Calvarietocht

Ik weet ook wel dat de “echte” Calvarietocht plaatsvond op Goede Vrijdag en niet op een maandag in November maar ik heb er vandaag toch wel eentje achter de rug.

Vanmorgen was nog alles picobello met het openbaar vervoer en was ik heel blij dat ik niet met de auto ga werken. Exact een uur had ik nodig om met de auto, trein en bus op ’t werk te geraken. Dat was behoorlijk korter dan de tijd die sommige collega’s met de auto nodig hadden.

Maar vanavond was helaas andere koek. Ik was nochtans op mijn normale uur gestopt met werken. Rustig mijn “velo” gaan halen en naar Antwerpen Centraal gefietst. Hoera, daar was nog voldoende plaats om het ding ook weg te zetten.

Even later was het weer “hoera”. Er stonden maar 4 treinen aangekondigd op het scherm maar gelukkig voor mij stond de boemeltrein naar Herentals van 16u38 stond erbij.

Maar toen het 16u38 was begon de miserie. De aankondiging verdween plotsklaps van het scherm en van een trein was er geen enkel spoor (!) te bekennen. De volgende trein naar Berchem liet nog minstens 25 minuten op zich wachten. Ik besloot dan maar terug een “veloke” te nemen en naar Berchem te fietsen waar er uiteraard geen plaats meer was om mijn veloke terug te hangen. Aangezien het fietsstation halfweg Centraal en Berchem ook volzet was zat er niets anders op dan terug naar de Sint-Willibrorduskerk in Berchem en dan een kilometer te voet terugwandelen.

Het was al twintig over vijf toen ik in het station van Berchem aankwam maar de trein van kwart over vijf stond er nog. Die zat wel overvol maar blijkbaar durfde niemand aan de jongeman, die daar zat met zijn grote doos op de bank naast hem, om die doos van de bank te nemen zodat er een plaatsje vrij was om te zitten. Aangezien ik daar geen enkel probleem in zie had ik wel een zitplaatsje. Uiteindelijk zijn we rond half zes vertrokken en was ik een uurtje later thuis.

Hopelijk gaat het morgen beter.

spoor.jpg

Een gedachte over “Calvarietocht

  1. Buurvrouw van Heidi november 26, 2012 / 10:04 pm

    Luc,
    Als het je kan troosten ook in het Mechelse was het kommer en kwel. In de Dossinkazerne kwam er koninklijk bezoek en dus was er een groot stuk van de ring volledig afgesloten en werd het verkeer de ganse dag door de politie geregeld. Als je daar dan een keer of twee moet passeren weet je het wel. Ik heb meer in de file gestaan dan op mijne bureau gezeten! Grrrr!
    Morgen beter zeker! 🙂
    Conny

    Like

Reacties zijn gesloten.