De eerste …

firstdayBest wel een spannende dag gehad vandaag.

Vandaag ben ik immers, voor het eerst sinds 13 maart, nog eens naar het kantoor in Antwerpen geweest.

En ik moet toegeven, na drie en halve maand thuiswerk, was ik er toch niet helemaal gerust in.

De nadruk blijft bij ons op thuiswerk liggen maar het is wel de bedoeling dat we één dag per week naar kantoor komen. Ik koos voor de donderdag, al had ik best kunnen thuisblijven aangezien ik als diabetespatiënt  tot de risicogroep behoor.

Maar ik wilde nog wel eens collega’s in levende lijve zien en horen en niet via Skype of Microsoft Teams 😉.

De wekker dus maar een uurtje vroeger gezet en rond een uur of zes op de trein gestapt richting Antwerpen, met bedekte mond en neus. Na een wandeling van een klein halfuurtje (ik wist gelukkig de weg nog) aangekomen op kantoor. Gels hier, gels daar, enkel richting in de trappenhal, beperkt aantal medewerkers per keer in de lift, verplaatsingen van de ene verdieping naar de andere verdieping met mondmasker. Op de afdeling meer van hetzelfde.

Het deed enerzijds raar om terug mensen te zien maar het deed ook deugd.

Oké … onze beheerssystemen hebben er de hele dag uitgelegen maar dat was niet mijn schuld. Echt waar. Scouts honour 😊.

Voor ik het goed en wel besefte was het alweer tijd om naar huis te gaan … weer met de trein.

En ook morgen wordt het een “eerste dag”. Vanaf deze week werk ik immers nog maar 4/5 in het kader van een landingsbaan. Vrijdagen zijn in principe vanaf nu altijd vrije dagen.

Meersel-Dreef

IMG_6000Van de extra vakantiedag gebruik gemaakt om nog eens met moeder op stap te gaan.

We trokken na het middagmaal naar Meersel-Dreef, het meest noordelijke dorp van België.

We gingen er eigenlijk naartoe omdat moeder nog eens graag de Mariagrot wou bezoeken maar Meersel-Dreef heeft eigenlijk veel meer te bieden. Die grot ligt immers in een heel mooi park met tal van beelden, een mooie kruisweg en vooral rustige wandelpaden. Uiteraard hebben we aan de grot enkele kaarsen aangestoken. Met de examens in aantocht helpen alle kleintjes 😉.

Meersel-Dreef heeft sinds 1687 ook een Kapucijnenklooster. Enkel in de periode van 1800 tot 1865 verbleven er geen Kapucijner paters.

Het gebouw op zich is vrij sober. De omgeving achter het klooster stroomt de Mark die deels ook de grens met Nederlands vormt.

Samengevat … een leuke uitstap waar vooral moeder veel plezier heeft aan gehad.

Morgen beginnen we aan week 12 van het thuiswerk. Nog drie weken en dan volgen anderhalve week vakantie, vakantie die we hopelijk in Boekelo gaan kunnen doorbrengen.

Burgerzin

Ik had het niet verwacht maar de tweede week thuiswerk is behoorlijk goed meegevallen.

Om te beginnen omdat ik er in geslaagd ben om structuur te brengen in mijn dag. Opstaan, te voet de krant gaan halen, ontbijten, naar mijn “bureau” en werken van 7u30 tot 11u30, eten (klaargemaakt door la mama), afwassen, 20 minuutjes wandelen en dan terug aan het werk tot 16u.

Zodra ik thuis ben van het werk volgt dan hetzij een wandeling (weer met la mama) van een uurtje ofwel een looptochtje van een klein halfuur. Terug eten, afwassen, een beetje TV kijken of wat Bejeweled spelen op de laptop en uiteraard ook een halfuurtje (of langer) videochatten met Conny.

Op werkgebied blijft het (gelukkig) druk en is er voldoende werk voorhanden. Sinds we deze week officieel een essentieel beroep uitoefenen zullen we ook altijd openblijven. Uiteraard zijn verzekeringen minder essentieel dan de helden van de zorgsector maar in geval van nood kunnen verzekeringen toch ook wel helpen.

Het weekend zal waarschijnlijk weer minder leuk worden. Vooral omdat er weer wordt gewerkt in de tuin van Conny en ik er weer niet kan bij zijn. Bovendien hadden we een verjaardagsfeestje gepland, een Trail Walk door Mechelen, een weekje naar de Reeuwijkse Plassen in de buurt van Gouda en een concert van Jonas Winterland op ons programma staan.

Dat gaat dus niet door, al hadden we de vakantie al omgeboekt vóór de Lockdown Light in voege trad.

Maar het feit dat ik niet effe naar Peulis kan rijden blijft lastig. Nu ja, ik zou het wel kunnen maar zou geen goed idee zijn hè. Onze burgerzin is groot genoeg om dat niet te doen. We halen die schade wel in zodra het mag.

Ondertussen hebben we gelukkig de moderne technologie die ons verder helpt.

thuiswerk1

In uw kot

Gelukkig zitten we nog met een lockdown-light zodat we nog eens kunnen buitenkomen. Het zou anders waarschijnlijk een pak lastiger zijn.

Het doet wel raar hoor, gaan wandelen in het lentezonnetje tijdens het weekend zonder Conny 😦

Maar aan de andere kant … ik heb tijdens deze eerste lockdown-week toch 39 km bijeen gewandeld en ook nog eens 11 km gejogd.

Morgen gaan we de tweede week thuiswerk in. Ik heb me ondertussen wel vrij goed georganiseerd dus dat zal wel meevallen. Zolang ik me maar aan mijn schema hou : ochtendwandeling, werken, lunch met middagwandeling, werken, avondwandeling of -looptochtje. En tijdens het werken af en toe eens een break nemen om een stuk fruit te eten en een frisse neus te halen.