Goede Vrijdag

In 1998 had ik nog schrik van Goede Vrijdag. Wat wil je als je geboren bent op dezelfde dag als Jezus en je bent net 33 geworden?

Grapje uiteraard maar toch …

Van het dagje verlof gebruik gemaakt om nog eens op stap te gaan met mijn moeder en mijn tante.

Eerste bestemming was de Japanse Tuin in Hasselt. Nu alles in bloei staat is dit het moment om te gaan dachten we. Hij was sinds gisteren terug geopend. In de voormiddag worden 500 mensen toegelaten en in de namiddag nog eens evenveel.

Vier jaar geleden ben ik daar met Conny geweest in afwachting van Golden Earring in het Ethias Theater. Maar toen was er van bloesem nog weinig te zien. Gelukkig was er toen een cosplay festival bezig zodat we toch nog “iets” te zien kregen.

Maar vandaag … bloesem in overvloed. Heel groot is de tuin niet maar het was toch zeker de verplaatsing waard.

Na ons blitsbezoekje aan Hasselt zijn we doorgereden naar Scherpenheuvel. Dat was voor beide ook alweer een tijdje geleden.

In Scherpenheuvel was het rustig, zelfs extreem rustig en dat op een Goede Vrijdag.

De dames hebben in ieder geval van hun uitstapje genoten.

Bindteksten

Wat is een bindtekst? Eigenlijk zou dat een korte tekst moeten zijn om de overgang van het ene lied naar het andere lied aangenamer te maken. De zanger kan bijvoorbeeld, in het kort, uitleggen waarover het volgende nummer gaat.

Henk Hofstede van Nits is daar heel goed in. Dat hebben we afgelopen vrijdag nog eens mogen meemaken in De Roma tijdens het laatste concert voor dit jaar, althans toch voor Conny enb mezelf.

Vóór we naar de mooiste concertzaal van het land gingen zijn we wel eerst even binnengestapt in de Amor, het restaurant dat de mensen van de Roma in het pand naast de zaal hebben ingericht. Het was ons eerste bezoek maar zeker niet ons laatste. Smakelijk eten en een goede bediening. Meer moet dat niet zijn.

Over het concert van Nits kan ik kort zijn. Het was weer geweldig goed. Het is de vierde keer in evenveel jaar tijd dat we ze zien en ze stellen nooit teleur. Je zou al gaan voor het plezier dat vooral Henk Hofstede op het podium heeft. Ook Robert-Jan Stips en Rob Cloet amuseren zich, dat zie je, maar Hofstede is gewoon een plezier om naar te kijken en uiteraard nog meer om naar te luisteren. Het was een meer dan waardige afsluiter van ons concertjaar. 10  op 10 voor het concert met extra punten voor het restaurant.

nits

Wie minder goed zijn in bindteksten zijn Nick & Simon. Naar hen ben ik gisteren samen met mijn moeder gaan kijken. Plaats van het optreden was de Heilig Hart Kerk in Hasselt. Daar bracht het Nederlandse duo het laatste optreden van hun Kersttoernee. Qua muziek en zang zat het allemaal wel snor. Maar om één of andere reden vonden ze het nodig om tussen de nummers door telkens een paar minuten te praten. Heel vervelend was dat, het haalde constant het tempo uit het optreden.

Reken daar nog de steenharde ongemakkelijke banken waarop we moesten zitten, het feit dat er geen toiletten noch drank voorzien was (wat achteraf gezien misschien wel best was gezien het ontbreken van toiletten) en de amateuristische organisatie dan was dit geen waardige afsluiter. Dit concert mag blij zijn met een 5 op 10.

nick&simon

Stefan

20181222_191508Met het Weinachtsfest der Volksmusik heb ik gisteren het concertjaar 2018 echt afgesloten.

Hoewel ik een streepje volksmuziek wel kan smaken kan ik niet zeggen dat ik een superfan van het genre ben. Maar mijn moeder is dat wel. En als dan, voor de allereerste keer, Stefan Mross ons land bezoekt dan moeten we daar toch naartoe zeker.

Stefan Mross is de presentator van de populaire zondagochtendshow op ARD : Immer wieder Sontags, een programma dat steevast wordt opgenomen bij ons thuis. In Duitsland trekt de show elke zo’n 2.500.000 kijkers en blijkbaar heeft de show ook in België en Nederland zijn fans.

Ik vind trouwens dat we onszelf nu vrienden van Stefan mogen noemen. Zijn eerste liedje heeft hij gezongen al staande op de twee vrije stoelen naast ons (we zaten immers op de eerste rij). Daarna heeft hij mijn moeder nog de handen geschud en haar gevraagd waar we vandaag kwamen. Als dat niet volstaat om tot zijn inner circle te behoren dan weet ik het ook niet.

Heel veel waren er (nog) niet in het Ethias Theater maar dat kan ook aan slechte marketing hebben gelegen. Ik moet wel toegeven dat de afwezigen ongelijk hadden want het was best een leuke show. Hij was in ieder geval beter dan die van Hansi Hinterseer eerder deze maand. Maar dat lag waarschijnlijk aan de afwisseling die er nu was. Naast Mross waren er ook de Zillertaler Pur, Melanie Payer en Stimmen der Berge. Gastheer was de Nederlander Wijbrand van de Sande.

Ruim 3 uur heeft de show geduurd en eigenlijk waren die heel snel voorbij.

Nu is het twee weken rust. Op 6 januari beginnen we aan het nieuwe jaar : met de twee moeders naar André Rieu in Antwerpen.

Als dat maar goed komt.