Aert van Beethoven

Het is niet echt een nieuwjaarsvoornemen want we doen het al we enkele jaren maar het is wel de bedoeling om ook dit jaar veel te gaan wandelen.

Voor onze wandeling van vandaag hebben we ons laten leiden door www.wandelknooppunten.be, onze favoriete website. Je kan daar suggestieroutes bekijken. 

Wij kozen vandaag voor de Aert van Beethovenwandeling. Daarvoor moesten we naar Relst, een deelgemeente van Kampenhout en slechts op 20 minuutjes rijden van Peulis.

Aert van Beethoven is een voorvader van Ludwig van Beethoven, jawel de dove componist van de 5e symfonie (je weet wel … die van D-day) en van de 9e sympfonie (je weet wel … het Europees volkslied, die Ode an die Freude). Wel, Aert was de kleinzoon van Jan van Beethoven, de oudste bekende voorvader van Ludwig.

En Aert was boer en had landerijen in Kampenhout.  Het dorp telt enkele fraaie landerijen zoals het kasteel Ten Opstal en het kasteel Ter Loonst. Op de weide ten noorden van het kasteel Ter Loonst zou ooit de woning van Aert van Beethoven gestaan hebben. Waai uit langs het kanaal Leuven – Dijle, het tweede in België gegraven kanaal.

Het was een mooie wandeling met veel vergezichten en ondanks de nabijheid van de zeer drukke Leuvensesteenweg ook een heel rustige wandeling.

Voor de geïnteresseerden : Vertrek aan de kerk in Relst en volg de knooppunten: 122 – 113 – 114 – 115 – 118 – 119 – 121 – 122.

Schavaai

Als ik niet ergens had gelezen dat “schavaai” het dialectwoord voor takkenbos is en dat het tevens de naam is van een uitloper van het machtige Meerdaalwoud dan zou ik gedacht hebben dat het stond voor modder.

Vandaag was de Schavaaiwandeling met vertrek aan de Sint-Hilariuskerk in Bierbeek ons doel. Via een kronkelpad naast een zijbeek van de Molenbeek bereikten we een pad dat ons naar het Bordingenhof leidde. Deze vierkantshoeve werd al in 1389 vermeld.

Het ging verder omhoog naar de Sint-Bernarduskapel. Op weg daar naartoe moesten we wel even door de velden kruipen want het wandelpad stond gewoon volledig onder water.

Tussen akkers ging het verder naar het Mollendaalbos, een uitloper van het Meerdaalwoud en zo verder terug naar de kerk van Bierbeek waar we na bijna 8 km ons schoofzakske konden verorberen.

Eén constante was er gedurende de hele wandeling … modder. Dat maakt zo’n wandeling dan toch een beetje lastiger.

Mijn gloednieuwe Meindl’s hebben een perfecte doop gehad 😉.

De knooppunten: 77 – 78 – 79 – 75 – 74 – 73 – 72 – 71 – 70 – 7 (de kerk in Bierbeek ligt tussen knooppunten 7 en 77)

Silsombos

Eén van de voordelen van mijn weekends in Peulis door te brengen is dat je heel dicht bij Vlaams-Brabant zit. En dat je in Vlaams-Brabant kunt gaan wandelen op plekken die vanuit Vorselaar veel moeilijker bereikbaar zijn.

Zo trokken we vandaag naar het Silsombos.

Het Silsombos is een naar Vlaamse normen relatief groot natuur- en bosgebied (tussen 50 en 100 ha) in de Belgische gemeenten Kortenberg (Erps-Kwerps) en Kampenhout (Nederokkerzeel). Het Silsombos vormt het westelijke deel van een groot boscomplex dat zich ook uitstrekt over het grondgebied van de gemeente Herent. Het Silsombos is bekend voor zijn bosorchissen, maar daar hebben we in dit seizoen uiteraard weinig van gezien.

Het gebied straalt een mysterieus gevoel uit. Wandel maar eens door de Silsommoerassen en bossen in de sluier van ochtendlijke nevel, de avondschemer met een kreet van wateral of steenuil, het geblaf van een ree of vos op de achtergrond… en dan duikt tijdens de wandeling het beeld van de zwarte madam op. Tijd voor legenden en verhalen. De zwarte madam is een O.L.Vrouwbeeld op een hoge stenen sokkel, gelegen op de grens met Nederokkerzeel en Erps-Kwerps. Er bestaan diverse legenden omtrent dit beeld. Zo bestaat er het verhaal dat op deze plaats rond middernacht stemmen hoorbaar waren. Deze lokten de bezoekers de Molenbeek in, waar ze verdronken. Later richtten de eigenaars van het kasteel Balkemolen hier een Mariabeeld op.

