Pinkstervakantie

Er was een tijd, namelijk van 2006 tot en met 2014 dat ik het volledige Pinksterweekend (en meestal de dag ervoor en de dag erna, van huis was. Ofwel maakte ik een tochtje naar Parijs om vandaar via Rotterdam terug naar huis te gaan. Eén keer ben ik zelfs naar Hamburg geweest. Ik heb het dan natuurlijk over de Roparun die ook dit weekend weer zal plaatsvinden.

Ook dit jaar ben ik van huis maar niet voor de Roparun. Wel voor onze tweede (korte) vakantie van het jaar. Ook deze keer zitten we bij onze Noorderburen, niet alleen omdat het daar zo mooi is maar ook omdat het er gewoon gezellig vakantie hebben is.

De vakantie begon eigenlijk gisteren met een optreden van Laïs in CC De Zwanenberg in Heist op de Berg. Onder het motto “Laïs omhelst de kleinkunst” brengen de dames covers van de beste kleinkunstnummers. Nu ja, niet zomaar covers, ze brengen er hun eigen versie van. Anderhalf uur genieten was dat.

lais

Vanochtend vroeg vertrokken we dan richting Hoenderlo, als tussenstop naar ons hotel in Vierhouten. De auto achtergelaten, een (gratis) witte fiets genomen en naar het Kröller-Müllermuseum in het hartje van het Park Hoge Veluwe.

Het museum herbergt niet alleen de tweede grootste Vincent van Gogh collectie maar ook een resem andere mooie schilderijen van o.a. Gaugin, Monet, Ensor. Er is ook een gedeelte modernere kunst en een beeldentuin maar als ik eerlijk ben begrijp ik daar weinig van. De Van Gogh zalen op zich zijn de inkomprijs wel waar.

Na het bezoek nog een korte fietstocht gemaakt naar het Jachthuis en dan terug naar de auto.

Klik op de foto’s voor een slideshow

Een heel geslaagde eerste dag werd afgesloten met een hartelijk welkom in Hotel Vierhouten (bij Bas en Valerie). Dat hartelijk welkom werd trouwens gevolgd door een heel smakelijk avondmaal.

Morgen staan enkele Hanzestadjes op het programma.

Schelde en Durme

Wisten jullie dat Torfs Schoenen in zijn magazijn in Temse twee keer per jaar een soort opruimingsverkoop houdt? Ik niet tot Conny me er op wees. Dit verlengd Hemelvaartweekend was één van die twee keer.

Daarom trokken we gisteren naar Temse om in de eerste plaats eens een kijkje te nemen bij Torfs en dat te combineren met een wandeling langs de Schelde en de Durme.

Het was trouwens een geslaagde combinatie : twee paar schoenen gekocht voor “een prijsje” en een heel mooie wandeling van 10 km gemaakt.

Om de dag af te sluiten hebben we een (bijna) privévoorstelling in de UGC cinema van Mechelen gekregen. Achter ons zat nog één koppel maar dat was het dus. Vier (!) mensen in een hele zaal. De film was nochtans heel goed. We hebben Death of Stalin gezien, de satirische blik van Armando Iannucci. Die ken ik vooral van The Day Today, een satirische sketchshow waar onder andere Alan Partridge (gespeeld door Steve Coogan) voor het eerste optrad.

Maar terug naar Stalin. Op onnavolgbare wijze vertelt Iannucci de machtsstrijd die woedde na het overlijden van Stalin. Beria die probeert om via Malenkov de macht te grijpen aan de ene kant en Chroetsjov die de rest van het comité achter zich hoop te krijgen.

stalin

Vaak grappig maar soms ook bloedserieus. Ik vind het in ieder geval een aanrader.

Enkele foto’s van de wandeling (klik op de foto’s om een groter exemplaar te zien)

Thuis

Hemelvaartsdag staat de afgelopen jaren gelijk aan de KWB-wandeling in Peulis dat ondertussen toch wel een beetje mijn tweede thuis is geworden ;-).

Vooral het eerste deel van de wandeling was bijzonder mooi met onder andere de Peultebossen. Zelfs al was het weer niet optimaal, het was toch genieten. Het tweede deel van de wandeling was iets minder omdat we langs iets drukkere wegen moesten wandelen maar verder waren er toch ook daar weer heel genietbare momenten.

Uiteindelijk klokten we af op 14 km.

Ook volgens de traditie hebben we deze wandeling afgesloten met een smakelijke maaltijd.

