vakantie

Het Arboretum en de Bard

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Al 30 jaar kom ik nu naar Engeland en nog nooit is het me gelukt om een Car Boot Sale te bezoeken. Nog nooit. Tot Conny gisteren een plakkaatje zag staan in Evesham : Car Boot Sale every Wednesday.

Laat het nu vandaag toch woensdag zijn zeker. Op weg naar Batsford Arboretum hebben we daar dan ook een tussenstop gemaakt. De Car Boot Sale viel een beetje tegen wat grootte betreft maar ik heb er nu toch eentje bezocht.

Na de tussenstop ging het dan verder naar het Arboretum en dat was een zeker een meevaller. Ik raad iedereen die in de buurt komt aan om zeker een bezoekje te brengen. Een mooi wandelpad, af en toe flink klimmend, brengt je doorheen het park. Echt rustig wandelen in de natuur. Meer moet dat soms niet zijn.

We hebben daar ook gegeten en zijn dan doorgereden naar de stad van de Bard … Stratford-Upon-Avon. Ondertussen waren de grijze wolken terug verdwenen en scheen er een mooi zonnetje tussen de wolken.

Stratford is een gezellig druk stadje dat, uiteraard, het feit dat William Shakespeare er geboren en begraven werd behoorlijk uitmelkt. Wij hebben vooral genoten van een stadswandeling en hebben rustig rondgekuierd langs de vakwerkhuizen, historische gebouwen en de oevers van de Avon. Uiteraard hebben we ook de kerk bezocht waar het graf van Shakespeare is maar dat was niet het belangrijkste.

Het belangrijkste was misschien wel de Cream Tea die Conny en ik op een terrasje genuttigd hebben. Ook een “first” na 30 jaar. Ik moet zeggen dat het best lekker was al vind mijn dokter dat misschien niet.

Morgen trekken we naar de stad van Morse en Lewis … Oxford.

Lincoln

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het was gisteren toch wel iets speciaals … voor de eerste keer in 30 jaar stond er een “2” op het kaartje dat ik aan mijn binnenspiegel moest hangen 🙂 .

We hadden al een gezellige dag in Blankenberge gehad vóór we ons aanmeldden bij P&O Ferries in Zeebrugge maar daarover later meer.

De overtocht verliep trouwens heel rustig. Van de boot geraken ging iets minder vlot. Om te beginnen stonden we op een “hoistable deck” en moesten we wachten tot de auto’s onder ons van de boot waren. Daarna was het lang aanschuiven aan de identiteitscontrole.

Maar eens we op Hedon Road zaten ging het heel vlot. In iets meer dan een uur waren we in Lincoln. Lincoln heette in de eerste eeuw na Christus nog Lindum Colonia en was eigenlijk een soort rustoord voor Romeinse veteranen.

In 1068 bouwde Willem de Veroveraar er een kasteel. In de veertiende eeuw werd Lincoln Cathedral gebouwd. Het kasteel huisvest ook een Victoriaanse gevangenis. Vanop de Middeleeuwse Wallen heb je enkele mooie vergezichten op Lincolnshire en op de stad.

Ruim voldoende te zien dus om een paar uur door te brengen.

Na het bezoekje aan Lincoln reden we verder naar Salford waar we verwacht werden in het Salford Hall Hotel. Een heel pittoresk hotel waar het heerlijk eten is.

Morgen trekken we in principe naar Woodstock (niet dat van het festival) om een bezoek te brengen aan Blenheim Palace.

Vakantie

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Eindelijk is hij voorbij … die lange zomervakantie.

Nu ja, vakantie? Van de 45 werkdagen in juli en augustus heb ik er 42 gewerkt. Inderdaad … 42. Da’s veel zunne. Zeker als je in die periode 12 keer een goeie vakantie moet wensen aan 7 collega’s (en dat is geen rekenfout).

Maar nu is het eindelijk mijn beurt. Drie weken vakantie !

Vandaag was het nog een vrij rustige dag maar morgen zijn we echt weg. Eerst een ontbijtje in Peulis, dan naar Blankenberge om een tentoonstelling van Michiel Hendryckx mee te pikken en tegen vier uur zouden we in Zeebrugge willen zijn om een uurtje later in te schepen op de Pride of York.

En dan gaan we een weekje genieten van de Cotswolds en Oxfordshire. Stratford-Upon-Avon, Oxford, Blenheim Palace en zoveel meer. Het is ook wel een gevaarlijke streek. Denk maar aan al de moorden die inspecteurs Morse, Lewis en Barnaby  daar in de buurt hebben opgelost.

’t Zal wel een klein beetje raar doen … zo voor de eerste keer in zoveel jaren dat ik de oversteek niet alleen maak 😉

oxfordshire

Loodjes

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Terwijl op het werk de laatste loodjes serieus beginnen door te wegen hebben we vandaag nog eens iets gedaan dat al een eeuwigheid geleden was.

We hebben nog eens de Vesten rond Lier gelopen.

