Mollen zonder grillen

Omdat er in Peulis nog een berg strijk lag en ik bijzonder slecht ben in strijken ben ik na het ontbijt maar terug naar Vorselaar gereden. Jawel, zover gaat mijn opofferingsbereidheid ;-).

De voorspellingen voor vandaag waren toch vooral Aprilse grillen met winterse neerslag. En ja hoor, kort na de middag sneeuwde het in Vorselaar.

Kort daarna zag ik echter op buienradar.be dat er een droge periode zat aan te komen. Dan maar direct de wandelschoenen aangetrokken en met moeder naar Poederlee gereden. Daar kan je tijdens de vakantie de tweeënhalfste Mollenjogging doen.

Afstanden van 5 tot 21 km doorheen Poederlee. Wij kozen voor de kortste afstand.

Het werd een mooi wandeling doorheen de bossen en weiden en ook een stukje langs de Aa. Enige stoorzender was de wind die zich soms heel erg deed voelen. Maar verder geen regen, hagel noch sneeuw.

Een halfuurtje nadat we thuis waren sneeuwde het overigens terug.

Heggekapel

Op vrijdag durf ik al wel eens “op uitstap” gaan met mijn moeder. Aanvankelijk zouden we vandaag gaan wandelen onze gratis treinrit van december opgebruiken en naar Bokrijk gaan wandelen maar de weersvoorspellingen waren begin deze week niet al te best zodat we dat plan al hadden laten vallen.

We zijn dan maar een knooppuntenwandeling in Poederlee gaan doen. Daarvoor reden we naar de Heggekapel.

De Kapel van het Eerwaardig Heilig Sacrament of Heggekapel is het oudste gebouw in de gemeente Lille waar Poederlee deel van is. . Ze werd in opdracht van Jan van Vriesele, heer van Poederlee, gebouwd in 1442 om het grote mirakel dat hier plaats vond nooit te vergeten.

In januari 1412 werd uit de kerk van Wechelderzande een kelk met vijf gewijde hosties gestolen. De dief van de kelk verdwaalde in de omgeving van de ‘Hegge’ bij zijn terugkeer naar de herberg in Herentals waar hij verbleef. Volgens de misdadiger lag dit aan de gewijde hosties. Hij verstopte ze in een konijnenpijp en vond even later zijn weg terug. In de herberg wachtte de schout hem echter op en bij het doorzoeken van zijn kleren vond hij de kelk. De dief bekende zijn misdaad en verklaarde vijf gewijde hosties verborgen te hebben op een ongewijde plaats. Na acht dagen werden de hosties ongeschonden teruggevonden. De dief werd terechtgesteld. Zijn rechterhand werd met een bijl afgehouwen en verbrand, waarna de ongelukkige werd opgeknoopt.

Het werd een mooie wandeling en na afloop hadden we 5 km op de teller.