(klik op de foto voor een grotere versie)

Strips

Eindelijk eens de tijd gevonden om onzen Blacky naar de garage te brengen voor een groot onderhoud en, misschien wel belangrijker, om de zomerbanden er terug te laten opleggen. Want hoewel de winterbanden hun werk goed doen, ik heb toch liever mijn laagprofiel zomerbanden. Ze ogen niet alleen mooier, ze rijden ook veel sportiever. Elk putje, elk steentje … ik lijk ze wel te voelen. Niet iedereen vindt dat even prettig maar daar stoor ik me niet echt aan.

Om de dag te vullen ben ik met de bus naar Antwerpen gereden. Verrassend genoeg ging dat behoorlijk vlot. Het was zaaaalig om rond te kuieren in Antwerpen, ook al was ik maar alleen. Omdat ik nogal vroeg daar was ben ik begonnen met een wandelingetje van het Astridplein naar de Schelde. Vandaar rustig terug naar het Astridplein. Maar ik heb uiteraard wel de nodige tussenstops gemaakt.

De Fnac, Standaard Boekhandel, de Slegte, Modelbouw Verschooten … ik heb ze allemaal een bezoekje gebracht. Hoofddoel van vandaag was echter Stripwinkel BEO aan de Oude Vaartplaats. En ik heb er echt mijn tijd voor genomen. Ruim een uur door strips dwalen … ook dat kan vakantie zijn.

Vandaag is er, voor mij, trouwens een einde gekomen aan de Fenix Collectie van Brabantstrip. Niet omdat ik het zelf wil maar omdat ze er simpelweg mee stoppen, na 131 albums. Nu moet ik wel zeggen dat Brabantstrip al lang niet meer is wat het geweest is. Vroeger was ik ook lid van de vzw maar na het vertrek van Patrick Vranken bleek ook het enthousiasme en de structuur vertrokken.

Ik zal ze missen. Maar anderzijds ben ik ook een beetje opgelucht. Omdat het niet duidelijk meer was wanneer er nieuwe strips uitkwamen liep ik altijd het risico om er één te missen. En dat zou toch wel zonde zijn omdat er maar een vijfhonderdtal mensen zijn die de volledige collectie in hun bezit kunnen hebben. Van de eerste drie verhalen uit de collectie (drie albums met gags van Fonske door Marc Sleen) werden in 2001 immers maar 500 exemplaren gedrukt. Het is in ieder geval het einde van een tijdperk.

Ik heb in ieder geval een heel leuke dag gehad in Antwerpen.

20180509_08545620180509_09555620180509_10232520180509_132935

Gespannen ontspannen

Na anderhalve dag grote lenteschoonmaak had ik wel behoefte aan wat ontspanning.

Even met de mountainbike naar Westmalle fietsen om mijn citybike op te halen leek wel leuk. Het naar ginder rijden ging perfect. Het terugkomen iets minder. Om te beginnen had ik net zoals afgelopen zondag zowel op de heenweg als op de terugweg tegenwind. Ik weet dat dat eigenlijk niet kan maar toch was het zo.

Dat was echter het minste van mijn zorgen. Na 10 km fietsen begaf mijn gloednieuwe binnenband het. Pompen hielp niets. Er ging meer lucht uit dan ik er in kon pompen. Een eerste klein foutje van de fietsenmaker die al meer dan 20 jaar mijn vertrouwen geniet?

fietstocht 20180508

Gelukkig kon ik mijn broer bellen om me te komen halen want nog 8 km naar huis wandelen zag ik niet zitten. Ik had immers nog een loopafspraak om 19u30. En die wekelijkse jogging met ex-collega Sally wil ik echt niet graag missen. Het joggen is minder belangrijk maar het kletsen is zo gezellig. Of joggen bij 28°C (om 19u30 !!!) een goed idee is betwijfel ik maar we hebben onze 4 km toch maar weer gehad.

joggen 20180508

Vergeten

Kreeg ik vorige week de vraag van Conny waar het verslag van The Van Jets bleef.

Ben ik dat toch wel domweg vergeten zeker, vergeten zoals de tickets van het concert van gisteren.