Ik loop die eigenlijk niet graag maar onze trainer Cédric, de zevenjarige zoon van loopmaatje Sally wilde persé de vesten doen.

Dat is dan wel 500 meter meer dan gewoonlijk maar ja … ’t is de jongen zijn laatste vakantieweek en dan geef je maar toe hè 😉

En zo hebben we nog eens 4,75 km gelopen in plaats van 4,25 km.

Ondertussen gaat het aftellen naar de vakantie onverstoord voor. Nog drie dagen werken. En nog 5 keer slapen en we vertrekken naar Engeland.

Was het al maar zover …

joggen lier

Wandelen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Hoewel we een vrij drukke zomer achter de rug hebben was het precies een eeuwigheid geleden dat we nog eens gewoon gaan wandelen zijn.

Het warme weer had daar natuurlijk ook wel mee te maken. Ik kan er helemaal niet tegen en Conny is ook geen fan.

Vandaag was het echter zalig wandelweer en dus hebben we onze Meindl’s nog eens aangetrokken om naar Gestel te trekken. Dan konden we ineens ook het nieuwe Koffiehuisje daar eens proberen.

Vertrekken deden we richting Berlaar en Herenthout waar we halfweg onze wandeling een pauze maakten in ’t Schipke aan de Nete. Langs de oevers van de Nete ging het dan terug richting Gestel waar we … 10 minuten vóór sluitingstijd aan het koffiehuisje waren. Die koffie (of thee) zal voor een andere keer zijn.

Maar het was wel een zalige wandeling. Het deed deugd om nog eens gewoon te wandelen. De prachtige dramatische wolken maakten het feest compleet. En het gaf ons ook de gelegenheid om de laatste afspraken te maken voor onze vakantie naar Engeland binnen een week.

Als die week maar snel voorbij gaat. Het zal echter voor beiden nog een razend drukke week worden. Niet prettig maar dan gaan we des te meer genieten van de vakantie.

Vakantie

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vakantie, vakantie, vakantie.

’t Is elk jaar hetzelfde maar het lijkt wel elk jaar moeilijker en moeilijker te worden.

Elk jaar zie ik collega’s met vakantie vertrekken, (even) terug komen werken en opnieuw met vakantie vertrekken. In de verzekeringssector hebben we immers voldoende vakantie om dat te kunnen doen ;-).

Maar terwijl iedereen met vakantie gaat (en geregeld foto’s en/of berichtjes doorstuurt van die vakantie) zit ik daar op ’t werk. 9 weken lang met twee snipperdagen in juli en één betaalde feestdag in augustus. Soms twee collega’s om me gezelschap te houden, meestal maar één.

En ja, ik weet het … ik heb mijn vakantie nog te goed (drie weken in september en een week in oktober) maar dat maakt het er niet gemakkelijker op.

Volgend jaar misschien toch ook eens overwegen om een paar dagen in juli en een paar dagen in augustus te nemen. Bijvoorbeeld om de vierdaagse van de IJzer te wandelen?

Maar eerst tellen we dus af naar september (Oxfordshire) en naar oktober (Zeeland) en vóór ik het vergeet naar Tilburg (November).

workholiday1

Vakantie dicht bij huis

walkingwithlucEen reactie plaatsen

daasOnlangs was Herr Seele te gast in De Zomer van 2018 op Radio 1. Elke gast kiest daar een thema en dan mogen luisteraars liedjes voorstellen die bij dat thema passen. Het thema van Herr Seele was “vakantie dicht bij huis”.

En eigenlijk heeft hij gelijk. Waarom toch altijd duizenden kilometers vliegen of rijden terwijl het dichtbij huis vaak zo mooi is. Sinds ik regelmatig wandel moet ik vaststellen dat België inderdaad heel mooi is.

Vandaag kozen we trouwens wel voor heel dichtbij namelijk mijn eigenste Vorselaar. In 2017 werd de Lovenhoek wandeling verkozen tot mooiste wandeling van het jaar in de Provincie Antwerpen. Het werd dan ook hoog tijd om ze eens te doen.

Kort na de middag was Conny hier en vertrokken we richting Lovenhoek, amper 3 km van mijn deur. Het eerste deel van de wandeling was weliswaar mooi maar toch niet zo speciaal. Tot we op een gegeven moment rechts het bos in draaiden.

Over planken en smalle bruggetjes ging het verder het bos in. In deze tijd van droogte waren de planken misschien overbodig maar ik kan me wel indenken dat het er in een regenachtige periode totaal anders uitziet.

Het was in ieder geval een heel mooie wandeling die ik iedereen kan aanraden. Zelfs de temperatuur viel, dankzij een aangename bries en voldoende schaduw, viel mee vandaag.

Het enige dat een beetje tegenviel waren mijn vrienden de dazen. Die vinden mij om op te eten. En dat hebben ze zeker weer geprobeerd. Drie serieuze beten waren het resultaat, tot bloedens toe.