Rimboe

Foto0062.jpgHet weer was dit afgelopen weekend zo goed dat ik nog eens gedaan heb waar deze blog om begonnen is : gelopen, of beter gezegd, gejogd.

Gisteren was het mijn gewone parcours maar vandaag heb ik iets nieuws geprobeerd : de “Rimboe-route”. De Rimboe is het scoutslokaal van buurgemeente Grobbendonk. Ik dacht dat het wel eens een goed idee kon zijn om een keertje linksaf te draaien in plaats van rechtsaf.

Vandaag bleek dat echter niet de beste beslissing te zijn. In de zomer zie ik mezelf nog wel langs daar lopen maar nu was het ruim een halve kilometer ploeteren door de modder. Je kent dat wel, een karrenspoor van 30cm diep met daarin 20 cm water en van die gezellige zompige modder er rond. Zolang het niet droger wordt zal die route niet herhaald worden.

Ik heb trouwens nog een concertje toegevoegd aan de lijst al duurt het nog wel even eer het zover is. Op zondag 12 mei 2013 trek ik naar Antwerpen om Mark Knopfler aan het werk te zien.


20 minuten

dads_army_corporal_jones.jpg’t Is weeral vrijdag en zo zijn we weeral een week dichter bij het einde van dit jaar en ook een week dichter bij het einde van het migratieproject waar enkele collega’s en ikzelf al een jaar aan werken. Het wordt toch tijd dat dit project achter de rug is want het begint zijn tol te eisen. Iedereen is behoorlijk vermoeid.

Er is de afgelopen week wel behoorlijk wat gebeurd, niet zozeer op persoonlijk gebied maar wel op nieuwsvlak.

Allereerst is er natuurlijk de herverkiezing van Barack Obama als president van de Verenigde Staten. Ik moet toegeven dat toch enigszins opgelucht was toen afgelopen woensdag om 20 na 5 zijn overwinning op de radio werd aangekondigd. Zijn tegenstander boezemde mij toch wel wat angst in, net zoals die andere republikeinen die het de afgelopen jaar wel tot president hebben geschopt (Bush jr., Bush sr. en Reagan).

En er natuurlijk ook het ontslag van George mac the knife Leekens. Ik snap trouwens niet hoe een club iemand in dienst wil nemen die de afgelopen 25 jaar 21 keer van club is veranderd. Dat moet toch wel een teken aan de wand zijn zou je denken. Dan kunnen ze beter een voorbeeld nemen aan Manchester United waar Sir Alec Ferguson deze week zijn 26ste verjaardag als trainer vierde. Over loyaliteit gesproken (zegt de man die volgend jaar aan zijn 29ste jaar bij zijn werkgever begintKnipogen).

De liefhebbers van Britse comedy zijn in rouw. Clive Dunn, beter bekend als Lance Corporal Jack Jones in Dad’s Army (Daar komen de schutters) is op tweeënnegentig jarige leeftijd overleden. “Don’t Panic”… Corporal Jones … Rest in PeaceHuilen.

Tenslotte is er nog het geval van extreme verkeersagressie in Sint-Niklaas. Een man is zijn been verloren omdat de ene chauffeur vond dat de andere in zijn weg reed (of omgekeerd). Zoiets kan je je toch niet voorstellen ? Ik vind dat iemand in mijn weg rijdt dus ik haal mijn bosmaaier uit de achterbak en snij iemand zijn been af ? Te gruwelijk voor woorden.

Daartegen vervallen de “20 minuten” uit de titel in het niets. 20 minuten … dat was de tijd die nodig was om het concert van Mumford & Sons in maart 2013 uit te verkopen. Op het moment dat de voorverkoop van start ging zat ik helaas op ’t werk en bijgevolg heb ik dus geen kaartje. Hopelijk komen er nog extra tickets vrij of komt er een tweede concert. Ik sta in ieder geval op de wachtlijst.


