Auteur: walkingwithluc

Oxford

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Naast Blenheim Palace was ook een bezoek aan Oxford een must deze vakantie.

Daarom vertrokken we vroeger dan normaal om zoveel mogelijk uit deze dag te halen. Helaas werkte het verkeer niet mee. Omdat de A35 afgesloten was moest iedereen via afrit 8A in plaats van 9. Gevolg … ongeveer 45 minuten in file gestaan. Niet prettig uiteraard. We waren na de afrit gelukkig heel snel aan de Park & Ride zodat we met de bus verder konnen.

Eerste plaats die we zeker wilden zien was de Bodlean Library. Daar kozen we voor de korte rondleiding van een halfuurtje maar dat was wel genoeg om veel te weten te komen over deze bibliotheek die na The Library of Congress in Amerika en The British Library in London het meeste aantal boeken in zijn bezit heeft (zo’n 12.000.000). We mochten ook het oudste gedeelte van de bibliotheek bezoeken. Daar staan boeken van meer dan 500 jaar oud.

We wilden ook zeker naar Christ Church College maar vóór we dat deden hebben enkele boekenwinkels (Blackwell’s, Waterstone’s) en uiteraard ook The Mountain Warehouse bezocht.

Christ Church was zo mooi als ik het me kon herinneren. Ik was er al eerder geweest, Conny nog niet. We waren daar niet alleen. Duitse studenten en uiteraard hordes Japanners hielden ons gezelschap (of liepen in onze weg, ’t is maar hoe je het bekijkt).

Op weg naar huis hebben we dan een fikse bui over ons dak gekregen maar wat maakt dat uit wanneer je in de auto zit na alweer een zalige vakantiedag?

Het Arboretum en de Bard

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Al 30 jaar kom ik nu naar Engeland en nog nooit is het me gelukt om een Car Boot Sale te bezoeken. Nog nooit. Tot Conny gisteren een plakkaatje zag staan in Evesham : Car Boot Sale every Wednesday.

Laat het nu vandaag toch woensdag zijn zeker. Op weg naar Batsford Arboretum hebben we daar dan ook een tussenstop gemaakt. De Car Boot Sale viel een beetje tegen wat grootte betreft maar ik heb er nu toch eentje bezocht.

Na de tussenstop ging het dan verder naar het Arboretum en dat was een zeker een meevaller. Ik raad iedereen die in de buurt komt aan om zeker een bezoekje te brengen. Een mooi wandelpad, af en toe flink klimmend, brengt je doorheen het park. Echt rustig wandelen in de natuur. Meer moet dat soms niet zijn.

We hebben daar ook gegeten en zijn dan doorgereden naar de stad van de Bard … Stratford-Upon-Avon. Ondertussen waren de grijze wolken terug verdwenen en scheen er een mooi zonnetje tussen de wolken.

Stratford is een gezellig druk stadje dat, uiteraard, het feit dat William Shakespeare er geboren en begraven werd behoorlijk uitmelkt. Wij hebben vooral genoten van een stadswandeling en hebben rustig rondgekuierd langs de vakwerkhuizen, historische gebouwen en de oevers van de Avon. Uiteraard hebben we ook de kerk bezocht waar het graf van Shakespeare is maar dat was niet het belangrijkste.

Het belangrijkste was misschien wel de Cream Tea die Conny en ik op een terrasje genuttigd hebben. Ook een “first” na 30 jaar. Ik moet zeggen dat het best lekker was al vind mijn dokter dat misschien niet.

Morgen trekken we naar de stad van Morse en Lewis … Oxford.

Blenheim Palace

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Eén van de redenen waarom we dit jaar naar Engeland zijn gekomen ligt in Woodstock namelijk Blenheim Palace.

