mist.

Maar het was een leuke film. Oscars zal hij niet winnen maar hij gaat zeker in mijn collectie komen wanneer hij op Blu Ray verschijnt. Wat me wel een beetje stoorde waren de 3D-scenes. Je merkt gewoon dat die speciaal gemaakt zijn voor 3D maar wat mij betreft is dat verspilling van tijd en geld. Maar ja … ik ben dan ook een oude knorrepot.

Vandaag hebben we dan de wandelschoenen nog eens aangetrokken om den dikke 11 km te wandelen door mijn eigen Vorselaar. Volgend jaar gaat de vraaliewandeling immers in Vorselaar en dan moet ik toch een wandeling uitstippelen waar het beste van mijn dorp te zien is zeker?

De eerste poging is alvast een redelijk succes. De eerste 5 km zijn quasi perfect. Aan de tweede helft is nog wat werk.

Om de wandeling af te sluiten zijn we nog even over de kermis gelopen. Iets minder groot dan de Sinksenfoor maar even luid.