Tiegemberg

Men zegt dat mooie liedjes niet lang duren. Wel … verlengde weekends ook niet, zelfs al zijn ze verlengd.

Hoewel we gerust nog een week wilden blijven moesten we vanochtend alweer uitchecken bij het Ibis Hotel in Kortrijk. Recht naar huis rijden deden we evenwel niet. We reden eerst nog naar Ingooigem voor onze tweede wandeling. Een wandeling die trouwens ook uit het boek 75 wandelingen in Vlaanderen komt.

Deze keer bracht de wandeling ons naar Ingooigem om vandaar naar de Tiegemberg te trekken. Ik denk dat we die Tiegemberg van alle kanten hebben beklommen, behalve van de binnenkant. Maar het was wel telkens de moeite waard want de uitzichten waren elke keer weer prachtig. Net zoals het weer trouwens.

Maar ja … het zit er dus weeral op. Heel jammer maar anderzijds is het goed nieuws want nu kunnen we aftellen naar onze volgende uitstap en die zal er sneller zijn dan we denken. In april trekken we immers naar Zuid Limburg voor een midweekje aan de Cauberg.

En om bezig te blijven hebben we vandaag almaar vast een midweekje in de Ardennen geboekt in de laatste week van juni. We blijven dit jaar dus trouw aan het motto dat je niet ver moet gaan om mooie dingen te zien.

Niet wandelen op een lentedag

Elke keer dat we op vakantie gaan, of het nu voor twee weken is of voor een midweek of, zoals deze keer, voor een verlengd weekend … we proberen altijd minstens één niet-wandeldag in te lassen. Een niet-wandeldag waarop vaak meer kilometers worden afgelegd dan op een wandeldag maar dat is bijzaak.

Vandaag kozen we voor een stadswandeling door Kortrijk. Onze gids was een brochure rond de metamorfose van de stad op architecturaal gebied. Op deze route krijg je zowel de oude beschermde monumenten als mooie voorbeelden van stadsvernieuwing te zien.

Zo passeerden het Begijnhof, de Broeltorens en enkele kerken de revue maar ook de nieuwe bruggen over de Leie en bijvoorbeeld het Budapark.

Omdat we hier en daar een wegwijzer hadden gemist hadden we geen 4.3 km op onze teller maar bijna 12km. Maar het was een heel mooie wandeling en Kortrijk heeft me aangenaam verrast. Onderweg hebben we ook een bezoekje gebracht aan Kortrijk 1302, een interessant museum met audiogids en ook een leuke film met Michaël Pas, Kurt van Eeghem en Vic De Wachter over de feitelijke Guldensporenslag en hoe die door de jaren heen  eigenlijk is misbruikt.

Aflsluiten deden we de wandeling in het Huis van de Grootjuffrouw in het Begijnhof. De Grootjuffrouw was destijds de abdis van het Begijnhof en in haar huis is nu een heel gezellig koffiehuisje gevestigd.

Een heel fijne dag hebben we zonet afgesloten met een heerlijke Trio van Pasta in Da Franco, een aan te raden restaurant op de Grote Markt.

Tussenuit

Het was alweer geleden van 2 november dat we er nog eens een paar dagen tussenuit waren geweest. Als je dan een Bongobon voor een weekendje weg krijgt dan mag je die niet oud laten worden en neem je een vrijdag verlof zodat je een verlengd weekend hebt.

Vóór we aan ons weekend begonnen zijn we gisteren nog eens naar Heist op den Berg gereden waar de Canadese folkgroep Còig op ons wachtte. De groep was een nobele onbekende maar als folk valt zelden tegen. En voor 13 euro mag je al wel eens een (berekend) risico nemen. Al bij het eerste nummer verdween alle twijfel en de volgende twee uur zijn voorbij gevlogen. Heel goed optreden, zeker voor herhaling vatbaar.

coig

Vandaag trokken we dan richting West-Vlaanderen, meer bepaald naar de stad van Vincent en Stefaan … Kortrijk. Onze eerste halte was Kooigem, deelgemeente van Kortrijk waar we een wandeling door het Land van Mortagne gingen doen.

Het weer was zalig, de omgeving was prachtig, het was er heerlijk stil en rustig … kortom alles was aanwezig om een rustgevende wandeling van ruim 12 km te doen. De zoveelste wandeling uit ons wandelboek Vlaanderen en het was weer een voltreffer.

Ondertussen zitten we in ons hotel na een heerlijke maaltijd in Café Rouge. Moe maar voldaan zeg maar. Nagenieten van een geweldige dag.