Maar dus eerst The Van Jets. Hun optreden in Het Depot in Leuven dateert al van 26 april. Als voorprogramma kregen we Danny Blue and the Old Socks, een groepje dat ik zeker nog wel eens terug wil zien. Maar dan moeten ze eerst nog wat ervaring opdoen, een beetje ruiger worden. Ze waren dus wel goed maar klonken een beetje te braaf. Potentieel genoeg echter dus ik zie ze graag binnen een jaar of twee opnieuw.

dannyblue

The Van Jets zelf waren ook wel goed maar in vergelijking met hun twee passages op Suikerrock in 2013 en 2015 en hun passage op TW Classic in 2016 konden ze me deze keer minder overtuigen. Wolfgang Vanwymeersch was weer zijn schitterende zelf op gitaar (en als één van de coolste muzikanten van het land) maar het was vooral Johannes Verschaeve aan de zang die me een beetje tegenviel. Hij leek minder energiek dan anders. Het concert op zich was wel goed maar niet Waaw.

vanjets

Gisteren stond concert 18 van dit jaar op het programma. Deze keer werden we verwacht in De Roma in Borgerhout, de mooiste concertzaal van het land. Gelukkig merkte ik tijdens de klusnamiddag in Peulis nog tijdig dat ik mijn tickets niet bijhad. Zo konden we op weg naar Borgerhout nog een ommetje maken via Vorselaar en de tickets ophalen. Beetje vervelend maar bijlage na niet zo vervelend dan merken dat je de tickets bent vergeten wanneer je voor de ingang staat. Misschien toch eens overwegen om een app te installeren op de smartphone.

De reden waarom we naar De Roma gingen was J. Bernardt. Voor we hem aan het werk mochten zien kregen we een halfuurtje muziek van Tin Fingers. Beste een leuke groep maar wel met verschillende ups en downs, zelfs binnen dat korte halfuurtje. Het eerste nummer was de zang niet om aan te horen. De volgende drie nummers was die dan weer perfect maar dan kwam weer zo’n nummer waar de zang gewoon niet paste. Misschien moeten ze toch eens overwegen om die paar nummers te schrappen. Maar ook deze keer weer vrij veel potentieel.

tinfingers

Iets over negen was het dan de beurt aan J. Bernardt, een alias voor Jinte Deprez van Balthazar die werd bijgestaan door Adriaan van de Velde en Klaas De Somer. Met het concert van Balthazar-compaan Maarten Devoldere en zijn Warhaus in het achterhoofd was ik er niet 100% gerust in. Hun concert op 31 maart 2017 was niet echt een meevaller.

Mijn vrees was echter ongegrond. Hoewel de muziek van J. Bernardt niet echt “mijn ding” is heb ik er toch wel van genoten. Het was van die muziek waarbij zelfs ik, de sfinx van de concerten, begon mee te wiegen en dat wil veel zeggen. Als ik de kans zou krijgen om volgende week nog eens te gaan dan zal ik dat misschien niet doen maar ik wil ze zeker nog wel eens terugzien in de toekomst.

j.bernardt

Om het weekend af te sluiten deze namiddag nog een kort fietstochtje gemaakt met mijn moeder. Dat viel best tegen want het mag er dan mooi hebben uitgezien, er stond verdomd veel wind op het jaagpad langs de Nete en hoe je ook keerde of draaide, hij waaide altijd uit de verkeerde richting. En nog geen klein beetje he. Voor iemand van 84 jaar zoals mijn moeder valt het dan best wel tegen voor een eerste fietstocht na een lange fietsloze winter. Maar met af en toe een ruggesteuntje zijn we er wel geraakt. Onderweg zelfs nog eentje gaan drinken bij Bartel “Marcelleke” Van Riet in Grobbendonk.

Solo

Deze week wordt er niet naar Lier gereden om een halfuurtje te lopen.

Loopmaatje Sally ging immers met enkele vriendinnen naar de sauna en om één of andere reden doen ze dat liever zonder een oude man erbij 😉 .

Dan maar de loopschoenen aangetrokken en naar het mooiste kasteel van het land gelopen : Kasteel De Borrekens met zijn prachtige dreven. Dreven waar het trouwens behoorlijk druk was maar ik denk dat de Kasteellopers, de lokale atletiekvereniging een trainingsavond had.

Op je eentje lopen is niet hetzelfde dan met een praatvaar als Sally maar ik heb mijn looptochtje van een dik halfuur toch maar weer gehad. En al is het maar een halfuur, voor mij (en voor mijn dokter) is het belangrijk dat ik dat minstens één keer per week doe. Twee of drie keer zou beter zijn maar dat lukt zelden.

lopen 20180503

Processie in Limburg

Wat doe je op de dag van de arbeid, de hoogdag van de Sossen?

Dan ga je toch een eeuwenoude processieroute wandelen als eerbetoon aan de Tjeven? 😉

We moesten hiervoor wel 140 km (enkele reis) met de auto rijden maar dat was het zeker waard.

Vertrekken deden we in ’s Gravenvoeren. Al snel passeerden we de grens en het grootste delen van de wandeling zouden we doorbrengen op Nederlands grondgebied. Onze wandeling zou ons via Mesch, Libeek, Mheer, en Noorbeek terug naar ’s Gravenvoeren brengen.