Blenheim Palace is het enige niet-koninklijke paleis in Groot-Brittannië  en werd gebouwd voor John Churchill, Hertog van Marlborough en bevelhebber van het leger dat in naam van Queen Anne de Fransen versloeg in de slag van Blindheim (dat door de Engelsen werd verbasterd tot Blenheim). De eerste steen werd gelegd in 1705.

Het is heel de tijd in het bezit gebleven van de familie Churchill-Spencer. Ondertussen is het eigendom van de 12de Hertog. in 1874 werd er ene zekere Winston Churchill geboren, de man die Groot-Brittannië doorheen de tweede wereldoorlog loodste.

Het is één van de mooiste landhuizen die ik ken. De vernieuwde audiogids (gratis en met Nederlandstalige commentaar) maakte het bezoek compleet

Na een smakelijke hap hebben we nog een wandeling van om en bij 7,5 km doorheen het 800ha grote park gemaakt.

Blenheim Palace … een aanrader wanneer je in Oxfordshire bent.

Lincoln

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het was gisteren toch wel iets speciaals … voor de eerste keer in 30 jaar stond er een “2” op het kaartje dat ik aan mijn binnenspiegel moest hangen 🙂 .

We hadden al een gezellige dag in Blankenberge gehad vóór we ons aanmeldden bij P&O Ferries in Zeebrugge maar daarover later meer.

De overtocht verliep trouwens heel rustig. Van de boot geraken ging iets minder vlot. Om te beginnen stonden we op een “hoistable deck” en moesten we wachten tot de auto’s onder ons van de boot waren. Daarna was het lang aanschuiven aan de identiteitscontrole.

Maar eens we op Hedon Road zaten ging het heel vlot. In iets meer dan een uur waren we in Lincoln. Lincoln heette in de eerste eeuw na Christus nog Lindum Colonia en was eigenlijk een soort rustoord voor Romeinse veteranen.

In 1068 bouwde Willem de Veroveraar er een kasteel. In de veertiende eeuw werd Lincoln Cathedral gebouwd. Het kasteel huisvest ook een Victoriaanse gevangenis. Vanop de Middeleeuwse Wallen heb je enkele mooie vergezichten op Lincolnshire en op de stad.

Ruim voldoende te zien dus om een paar uur door te brengen.

Na het bezoekje aan Lincoln reden we verder naar Salford waar we verwacht werden in het Salford Hall Hotel. Een heel pittoresk hotel waar het heerlijk eten is.

Morgen trekken we in principe naar Woodstock (niet dat van het festival) om een bezoek te brengen aan Blenheim Palace.

Vakantie

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Eindelijk is hij voorbij … die lange zomervakantie.

Nu ja, vakantie? Van de 45 werkdagen in juli en augustus heb ik er 42 gewerkt. Inderdaad … 42. Da’s veel zunne. Zeker als je in die periode 12 keer een goeie vakantie moet wensen aan 7 collega’s (en dat is geen rekenfout).

Maar nu is het eindelijk mijn beurt. Drie weken vakantie !

Vandaag was het nog een vrij rustige dag maar morgen zijn we echt weg. Eerst een ontbijtje in Peulis, dan naar Blankenberge om een tentoonstelling van Michiel Hendryckx mee te pikken en tegen vier uur zouden we in Zeebrugge willen zijn om een uurtje later in te schepen op de Pride of York.

En dan gaan we een weekje genieten van de Cotswolds en Oxfordshire. Stratford-Upon-Avon, Oxford, Blenheim Palace en zoveel meer. Het is ook wel een gevaarlijke streek. Denk maar aan al de moorden die inspecteurs Morse, Lewis en Barnaby  daar in de buurt hebben opgelost.

’t Zal wel een klein beetje raar doen … zo voor de eerste keer in zoveel jaren dat ik de oversteek niet alleen maak 😉

oxfordshire

Loodjes

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Terwijl op het werk de laatste loodjes serieus beginnen door te wegen hebben we vandaag nog eens iets gedaan dat al een eeuwigheid geleden was.

