walkingwithluc

Vóór we morgen op wandeldriedaagse naar Limburg vertrekken hebben we de afgelopen twee dagen vooral gevuld met klusjes die je meestal in de lente doet zoals alle wintervuiligheid van het terras poetsen en bijvoorbeeld ook naar de bandencentrale om het zomerschoeisel van de auto te gaan halen.

Wandelen wordt er wel gedaan maar dan gewoon in Peulis, waar het trouwens ook mooi wandelen is.

En we hebben uiteraard onze koffer gepakt.

De weersvoorspellingen voor de komende drie dagen lijken alvast veelbelovend.

Vandaag was het de eerste echte dag van ons weekje vakantie.

Uiteraard gaan we met zo’n weer als vandaag wandelen. De vraag is enkel … waar trekken we deze keer naartoe.

We hebben er het Groot Wandelboek Vlaanderen van Lannoo erbij genomen en al snel was de keuze gevallen op de Belse Heide.

Bel is één van de dertien Geelse parochies. In totaal zijn er trouwens 13 parochies : Larum, Ten Aard, Stelen, Oosterlo Sint-Dimpnawijk, Winkelomheide , Holven, Punt, Elsum, Geel, Zammel en tot slot dus Bel. Dat zijn er toch maar twaalf zullen de wiskundigen onder de lezers denken. Dat is waar maar ook de parochie Sint-Jozef-Olen wordt als Geels beschouwd omdat deels op Geels en deels op Olens grondgebied ligt. Bel is wel de enige parochie die vroeger toebehoorde aan het Prinsbisdom Luik, de andere parochies behoorden tot het Bisdom Kamerrijk.

Het landschap rond Bel is beschermd. Ten zuiden van Bel ligt een dekzandrug met naaldbossen en heiderestanten. Dit bevat het Belsveld, de Belseheide, de duinen en een deel van het Bels Broek. Ten noorden van Bel stroomt de Molse Nete. Het bosgebied Belse Bossen, die geherwaardeerd als natuurgebied door onder meer vernatting, rooien van cultuurbos (dennen) en verschraling van de zandbodem voor herstel van heidebiotoop.(bron : Wikipedia).

Wij vertrokken voor onze wandeling aan de Sint-Lambertuskerk. Al snel bereikten we langs akkers de duinrug die als een langgerekte halvemaan rond Bel ligt. Deze duinrug werd tijdens de jongste ijstijd vanuit de Noordzee (die toen quasi drooglag) naar de Kempen geblazen.

Via de duinen en het bos bereikten we de oevers van de Nete. Wondermooi aan de ene kant van het oeverpad, spuuglelijk aan de andere kant van het oeverpad vanwege de talloze weekendverblijven, helaas een typisch Kempens fenomeen. Door turfwinning ontstonden daar gaten die zich met water vulden en die daardoor de twijfelachtige eer kregen om als rustiek decor te fungeren bij een stacaravan of een bungalow.

Naar het einde toe werden we nog getrakteerd op een vliegshow van de plaatselijke modelvliegtuigenclub en voor we het goed en wel beseften stonden we terug aan de kerk met net geen 11 km op de teller.

Een zeer geslaagd begin van onze vakantie. 

In tegenstelling tot gisteren was het vandaag gelukkig droog weer.

En aangezien er ook een pak minder wind stond dan een maandje geleden zijn we nog eens naar Lier getrokken om de wandeling te doen die we toen van plan waren te doen. Een wandeling die we trouwens bijna 5 jaar geleden ook al eens hadden gemaakt : Anderstad.

Anderstad zou genoemd zijn naar Randerstadt, een kasteel dat voor het eerst werd vermeld in 1247. In 1462 liet Jan van Wesenmael bij testament het kasteel en al zijn goederen na aan Karel van Charolais, zoon van Filips De Goede. In 1585 brandde het gedeeltelijk af. In 1784 werd de rest van het slot afgebroken en onder Frans bewind werd het in 1808 als Staatseigendom verkocht. (bron : Archeologisch vooronderzoek Lier – Anderstad van Natasja Reyns en Jordi Bruggeman).

Nu is het vooral een natuurgebied dat wordt beheerd door Natuurpunt. Het is een waar paradijs voor vogels met brede rietkragen en vijvers die dienen als rustgebied voor trekvogels en als broedgebied voor heel wat zeldzame soorten.

