Zorg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

bedankt zorg 1Het is gelukt ! Een hele week telewerken.

Al moet ik zeggen dat het niet altijd even eenvoudig is. Acht uur achter je laptop zitten en geen collega’s zien is niet zo simpel als je zou denken. Het is zelfs mentaal behoorlijk lastig.

Ik probeer wel structuur in mijn dag te brengen. Na het opstaan eerst te voet naar de krantenwinkel en dan via een omweggetje terug zodat ik al 1,5 km in de benen heb vóór ik ontbijt.

Na het ontbijt de thermos thee en een paar stukken mee naar boven en werken van 7u30 tot 11u30. Af en toe eens naar beneden gaan en een klapke doen met ons moeder of effe een frisse neus halen.

Om 11u30 staat het eten op tafel. Na het eten snel afwassen en dan proberen om 15 à 20 minuten te wandelen. Omstreeks 12u30 terug aan het werk tot 16u om daarna opnieuw een wandeling of een jogske van 3 à 4 km te doen.

Die kilometers heb ik echt wel nodig om mijne suikerspiegel onder controle te houden. Al zou ik het anders ook wel doen. Op een gewone dag zou ik zowel ’s morgens als ’s avonds immers ook mijn wandeling hebben van het station naar het werk en terug.

Het zal misschien gek klinken maar ik mis die pendeltocht echt wel. En dan vooral het lezen op de trein.

Ik ben toch benieuwd hoe ik het weekend ga verwerken. Normaal gezien zou  minstens één dag in Peulis zitten dit weekend maar ja, dat zit er niet in. En volgend weekend ook niet, en het weekend daarop evenmin en dan ? Wie zal het zeggen.

Plezant is het zeker niet maar het is een kleine opoffering wanneer je het vergelijkt met de inspanningen en opofferingen die verzorgenden en verplegenden voor ons brengen. En wat doen de mensen om hen te bedanken? Enerzijds applaudisseren en witte lakens buitenhangen maar anderzijds er ook voor zorgen dat die mensen na een hele lange werkdag geen brood of eieren of melk kunnen kopen (en al zeker geen wc-papier).

Dan is een paar weken uw vriendin niet in levende lijve kunnen zien ineens minder erg of niet? Tenslotte hebben dankzij de moderne technologie genoeg andere middelen om elkaar te zien en te horen.

bedankt zorg 2

 

Tijdsbesef

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Dag 3 van het thuiswerk en de eerste nevenverschijnselen beginnen zich te tonen.

Welke dag zijn we nu weer? Op het werk is dat simpel. Buurvrouw Heidi is er niet? Dan is het woensdag of vrijdag. Staan er frieten met steak op het menu? Dan is het donderdag.

Nu lijkt dat veel moeilijker. Niet zo moeilijk als uw vriendin gedurende 3 weken niet zien maar daar slaan we ons ook wel doorheen.

Gelukkig is het weer nog goed zodat er kan gejogd of gewandeld worden want dat mag nog altijd. Al moet ik zeggen dat het niet altijd even eenvoudig is om anderhalve meter afstand te houden.

Vandaag ben ik nog eens met moeder gaan wandelen. 4 km hebben we gedaan en onderweg weer mooie dingen gezien.

Nog Telewerk …

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Tweede opeenvolgende dag telewerk en er zullen er ongetwijfeld nog veel volgen.

Deze tweede dag ging al iets beter maar dat zal waarschijnlijk wel te maken hebben met het feit dat het gewoon drukker was.

En misschien ook wel aan de koffieklets die we met het team gehouden hebben via skype. Zo’n kwartiertje kletsen over vanalles en nog wa.  Iets dat we geregeld gaan doen trouwens.

Ook vandaag is er ook weer bewogen : vanochtend anderhalve kilometer gewandeld om de krant te gaan halen, deze middag 1,65 kilometer gewandeld om even buiten te zijn en dan na ’t werk (ik was goed op tijd thuis want er stond geen file op de trap 😉 ) nog 3,75 km gejogd.

Dat joggen ging verwonderlijk genoeg heel vlot. Op 26 minuten was ik terug, da’s dus aan een tempo van 8,6 km per uur. Dat moet een eeuwigheid geleden zijn dat ik dat nog eens gedaan heb.