Vandaag was het er bijzonder modderig en glibberig. Soms leken we meer aan ballet of kunstschaatsen te doen dan aan wandelen.

Na bijna anderhalf uur glijden stonden we terug aan de auto met 5,4 km op de teller.

De wandeling : vertrek Lelieboomgaardenstraat 60 in Kortenberg

Knooppunten : 86 – 108 – 109 – 87 – 88 – 89 – 85

Heggekapel

Op vrijdag durf ik al wel eens “op uitstap” gaan met mijn moeder. Aanvankelijk zouden we vandaag gaan wandelen onze gratis treinrit van december opgebruiken en naar Bokrijk gaan wandelen maar de weersvoorspellingen waren begin deze week niet al te best zodat we dat plan al hadden laten vallen.

We zijn dan maar een knooppuntenwandeling in Poederlee gaan doen. Daarvoor reden we naar de Heggekapel.

De Kapel van het Eerwaardig Heilig Sacrament of Heggekapel is het oudste gebouw in de gemeente Lille waar Poederlee deel van is. . Ze werd in opdracht van Jan van Vriesele, heer van Poederlee, gebouwd in 1442 om het grote mirakel dat hier plaats vond nooit te vergeten.

In januari 1412 werd uit de kerk van Wechelderzande een kelk met vijf gewijde hosties gestolen. De dief van de kelk verdwaalde in de omgeving van de ‘Hegge’ bij zijn terugkeer naar de herberg in Herentals waar hij verbleef. Volgens de misdadiger lag dit aan de gewijde hosties. Hij verstopte ze in een konijnenpijp en vond even later zijn weg terug. In de herberg wachtte de schout hem echter op en bij het doorzoeken van zijn kleren vond hij de kelk. De dief bekende zijn misdaad en verklaarde vijf gewijde hosties verborgen te hebben op een ongewijde plaats. Na acht dagen werden de hosties ongeschonden teruggevonden. De dief werd terechtgesteld. Zijn rechterhand werd met een bijl afgehouwen en verbrand, waarna de ongelukkige werd opgeknoopt.

Het werd een mooie wandeling en na afloop hadden we 5 km op de teller.

Meer dan een abdij, een uitgeverij en een lekdreef

Averbode. Wie kent Averbode niet? De Norbertijnerabdij, de lekdreef en de uitgeverij die me in mijn jeugd met Zonnekind, Zonnestraat, Zonneland en de Vlaamse Filmpjes zoveel leesplezier heeft gegeven.

In de onmiddellijke omgeving van de Abdij van Averbode, gesticht in 1134, was eeuwenlang nauwelijks bewoning. Pas in het laatste kwart van de 19e eeuw was er sprake van het gelijknamige gehucht, soms ook Everbode en Den Haak genoemd.

De oprichting van de Broederschap van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart in 1877 bezorgde de abdij landelijke bekendheid als bedevaartsoord. Langs de voorheen vrijwel onbebouwde Westelsebaan verschenen café-restaurants, hotels, een souvenirwinkel en andere handelszaken. Vanaf 1900 werd de nieuwe wijk, die informeel Het Faubourg werd gedoopt, bediend door de stoomtram Zichem-Turnhout.

De komst van een drukkerij en uitgeverij, een nevenproduct van de Broederschap, zorgde ervoor dat het bevolkingsaantal rap zou aangroeien. Er kwamen scholen, coöperatieve bedrijven (melkerij, houtzagerij, stroomdistributie) en verenigingen, zoals de door Ernest Claes vereeuwigde fanfare De Sint-Jansvrienden. Langzamerhand rijpte het plan voor een onafhankelijke gemeente Averbode. Het zou tot 1928 duren vooraleer het gehucht zich losmaakte van de gemeenten Testelt en Zichem. (Bron: Wikipedia)

Maar Averbode is zoveel meer (al wist ik dat vóór vandaag ook niet).

Vorige maand deden we op het werk mee met de Roze Mars. Tijdens die maand hadden ze bij Wandelknooppunten voor elke provincie een Roze Mars Wandeling uitgestippeld. En vandaag kozen wij tijdens onze stay-at-home-vakantie voor Averbode.

We vreesden een beetje voor een drukte van jewelste maar dat viel bijzonder goed mee.

We vertrokken aan de abdij, gingen door een lege lekdreef en toen volgenden 9 zeer afwisselende kilometers met bijzonder veel afwisseling en vooral veel afwisselende Fauna en Flora.

Een bijzonder mooie maar soms toch ook wel heel zware wandeling.