We hebben nog eens de Vesten rond Lier gelopen.

Ik loop die eigenlijk niet graag maar onze trainer Cédric, de zevenjarige zoon van loopmaatje Sally wilde persé de vesten doen.

Dat is dan wel 500 meter meer dan gewoonlijk maar ja … ’t is de jongen zijn laatste vakantieweek en dan geef je maar toe hè 😉

En zo hebben we nog eens 4,75 km gelopen in plaats van 4,25 km.

Ondertussen gaat het aftellen naar de vakantie onverstoord voor. Nog drie dagen werken. En nog 5 keer slapen en we vertrekken naar Engeland.

Was het al maar zover …

joggen lier

Wandelen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Hoewel we een vrij drukke zomer achter de rug hebben was het precies een eeuwigheid geleden dat we nog eens gewoon gaan wandelen zijn.

Het warme weer had daar natuurlijk ook wel mee te maken. Ik kan er helemaal niet tegen en Conny is ook geen fan.

Vandaag was het echter zalig wandelweer en dus hebben we onze Meindl’s nog eens aangetrokken om naar Gestel te trekken. Dan konden we ineens ook het nieuwe Koffiehuisje daar eens proberen.

Vertrekken deden we richting Berlaar en Herenthout waar we halfweg onze wandeling een pauze maakten in ’t Schipke aan de Nete. Langs de oevers van de Nete ging het dan terug richting Gestel waar we … 10 minuten vóór sluitingstijd aan het koffiehuisje waren. Die koffie (of thee) zal voor een andere keer zijn.

Maar het was wel een zalige wandeling. Het deed deugd om nog eens gewoon te wandelen. De prachtige dramatische wolken maakten het feest compleet. En het gaf ons ook de gelegenheid om de laatste afspraken te maken voor onze vakantie naar Engeland binnen een week.

Als die week maar snel voorbij gaat. Het zal echter voor beiden nog een razend drukke week worden. Niet prettig maar dan gaan we des te meer genieten van de vakantie.

Inhaalbeweging (3)

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De laatste inhaalbeweging is er eentje met een vrij hoog nostalgie-gehalte.

Heel lang geleden, toen de dieren nog spraken en toen ik nog jong was, waren er in Vorselaar twee coureurs : Daniël Willems en Ronny De Cnodder. Je was of voor de ene of voor de andere. Een gezonde rivaliteit die elke week een heuse volksverhuizing  teweeg bracht. Elke week trok een rits supporters immers naar de koers. Allemaal getooid met wielerpetjes. Sommigen mochten zelfs rond het parcours wandelen met reservewielen. Bedoeling was uiteraard om de palm mee naar huis te nemen.

Zondag kwam dat gevoel een beetje terug. Het Belgisch Kampioenschap Retro Koers werd immers bij ons georganiseerd.

Enkele spelregels van de retrokoers zijn bijvoorbeeld dat de benen niet mogen geschoren worden, dat de versnellingshendels aan de kader zitten en niet aan het stuur en dat er geen klikpedalen mogen worden gebruikt. Eigenlijk zou een oude worstenhelm ook moeten maar ik begrijp dat moderne helmen nu eenmaal veiliger zijn. Jammer genoeg hadden de oude kaders te vaak hypermoderne wielen maar ja …

Hoewel het ludiek is werd er toch behoorlijk doorgereden. Wie er uiteindelijk kampioen is geworden weet ik niet. Ik heb niet op het einde gewacht.

Maar het heeft wel enkele mooie plaatjes opgeleverd.

Inhaalbeweging (2)

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na het bezoekje aan Antwerpen hadden we eigenlijk net genoeg tijd om te eten vóór we alweer op pad waren.

Deze keer ging het met de fiets naar Rijmenam op een boogscheut van Peulis.