En zolang we niet “in lockdown” zitten moeten we er van profiteren hè.

lopen20200317thuiswerk012

Telewerk

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het is toch even wennen hoor en ik weet niet of ik het ooit helemaal gewoon kan worden.

Vanaf vandaag doen we dus aan telewerken. Nagenoeg het hele bedrijf werkt tot nader order thuis.

Ik moet toegeven … het heeft ook voordelen. Je kan ’s morgens iets langer in het bed blijven liggen en ’s avonds ben je onmiddellijk thuis.

Maar er zijn toch ook nadelen. Hoe ongelooflijk het kan klinken voor velen maar ik mis mijn treinreis en vooral het lezen op de trein. En ik mis ook mijn wandelingen al heb ik die vandaag wel goed opgevangen met een ochtendwandeling naar de krantenwinkel, een korte middagwandeling en een wandeling van 4 km na het werk. Deze laatste wandeling samen met mijn moeder zodat zij ook nog eens buitenkomt.

Maar het werken op zich is toch moeilijk. Hopelijk gaat dat de komende dagen iets beter.

thuiswerk013

 

Bewegen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

meerbewegenVanaf morgen zetten we op ’t werk massaal in op thuiswerk.

Er is gevraagd om zoveel mogelijk thuis te werken. Ik doe dat in principe niet graag maar ja, nood breekt wet zeker?

Bovendien behoor ik als Diabetespatiënt tot een risicogroep dus het is maar beter ook.

Thuiswerken heeft wel één groot nadeel. Ik mis veel beweging. Mijn wandelingen van het station naar het werk en terug vallen immers weg.

De krant zal ’s morgens al te voet worden gehaald en ’s avonds wordt er ook gewandeld of gejogd.

Ik heb immers besloten om de loopschoenen terug meer aan te trekken. Sinds een paar maanden is mijn wekelijkse verplaatsing naar Lier om te joggen met Sally helaas niet meer mogelijk en is het joggen behoorlijk verwaterd.

Maar dat gaat dus veranderen. Eergisteren in Peulis al eens 4 km gelopen. Vandaag in Vorselaar daar nog eens 3,25 km bijgeteld. De bedoeling is om twee tot drie keer per week te gaan joggen zodat ik in juli kan meedoen aan de Peulisjogging (als tegen dan de Corona-maatregelen tenminste niet meer van toepassing zijn).

lopenzaterdaglopenzondag

Afgelast, uitgesteld, aanpassen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

coronaJe kan er niet naast kijken tegenwoordig. Corona hier, Corona daar, Corona overal.

Mensen die genoeg wc-papier inslaan om de volgende 20 jaar toe te komen, ellenlange rijen in de supermarkten, gezellig dicht bij elkaar (zucht …) , Lockdownparties …

Helaas ook wel afgelaste concerten en evenementen. Jukebox 2020 van gisteren … geannuleerd. Xander De Rijcke van volgende week … geannuleerd, Concert van de Harmonie van volgende week … geannuleerd.

Ik heb zelfs het etentje voor de collega’s dat voor vandaag gepland stond geannuleerd. Vanuit het bedrijf kregen we immers de instructies om vanaf maandag tot nader order thuis te werken en om zo weinig mogelijk contact te hebben met elkaar. Het leek dan ook niet verstandig om net vóór die regel ingaat nog effe gezellig met heel het team in een kleine ruimte te kruipen. Wij zijn tenslotte de crème-de-la-crème van de maatschappij hè 😉 (en niet zo stupide als die lockdownparty’ers van gisterenavond).

Het zou trouwens moeilijk genoeg zijn geweest om alles rond te krijgen aangezien de helft van de benodigdheden die we nodig hadden voor het eten quasi onvindbaar was in de Okay.

Maar we hebben van de nood een deugd gemaakt en een hele dag gezellig in de tuin gewerkt. Daar was het weer ideaal voor en in de buitenlucht werken, wandelen of joggen wordt nog altijd aangeraden, zolang je het maar niet met teveel samen doet.

Gisteren trouwens voor de eerste keer sinds november (!) nog eens gaan joggen. 4 km in 29 minuten en altijd een vrij constant tempo kunnen aanhouden.