Voor ons was het in ieder geval genieten van de rust. Het is zowel voor Conny als voor mezelf al een heel druk jaar geweest en dan doen dergelijke wandelingen echt wel deugd. Nog een weekje werken en dan is het aan ons om eens een weekje vakantie te hebben.

De titel zou kunnen slaan op het weer van vandaag want zalig kan je dat niet noemen. Dan maar een paar klusjes in huis gedaan.

Gisteren was het wel zalig wandelweer. Daarvan heb ik gebruik gemaakt om met moeder naar de Lilse Bergen te rijden. Niet dat we gingen zwemmen hoor, daarvoor was het weer niet goed genoeg (en wij niet zot genoeg).

Maar wel om nog eens in een andere omgeving te wandelen.

De Lilse Bergen zijn eigenlijk ontstaan tijdens de aanleg van de E34 (die toen nog E3 was).

Het is vooral bekend als recreatiedomein maar je kan er dus ook mooi wandelen.

Onze wandeling passeerde ook langs de Achtzalighedenboom.

Die is bekend omwille van zijn grillige vorm en is dan ook een vliegden. De boom, genoemd naar de acht zaligsprekingen van Christus, dankt zijn naam aan het feit dat hij oorspronkelijk over het uitzonderlijke aantal van acht stammen beschikte. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog zou er echter één zieke stam van afgezaagd zijn, om op die manier verdere besmetting van de boom te voorkomen. Volgens een ander verhaal dat de ronde doet, zouden stropers de stam hebben afgezaagd om zich te wreken op een boswachter die hen eerder had betrapt.

De precieze ouderdom kan nog niet met zekerheid bepaald worden, maar geschat wordt[bron?] dat zijn vroegste bestaan dateert van rond 1850. De boom kreeg alleszins reeds een vermelding in een werk over de meest merkwaardige bomen van België uit 1910.

In maart 2013 werd de boom door een storm zwaar beschadigd. In 2014 werd bekendgemaakt dat het einde van de boom nabij is. (Bron : Wikipedia)

Voor onze wandeling van vandaag zijn we weer in de buurt van Peulis gebleven.

We namen de fiets om, tegen de wind in, de korte verplaatsing naar Bonheiden te maken. Onderweg even via Gemeenschapscentrum ‘t Blikveld gereden om te genieten van het veld van narcissen te bewonderen. Ik heb al veel paasbloemen gezien maar daar aan ’t Blikveld is het echt wel indrukwekkend.

Dan verder naar de kerk waar we de fietsen achterlieten en we de bordjes van Natuurpunt zouden volgen. We kozen voor de uitgebreide Mispeldonkwandeling van ongeveer 5,5 km (blauwe bordjes).

Mispeldonk is een natuurgebied ten zuiden van Bonheiden, tussen de Boeimeer en de Dijle. Het gebied is voor het grootste deel eigendom van Natuurpunt en sluit aan bij het Mechels Broek en Cassenbroek. Samen vormen ze een nagenoeg aaneengesloten natuurgebied.

Het gebied bevat verschillende soorten landschappen: van schrale graslanden, hooiweiden met houtkanten, vochtige loofbosjes tot herstelde heidegebiedjes.

Het landschap kreeg vorm op het einde van de laatste ijstijd, zo’n 10 000 jaar geleden. De Mispeldonkhoeve die haar naam gaf aan het gebied, werd reeds vermeld in 1330. (Bron : Wikipedia)

We hadden deze wandeling al eens eerder gemaakt maar het lijkt ons zo’n wandeling te zijn die je minstens vier keer per jaar moet doen. Het viel ons weer wel op hoe mooi en rustig de omgeving er is. Daar sta je veel te weinig bij stil wanner je er passeert op weg naar Mechelen of Leuven.

Je ziet het nu toch overal hè? De dorre natuur maakt meer en meer plaats voor de kleurrijke lente. Overal beginnen de bomen blaadjes te krijgen en overal zie je bloemetjes opduiken.

Wat je ook meer en meer ziet … schaapjes. Afgelopen week zag ik er veel in Vorselaar tijdens één van mijn dagelijkse avondwandelingen. Vandaag heb ik er veel gezien in Peulis.

Na een dagje werken in en rond de tuin hebben we nog een kleine wandeling gemaakt en dus ook daar redelijk wat lammetjes gezien.