We waren nog op tijd om het laatste halfuur van André Brasseur mee te pikken. Het was de kranige Waal niet aan te zien dat hij bijna 80 is. Iedereen kent trouwens André Brasseur alleen weten de meesten het gewoon niet. Zijn Early Bird uit 1965 (!) zal ongetwijfeld bekend in de oren klinken (https://youtu.be/Gm2tli3OAnw). Zijn band mocht er trouwens ook wezen.

Daarna trokken we naar de andere kant van het plein om het (akoestisch) optreden van Wally te zien. Niet Eddy maar wel het alias van Wouter Immers. We hadden er een beetje schrik voor vanwege zijn link met Tourist LeMC (en die vinden wij een beetje vervelend). Maar dat viel heel goed mee. Samen met twee gitaristen en één gitarist/toetsenist bracht hij een gesmaakt optreden van ruim een half uur.

Terwijl op de mainstage JToTheC (Jay To The Cee) zijn best deed kozen wij een goed plaatsje uit voor het volgende akoestisch optreden. De verwachtingen lagen immers behoorlijk hoog.

Stefan Dixon was me eigenlijk onbekend net als zijn Zuid-Afrikaanse landgenoot Gerald Clark maar Eva De Roovere, Jan Hautekiet en Klaas Delrue waren dat niet. Onze verwachtingen werden trouwens volledig ingelost. Het was een geweldig optreden van ongeveer drie kwartier.

Het was de bedoeling dat we ook nog een stuk van Vive la Fête zouden meenemen maar na een paar minuten hadden we al door dat Els Pynoo niet echt kan zingen en dat we beter terug richting Peulis konden fietsen.

Al bij al toch een heel geslaagde avond voor amper 5 euro.

Inhaalbeweging

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het is hier vrij stil maar dat betekent niet dat er niets gebeurt hoor.

Maar wanneer er gemiddeld 5 van de 7 collega’s afwezig zijn door verlof (waarvan één door ziekte) dan heb je ’s avonds niet veel zin om te bloggen.

Afgelopen weekend was trouwens heel druk. Vrijdagavond gaan eten bij een collega-vriendin van Conny, zaterdag een uitstapje naar Antwerpen met bezoek aan Antwerp Photo en ’s avonds nog even naar Rijmenam gefietst om een paar optredens van Rijmrock mee te pikken. Op zondag stond er dan weer het Belgisch Kampioenschap Retrokoers op het programma.

Maar eerst zaterdag. In het Loodswezengebouw aan de Tavernierkaai, vlakbij het MAS werden immers vier fototentoonstellingen tegelijkertijd georganiseerd. Het gebouw staat al een tijdje leeg maar is tijdelijk terug opengesteld.

De tentoonstelling Iconobelge toont het werk van een dertigtal Belgische fotografen. Een heel gevarieerd aanbod van foto’s. Met Architecture of Density en Tokyo Compression werd het werk van Michael Wolf, een in Japan wonende Duitser, tentoongesteld. De derde tentoonstelling stond in het teken van de Prix Carmignac. Nog tot 2 september wordt het werk van Narciso Contreras getoond. Hij won met zijn reeks Libya : A human marketplace de prijs in 2016. Hij schetst de gruwel van de mensenhandel in het Midden Oosten. Niet zo’n prettig onderwerp maar heel krachtige foto’s.

Het hoofddoel was echter tentoonstelling nummer 4 : Antoon Corbijn 1-2-3-4. Corbijn verwierf wereldwijde faam en bekendheid dankzij zijn foto’s van onder andere Depêche Mode, U2, Nick Cave en de Rolling Stones.

In de kelders van het Loodswezengebouw hingen een vierhonderdtal foto’s. Deze locatie en de manier waarop de tentoonstelling werd opgebouwd op zich maken een bezoek al de moeite waard. Rondlopen in het gebouw is trouwens ook leuk. Verf die afbladdert, een vergeten archiefkast, kamers met 30 stopcontacten … je hebt nog de kans tot eind september om ze te bezoeken. Zeker doen!