Dat ga ik de volgende weken meer moeten doen want met dat thuiswerken gaat er een hoop beweging wegvallen en die beweging heb ik echt wel nodig om mijne suikerspiegel op peil te houden.

Veel water, weinig schapen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Gisteren konden we door omstandigheden niet gaan wandelen. Jammer want het was er echt wel het weer voor. Maar dat zou ons vandaag niet overkomen.

Om half negen stonden we al aan de kerk in Itegem voor een wandeling. En ondanks de strakke wind was het best mooi weer.

Ik had een wandeling uitgestippeld die ons langs de Nete naar de Averegten zou brengen. Op die manier konden we de effecten van de regen van de afgelopen weken combineren met de lammertijd die ondertussen toch ook begonnen is.

Het stuk langs de Nete was indrukwekkend. Zo ver je kon zien water, water en nog eens water. Bijzonder mooi om zien, zeker in combinatie met de wolken.

Het probleem was echter ook dat de paden van het wandelknooppuntennetwerk ook onder water stonden. En niet zo’n klein beetje hè, neen hoor, zeker een halve meter water.

Dan maar onverrichterzake teruggekeerd op onze voetstappen en met de auto naar De Averegten gereden. Daar het “klassieke” joggingpad gewandeld maar lammetjes hebben we niet gezien. Hooguit een paar schapen die wel drachtig leken maar geen enkel schattig wollen pluisje te zien.

Dat was op zich wel jammer maar we hebben onze wandeling toch maar weer gehad. En net op tijd want we zaten nog niet terug in de auto en het begon te regenen.

De Klerck of De Cock?

walkingwithluc1 reactie

Ondernemer Bart Bovend’Eerdt komt naar het hoofdbureau om een misverstand recht te zetten. Terwijl hij op zakenreis was, is iemand zijn kantoorpand heimelijk binnengedrongen, een gebeurtenis die door een verborgen camera is vastgelegd.

Na weken speuren heeft De Klerck een verdachte vastzitten. Volgens Bovend’Eerdt is er sprake van een misverstand en zit de verdachte onschuldig vast. Hoewel hij grote bedenkingen heeft, laat De Klerck op aandringen van Bovend’Eerdt de verdachte los. De ondernemer en de verdachte verlaten gezamenlijk het politiebureau.

Een uur later komt er een ontstellend bericht. Bart Bovend’Eerdt heeft zichzelf opgehangen aan de Erasmusbrug. Hij liet op zijn kantoor een afscheidsbriefje achter. Maar is het wel een vrijwillige zelfmoord?

De Klerck en zijn assistent Ruben Klaver zitten met tal van onbeantwoorde vragen, maar commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten.

De Klerck bijt zich echter vast in de zaak en merkt dat er veel meer aan de hand is.

Rechercheur De Klerck en het Doodvonnis is het eerste verhaal rond deze Rotterdamse rechercheur van de hand van Paul Dieudonné.

Dat Dieudonné een fan is van Albert Cornelius Baantjer en dus ook van diens creatie De Cock met ceeooceekaa stopt hij niet onder stoelen of banken. Hij draagt het boek trouwens ook op aan Baantjer. Bovendien wordt De Klerck, wanneer hij naar Amsterdam gaat opgevangen door ene rechercheur Jurre, een oudere man met een sjofel hoedje die al eens graag een cognacje drinkt en een cafeetje met een graatmagere caféhouder.

Net als de boeken van Baantjer is dit eerste verhaal van Dieudonné heel vlot te lezen. Een nobelprijs voor literatuur zal hij nooit krijgen maar het is wel heel ontspannende spannende lectuur, perfect om na een zware werkdag tot rust te komen op de trein.

Ik ben fan.

de klerck 1

Metaal

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De afgelopen dagen stonden in het teken van de tuin en ook van metaal.

Gisteren en eergisteren een dagje vakantie genomen. Eigenlijk met de bedoeling om flink wat in de tuin te werken bij Conny maar dat is een beetje in het water gevallen. Letterlijk dan.