De bronkroute die we volgden is een route waar vóór 1800 een vaste traditionele route gevolgd werd die eeuwenlang van toepassing is geweest. De route gaat door het dal van de Voer, het plateau van de Mescherheide en het Voerense Hoogbos.

Enerzijds machtige vergezichten, anderzijds prachtige bossen. Kortom … zalig om te wandelen, ook al stond er een behoorlijk sterke wind en verschool de zon zich achter soms donkere wolken.

Het kon ons niet deren. Wij hebben 18,75 km bijgeschreven op onze teller en hebben een geweldige dag gehad.

IMG_4364IMG_4389IMG_4414IMG_4438IMG_4440wandeling

De Wijngaardberg

IMG_2949We hebben niet alleen een concert-bucketlist, we hebben ook een bucketlist waar wandelingen opstaan. Momenteel zijn er dat 742 (al kunnen het er ook 743 zijn 😉 ).

Dat aantal is uiteraard een grap maar toch hebben we wandelingen die we absoluut nog willen doen of streken die we nog willen (her)bezoeken.

Vandaag hebben we er eentje kunnen schrappen van de lijst : de Wijngaardbergwandeling in Wezemaal. Afhankelijk van de bron een wandeling van 7,3 km tot 8 km. Ikzelf heb ze als 7,65 km lang gemeten.

Het is een bijzonder mooie wandeling, zeker in deze tijd van het jaar wanneer de fruitbomen bloesemen al kan ik me voorstellen dat het ook in de herfst wondermooi moet zijn. Maar het is ook een vrij lastige wandeling. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Beerzelberg in Beerzel of de Wezenberg in Antwerpen 😉  is dit namelijk een echte berg. Met steile beklimmingen en lastige afdalingen.

Maar absoluut zeker de moeite waard om te doen. Wij hadden dik 2 uur nodig om de wandeling af te ronden. Maar we nemen wel graag onze tijd om eens goed rond te kijken, iets wat menig wandelaar al eens pleegt te vergeten.

Als je ook nog de moeite neemt om af en toe eens een informatiebord te lezen dan leer je ook nog wat bij.

IMG_2950IMG_2963IMG_2983IMG_3029

Bucketlist

cooder 2Iedereen heeft wel één of meerdere bucketlists niet?

Ik heb er ook eentje maar dan op gebied van groepen of artiesten die ik graag live zou zien. Sommigen daarvan zoals Thin Lizzy, The (echte) Beatles of Jimi Hendrix zal ik helaas nooit kunnen zien omdat de artiesten ons al geruime tijd hebben verlaten. Andere groepen zoals Rush of Abba kan ik ook wel vergeten omdat ze gewoon niet meer optreden.

Maar vandaag heb ik er toch nog eentje kunnen schrappen van de lijst. Nu ja, ik heb hem nog niet gezien maar de kaarten zijn wel besteld. Die bestelling ging trouwens niet van een leien dakje. Ik heb al wel eerder tijdens de werkuren even 10 minuutjes genomen om tickets te bestellen. Nog niet zo heel lang geleden bijvoorbeeld om kaartjes te kopen voor George Ezra die al lang op de bucketlist van Conny stond. Ons allereerste concert samen was trouwens een optreden van The Stranglers omdat die toevallig zowel op mijn als op haar bucketlist stond.

Niets dan goeds dan ook over bucketlists … tot vandaag.

Ik dacht immers dat het bestellen van tickets vandaag ook geen probleem zou zijn. Maar toch … om één of andere reden is de website van Ticketmaster op ’t werk geblokkeerd. Dan maar proberen via de smartphone maar dat ging evenmin vlotjes. De ontvangst is in en rond ons gebouw niet altijd even goed.

Het heeft me uiteindelijk 10 uiterst enerverende minuten gekost en nog eens een half uur om te bekomen van de stress. Maar ze zijn besteld ! We voegen in oktober nog een dagje extra aan onze vakantie in Zeeland en blijven een extra nachtje slapen in Oostende. Want daar is het dat Ry Cooder één van zijn twee Belgische concerten zal geven.

Mijn jongere collega’s hebben geen flauw idee wie Ry Cooder ook al ben ik zeker dat ze allemaal al wel eens filmmuziek van zijn hand hebben gehoord. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Paris, Texas, The Long Riders, The Border..

Ik hoop dat hij aan mijn verwachtingen zal voldoen. Ik begin alvast af te tellen.

Get Rythm (1988)