Boek-en-beurs

beurs.jpgIk weet waarom we in 1582 zijn overgeschakeld van de Juliaanse kalender naar de Gregoriaanse kalender en daardoor 10 dagen zijn “verloren”.

Drie personen liggen aan de basis van deze wijziging : Niklas Koppernik, een Duits/Poolse kannunik en beter bekend als Nicolaas Copernicus, een monnik die 101 exemplaren van een boekje liet drukken en Leberecht Hamman, een Duitse steenhouwer.

Het hoe en waarom is allemaal terug te vinden in De vloek van Copernicus van Philipp Vandenberg, het boek waarvan ik vandaag de laatste bladzijde heb gelezen. Het boek leest, net zoals de andere boeken van Vandenberg, heel vlot. Bovendien kan Vandenberg heel goed de sfeer van een bepaalde periode weergeven. Zijn achtergrond als (kunst)geschiedenis student is duidelijk merkbaar.

Hij zal nooit het niveau halen van een Philippa Gregory of Richard Dübell maar komt toch aardig in de buurt. Wat me bij Vandenberg vaak stoort is zijn gebruik van Latijn en zijn opsommingen van gegevens die eigenlijk niets met het verhaal te maken hebben. Maar ondertussen heb ik wel 16 titels van hem in de boekenkast staan en staat hij wel op mijn lijstje van favoriete schrijvers.

Volgende boek wordt De Geheime Tuin van Toni Coppers. En nu ik het toch over boeken heb kan ik het niet laten om het (nog eens) over de Boekenbeurs te hebben. Sinds de opening zijn er al meer dan 100.000 bezoekers de kassa gepasseerd. Sinds een flink aantal jaren laat ik de Boekenbeurs links liggen. Dat lijkt misschien bizar voor een boekenliefhebber maar ik doe dat uit principiële redenen.

Het begint al bij het woord “kassa”. De normale inkomprijs is 9 euro en dat vind ik behoorlijk veel geld om ergens binnen te gaan om geld uit te geven. En daar zit dan het tweede probleem : de kostprijs van de boeken. Als ik naar het autosalon ga dan gooien ze met de kortingen naar mijn hoofd en kan je echte “koopjes” doen. Dat zit er op de boekenbeurs echter niet in. Daar kosten de boeken immers meer dan in de doorsnee boekenhandel.

Neen, geef mij dan maar het Boekenfestijn. Inkom is gratis en daar kun je nog wel echte koopjes doen. Bovendien kan je daar rustig browsen. Een echt festijn dus. Veel beter dan de boekenbeurs en zeker beter voor mijn “beurs”. Voor de geïnteresseerden : van 22 tot 25 november in de Nekkerhal in Mechelen en van 13 tot 16 december in Flanders Expo in Gent (www.boekenfestijn.com)

The Cranberries

cranberries2.jpgMet het optreden van The Cranberries in de Lotto Arena is gisteren mijn concertnajaar begonnen.

Hoewel mijn collega’s soms beweren dat ik ben blijven hangen in de eighties zijn er ook groepen uit ninetees die me best kunnen bekoren en The Cranberries is zo’n groep. Ik had ze nog nooit live aan ’t werk gezien maar ik moet No Need to Argue destijds wel grijs gedraaid hebben, figuurlijk dan want toen waren het al CD’s. Zombie staat trouwens vrij hoog genoteerd in mijn lijst van beste nummers aller tijden.

Maar op het podium had ik hen nooit eerder gezien. Die kans kon ik dan ook niet laten liggen. De Lotto Arena was niet uitverkocht maar de afwezigen hadden ongelijk. Als opwarmer kregen we een 25 minuten durende set van Anton Walgraeve.

Om vijf voor negen was het dan de beurt aan Dolores en de rest en wat we kregen was ruim anderhalf uur rock. Niet al teveel “gezwam” tussen de nummers door, gewoon rammen op die gitaren en rocken.

cranberries1.jpg

cranberries3.jpg

Volgende week dinsdag staat het volgende concert op de agenda en dat zal weer iets totaal anders zijn : de gothic rock van Within Temptation.