We hebben wel behoorlijk wat kunnen onkruid wieden maar op veel plekken in de tuin voel je de grond wegzakken onder je voeten. Om geen permanente schade aan te brengen hebben we enkel tijdens de droge periodes (donderdagvoormiddag en vrijdagvoormiddag) gewerkt. De rest van de tijd hebben we besteed aan rondrijden om nog wat “accessoires” te kopen zoals daar zijn boomschors en kastanjehouten hekjes en palen.

Wat heeft dat metaal dan te maken met die tuin? Helemaal niks. Maar het heeft wel alles te maken met de concerten van afgelopen woensdag en vrijdag.

Woensdag trokken we nog eens naar Trix in Borgerhout voor een avondje metal. Hoewel ik altijd al een heel brede smaak heb gehad was ik in mijn jonge jaren een hardrocker. Ik ben dat eigenlijk nog altijd want dat ben je voor het leven maar de lange haren zijn ondertussen wel verdwenen.

Mijn favoriete groepen, naast oppergoden KISS, waren voornamelijk Brits en behoorden blijkbaar tot de NWOBHM (de New Wave of British Heavy Metal). Behoorden tot die strekking : Iron Maiden, Def Leppard, Girlschool, Motörhead en Saxon.

En laat het nou net die laatsten zijn die woensdag op het podium stonden in Borgerhout. In het voorprogramma stond met Diamond Head ook een groep uit diezelfde lichting al was die groep mij tot woensdag totaal onbekend. Het werd een klassieke metalavond. Veel tattoos, zwarte T-shirts, baarden, lange haren, bierbuikjes maar vooral goede muziek. Conny is niet zo’n metalhead maar zolang er een goeie melodie in zit kan twee à drie keer op een jaar geen kwaad 😉. Ikzelf voel me op zo’n avonden terug een tiener die na een concert een hele nacht in Brussel bleef rondhangen om de eerste trein terug naar huis te nemen.

saxon

Ook gisteren hadden we een metal concert maar dan van the sixth metal … Het Zesde Metaal dus. Zij kwamen Skepsels, hun nieuwe CD voorstellen in Het Depot in Leuven, één van onze favoriete zaaltjes (waar alles voor ons begon) maar wel een zaaltje met een nadeel. De deuren gaan pas open om 20u, ook wanneer het pijpenstelen regent.

Het concert maakte gelukkig het lang wachten in de regen goed. Wannes Cappelle was in topvorm en de gitaristen Tom Pintens maar misschien nog meer Robin Aerts waren geweldig goed. Voeg daar nog een fantastische lichtshow aan toe en je hebt één van de betere concerten van dit jaar.

zesdemetaal

Belpop

walkingwithlucEen reactie plaatsen

belpop1Belpop.

Bij mij roept die term herinneringen op aan het begin van de jaren ’80 toen de Belgische rockmuziek hoogdagen beleefde. T.C. Matic, Luna Twist, The Machines, The Bet, Raymond, Twee Belgen, The Pop Gun, 1000 Ohm, Allez Allez …

Maar de laatste jaren doet het mij meer denken aan Jan Delvaux, de levende encyclopedie van de Belgische muziek. Volgens Bart Peeters weet hij daar meer over dan Wikipedia.

Sinds 2013 trekt hij de theaters rond met een avondvullend programma. Hij wordt bijgestaan door Jimmy Dewit, beter bekend als DJ Bobby Ewing.

Samen vertellen ze anekdotes en interessante verhalen over onze popgeschiedenis.

Dit jaar doen ze de City Specials.

In elke stad die ze aandoen brengen ze enkel weetjes over muziek die op een of andere manier met die stad te maken heeft.

Dan zit je met een stad als Heist op den Berg uiteraard goed. Al van in de jaren ’60 is daar muziek gemaakt. Heist had meerdere opnamestudio’s (Tamara King, Monopole), een eigen fabriek waar platen werden geperst en natuurlijk ook het nodige talent met namen als P.P. Michiels, Bobby Prins of Ruth McKenny (al waren er ook wel artiesten met een pak minder talent).

Voor we het beseften was de show van anderhalf uur voorbij. Een heel gezellige avond was het met als hoogtepunt voor mij toch wel een duet van Paul Michiels met Sir Tom Jones die samen Changes brachten.

belpop2